Йоана 12
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Coptic New Testament (Bohairic)
1Тодї Ісус, шестого дня перед пасхою, прийшов у Витанию, де був Лазар, що був умер, котрого воскресив із мертвих.
1ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲚ ϦⲀϪⲈⲚ ⲚⲈϨⲞⲞⲨ ⲚⲦⲈⲠⲒⲠⲀⲤⲬ ⲀⲀϤⲒ ⲈⲂⲎⲐⲀⲚⲒⲀ ⲠⲒⲘⲀ ⲈⲚⲀⲢⲈ ⲖⲀⲌⲀⲢⲞⲤ ⲘⲘⲞϤ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲘⲞⲨ ⲪⲎ ⲈⲦⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲦⲞⲨⲚⲞⲤϤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲎ ⲈⲐⲘⲰⲞⲨⲦ.
2Зробили тодї Йому вечерю там, і Марта послугувала, Лазар же був один із тих, що сидїли за столом.
2ⲀⲨⲈⲢ ⲞⲨⲆⲒⲠⲚⲞⲚ ⲈⲢⲞϤ ⲘⲠⲒⲘⲀ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲀⲢⲐⲀ ⲚⲀⲤϢⲈⲘϢⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲖⲀⲌⲀⲢⲞⲤ ⲚⲈⲞⲨⲀⲒ ⲠⲈ ⲚⲚⲎ ⲈⲐⲢⲞⲦⲈⲂ ⲚⲈⲘⲀϤ.
3Мария ж, узявши литру мира нардового, правдивого, предорогого, намастила ноги Ісусу, та й обтерла волоссєм своїм ноги Його; господа ж повна була духу від мира.
3ⲘⲀⲢⲒⲀ ⲞⲨⲚ ⲀⲤϬⲒ ⲚⲞⲨⲖⲒⲦⲢⲀ ⲚⲤⲞϪⲈⲚ ⲚⲦⲈⲞⲨⲚⲀⲢⲆⲞⲤ ⲘⲠⲒⲤⲦⲒⲔⲎ ⲈⲚⲀϢⲈ ⲚⲤⲞⲨⲈⲚϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲤⲐⲰϨⲤ ⲚⲚⲈⲚϬⲀⲖⲀⲨϪ ⲚⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲘⲘⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲤϤⲞⲦⲞⲨ ⲘⲠϤⲰⲒ ⲚⲦⲈⲦⲈⲤⲀⲪⲈ ⲀⲠⲒⲎⲒ ⲆⲈ ⲘⲞϨ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲤⲐⲞⲒ ⲚⲦⲈⲠⲒⲤⲞϪⲈⲚ.
4Каже тодї один з учеників Його, Юда Симонів Іскариоцький, що мав Його зрадити.
4ⲠⲈϪⲈ ⲞⲨⲀⲒ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎ ⲦⲎⲤ ⲈⲦⲈ ⲒⲞⲨⲆⲀⲤ ⲠⲈ ⲠⲒⲤⲔⲀⲢⲒⲰⲦⲎⲤ ⲪⲎ ⲈⲚⲀϤⲚⲀⲦⲎⲒϤ.
5Чому мира сього не продано за триста денариїв та не роздано вбогим?
5ϪⲈ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲠⲀⲒⲤⲞϪⲈⲚ ⲘⲠⲞⲨⲦⲎⲒϤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲀ ⲦⲚⲤⲀⲐⲈⲢⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲞⲨⲦⲎⲒⲦⲞⲨ ⲚⲚⲒϨⲎⲔⲒ.
6Сказав же се не того, що про вбогих дбав, а що злодїй був, і скриньку мав, і, що вкидано, носив.
6ⲪⲀⲒ ⲆⲈ ⲀϤϪⲞϤ ⲞⲨⲬ ⲞⲦⲒ ϪⲈ ⲤⲈⲢⲘⲈⲖⲒⲚ ⲚⲀϤ ϦⲀ ⲚⲒϨⲎⲔⲒ ⲀⲖⲖⲀ ϪⲈ ⲚⲈⲞⲨⲢⲈϤϬ ⲒⲞⲨⲒ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲢⲈ ⲠⲒⲄⲖⲰⲤⲞⲔⲞⲘⲞⲚ ⲚⲦⲞⲦϤ ⲚⲎ ⲈϢⲀϤϨⲒⲦⲞⲨ ⲈⲢⲞϤ ⲚⲈϢⲀϤⲦⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲰⲞⲨ.
7Рече тодї Ісус: Остав її; на день похорону мого приховала се.
7ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲚ ϪⲈ ⲬⲀⲤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈⲤⲀⲢⲈϨ ⲈⲢⲞϤ ⲈⲠⲈϨⲞⲞⲨ ⲘⲠⲀⲔⲰⲤ.
8Вбогих бо маєте всякого часу з собою, мене ж не всякого часу маєте.
8ⲚⲒϨⲎⲔⲒ ⲄⲀⲢ ⲤⲈⲚⲈⲘⲰⲦⲈⲚ ⲚⲤⲎⲞⲨ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲀⲚⲞⲔ ⲆⲈ ϮⲚⲈⲘⲰⲦⲈⲚ ⲀⲚ ⲚⲤⲎⲞⲨ ⲚⲒⲂⲈⲚ.
9Довідалось же багато народу з Жидів, що Він там, і поприходили не задля Ісуса одного, а щоб і Лазаря побачити, котрого воскресив із мертвих.
9ⲀⲨⲈⲘⲒ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲞⲨⲘⲎϢ ⲈϤⲞϢ ⲚⲦⲈⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ϪⲈ ϤⲬⲎ ⲘⲘⲀⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲒ ⲈⲐⲂⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦϤ ⲀⲚ ⲀⲖⲖⲀ ⲚⲈⲘ ⲈⲐⲂⲈ ⲠⲔⲈⲖⲀⲌⲀⲢⲞⲤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲞⲨⲚⲀⲨ ⲈⲢⲞϤ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲦⲞⲨⲚⲞⲤϤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲎ ⲈⲐⲘⲰⲞⲨⲦ
10Нарадили ся ж архиєреї, щоб і Лазаря вбити;
10ⲀⲨⲈⲢⲞⲨⲤⲞϬⲚⲒ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲚⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲤⲈϦⲰⲦⲈⲂ ⲘⲠⲔⲈⲖⲀⲌⲀⲢⲞⲤ
11бо многі через него приходили від Жидів, та й увірували в Ісуса.
11ϪⲈ ⲈⲐⲂⲎⲦϤ ⲚⲀⲢⲈ ⲞⲨⲘⲎϢ ϨⲎⲖ ⲠⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨⲚⲀϨϮ ⲠⲈ ⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ.
12Назавтра багато народу, поприходивши на сьвято, почувши, що Ісус ійде в Єрусалим,
12ⲠⲈϤⲢⲀⲤϮ ⲆⲈ ⲠⲒⲘⲎϢ ⲈⲦⲞϢ ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲈⲠϢⲀⲒ ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲎⲞⲨ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲒⲖⲎⲘ
13побрали віттє пальмове, та й вийшли назустріч Йому, покликуючи: Осанна! благословен грядущий в імя Господнє, Цар Ізраїлїв!
13ⲀⲨϬⲒ ⲚϨⲀⲚⲂⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚϨⲀⲚⲂⲈⲚⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲈϨⲢⲀϤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨⲰϢ ⲈⲂⲞⲖ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲰⲤⲀⲚⲚⲀ ϤⲤⲘⲀⲢⲰⲞⲨⲦ ⲚϪⲈⲪⲎ ⲈⲐⲚⲎⲞⲨ ϦⲈⲚⲪⲢⲀⲚ ⲘⲠϬⲞⲒⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲞⲨⲢⲞ ⲘⲠⲒⲤⲖ.
14Знайшовши ж Ісус осля, сїв на него, як написано:
14ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲈⲦⲀϤϪⲒⲘⲒ ⲚⲞⲨⲈⲰ ⲀϤⲀⲖⲎⲒ ⲈⲢⲞϤ ⲔⲀⲦⲀ ⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲤϦⲎⲞⲨⲦ.
15Не лякайсь, дочко Сионська! ось твій Цар іде, сидячи на молодому ослї.
15ϪⲈ ⲘⲠⲈⲢⲈⲢϨⲞϮ ⲦϢⲈⲢⲒ ⲚⲤⲒⲰⲚ ϨⲎⲠⲠⲈ ⲒⲤ ⲠⲈⲞⲨⲢⲞ ϤⲚⲎⲞⲨ ⲈϤⲦⲀⲖⲎⲞⲨⲦ ⲈⲞⲨⲤⲎ ϪⲠϢⲎⲢⲒ ⲚⲞⲨⲈⲰ.
16Сього ж не зрозуміли ученики Його спершу; тільки, як прославивсь Ісус, тодї згадали, що се про Него писано, й що се зробили Йому.
16ⲚⲀⲒ ⲆⲈ ⲘⲠⲈ ⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲈⲘⲒ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲚϢⲞⲢⲠ ⲀⲖⲖⲀ ϨⲞⲦⲈ ⲈⲦⲀϤϬⲒⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲦⲞⲦⲈ ⲀⲨⲈⲢⲪⲘⲈⲨⲒ ϪⲈ ⲚⲀⲒ ⲚⲈⲈⲦⲀⲨⲀⲒⲦⲞⲨ ⲚⲀϤ.
17Сьвідкував же народ, що був із Ним, як Лазаря викликав із гробу й воскресив Його з мертвих.
17ⲚⲀϤⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ⲞⲨⲚ ⲠⲈ ⲚϪⲈⲠⲒⲘⲎϢ ⲈⲚⲀϤⲚⲈⲘⲀϤ ϪⲈ ⲀϤⲘⲞⲨϮ ⲈⲖⲀⲌⲀⲢⲞⲤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲘϨⲀⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲦⲞⲨⲚⲞⲤϤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲎ ⲈⲐⲘⲰⲞⲨⲦ.
18Тим і зустрів Його народ, бо чув, що Він зробив сю ознаку.
18ⲈⲐⲂⲈⲪⲀⲒ ⲚⲀⲨⲚⲎⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲀⲢⲞϤ ⲠⲈ ⲚϪⲈⲠⲒⲘⲎϢ ϪⲈ ⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ϪⲈ ⲀϤⲈⲢ ⲠⲀⲒⲘⲎⲒⲚⲒ.
19Фарисеї ж казали між собою: Бачите, що не вдїєте нїчого? ось увесь сьвіт за Ним пійшов!
19ⲠⲈϪⲈ ⲚⲒⲪⲀⲢⲒⲤⲈⲞⲤ ⲞⲨⲚ ⲚⲚⲞⲨⲈⲢⲎⲞⲨ ϪⲈ ⲦⲈⲚⲚⲀⲨ ϪⲈ ⲦⲈⲚⲚⲀϪⲈⲘϨⲎⲞⲨ ⲚϨⲖⲒ ⲀⲚ ⲒⲤ ⲠⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ ⲦⲎⲢϤ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲤⲀⲘⲈⲚϨⲎϤ.
20Були ж деякі Геленяне між тими, що поприходили, щоб поклонитись у сьвято.
20ⲚⲈ ⲞⲨⲞⲚ ϨⲀⲚⲞⲨⲈⲒⲚⲒⲚ ⲆⲈ ⲠⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲎ ⲈⲐⲚⲎⲞⲨ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲠϢⲀⲒ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲞⲨⲞⲨⲰϢⲦ.
21Сї ж приступили до Филипа, що був з Витсаїди Галилейської, кажучи: Добродїю, хочемо Ісуса видїти.
21ⲚⲀⲒ ⲞⲨⲚ ⲚⲀⲨⲒ ϨⲀ ⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ⲠⲒⲢⲈⲘⲂⲎ ⲐⲤⲀⲒⲆⲀ ⲚⲦⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨϮϨⲞ ⲈⲢⲞϤ ⲠⲈ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲈⲚϬⲞⲒⲤ ⲦⲈⲚⲞⲨⲰϢ ⲈⲚⲀⲨ ⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ.
22Приходить Филип і каже Андреєві, а знов Андрей та Филип кажуть Ісусові.
22ⲀϤⲒ ⲚϪⲈⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ⲀϤϪⲞⲤ ⲚⲀⲚⲆⲢⲈⲀⲤ ⲀⲚⲆⲢⲈⲀⲤ ⲞⲚ ⲚⲈⲘ ⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ⲀⲨⲒ ⲀⲨϪⲞⲤ ⲚⲒⲎⲤⲞⲨⲤ.
23Ісус же відказав їм, говорячи: Прийшла година, щоб прославив ся Син чоловічий.
23ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲀⲤⲒ ⲚϪⲈϮⲞⲨⲚⲞⲨ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ϬⲒⲰⲞⲨ.
24Істино, істино глаголю вам: Коли зерно пшеничне, впавши на землю, не вмре, то одно зостаєть ся; коли ж умре, то багато овощу приносить.
24ⲀⲘⲎⲚ ⲀⲘⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲀⲢⲈϢⲦⲈⲘ ϮⲚⲀⲪⲢⲒ ⲚⲤⲞⲨⲞ ϨⲈⲒ ⲈϪⲈⲚ ⲠⲒⲔⲀϨⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲈⲤⲘⲞⲨ ⲚⲐⲞⲤ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦⲤ ⲈϢⲀⲤϢⲰⲠⲒ ⲈϢⲰⲠ ⲆⲈ ⲀⲤϢⲀⲚⲘⲞⲨ ϢⲀⲤⲈⲚ ⲞⲨⲘⲎϢ ⲚⲞⲨⲦⲀϨ ⲈⲂⲞⲖ.
25Хто любить душу свою, погубить її; а хто ненавидить душу свою в сьвітї сьому, на вічнє життє збереже її.
25ⲪⲎ ⲈⲐⲘⲈⲒ ⲚⲦⲈϤⲮⲨⲬⲎ ⲈϤⲈⲦⲀⲔⲞⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲪⲎ ⲈⲦⲘⲞⲤϮ ⲚⲦⲈϤⲮⲨⲬⲎ ⲚϦⲢⲎⲒ ϦⲈⲚⲠⲀⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ ⲈϤⲈⲀⲢⲈϨ ⲈⲢⲞⲤ ⲈⲨⲰⲚϦ ⲚⲈⲚⲈϨ.
26Коли менї служить хто, нехай іде слїдом за мною; і де я, там і слуга мій буде. І коли хто менї служить, пошанує його Отець.
26ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀϢⲈⲘϢⲒ ⲘⲘⲞⲒ ⲘⲀⲢⲈϤⲞⲨⲀϨϤ ⲚⲤⲰⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲪⲘⲀ ⲈϮϢⲞⲠ ⲘⲘⲞϤ ⲈϤⲈϢⲰⲠⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲚⲈⲘⲎⲒ ⲚϪⲈⲠⲀⲢⲈϤϢⲈⲘϢⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀⲈⲢⲢⲈϤϢⲈⲘϢⲒ ⲚⲎⲒ ϤⲚⲀⲈⲢⲦⲒⲘⲀⲚ ⲘⲘⲞϤ ⲚϪⲈⲠⲀⲒⲰⲦ.
27Тепер же душа моя стрівожилась, і що менї казати? Отче, спаси мене від години сієї; тільки ж для сього прийшов я на годину сю.
27ϮⲚⲞⲨ ⲀⲦⲀⲮⲨⲬⲎ ϢⲐⲞⲢⲦⲈⲢ ⲞⲨⲞϨ ⲞⲨ ⲠⲈϮⲚⲀϪⲞϤ ⲠⲀⲒⲰⲦ ⲚⲀϨⲘⲈⲦ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦⲀⲒⲞⲨⲚⲞⲨ ⲀⲖⲖⲀ ⲈⲐⲂⲈⲪⲀⲒ ⲀⲒⲒ ⲈⲦⲀⲒⲞⲨⲚⲞⲨ.
28Отче, прослав імя Твоє! Зійшов тодї голос із неба: І прославив, і знов прославлю.
28ⲪⲒⲰⲦ ⲘⲀⲰⲞⲨ ⲘⲠⲈⲔϢⲎⲢⲒ ⲞⲨⲤⲘⲎ ⲀⲤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦⲪⲈ ⲈⲤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲒϮⲰⲞⲨ ⲠⲀⲖⲒⲚ ⲞⲚ ϮⲚⲀϮⲰⲞⲨ.
29Народ же, що стояв і чув, казав, що грім загремів. Инші казали: Ангел Йому говорив.
29ⲠⲒⲘⲎϢ ⲞⲨⲚ ⲈⲚⲀϤⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦϤ ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲚⲀⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲞⲨϦⲀⲢⲀⲂⲀⲒ ⲠⲈⲦⲀⲤϢⲰⲠⲒ ϨⲀⲚⲔⲈⲬⲰⲞⲨⲚⲒ ⲆⲈ ⲚⲀⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲞⲨⲀⲄⲄⲈⲖⲞⲤ ⲠⲈⲦⲀϤⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘⲀϤ.
30Озвавсь Ісус і рече: Сей голос роздавсь не ради мене, а ради вас.
30ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲈⲦⲀⲤϢⲰⲠⲒ ⲀⲚ ⲈⲐⲂⲎⲦ ⲚϪⲈⲦⲀⲒⲤⲘⲎ ⲀⲖⲖⲀ ⲈⲐⲂⲈ ⲐⲎⲚⲞⲨ.
31Тепер суд сьвіту сьому: тепер князь сьвіту сього проженеть ся геть.
31ϮⲚⲞⲨ ⲠϨⲀⲠ ⲚⲦⲈⲠⲀⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ ϮⲚⲞⲨ ⲠⲀⲢⲬⲰⲚ ⲚⲦⲈⲠⲀⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ ⲈⲨⲈϨⲒⲦϤ ⲈⲂⲞⲖ.
32І я, як буду піднятий від землї, всїх притягну до себе.
32ⲞⲨⲞϨ ⲀⲚⲞⲔ ϨⲰ ⲀⲒϢⲀⲚϬⲒⲤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲀ ⲠⲔⲀϨⲒ ⲈⲒⲈⲤⲈⲔ ⲞⲨⲞⲚ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲢⲞⲒ.
33Се ж глаголав, означуючи, якою смертю має вмерти.
33ⲪⲀⲒ ⲆⲈ ⲚⲀϤϪⲰ ⲘⲘⲞϤ ⲈϤϮⲘⲎⲒⲚⲒ ϪⲈ ϦⲈⲚⲀϢ ⲘⲘⲞⲨ ϤⲚⲀⲘⲞⲨ.
34Озвавсь до Него народ: Ми чули з закону, що Христос пробуває по вік; як же Ти кажеш, що треба угору піднятись Синові чоловічому ? Хто се Син чоловічий?
34ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚⲀϤ ⲚϪⲈⲠⲒⲘⲎϢ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲚ ⲀⲚⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲚⲞⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ϢⲞⲠ ϢⲀ ⲈⲚⲈϨ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲰⲤ ⲔϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲐⲞⲔ ϪⲈ ϨⲰϮ ⲠⲈ ⲚⲦⲞⲨϬⲈⲤ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ⲚⲒⲘ ⲠⲈ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ.
35Рече ж їм Ісус: Ще малий час сьвітло з вами. Ходїть, доки сьвітло маєте, щоб темрява вас не захопила; а хто ходить у темряві, не знає, куди йде.
35ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲈⲦⲒ ⲔⲈⲔⲞⲨϪⲒ ⲚⲤⲎ ⲞⲨ ⲠⲒⲞⲨⲰⲒⲚⲒ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲘⲞϢⲒ ⲞⲨⲚ ϦⲈⲚⲠⲒⲞⲨⲰⲒⲚⲒ ϨⲰⲤ ⲠⲒⲞⲨⲰⲒⲚⲒ ⲚⲦⲈⲚ ⲐⲎⲚⲞⲨ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈϢⲦⲈⲘ ⲠⲒⲬⲀⲔⲒ ⲦⲀϨⲈ ⲐⲎⲚⲞⲨ ϪⲈ ⲪⲎ ⲈⲐⲘⲞϢⲒ ϦⲈⲚⲠⲒⲬⲀⲔⲒ ϤⲈⲘⲒ ⲀⲚ ϪⲈ ⲀϤⲘⲞϢⲒ ⲈⲐⲰⲚ.
36Доки сьвітло маєте, віруйте в сьвітло, щоб синами сьвітла стали ся. Се промовив Ісус, і пійшовши, заховавсь од них.
36ϨⲰⲤ ⲠⲒⲞⲨⲰⲒⲚⲒ ⲚⲦⲈⲚ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲘⲞϢⲒ ϦⲈⲚⲠⲒⲞⲨⲰⲒⲚⲒ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈⲦⲈⲚⲈⲢϢⲎⲢⲒ ⲘⲠⲒⲞⲨⲰⲒⲚⲒ ⲚⲀⲒ ⲈⲦⲀϤϪⲞⲦⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲀϤⲬⲞⲠϤ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲀⲢⲰⲞⲨ.
37Хоч стільки ознак зробив перед ними, не увірували в Него,
37ⲚⲀⲒⲘⲎϢ ⲆⲈ ⲘⲘⲎⲒⲚⲒ ⲈⲦⲀϤⲀⲒⲦⲞⲨ ⲘⲠⲞⲨⲘⲐⲞ ⲘⲠⲞⲨⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞϤ.
38щоб слово Ісаїї пророка справдилось, котрий промовив: Господи, хто вірував тому, що чув од нас? і рамя Господнє кому відкрилось?
38ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈϤϪⲰⲔ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϪⲈⲠⲤⲀϪⲒ ⲚⲎⲤⲀⲒⲀⲤ ⲠⲒⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲎⲤ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤϪⲞϤ ϪⲈ ⲠϬⲞⲒⲤ ⲚⲒⲘ ⲈⲦⲀϤⲚⲀϨϮ ⲈⲦⲈⲚⲤⲘⲎ ⲞⲨⲞϨ ⲠϢⲰⲂϢ ⲘⲠϬⲞⲒⲤ ⲈⲦⲀϤϬⲰⲢⲠ ⲈⲚⲒⲘ.
39Тим не змогли вірувати, що знов глаголе Ісаїя:
39ⲈⲐⲂⲈⲪⲀⲒ ⲚⲈⲘⲘⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲈⲚⲀϨϮ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϪⲞⲤ ⲞⲚ ⲚϪⲈⲎⲤⲀⲒⲀⲤ
40Заслїпив очі їх і закаменив серце їх, щоб не бачили очима, нї розуміли серцем, і не обернулись, і я не сцїлив їх.
40ϪⲈ ⲀϤⲐⲰⲘ ⲚⲚⲞⲨⲂⲀⲖ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲐⲰⲘ ⲘⲠⲞⲨϨⲎⲦ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲞⲨϢⲦⲈⲘⲚⲀⲨ ⲚⲚⲞⲨⲂⲀⲖ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲞⲨϢⲦⲈⲘⲔⲀϮ ϦⲈⲚⲠⲞⲨϨⲎⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲞⲨⲔⲞⲦⲞⲨ ϨⲀⲢⲞⲒ ⲚⲦⲀⲦⲞⲨϪⲰⲞⲨ.
41Се промовив Ісаїя, як видїв славу Його й глаголав про Него.
41ⲚⲀⲒ ⲀϤϪⲞⲦⲞⲨ ⲚϪⲈⲎⲤⲀⲒⲀⲤ ϪⲈ ⲀϤⲚⲀⲨ ⲈⲠⲰⲞⲨ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲤⲀϪⲒ ⲈⲐⲂⲎⲦϤ.
42Однако ж з князїв многі увірували в Него, та задля Фарисеїв не визнавали, щоб не вилучено їх із школи.
42ⲞⲘⲰⲤ ⲘⲈⲚⲦⲞⲒ ⲞⲨⲘⲎϢ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲒⲔⲈⲀⲢⲬⲰⲚ ⲀⲨⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞϤ ⲀⲖⲖⲀ ⲚⲀⲨⲞⲨⲰⲚϨ ⲘⲘⲞϤ ⲈⲂⲞⲖ ⲀⲚ ⲠⲈ ⲈⲐⲂⲈ ⲚⲒⲪⲀⲢⲒⲤⲈⲞⲤ ϪⲈ ⲚⲚⲞⲨⲀⲒⲦⲞⲨ ⲚⲀⲠⲞⲤⲨⲚⲀⲄⲰⲄⲞⲤ.
43Любили бо славу чоловічу більш, нїж славу Божу.
43ⲀⲨⲘⲈⲚⲢⲈ ⲠⲰⲞⲨ ⲄⲀⲢ ⲚⲚⲒⲢⲰⲘⲒ ⲘⲀⲖⲖⲞⲚ ⲈϨⲞⲦⲈ ⲠⲰⲞⲨ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ.
44Ісус же покликнув, і рече: Хто вірує в мене, не в мене вірує, а в Пославшого мене.
44ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲀϤⲰϢ ⲈⲂⲞⲖ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞⲒ ⲀϤⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞⲒ ⲀⲚ ⲀⲖⲖⲀ ⲀϤⲚⲀϨϮ ⲈⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲦⲀⲞⲨⲞⲒ.
45І хто видить мене, видить Пославшого мене.
45ⲞⲨⲞϨ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀⲨ ⲈⲢⲞⲒ ⲀϤⲚⲀⲨ ⲈⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲦⲀⲞⲨⲞⲒ.
46Я сьвітлом у сьвіт прийшов, щоб усякий, хто вірує в мене, в темряві не пробував.
46ⲀⲚⲞⲔ ⲀⲒⲒ ⲈⲨⲞⲨⲰⲒⲚⲒ ⲘⲠⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ ϨⲒⲚⲀ ⲞⲨⲞⲚ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲐⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞⲒ ⲚⲦⲈϤϢⲦⲈⲘⲞϨⲒ ϦⲈⲚⲠⲬⲀⲔⲒ.
47І коли хто слухає слова мої, та й не вірує, я не суджу його; бо я прийшов, не щоб судити сьвіт, а щоб спасти сьвіт.
47ⲞⲨⲞϨ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲚⲀⲤⲀϪⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲈϤϢⲦⲈⲘⲀⲢⲈϨ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲀⲚⲞⲔ ⲀⲚ ⲈⲐⲚⲀϮϨⲀⲠ ⲈⲢⲞϤ ⲚⲈⲦⲀⲒⲒ ⲄⲀⲢ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲀϮϨⲀⲠ ⲈⲠⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ ⲀⲖⲖⲀ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲀⲚⲞϨⲈⲘ ⲘⲠⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ.
48Хто цураєть ся мене, й не приймає словес моїх, має собі суддю: слово, що я глаголав, воно судити ме його останнього дня.
48ⲪⲎ ⲈⲦϪⲰⲖ ⲘⲘⲞⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲈⲚϤϬ ⲒⲚⲚⲀⲤⲀϪⲒ ⲀⲚ ⲞⲨⲞⲚ ⲚⲦⲀϤ ⲘⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀϮϨⲀⲠ ⲈⲢⲞϤ ⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲈⲦⲀⲒⲤⲀϪⲒ ⲘⲘⲞϤ ⲪⲎ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲈⲐⲚⲀϮϨⲀⲠ ⲈⲢⲞϤ ϦⲈⲚⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲚϦⲀⲈ
49Бо я не від себе глаголав, а пославший мене Отець, Він менї заповідь дав, що промовляти і що глаголати.
49ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲘⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲞⲦ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦ ⲀⲖⲖⲀ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲦⲀⲞⲨⲞⲒ ⲚⲐⲞϤ ⲠⲈⲦⲀϤϮ ⲈⲚⲦⲞⲖⲎ ⲚⲎⲒ ϪⲈ ⲞⲨ ⲠⲈϮⲚⲀϪⲞϤ ⲒⲈ ⲞⲨ ⲠⲈϮⲚⲀⲤⲀϪⲒ ⲘⲘⲞϤ.
50І я знаю, що Його заповідь життє вічнє. Що ж промовляю я, яко ж глаголав менї Отець, так промовляю.
50ⲞⲨⲞϨ ϮⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲦⲈϤⲈⲚⲦⲞⲖⲎ ⲞⲨⲰⲚϦ ⲚⲈⲚⲈϨ ⲦⲈ ⲚⲎ ⲞⲨⲚ ⲀⲚⲞⲔ ⲈϮϪⲰ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲔⲀⲦⲀ ⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲀϤϪⲞⲤ ⲚⲎⲒ ⲚϪⲈⲠⲀⲒⲰⲦ ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ϮⲤⲀϪⲒ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.