ⲒⲰⲀⲚⲚⲎⲚ 8
Coptic New TestamentTranslation
Coptic New Testament
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⳿ⲉⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓϫⲱⲓⲧ.
1Ісус же пійшов на гору Оливну.
2⳿ⲓⲧⲁ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲛϩⲁⲛ⳿ⲁⲧⲟⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛⲓⲙⲏ ϣ ⲇⲉ ⲁⲩ⳿ⲓ ϩⲁⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ⳿ⲉϯ ⳿ⲥⲃⲱ ⲛⲱⲟⲩ.
2Вранцї ж ізнов прийшов у церкву, і всї люде приходили до Него; й сївши навчав їх.
3ⲛⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲁⲩ⳿ⲓⲛⲓ ⲛⲁϥ ⳿ⲛⲟⲩ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲁⲩϫⲉⲙⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲟⲣⲛⲓ⳿ⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁϩⲟⲥ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲥ ϧⲉⲛ ⳿ⲑⲙⲏϯ.
3Приводять же письменники та Фарисеї до Него жінку, схоплену в перелюбі, і, поставивши її посерединї,
4ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲫⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲧⲁⲓ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲑⲁⲓ ⲁⲛϫⲉⲙⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲟⲣⲛⲓ⳿ⲁ.
4кажуть Йому: Учителю, сю жінку схоплено в перелюбі, на самому вчинку.
5ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⳿ⲙⲙⲱ⳿ⲩⲥⲏⲥ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⳿ⲉϩⲓⲱⲛⲓ ⳿ⲉϫⲱⲥ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲇⲉ ⲉⲧⲉⲕϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲛⲑⲟⲕ.
5В законї ж Мойсей нам звелїв таких каменувати; Ти ж що кажеш?
6ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲁⲩϫⲱϥ ⲉⲩⲉⲣⲡⲓⲣⲁⲍⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲟⲩϫⲉⲙ ⲗⲱⲓϫⲓ ϩⲓϫⲱϥ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲁϥⲣⲓⲕⲓ ⳿ⲛⲛⲉϥⲃⲁⲗ ⲁϥ⳿ⲥϧⲁⲓ ⳿ⲙⲡⲉϥⲧⲏⲃ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ.
6Се ж казали, спокушуючи Його, щоб мали чим винувати Його. Ісус же, схилившись до долу, писав пальцем по землї.
7ⲉⲧⲁⲩⲱⲥⲕ ⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲉϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲁϥϥⲁⲓ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲁⲫⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁϭⲛⲉ ⲛⲟⲃⲓ ⲙⲁⲣⲉϥϩⲓⲱⲛⲓ ⳿ⲉϫⲱⲥ ⳿ⲛϣⲟⲣⲡ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲛⲓ.
7Як же не переставали питати Його, піднявшись рече до них: Хто з вас без гріха, нехай первий кине камінь на неї.
8ⲧⲟⲧⲉ ⲁϥⲣⲉⲕ ϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲥϧⲁⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⳿ⲡⲕⲁϩⲓ.
8І, знов, схилившись до долу, писав по землї.
9ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲫⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲕⲁϯ ⳿ⲉⲡⲉϥⲥⲟϩⲓ ⲁⲩⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛ⳿Ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲫⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲫⲟⲩⲁⲓ ϣⲁⲧⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓ⳿ⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲟⲩⲙⲏϣ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲱϫⲡ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲛⲉⲙ ϯ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲑⲏ ⳿ⲉⲛⲁⲥⲭⲏ ϧⲉⲛ ⳿ⲑⲙⲏϯ.
9Вони ж, почувши й докорені совістю, вийшли один за одним, почавши від старших та аж до останнїх; і зоставсь один Ісус та жінка, стоячи посерединї.
10ⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϥⲁⲓ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲁⲫⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲱ ϯ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲁⲩⲑⲱⲛ ⲛⲏⲉⲧⲁⲩϯϩⲁⲡ ⳿ⲉⲣⲟ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲉϥϯϩⲁⲡ ⳿ⲉⲣⲟ.
10Піднявши ся ж Ісус і нїкого не бачивши, тільки жінку, рече їй: Жінко, де ж ті винувателї твої? нїхто тебе не осудив?
11ⲡⲉϫⲁⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϯⲛⲁⲩ ⲁⲛ ⳿ⲉⲟⲩⲁⲓ ⲡⲁ⳪ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲉⲓ ϯϩⲁⲡ ⳿ⲉⲣⲟ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲉ ⲓⲥϫⲉⲛ ϯⲛⲟⲩ ⳿ⲙⲡⲉⲣⲧⲁⲥⲑⲟ ⳿ⲉⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ϫⲉ.
11Вона ж каже: Нїхто, Господи. Рече ж їй Ісус: І я тебе не суджу: йди, і більш не гріши.
12ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⳿ⲫⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲫⲏⲉⲑⲛⲁⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲥⲱⲓ ⳿ⲛⲛⲉϥⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲭⲁⲕⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲉϥ⳿ⲉϭⲓ ⳿ⲙ⳿ⲫⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲡⲱⲛϧ.
12Знов же промовляв їм Ісус, глаголючи: Я сьвітло сьвіту. Хто йде слїдом за мною, не ходити ме в темряві, а мати ме сьвітло життя.
13ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲟⲩⲛ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧⲕ ⲉⲧⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟⲕ ⲧⲉⲕⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲙⲏⲓ ⲁⲛ ⲧⲉ.
13Казали тодї Йому Фарисеї: Ти про себе сьвідкуєш; сьвідченнє Твоє неправдиве.
14ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲕⲁⲛ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲁⲓϣⲁⲛⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟⲓ ⲟⲩⲙⲏⲓ ⲧⲉ ⲧⲁⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϫⲉ ϯ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲓ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⳿ⲉⲑⲱⲛ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲓ⳿Ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ ⲓⲉ ⲁⲓⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⳿ⲉⲑⲱⲛ.
14Озвавсь Ісус і рече їм: Хоч я сьвідкую про себе, правдиве сьвідченнє моє; бо я знаю, звідкіля я прийшов, і куди йду.
15⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϯϩⲁⲡ ⲕⲁⲧⲁ ⲥⲁⲣⲝ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯϯϩⲁⲡ ⳿ⲉ⳿ϩⲗⲓ ⲁⲛ.
15Ви по тїлу судите; я не суджу нїкого.
16ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲁⲓϣⲁⲛϯϩⲁⲡ ⲡⲁϩⲁⲡ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲟⲩⲙⲏⲓ ⲡⲉ ϫⲉ ⳿ⲛϯⲭⲏ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲫⲏⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⳿ⲫⲓⲱⲧ.
16Коли ж я суджу, суд мій правдивий; бо я не один, а я й пославший мене Отець.
17ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲥ⳿ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲇⲉ ⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲑⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⳿ⲛⲣⲱⲙⲓ ⲃ̅ ⲟⲩ⳿ⲑⲙⲏⲓ ⲧⲉ.
17І в законї ж вашому написано, що двох людей сьвідченнє правдиве.
18⳿ⲁⲛⲟⲕ ϯⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⳿ⲫⲓⲱⲧ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ.
18Я сьвідкую про себе, й сьвідкує про мене пославший мене Отець.
19ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲁϥⲑⲱⲛ ⲡⲉⲕⲓⲱⲧ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⳿ⲛⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲓ ⲁⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲡⲁⲕⲉⲓⲱⲧ ⳿ⲉⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲓ ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲥⲟⲩⲉⲛ ⲡⲁⲕⲉⲓⲱⲧ.
19Казали тодї Йому: Де Отець Твій? Відказав Ісус: Нї мене не знаєте, нї Отця мого. Коли б мене знали, й Отця мого знали б.
20ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲅⲁⲍⲟⲫⲩⲗⲁⲕⲓⲟⲛ ⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉ ⳿ϩⲗⲓ ⳿ϣ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϫⲉ ⲛⲉ ⳿ⲙⲡⲁⲧⲉⲥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲧⲉϥⲟⲩⲛⲟⲩ.
20Такі слова промовив Ісус у скарбницї, навчаючи в церкві; і нїхто не хапав Його; бо ще не прийшла година Його.
21ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲕⲱϯ ⳿ⲛⲥⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϫⲉⲙⲧ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⳿ⲉϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲙⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉ⳿ⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ.
21Рече їм тодї знов Ісус: Я йду, й шукати мете мене, і в гріхах ваших повмираєте. Куди ж я йду, ви не можете йти.
22ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲡⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ⲙⲏ ⲁϥⲛⲁϧⲟⲑⲃⲉϥ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧϥ ϫⲉ ⳿ϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⳿ⲉϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲁⲛ.
22Сказали тодї Жиди: Чи не вбє Він себе, що каже: Куди я йду, ви не можете йти?
23ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲡⲉ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲟⲩ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙ⳿ⲡϣⲱⲓ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲟⲩ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲛ.
23І рече їм: Ви од нижнього, я од вишнього; ви од сьвіту сього, я не од сьвіту сього.
24ⲁⲓϫⲟⲥ ⲟⲩⲛ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⲅⲁⲣ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ϣⲧⲉⲙⲛⲁϩϯ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲙⲟⲩ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ.
24Тим я сказав вам, що повмираєте в гріхах ваших: коли бо не увіруєте, що се я, повмираєте в гріхах ваших.
25ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ⲡⲉ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲛⲓⲙ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲛϯⲁⲣⲭⲏ ⲁⲓⲉⲣ ⳿ⲡⲕⲉⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ.
25Казали тодї Йому: Хто Ти єси? І рече їм Ісус: Той, що з почину, як і глаголю вам.
26ⲟⲩⲟⲛϯ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲉϫⲟⲧⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲑⲏ ⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉϯϩⲁⲡ ⲁⲗⲗⲁ ⲫⲏⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲟⲩ⳿ⲑⲙⲏⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲛⲏⲉⲧⲁⲓⲥⲟⲑⲙⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ ⲛⲁⲓ ϯⲥⲁϫⲓ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ.
26Багато маю про вас глаголати й судити; тільки ж Пославший мене правдивий; і я, що чув від Него, се глаголю в сьвітї.
27⳿ⲙⲡⲟⲩ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲛⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⳿ⲫⲓⲱⲧ.
27Не розуміли, що про Отця їм глаголе.
28ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛϭ ⲉⲥ ⳿ⲡϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲧⲟⲧⲉ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ϯⲉⲣ ⳿ϩⲗⲓ ⲁⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲕⲁⲧⲁ⳿ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥ⳿ⲧⲥⲁⲃⲟⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲛⲁⲓ ϯⲥⲁϫⲓ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ.
28Рече ж їм Ісус: Як знесете вгору Сина чоловічого, тодї зрозумієте, що се я, і що від себе не роблю нїчого; тільки, як навчив мене Отець мій, таке глаголю.
29ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⳿ϥⲭⲏ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉϥⲭⲁⲧ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϯ⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲑⲣⲁⲛⲁϥ ⳿ⲛⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ.
29І Пославший мене — зо мною; не зоставив мене одного Отець; бо я роблю всякого часу, що подобаєть ся Йому.
30ⲛⲁⲓ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲁⲩⲛⲁϩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ.
30Як се Він промовляв, многі увірували в Него.
31ⲛⲁϥϫⲱ ⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲡⲉ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⳿ⲛⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉⲧⲁⲩⲛⲁϩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ ⲉϣⲱⲡ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛⲟϩⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲥⲁϫⲓ ⲧⲁ⳿ⲫⲙⲏⲓ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛⲁⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ.
31Рече тодї Ісус до Жидів, що увірували Йому: Коли пробувати мете у слові моєму, справдї ви ученики мої будете,
32ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ⲉⲥⲟⲩⲉⲛ ⳿ⲑⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⳿ⲑⲙⲏⲓ ⲉⲣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⳿ⲛⲣⲉⲙϩⲉ.
32і зрозумієте правду, й правда визволить вас.
33ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲛ ⲛⲁ ⳿ⲡ⳿ⲥⲡⲉⲣⲙⲁ ⳿ⲛⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉⲛⲉⲣⲃⲱⲕ ⳿ⲛ⳿ϩⲗⲓ ⲉⲛⲉϩ ⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⳿ⲕϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲣⲉⲙϩⲉ.
33Відказали Йому: Ми насїннє Авраамове, й нї в кого не були в неволї нїколи. Як же Ти говориш, що вільнї будете ?
34ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧ⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲙ⳿ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲃⲱⲕ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲡⲉ.
34Відказав їм Ісус: Істино, істино глаголю вам: Що всякий, хто робить гріх, невільник гріха.
35ⲡⲓⲃⲱⲕ ⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲁϥⲟϩⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲑⲟϥ ϣⲁϥⲟϩⲓ ϣⲁ ⳿ⲉⲛⲉϩ.
35Невільник же не пробуває в дому до віку, Син пробуває до віку.
36⳿ⲉϣⲱⲡ ⲟⲩⲛ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲉⲣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⳿ⲛⲣⲉⲙϩⲉ ⲟⲛⲧⲱⲥ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲣⲣⲉⲙϩⲉ.
36Коли ж Син визволить вас, справдї вільними будете.
37ϯ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛⲁ ⳿ⲡ⳿ϫⲣⲟϫ ⳿ⲛⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲁⲗⲗⲁ ⲧⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⳿ⲛⲥⲱⲓ ⳿ⲉϧⲟⲑⲃⲏⲧ ϫⲉ ⲡⲁⲥⲁϫⲓ ϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲛ.
37Знаю, що ви насїннє Авраамове; та шукаєте вбити мене, бо слово моє не містить ся в вас.
38ⲛⲏ ⲟⲩⲛ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲉⲧⲁⲓⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲱⲧ ⲛⲁⲓ ϯⲥⲁϫⲓ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛⲏⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲑⲙⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲱⲧ ⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ.
38Я, що видїв ув Отця мого, глаголю; а ви, що видїли в отця вашого, робите.
39ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲉⲛⲓⲱⲧ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉⲛⲉ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⳿ⲛⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲡⲉ ⲛⲓ⳿ϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ.
39Озвались вони й казали Йому: Отець наш Авраам. Рече їм Ісус: Коли б ви дїти Авраамові були, дїла Авраамові робили б.
40ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⳿ⲛⲥⲱⲓ ⳿ⲉϧⲟⲑⲃⲏ ⲧ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲛ⳿ⲑⲙⲏⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲑⲏ ⲉⲧⲁⲓⲥⲟⲑⲙⲉⲥ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ ⳿ⲙⲫϯ ⲫⲁⲓ ⳿ⲙⲡⲉ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲁⲓϥ.
40Тепер же шукаєте вбити мене, чоловіка, що вам правду глаголав, котру чув я від Бога. Сього Авраам не робив.
41⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲛⲛⲓ⳿ϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲱⲧ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲛ ϩⲁⲛ⳿ϫⲫⲟ ⲁⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⳿ⲧⲡⲟⲣⲛⲓ⳿ⲁ ⲟⲩⲓⲱⲧ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲉⲧⲉ⳿ⲛⲧⲁⲛ ⲫϯ.
41Ви робите дїла отця вашого. Казали тодї Йому: Ми не з перелюбу родились: одного Отця маємо, Бога.
42ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲉⲛⲉ ⲫϯ ⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲱⲧ ⲡⲉ ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲙⲉⲛⲣⲓⲧ ⲡⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲁⲓ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓ⳿ⲓ ⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲛⲉⲧⲁⲓ⳿ⲓ ⲁⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲡⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ.
42Рече ж їм Ісус: Коли б Бог отець ваш був, любили б ви мене; бо я від Бога вийшов і приходжу, бо не від себе прийшов я, а Він мене післав.
43ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲧⲁϫⲓⲛⲥⲁϫⲓ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲁⲛ ϫⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲙⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲡⲁⲥⲁϫⲓ.
43Чом бесїди моєї не розумієте? Бо не можете слухати слова мого.
44⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲱⲧ ⲡⲓⲇⲓ⳿ⲁⲃⲟⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓ⳿ⲉⲡⲓⲑⲩⲙⲓ⳿ⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲱⲧ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣ ⳿ⲉⲁⲓⲧⲟⲩ ⲫⲏ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲛⲉ ⲟⲩⲣⲉϥϧⲁⲧⲉⲃ ⲣⲱⲙⲓ ⲡⲉ ⲓⲥϫⲉⲛ ϩⲏ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉϥⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧϥ ϧⲉⲛ ⳿ⲑⲙⲏⲓ ⲉⲛⲉϩ ϫⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ϣⲟⲡ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛⲥⲁϫⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ ϣⲁϥⲥⲁϫⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩϥ ϫⲉ ⲟⲩⲥⲁⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ ⲡⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲕⲉⲓⲱⲧ.
44Ви від отця диявола, й хотїння отця вашого диявола хочете робити. Той був душогубцем з почину, й в правдї не встояв; бо нема правди в йому. Коли говорить брехню, із свого говорить; бо він брехун і отець її.
45⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯϫⲱ ⳿ⲛ⳿ⲑⲙⲏⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⳿ⲉⲣⲟⲓ ⲁⲛ.
45А що я правду глаголю, не віруєте менї.
46ⲛⲓⲙ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉⲑⲛⲁⲥⲟϩⲓ ⳿ⲙⲙⲟⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲓⲥϫⲉ ⳿ⲑⲙⲏⲓ ⲧⲉϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲓⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⳿ⲉⲣⲟⲓ ⲁⲛ.
46Хто з вас докорить менї за гріх? Коли ж правду глаголю, чому ви не віруєте менї?
47ⲡⲓ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲫϯ ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ ϣⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⲁⲛ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲫϯ ⲁⲛ.
47Хто від Бога, слова Божі слухає. Тому ви не слухаєте, що ви не від Бога.
48ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲕⲁⲗⲱⲥ ⳿ⲁⲛⲟⲛ ⲁⲛϫⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲟⲩⲥⲁⲙⲁⲣⲓⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁⲕ.
48Озвались тодї Жиди, й казали Йому: Чи не добре ми кажемо, що Самарянин єси Ти, і біса маєш?
49ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϯⲉⲣⲧⲓⲙⲁⲛ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛϣⲱϣ ⳿ⲙⲙⲟⲓ.
49Відказав Ісус: Я біса не маю, а шаную Отця мого; ви ж не шануєте мене.
50⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲛⲁⲓⲕⲱϯ ⳿ⲛⲥⲁ ⲡⲁⲱⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲛ ⳿ϥϣⲟⲡ ⳿ⲛϫⲉ ⲫⲏⲉⲧⲕⲱϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧϯϩⲁⲡ.
50Я ж не шукаю моєї слави; єсть, хто шукає й судить.
51ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲉϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲁⲣⲉϩ ⳿ⲉⲡⲁⲥⲁϫⲓ ⳿ⲛⲛⲉϥⲛⲁⲩ ⳿ⲉ⳿ⲫⲙⲟⲩ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ.
51Істино, істино глаголю вам: Коли хто слово моє хоронити ме, смерти не побачить по вік.
52ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲁⲛ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲁϥⲙⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲉ⳿ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲕϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲏⲉⲑⲛⲁⲁⲣⲉϩ ⳿ⲉⲡⲁⲥⲁϫⲓ ⳿ⲛⲛⲉϥϫⲉⲙϯⲡⲓ ⳿ⲙ⳿ⲫⲙⲟⲩ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ.
52Сказали тодї Йому Жиди: Тепер ми знаємо, що Ти біса маєш. Авраам умер і пророки, а Ти кажеш: Коли хто слово моє хоронити ме, не вкусить смерти по вік.
53ⲙⲏ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⳿ⲉⲡⲉⲛⲓⲱⲧ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲫⲏⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲕⲉ⳿ⲡⲣⲟⲫⲏ ⲧⲏⲥ ⲁⲩⲙⲟⲩ ⲁⲕ⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲙⲙⲟⲕ ⳿ⲛⲛⲓⲙ.
53Хиба Ти більший єси, нїж отець наш Авраам, що вмер? І пророки повмирали. Ким Ти себе робиш?
54ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉϣⲱⲡ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲁⲓϣⲁⲛϯⲱⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧ ⲡⲁⲱⲟⲩ ⳿ϩⲗⲓ ⲡⲉ ⳿ϥϣⲟⲡ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲉⲑⲛⲁ ϯⲱⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲫⲏ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲡⲉ.
54Відказав Ісус: Коли я прославляю себе, слава моя нїщо. Єсть Отець мій, що прославляє мене, про котрого ви кажете, що Він Бог ваш.
55ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲩⲱⲛϥ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯ ⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϣⲱⲡ ⲁⲓϣⲁⲛϫⲟⲥ ϫⲉ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲁⲛ ⲉⲓ⳿ⲉϣⲱⲡⲓ ⲉⲓ⳿ⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲛⲥⲁⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ ⲁⲗⲗⲁ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥⲥⲁϫⲓ ϯ⳿ⲁⲣⲉϩ ⳿ⲉⲣⲟϥ.
55І не пізнали Його; я ж знаю Його. А коли я скажу, що не знаю Його, буду подобний вам ложник. Нї, знаю Його, й слово Його хороню.
56ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲱⲧ ⲛⲁϥⲑⲉⲗⲏⲗ ⲡⲉ ⲉϥⲟⲩⲱϣ ⳿ⲉⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲟⲩ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲁϥⲣⲁϣⲓ.
56Авраам, отець ваш, рад був видїти день мій; та він увидїв, і зрадїв.
57ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲁⲧⲉⲕⲉⲣ ⲛ̅ ⳿ⲛⲣⲟⲙⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲕⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲁⲃⲣⲁⲁⲙ.
57Казали тодї Жиди до Него: Не маєш пятидесяти років ще, і Авраама видїв єси?
58ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲁⲧⲉ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ϣⲱⲡⲓ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ.
58Рече їм Ісус: Істино, істино глаголю вам: Перш нїж Авраамові бути, я був.
59ⲁⲩⲉⲗ ⲱⲛⲓ ⲟⲩⲛ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉϩⲓⲟⲩ⳿Ⲓ ⳿ⲉϫⲱϥ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲁϥⲭⲟⲡϥ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲓⲛⲓ ⲛⲁϥⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲙⲏϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲥⲓⲛⲓⲱⲟⲩ
59Брали тодї каміннє, щоб кидати на Него; Ісус же сховав ся, і вийшов з церкви, пройшовши посеред них, і пійшов так мимо.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.