Йоана 4
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Coptic New Testament (Bohairic)
1Як же взнав Господь, що прочули Фарисеї, що Ісус більш учеників єднає і хрестить, нїж Йоан,
1ϨⲞⲦⲈ ⲞⲨⲚ ⲈⲦⲀϤⲈⲘⲒ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲚϪⲈⲚⲒⲪⲀⲢⲒⲤⲈⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲐⲀⲘⲒⲈ ⲞⲨⲘⲎϢ ⲘⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲚⲀϤ ⲞⲨⲞϨ ϤϮⲰⲘⲤ ⲈϨⲞⲦⲈ ⲒⲰⲀⲚⲚⲎⲤ
2(хоч Ісус сам не хрестив, а ученики Його;)
2ⲔⲈⲦⲞⲒ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲐⲞϤ ⲀⲚ ⲈⲚⲀϤϮⲰⲘⲤ ⲀⲖⲖⲀ ⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲚⲈ.
3то покинув Юдею, та й пійшов знов у Галилею.
3ⲀϤⲬⲰ ⲚϮⲒⲞⲨⲆⲈⲀ ⲚⲤⲰϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲞⲚ ⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ.
4Треба ж було Йому проходити через Самарию.
4ⲚⲈ ϨⲰϮ ⲆⲈ ⲈⲢⲞϤ ⲠⲈ ⲈⲤⲒⲚⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ⲦⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲀ.
5Приходить оце в город Самарянський, названий Сихар, поблизу хутора, що дав Яков Йосифу, синові своєму.
5ⲀϤⲒ ⲞⲨⲚ ⲈⲞⲨⲂⲀⲔⲒ ⲚⲦⲈⲦⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲀ ⲈⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞⲤ ϪⲈ ⲤⲨⲬⲀⲢ ⲈⲤϦⲈⲚⲦ ⲈⲠⲒⲒⲞϨⲒ ⲈⲦⲀ ⲒⲀⲔⲰⲂ ⲦⲎⲒϤ ⲚⲒⲰⲤⲎⲪ ⲠⲈϤϢⲎⲢⲒ.
6Була ж там криниця Яковова. Оце ж Ісус, утомившись у дорозї, сидїв так на криницї; було ж коло шестої години.
6ⲚⲀⲤⲬⲎ ⲆⲈ ⲘⲘⲀⲨ ⲚϪⲈⲞⲨⲘⲞⲨⲘⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲚⲦⲈⲒⲀⲔⲰⲂ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲚ ⲈⲦⲀϤϦⲒⲤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲘⲰⲒⲦ ⲘⲘⲞϢⲒ ⲀϤϨⲈⲘⲤⲒ ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ϨⲒϪⲈⲚ ϮⲘⲞⲨⲘⲒ ⲚⲈⲪⲚⲀⲨ ⲚⲀϪⲠ ⲠⲈ.
7Приходить жінка з Самариї начерпати води. Рече їй Ісус: Дай менї пити.
7ⲀⲤⲒ ⲞⲨⲚ ⲚϪⲈⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲀ ⲈⲘⲀϨ ⲘⲰⲞⲨ ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲘⲞⲒ ⲚⲎⲒ ⲚⲦⲀⲤⲰ.
8Ученики бо Його пійшли в город, щоб купити їжі.
8ⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲆⲈ ⲚⲈⲀⲨϢⲈ ⲚⲰⲞⲨ ⲈϮⲂⲀⲔⲒ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲞⲨϢⲰⲠ ⲚϨⲀⲚϦⲢⲎⲞⲨⲒ ⲚⲰⲞⲨ.
9Каже ж Йому жінка Самарянка: Як се Ти, Жидовин бувши, пити просиш від мене, жінки Самарянки? Бо Жиди не сходять ся з Самарянами.
9ⲠⲈϪⲈ ϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲀϤ ⲚⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲦⲎⲤ ϪⲈ ⲠⲰⲤ ⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲔⲈⲢⲈⲦⲒⲚ ⲚⲦⲞⲦ ⲈⲤⲰ ⲀⲚⲞⲔ ⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲦⲎⲤ ⲞⲨ ⲄⲀⲢ ⲘⲠⲀⲢⲈ ⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲘⲞⲨϪⲦ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲦⲎⲤ.
10Озвавсь Ісус і рече їй: Коли б знала дар Божий і хто се говорить тобі: Дай менї пити, ти просила б Його, й дав би тобі води живої.
10ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲈⲚⲀⲢⲈⲈⲘⲒ ⲈϮⲆⲰⲢⲈⲀ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲞⲨⲞϨ ϪⲈ ⲚⲒⲘ ⲠⲈⲦϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲈϪⲈ ⲘⲞⲒ ⲚⲎⲒ ⲚⲦⲀⲤⲰ ⲚⲐⲞ ⲚⲀⲢⲈⲈⲢⲈⲦⲒⲚ ⲘⲘⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲈϤϮ ⲚⲈⲚⲞⲨⲘⲰⲞⲨ ⲈϤⲞⲚϦ.
11Каже Йому жінка: Добродїю, і черпака не маєш, і колодязь глибокий; звідкіля ж маєш воду живу?
11ⲠⲈϪⲈ ϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠϬⲞⲒⲤ ⲞⲨⲆⲈ ⲘⲘⲞⲚ ⲀⲚⲦⲖⲎⲘⲀ ⲚⲦⲞⲦⲔ ⲞⲨⲞϨ ϮϢⲰϮ ϢⲎⲔ ⲈϤⲈⲚⲦⲞⲦⲔ ⲞⲨⲚ ⲈⲂⲞⲖ ⲐⲰⲚ ⲚϪⲈⲠⲒⲘⲰⲞⲨ ⲈⲦⲞⲚϦ.
12Хиба Ти більший єси отця нашого Якова, що дав нам сей колодязь? і він сам з него пив, і сини його, й скот його.
12ⲘⲎ ⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲚⲐⲞⲔ ⲈⲠⲈⲚⲒⲰⲦ ⲒⲀⲔⲰⲂ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤϮ ⲚⲀⲚ ⲚⲦⲀⲒϢⲰϮ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲐⲞϤ ϨⲰϤ ⲀϤⲤⲰ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϦⲎⲦϤ ⲚⲈⲘ ⲚⲈϤϢⲎⲢⲒ ⲚⲈⲘ ⲚⲈϤϢⲀⲚϢ.
13Озвавсь Ісус і рече їй: Всякий, хто пє воду сю забажає знов;
13ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲐⲚⲀⲤⲰ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲘⲰⲞⲨ ⲪⲎ ⲀⲚⲞⲔ ⲈϮⲚⲀⲦⲎⲒϤ ⲚⲀϤ ⲚⲚⲈϤⲒⲂⲒ ϢⲀ ⲈⲚⲈϨ.
14хто ж напєть ся води, що я дам йому, не забажає до віку; а вода, що дам йому, буде в йому жерелом води, що тече в життє вічнє.
14ⲀⲖⲖⲀ ⲠⲒⲘⲰⲞⲨ ⲈϮⲚⲀⲦⲎⲒϤ ⲚⲀϤ ⲈϤⲈϢⲰⲠⲒ ⲚϦⲢⲎⲒ ⲚϦⲎⲦϤ ⲚⲞⲨⲘⲞⲨⲘⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲈϤⲈϬⲒⲪⲈⲒ ⲈⲨⲰⲚϦ ⲚⲈⲚⲈϨ.
15Каже до Него жінка: Добродїю, дай менї сієї води, щоб не жаждувала, анї ходила сюди черпати.
15ⲠⲈϪⲈ ϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ⲘⲞⲒ ⲚⲎⲒ ⲘⲠⲀⲒⲘⲰⲞⲨ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲀϢⲦⲈⲘⲒⲂⲒ ϪⲈ ⲞⲨⲆⲈ ⲚⲦⲀϢⲦⲈⲘⲒ ⲈⲘⲚⲀⲒ ⲈⲘⲀϨ ⲘⲰⲞⲨ.
16Рече їй Ісус: Іди поклич чоловіка твого, та й приходь сюди.
16ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲈⲘⲞⲨϮ ⲈⲠⲈϨⲀⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲘⲎ ⲈⲘⲚⲀⲒ.
17Озвалась жінка і каже: Не маю чоловіка. Рече їй Ісус: Добре сказала єси, що чоловіка не маєш;
17ⲀⲤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀⲤ ϪⲈ ⲘⲘⲞⲚϮ ϨⲀⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲔⲀⲖⲰⲤ ⲀⲢⲈϪⲞⲤ ϪⲈ ⲘⲘⲞⲚϮ ϨⲀⲒ ⲘⲘⲀⲨ.
18пять бо чоловіків мала, та й тепер которого маєш, не чоловік тобі; у сьому правду сказала єси.
18ⲈⲄⲀⲢ ⲚϨⲀⲒ ⲀⲢⲈϬⲒⲦⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲈⲘⲈ ϮⲚⲞⲨ ⲠⲈϨⲀⲒ ⲀⲚ ⲠⲈ ⲪⲀⲒ ⲞⲨⲘⲎⲒ ⲠⲈ ⲈⲦⲀⲢⲈϪⲞϤ.
19Каже Йому жінка: Добродїю, бачу, що пророк єси Ти.
19ⲠⲈϪⲈ ϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ϮⲚⲀⲨ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲎⲤ.
20Батьки наші на сїй горі покланялись; а ви кажете, що в Єрусалимі місце, де треба покланяти ся.
20ⲚⲈⲚⲒⲞϮ ⲀⲨⲞⲨⲰϢⲦ ϨⲒϪⲈⲚ ⲠⲀⲒⲦⲰⲞⲨ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲆⲈ ⲦⲈⲦⲈⲚϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲢⲈ ⲠⲒⲘⲀⲚⲞⲨⲰϢⲦ ϦⲈⲚⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ⲠⲒⲘⲀ ⲈⲦⲈⲤϢⲈ ⲚⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲘⲞϤ.
21Рече їй Ісус: Жінко, вір менї, що прийде час, коли нї на горі сїй, анї в Єрусалимі покланяти метесь ви Отцеві.
21ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲦⲈⲚϨⲞⲨⲦ ϪⲈ ⲤⲚⲎⲞⲨ ⲚϪⲈⲞⲨⲞⲨⲚⲞⲨ ϨⲞⲦⲈ ⲞⲨⲆⲈ ϨⲒϪⲈⲚ ⲠⲀⲒⲦⲰⲞⲨ ⲞⲨⲆⲈ ϦⲈⲚⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ⲈⲨⲚⲀⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲪⲒⲰⲦ.
22Ви кланяєтесь, а чому — не знаєте; ми кланяємось, і чому — знаємо, бо спасеннє від Жидів.
22ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲦⲈⲦⲈⲚⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞϤ ⲀⲚ ⲀⲚⲞⲚ ⲆⲈ ⲦⲈⲚⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞϤ ϪⲈ ⲠⲒⲞⲨϪⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ.
23Та прийде час, і вже єсть, що правдиві поклонники поклонять ся Отцеві духом і правдою; Отець бо таких шукає покланяючих ся Йому.
23ⲀⲖⲖⲀ ⲤⲚⲎⲞⲨ ⲚϪⲈⲞⲨⲞⲨⲚⲞⲨ ⲈⲦⲈ ϮⲚⲞⲨ ⲦⲈ ϨⲞⲦⲈ ⲚⲒⲢⲈϤⲞⲨⲰϢⲦ ⲚⲦⲀⲪⲘⲎⲒ ⲈⲨⲚⲀⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲪⲒⲰⲦ ϦⲈⲚⲞⲨⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲈⲘ ⲞⲨⲘⲈⲐⲘⲎ ⲒⲔⲈ ⲄⲀⲢ ⲪⲒⲰⲦ ⲀϤⲔⲰϮ ⲚⲤⲀⲚⲀⲒ ⲞⲨⲞⲚ ⲘⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲚⲎ ⲈⲐⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲘⲞϤ.
24Дух — Бог, і хто покланяєть ся Йому, духом і правдою мусить покланятись.
24ⲞⲨⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲠⲈ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲎ ⲈⲐⲚⲀⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲘⲞϤ ⲤⲈⲘⲠϢⲀ ⲚⲦⲞⲨⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲘⲞϤ ϦⲈⲚⲞⲨⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲈⲘ ⲞⲨⲘⲈⲐⲘⲎⲒ.
25Каже Йому жінка: Знаю, що Месия прийде (званий Христос). Як прийде Він, звістить нам усе.
25ⲠⲈϪⲈ ϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲦⲈⲚⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲘⲈⲤⲒⲀⲤ ⲚⲎⲞⲨ ⲪⲎ ⲈⲦⲞⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞϤ ϪⲈ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲈϢⲰⲠ ⲀϤϢⲀⲚⲒ ⲚⲐⲞϤ ⲈⲐⲚⲀⲦⲀⲘⲞⲚ ⲈϨⲰⲂ ⲚⲒⲂⲈⲚ.
26Рече їй Ісус: Се я, що глаголю тобі.
26ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲪⲎ ⲈⲦⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘⲈ.
27І прийшли на се ученики Його, й дивувались, що Він із жінкою розмовляв; та нїхто не сказав: Чого тобі треба? або: Про що розмовляєш із нею?
27ⲞⲨⲞϨ ϦⲈⲚⲪⲀⲒ ⲀⲨⲒ ⲚϪⲈⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎ ⲦⲎⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨⲈⲢϢⲪⲎⲢⲒ ϪⲈ ϤⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘ ⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲘⲠⲈ ϨⲖⲒ ⲘⲈⲚⲦⲞⲒ ϪⲞⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲀⲔⲔⲰϮ ⲚⲤⲀⲞⲨ ⲒⲈ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲔⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘⲀⲤ.
28Покинула тодї відро своє жінка, й пійшла в город, і каже людям:
28ⲀⲤⲬⲰ ⲞⲨⲚ ⲚⲦⲈⲤϨⲨⲆⲢⲒⲀ ⲚϪⲈϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲤϢⲈ ⲚⲀⲤ ⲈϮⲂⲀⲔⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀⲤ ⲚⲚⲒⲢⲰⲘⲒ.
29Ійдїть подивіть ся на чоловіка, котрий сказав менї все, що я зробила; чи се не Христос?
29ϪⲈ ⲀⲘⲰⲒⲚⲒ ⲀⲚⲀⲨ ⲈⲠⲀⲒⲢⲰⲘⲒ ⲈⲀϤϪⲈ ϨⲰⲂ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲚⲎⲒ ⲈⲦⲀⲒⲀⲒⲦⲞⲨ ⲘⲎⲦⲒ ⲪⲀⲒ ⲠⲈ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ.
30Вийшли ж з города, й прийшли до Него.
30ⲚⲀⲨⲚⲎⲞⲨ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚϮⲂⲀⲔⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨⲚⲎⲞⲨ ϨⲀⲢⲞϤ.
31Тим часом просили Його ученики: Рави, їж.
31ⲚⲀⲨϮϨⲞ ⲈⲢⲞϤ ⲠⲈ ⲚϪⲈⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲞⲨⲦⲰⲞⲨ ⲚⲈⲘⲀϤ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲢⲀⲂⲂⲒ ⲦⲰⲚⲔ ⲞⲨⲰⲘ.
32Він же рече їм: Я маю їжу їсти, котрої ви не знаєте.
32ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲞⲨⲞⲚϮ ⲞⲨϦⲢⲈ ⲘⲘⲀⲨ ⲈⲞⲨⲞⲘⲤ ⲐⲎ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲈⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞⲤ ⲀⲚ.
33Казали ж ученики один до одного: Хиба хто принїс Йому їсти?
33ⲚⲀⲨϪⲰ ⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲚⲞⲨⲈⲢⲎⲞⲨ ⲚϪⲈⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ϪⲈ ⲘⲎⲦⲒ ⲀⲚ ⲀⲞⲨⲀⲒ ⲒⲚⲒ ⲚⲀϤ ⲈⲐⲢⲈϤⲞⲨⲰⲘ.
34Рече їм Ісус: Моя їжа, щоб чинити волю Пославшого мене, й скінчити Його дїло.
34ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲦⲀϦⲢⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲦⲈ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲀⲈⲢ ⲪⲞⲨⲰϢ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲦⲀⲞⲨⲞⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲀϪⲰⲔ ⲘⲠⲈϤϨⲰⲂ ⲈⲂⲞⲖ.
35Хиба ви не кажете: Що ще чотирі місяцї, та й жнива прийдуть? Ось глаголю вам: Здійміть очі ваші, та погляньте на ниви, що вже пополовіли на жнива.
35ⲘⲎ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲀⲚ ⲈⲦϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲈⲦⲒ ⲔⲈⲆ ⲚⲀⲂⲞⲦ ϤⲚⲎⲞⲨ ⲚϪⲈⲠⲒⲰⲤϦ ϨⲎⲠⲠⲈ ⲀⲚⲞⲔ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ϤⲀⲒ ⲚⲚⲈⲦⲈⲚⲂⲀⲖ ⲈⲠϢⲰⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲚⲀⲨ ⲈⲚⲒⲬⲰⲢⲀ ϪⲈ ⲀⲨⲞⲨⲂⲀϢ ⲈⲠⲞⲤϦⲞⲨ.
36І приймає жнець плату, й збирає овощ у життє вічнє, щоб і хто сїє радував ся, і хто жне.
36ϨⲎⲆⲎ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀⲰⲤϦ ϤⲚⲀϬⲒ ⲘⲠⲈϤⲂⲈⲬ ⲈⲞⲨⲞϨ ϤⲚⲀⲐⲰⲞⲨϮ ⲚⲞⲨⲞⲨⲦⲀϨ ⲈⲨⲰⲚϦ ⲚⲈⲚⲈϨ ϨⲒⲚⲀ ⲪⲎ ⲈⲦⲤⲒϮ ⲚⲦⲈϤⲢⲀϢⲒ ⲈⲨⲤⲞⲠ ⲚⲈⲘ ⲪⲎ ⲈⲦⲰⲤϦ.
37Бо у сьому слово правдиве: що инший, хто сїє, а инший, хто жне.
37ϦⲈⲚ ⲪⲀⲒ ⲄⲀⲢ ⲞⲨⲦⲀⲪⲘⲎⲒ ⲠⲈ ⲠⲒⲤⲀϪⲒ ϪⲈ ⲔⲈⲞⲨⲀⲒ ⲠⲈⲦⲤⲒϮ ⲞⲨⲞϨ ⲔⲈⲞⲨⲀⲒ ⲠⲈⲦⲰⲤϦ.
38Я післав вас жати, коло чого ви не працювали; инші люде працювали, а ви на працю їх увійшли.
38ⲀⲚⲞⲔ ⲀⲒⲞⲨⲈⲢⲠ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲈⲰⲤϦ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲈ ⲘⲠⲈⲦⲈⲚϦⲒⲤⲒ ⲈⲢⲞϤ ϨⲀⲚⲔⲈⲬⲰⲞⲨⲚⲒ ⲠⲈⲦⲀⲨϦⲒⲤⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚϢⲈ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲞⲨϦⲒⲤⲒ.
39З города ж того багато увірувало в Него Самарян через слово жінки, сьвідкуючої: Що сказав менї все, що зробила.
39ⲈⲂⲞⲖ ⲆⲈ ϦⲈⲚϮⲂⲀⲔⲒ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ Ⲁ- ⲞⲨⲘⲎϢ ⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞϤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲒⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲦⲎ ⲤⲈⲐⲂⲈ ⲠⲤⲀϪⲒ ⲚϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲈⲤⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ϪⲈ ⲀϤϪⲈ ϨⲰⲂ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲚⲎ ⲈⲦⲀⲒⲀⲒⲦⲞⲨ.
40Як же прийшли до Него Самаряне, просили Його зістатись у них; і зіставсь там два днї.
40ϨⲞⲦⲈ ⲞⲨⲚ ⲈⲦⲀⲨⲒ ϨⲀⲢⲞϤ ⲚϪⲈⲚⲒⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲦⲎ ⲤⲀⲨϮϨⲞ ⲈⲢⲞϤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈϤⲞϨⲒ ϦⲀⲦⲞⲦⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲞϨⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲚⲈϨⲞⲞⲨ Ⲃ-.
41І багато більше увірувало за слово Його.
41ⲞⲨⲞϨ ϨⲀⲚⲔⲈⲘⲎϢ ⲚϨⲞⲨⲞ ⲀⲨⲚⲀϨϮ ⲈⲐⲂⲈ ⲠⲈϤⲤⲀϪⲒ.
42А тій жінцї казали: Що вже не задля твого оповідання віруємо; самі бо чули, й знаємо, що се справдї Спас сьвіту Христос.
42ⲚⲀⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲠⲈ ⲚϮⲤϨⲒⲘⲒ ϪⲈ ⲈⲐⲂⲈ ⲦⲈⲚϪⲒⲚⲤⲀϪⲒ ⲀⲚ ϪⲈ ⲦⲈⲚⲚⲀϨϮ ⲀⲚⲞⲚ ⲄⲀⲢ ϨⲰⲚ ⲀⲚⲤⲰⲦⲈⲘ ⲞⲨⲞϨ ⲦⲈⲚⲈⲘⲒ ⲦⲀⲪⲘⲎⲒ ϪⲈ ⲪⲀⲒ ⲠⲈ ⲠⲒⲤⲰⲦⲎⲢ ⲚⲦⲈⲠⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ.
43Через два ж днї вийшов звідтіля та прийшов у Галилею.
43ⲘⲈⲚⲈⲚⲤⲀ ⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲆⲈ ⲂⲀϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲘⲀⲨ ⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ.
44Сам бо Ісус сьвідкував, що пророк у своїй отчинї чести не має.
44ⲚⲐⲞϤ ⲄⲀⲢ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲀϤⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ϪⲈ ⲘⲘⲞⲚ ⲞⲨⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲎⲤ ⲈϤⲦⲀⲒⲎⲞⲨⲦ ϦⲈⲚⲐⲎ ⲈⲦⲈⲐⲰϤ ⲘⲂⲀⲔⲒ.
45Як же прийшов у Галилею, прийняли Його Галилейцї, бачивши все, що зробив у Єрусалимі на сьвята: бо й вони ходили на сьвята.
45ϨⲞⲦⲈ ⲞⲨⲚ ⲈⲦⲀϤⲒ ⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ ⲀⲨϢⲞⲠϤ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲚⲒⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲞⲤ ⲈⲦⲀⲨⲚⲀⲨ ⲈϨⲰⲂ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲦⲀϤⲀⲒⲦⲞⲨ ϦⲈⲚⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ϦⲈⲚⲠϢⲀⲒ ⲚⲈⲀⲨⲒ ⲄⲀⲢ ϨⲰⲞⲨ ⲈⲠϢⲀⲒ.
46Прийшов же Ісус ізнов у Кану Галилейську, де зробив воду вином. І був один царський, котрого син нездужав у Капернаумі.
46ⲀϤⲒ ⲞⲚ ⲈⲦⲔⲀⲚⲀ ⲚⲦⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ ⲠⲒⲘⲀ ⲈⲦⲀϤⲐⲢⲈ ⲠⲒⲘⲰⲞⲨ ⲈⲢⲎⲢⲠ ⲘⲘⲞϤ ⲚⲈⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲂⲀⲤⲒⲖⲒⲔⲞⲤ ⲠⲈ ⲈⲞⲨⲞⲚ ⲚⲦⲀϤ ⲚⲞⲨϢⲎ ⲢⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲈϤϢⲰⲚⲒ ϦⲈⲚⲔⲀⲪⲀⲢⲚⲀⲞⲨⲘ.
47Сей, почувши, що Ісус прибув із Юдеї в Галилею, прийшов до Него, й благав Його, щоб пійшов та оздоровив сина його, бо мав умерти.
47ⲪⲀⲒ ⲀϤⲤⲰⲦⲈⲘ ϪⲈ ⲀϤⲒ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚϮⲒⲞⲨⲆⲈⲀ ⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ϨⲀⲢⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤϮϨⲞ ⲈⲢⲞϤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈϤⲒ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲚⲦⲈϤⲦⲞⲨϪⲈ ⲠⲈϤϢⲎⲢⲒ ⲚⲀϤⲚⲀⲘⲞⲨ ⲄⲀⲢ ⲠⲈ.
48Рече ж Ісус до него: Коли ознак та див не побачите, не увіруєте.
48ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲚ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚϢⲦⲈⲘⲚⲀⲨ ⲈϨⲀⲚⲘⲎⲒⲚⲒ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚϢⲪⲎⲢⲒ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀϨϮ ⲀⲚ.
49Каже до Него царський: Господи, йди перш, нїж умре дитина моя.
49ⲠⲈϪⲈ ⲠⲒⲂⲀⲤⲒⲖⲒⲔⲞⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ⲀⲘⲞⲨ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲘⲠⲀⲦⲈϤⲘⲞⲨ ⲚϪⲈⲠⲀⲀⲖⲞⲨ.
50Рече йому Ісус: Іди, син твій живий. І увірував чоловік слову, що промовив йому Ісус, і пійшов.
50ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲀⲔ ϤⲞⲚϦ ⲚϪⲈⲠⲈⲔϢⲎⲢⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲚⲀϨϮ ⲚϪⲈⲠⲒⲢⲰⲘⲒ ⲈⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲈⲦⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲞϤ ⲚⲀϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲘⲞϢⲒ.
51Вже ж він ішов, зустріли його слуги його й звістили, кажучи: Що хлопчик твій живий.
51ϨⲎⲆⲎ ⲈϤⲚⲎⲞⲨ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲒⲤ ⲚⲈϤⲈⲂⲒⲀⲒⲔ ⲀⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲈϨⲢⲀϤ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ϤⲞⲚϦ ⲚϪⲈⲠⲈⲔϢⲎⲢⲒ.
52Спитав же в них про годину, коли полегшало йому. І кажуть йому: Що вчора семої години покинула його горячка.
52ⲚⲀϤϢⲒⲚⲒ ⲆⲈ ⲚⲦⲞⲦⲞⲨ ⲚⲤⲀϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲐⲎ ⲈⲦⲀϤⲀⲤⲒⲀⲒ ⲚϦⲎⲦⲤ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ϦⲈⲚⲀϪⲠ ⲌⲚⲤⲀϤ ⲀϤⲬⲀϤ ⲚϪⲈⲠⲒϦⲘⲞⲘ.
53Зрозумів же батько, що тієї самої години, котрої сказав йому Ісус: Що син твій живий; і увірував сам і ввесь дім його.
53ⲀϤⲈⲘⲒ ⲞⲨⲚ ⲚϪⲈⲠⲈϤⲒⲰⲦ ϪⲈ ⲚⲈϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲦⲈ ⲈⲦⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲞⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ϤⲞⲚϦ ⲚϪⲈⲠⲈⲔϢⲎⲢⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲚⲀϨϮ ⲚⲈⲘ ⲠⲈϤⲎⲒ ⲦⲎⲢϤ.
54Се знов другу ознаку зробив Ісус, прийшовши з Юдеї в Галилею.
54ⲪⲀⲒ ⲠⲈ ⲠⲒⲘⲎⲒⲚⲒ ⲘⲘⲀϨ ⲂⲈⲦⲀϤⲀⲒⲦⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈⲦⲀϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚϮⲒⲞⲨⲆⲈⲀ ⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.