Johannes 4
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Coptic New Testament (Bohairic)
1Da nun der HERR inneward, daß vor die Pharisäer gekommen war, wie Jesus mehr Jünger machte und taufte denn Johannes
1ϨⲞⲦⲈ ⲞⲨⲚ ⲈⲦⲀϤⲈⲘⲒ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲚϪⲈⲚⲒⲪⲀⲢⲒⲤⲈⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲐⲀⲘⲒⲈ ⲞⲨⲘⲎϢ ⲘⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲚⲀϤ ⲞⲨⲞϨ ϤϮⲰⲘⲤ ⲈϨⲞⲦⲈ ⲒⲰⲀⲚⲚⲎⲤ
2(wiewohl Jesus selber nicht taufte, sondern seine Jünger),
2ⲔⲈⲦⲞⲒ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲐⲞϤ ⲀⲚ ⲈⲚⲀϤϮⲰⲘⲤ ⲀⲖⲖⲀ ⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲚⲈ.
3verließ er das Land Judäa und zog wieder nach Galiläa.
3ⲀϤⲬⲰ ⲚϮⲒⲞⲨⲆⲈⲀ ⲚⲤⲰϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲞⲚ ⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ.
4Er mußte aber durch Samaria reisen.
4ⲚⲈ ϨⲰϮ ⲆⲈ ⲈⲢⲞϤ ⲠⲈ ⲈⲤⲒⲚⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ⲦⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲀ.
5Da kam er in eine Stadt Samarias, die heißt Sichar, nahe bei dem Feld, das Jakob seinem Sohn Joseph gab.
5ⲀϤⲒ ⲞⲨⲚ ⲈⲞⲨⲂⲀⲔⲒ ⲚⲦⲈⲦⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲀ ⲈⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞⲤ ϪⲈ ⲤⲨⲬⲀⲢ ⲈⲤϦⲈⲚⲦ ⲈⲠⲒⲒⲞϨⲒ ⲈⲦⲀ ⲒⲀⲔⲰⲂ ⲦⲎⲒϤ ⲚⲒⲰⲤⲎⲪ ⲠⲈϤϢⲎⲢⲒ.
6Es war aber daselbst Jakobs Brunnen. Da nun Jesus müde war von der Reise, setzte er sich also auf den Brunnen; und es war um die sechste Stunde.
6ⲚⲀⲤⲬⲎ ⲆⲈ ⲘⲘⲀⲨ ⲚϪⲈⲞⲨⲘⲞⲨⲘⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲚⲦⲈⲒⲀⲔⲰⲂ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲚ ⲈⲦⲀϤϦⲒⲤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲘⲰⲒⲦ ⲘⲘⲞϢⲒ ⲀϤϨⲈⲘⲤⲒ ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ϨⲒϪⲈⲚ ϮⲘⲞⲨⲘⲒ ⲚⲈⲪⲚⲀⲨ ⲚⲀϪⲠ ⲠⲈ.
7Da kommt ein Weib aus Samaria, Wasser zu schöpfen. Jesus spricht zu ihr: Gib mir zu trinken!
7ⲀⲤⲒ ⲞⲨⲚ ⲚϪⲈⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲀ ⲈⲘⲀϨ ⲘⲰⲞⲨ ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲘⲞⲒ ⲚⲎⲒ ⲚⲦⲀⲤⲰ.
8(Denn seine Jünger waren in die Stadt gegangen, daß sie Speise kauften.)
8ⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲆⲈ ⲚⲈⲀⲨϢⲈ ⲚⲰⲞⲨ ⲈϮⲂⲀⲔⲒ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲞⲨϢⲰⲠ ⲚϨⲀⲚϦⲢⲎⲞⲨⲒ ⲚⲰⲞⲨ.
9Spricht nun das samaritische Weib zu ihm: Wie bittest du von mir zu trinken, so du ein Jude bist, und ich ein samaritisch Weib? (Denn die Juden haben keine Gemeinschaft mit den Samaritern.)
9ⲠⲈϪⲈ ϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲀϤ ⲚⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲦⲎⲤ ϪⲈ ⲠⲰⲤ ⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲔⲈⲢⲈⲦⲒⲚ ⲚⲦⲞⲦ ⲈⲤⲰ ⲀⲚⲞⲔ ⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲦⲎⲤ ⲞⲨ ⲄⲀⲢ ⲘⲠⲀⲢⲈ ⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲘⲞⲨϪⲦ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲦⲎⲤ.
10Jesus antwortete und sprach zu ihr: Wenn du erkenntest die Gabe Gottes und wer der ist, der zu dir sagt: “Gib mir zu trinken!”, du bätest ihn, und er gäbe dir lebendiges Wasser.
10ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲈⲚⲀⲢⲈⲈⲘⲒ ⲈϮⲆⲰⲢⲈⲀ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲞⲨⲞϨ ϪⲈ ⲚⲒⲘ ⲠⲈⲦϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲈϪⲈ ⲘⲞⲒ ⲚⲎⲒ ⲚⲦⲀⲤⲰ ⲚⲐⲞ ⲚⲀⲢⲈⲈⲢⲈⲦⲒⲚ ⲘⲘⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲈϤϮ ⲚⲈⲚⲞⲨⲘⲰⲞⲨ ⲈϤⲞⲚϦ.
11Spricht zu ihm das Weib: HERR, hast du doch nichts, womit du schöpfest, und der Brunnen ist tief; woher hast du denn lebendiges Wasser?
11ⲠⲈϪⲈ ϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠϬⲞⲒⲤ ⲞⲨⲆⲈ ⲘⲘⲞⲚ ⲀⲚⲦⲖⲎⲘⲀ ⲚⲦⲞⲦⲔ ⲞⲨⲞϨ ϮϢⲰϮ ϢⲎⲔ ⲈϤⲈⲚⲦⲞⲦⲔ ⲞⲨⲚ ⲈⲂⲞⲖ ⲐⲰⲚ ⲚϪⲈⲠⲒⲘⲰⲞⲨ ⲈⲦⲞⲚϦ.
12Bist du mehr denn unser Vater Jakob, der uns diesen Brunnen gegeben hat? Und er hat daraus getrunken und seine Kinder und sein Vieh.
12ⲘⲎ ⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲚⲐⲞⲔ ⲈⲠⲈⲚⲒⲰⲦ ⲒⲀⲔⲰⲂ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤϮ ⲚⲀⲚ ⲚⲦⲀⲒϢⲰϮ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲐⲞϤ ϨⲰϤ ⲀϤⲤⲰ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϦⲎⲦϤ ⲚⲈⲘ ⲚⲈϤϢⲎⲢⲒ ⲚⲈⲘ ⲚⲈϤϢⲀⲚϢ.
13Jesus antwortete und sprach zu ihr: Wer von diesem Wasser trinkt, den wir wieder dürsten;
13ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲐⲚⲀⲤⲰ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲘⲰⲞⲨ ⲪⲎ ⲀⲚⲞⲔ ⲈϮⲚⲀⲦⲎⲒϤ ⲚⲀϤ ⲚⲚⲈϤⲒⲂⲒ ϢⲀ ⲈⲚⲈϨ.
14wer aber von dem Wasser trinken wird, das ich ihm gebe, den wird ewiglich nicht dürsten; sondern das Wasser, das ich ihm geben werde, das wird in ihm ein Brunnen des Wassers werden, das in das ewige Leben quillt.
14ⲀⲖⲖⲀ ⲠⲒⲘⲰⲞⲨ ⲈϮⲚⲀⲦⲎⲒϤ ⲚⲀϤ ⲈϤⲈϢⲰⲠⲒ ⲚϦⲢⲎⲒ ⲚϦⲎⲦϤ ⲚⲞⲨⲘⲞⲨⲘⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲈϤⲈϬⲒⲪⲈⲒ ⲈⲨⲰⲚϦ ⲚⲈⲚⲈϨ.
15Spricht das Weib zu ihm: HERR, gib mir dieses Wasser, auf daß mich nicht dürste und ich nicht herkommen müsse, zu schöpfen!
15ⲠⲈϪⲈ ϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ⲘⲞⲒ ⲚⲎⲒ ⲘⲠⲀⲒⲘⲰⲞⲨ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲀϢⲦⲈⲘⲒⲂⲒ ϪⲈ ⲞⲨⲆⲈ ⲚⲦⲀϢⲦⲈⲘⲒ ⲈⲘⲚⲀⲒ ⲈⲘⲀϨ ⲘⲰⲞⲨ.
16Jesus spricht zu ihr: Gehe hin, rufe deinen Mann und komm her!
16ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲈⲘⲞⲨϮ ⲈⲠⲈϨⲀⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲘⲎ ⲈⲘⲚⲀⲒ.
17Das Weib antwortete und sprach zu ihm: Ich habe keinen Mann. Jesus spricht zu ihr: Du hast recht gesagt: Ich habe keinen Mann.
17ⲀⲤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀⲤ ϪⲈ ⲘⲘⲞⲚϮ ϨⲀⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲔⲀⲖⲰⲤ ⲀⲢⲈϪⲞⲤ ϪⲈ ⲘⲘⲞⲚϮ ϨⲀⲒ ⲘⲘⲀⲨ.
18Fünf Männer hast du gehabt, und den du nun hast, der ist nicht dein Mann; da hast du recht gesagt.
18ⲈⲄⲀⲢ ⲚϨⲀⲒ ⲀⲢⲈϬⲒⲦⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲈⲘⲈ ϮⲚⲞⲨ ⲠⲈϨⲀⲒ ⲀⲚ ⲠⲈ ⲪⲀⲒ ⲞⲨⲘⲎⲒ ⲠⲈ ⲈⲦⲀⲢⲈϪⲞϤ.
19Das Weib spricht zu ihm: HERR, ich sehe, daß du ein Prophet bist.
19ⲠⲈϪⲈ ϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ϮⲚⲀⲨ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲎⲤ.
20Unsere Väter haben auf diesem Berge angebetet, und ihr sagt, zu Jerusalem sei die Stätte, da man anbeten solle.
20ⲚⲈⲚⲒⲞϮ ⲀⲨⲞⲨⲰϢⲦ ϨⲒϪⲈⲚ ⲠⲀⲒⲦⲰⲞⲨ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲆⲈ ⲦⲈⲦⲈⲚϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲢⲈ ⲠⲒⲘⲀⲚⲞⲨⲰϢⲦ ϦⲈⲚⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ⲠⲒⲘⲀ ⲈⲦⲈⲤϢⲈ ⲚⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲘⲞϤ.
21Jesus spricht zu ihr: Weib, glaube mir, es kommt die Zeit, daß ihr weder auf diesem Berge noch zu Jerusalem werdet den Vater anbeten.
21ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲦⲈⲚϨⲞⲨⲦ ϪⲈ ⲤⲚⲎⲞⲨ ⲚϪⲈⲞⲨⲞⲨⲚⲞⲨ ϨⲞⲦⲈ ⲞⲨⲆⲈ ϨⲒϪⲈⲚ ⲠⲀⲒⲦⲰⲞⲨ ⲞⲨⲆⲈ ϦⲈⲚⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ⲈⲨⲚⲀⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲪⲒⲰⲦ.
22Ihr wisset nicht, was ihr anbetet; wir wissen aber, was wir anbeten, denn das Heil kommt von den Juden.
22ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲦⲈⲦⲈⲚⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞϤ ⲀⲚ ⲀⲚⲞⲚ ⲆⲈ ⲦⲈⲚⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞϤ ϪⲈ ⲠⲒⲞⲨϪⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ.
23Aber es kommt die Zeit und ist schon jetzt, daß die wahrhaftigen Anbeter werden den Vater anbeten im Geist und in der Wahrheit; denn der Vater will haben, die ihn also anbeten.
23ⲀⲖⲖⲀ ⲤⲚⲎⲞⲨ ⲚϪⲈⲞⲨⲞⲨⲚⲞⲨ ⲈⲦⲈ ϮⲚⲞⲨ ⲦⲈ ϨⲞⲦⲈ ⲚⲒⲢⲈϤⲞⲨⲰϢⲦ ⲚⲦⲀⲪⲘⲎⲒ ⲈⲨⲚⲀⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲪⲒⲰⲦ ϦⲈⲚⲞⲨⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲈⲘ ⲞⲨⲘⲈⲐⲘⲎ ⲒⲔⲈ ⲄⲀⲢ ⲪⲒⲰⲦ ⲀϤⲔⲰϮ ⲚⲤⲀⲚⲀⲒ ⲞⲨⲞⲚ ⲘⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲚⲎ ⲈⲐⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲘⲞϤ.
24Gott ist Geist, und die ihn anbeten, die müssen ihn im Geist und in der Wahrheit anbeten.
24ⲞⲨⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲠⲈ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲎ ⲈⲐⲚⲀⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲘⲞϤ ⲤⲈⲘⲠϢⲀ ⲚⲦⲞⲨⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲘⲞϤ ϦⲈⲚⲞⲨⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲈⲘ ⲞⲨⲘⲈⲐⲘⲎⲒ.
25Spricht das Weib zu ihm: Ich weiß, daß der Messias kommt, der da Christus heißt. Wenn derselbe kommen wird, so wird er's uns alles verkündigen.
25ⲠⲈϪⲈ ϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲦⲈⲚⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲘⲈⲤⲒⲀⲤ ⲚⲎⲞⲨ ⲪⲎ ⲈⲦⲞⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞϤ ϪⲈ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲈϢⲰⲠ ⲀϤϢⲀⲚⲒ ⲚⲐⲞϤ ⲈⲐⲚⲀⲦⲀⲘⲞⲚ ⲈϨⲰⲂ ⲚⲒⲂⲈⲚ.
26Jesus spricht zu ihr: Ich bin's, der mit dir redet.
26ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲪⲎ ⲈⲦⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘⲈ.
27Und über dem kamen seine Jünger, und es nahm sie wunder, daß er mit dem Weib redete. Doch sprach niemand: Was fragst du? oder: Was redest du mit ihr?
27ⲞⲨⲞϨ ϦⲈⲚⲪⲀⲒ ⲀⲨⲒ ⲚϪⲈⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎ ⲦⲎⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨⲈⲢϢⲪⲎⲢⲒ ϪⲈ ϤⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘ ⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲘⲠⲈ ϨⲖⲒ ⲘⲈⲚⲦⲞⲒ ϪⲞⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲀⲔⲔⲰϮ ⲚⲤⲀⲞⲨ ⲒⲈ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲔⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘⲀⲤ.
28Da ließ das Weib ihren Krug stehen und ging hin in die Stadt und spricht zu den Leuten:
28ⲀⲤⲬⲰ ⲞⲨⲚ ⲚⲦⲈⲤϨⲨⲆⲢⲒⲀ ⲚϪⲈϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲤϢⲈ ⲚⲀⲤ ⲈϮⲂⲀⲔⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀⲤ ⲚⲚⲒⲢⲰⲘⲒ.
29Kommt, seht einen Menschen, der mir gesagt hat alles, was ich getan habe, ob er nicht Christus sei!
29ϪⲈ ⲀⲘⲰⲒⲚⲒ ⲀⲚⲀⲨ ⲈⲠⲀⲒⲢⲰⲘⲒ ⲈⲀϤϪⲈ ϨⲰⲂ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲚⲎⲒ ⲈⲦⲀⲒⲀⲒⲦⲞⲨ ⲘⲎⲦⲒ ⲪⲀⲒ ⲠⲈ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ.
30Da gingen sie aus der Stadt und kamen zu ihm.
30ⲚⲀⲨⲚⲎⲞⲨ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚϮⲂⲀⲔⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨⲚⲎⲞⲨ ϨⲀⲢⲞϤ.
31Indes aber ermahnten ihn die Jünger und sprachen: Rabbi, iß!
31ⲚⲀⲨϮϨⲞ ⲈⲢⲞϤ ⲠⲈ ⲚϪⲈⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲞⲨⲦⲰⲞⲨ ⲚⲈⲘⲀϤ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲢⲀⲂⲂⲒ ⲦⲰⲚⲔ ⲞⲨⲰⲘ.
32Er aber sprach zu ihnen: Ich habe eine Speise zu essen, von der ihr nicht wisset.
32ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲞⲨⲞⲚϮ ⲞⲨϦⲢⲈ ⲘⲘⲀⲨ ⲈⲞⲨⲞⲘⲤ ⲐⲎ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲈⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞⲤ ⲀⲚ.
33Da sprachen die Jünger untereinander: Hat ihm jemand zu essen gebracht?
33ⲚⲀⲨϪⲰ ⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲚⲞⲨⲈⲢⲎⲞⲨ ⲚϪⲈⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ϪⲈ ⲘⲎⲦⲒ ⲀⲚ ⲀⲞⲨⲀⲒ ⲒⲚⲒ ⲚⲀϤ ⲈⲐⲢⲈϤⲞⲨⲰⲘ.
34Jesus spricht zu ihnen: Meine Speise ist die, daß ich tue den Willen des, der mich gesandt hat, und vollende sein Werk.
34ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲦⲀϦⲢⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲦⲈ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲀⲈⲢ ⲪⲞⲨⲰϢ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲦⲀⲞⲨⲞⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲀϪⲰⲔ ⲘⲠⲈϤϨⲰⲂ ⲈⲂⲞⲖ.
35Saget ihr nicht: Es sind noch vier Monate, so kommt die Ernte? Siehe, ich sage euch: Hebet eure Augen auf und sehet in das Feld; denn es ist schon weiß zur Ernte.
35ⲘⲎ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲀⲚ ⲈⲦϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲈⲦⲒ ⲔⲈⲆ ⲚⲀⲂⲞⲦ ϤⲚⲎⲞⲨ ⲚϪⲈⲠⲒⲰⲤϦ ϨⲎⲠⲠⲈ ⲀⲚⲞⲔ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ϤⲀⲒ ⲚⲚⲈⲦⲈⲚⲂⲀⲖ ⲈⲠϢⲰⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲚⲀⲨ ⲈⲚⲒⲬⲰⲢⲀ ϪⲈ ⲀⲨⲞⲨⲂⲀϢ ⲈⲠⲞⲤϦⲞⲨ.
36Und wer da schneidet, der empfängt Lohn und sammelt Frucht zum ewigen Leben, auf daß sich miteinander freuen, der da sät und der da schneidet.
36ϨⲎⲆⲎ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀⲰⲤϦ ϤⲚⲀϬⲒ ⲘⲠⲈϤⲂⲈⲬ ⲈⲞⲨⲞϨ ϤⲚⲀⲐⲰⲞⲨϮ ⲚⲞⲨⲞⲨⲦⲀϨ ⲈⲨⲰⲚϦ ⲚⲈⲚⲈϨ ϨⲒⲚⲀ ⲪⲎ ⲈⲦⲤⲒϮ ⲚⲦⲈϤⲢⲀϢⲒ ⲈⲨⲤⲞⲠ ⲚⲈⲘ ⲪⲎ ⲈⲦⲰⲤϦ.
37Denn hier ist der Spruch wahr: Dieser sät, der andere schneidet.
37ϦⲈⲚ ⲪⲀⲒ ⲄⲀⲢ ⲞⲨⲦⲀⲪⲘⲎⲒ ⲠⲈ ⲠⲒⲤⲀϪⲒ ϪⲈ ⲔⲈⲞⲨⲀⲒ ⲠⲈⲦⲤⲒϮ ⲞⲨⲞϨ ⲔⲈⲞⲨⲀⲒ ⲠⲈⲦⲰⲤϦ.
38Ich habe euch gesandt, zu schneiden, was ihr nicht gearbeitet habt; andere haben gearbeitet und ihr seid in ihre Arbeit gekommen.
38ⲀⲚⲞⲔ ⲀⲒⲞⲨⲈⲢⲠ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲈⲰⲤϦ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲈ ⲘⲠⲈⲦⲈⲚϦⲒⲤⲒ ⲈⲢⲞϤ ϨⲀⲚⲔⲈⲬⲰⲞⲨⲚⲒ ⲠⲈⲦⲀⲨϦⲒⲤⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚϢⲈ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲞⲨϦⲒⲤⲒ.
39Es glaubten aber an ihn viele der Samariter aus der Stadt um des Weibes Rede willen, welches da zeugte: Er hat mir gesagt alles, was ich getan habe.
39ⲈⲂⲞⲖ ⲆⲈ ϦⲈⲚϮⲂⲀⲔⲒ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ Ⲁ- ⲞⲨⲘⲎϢ ⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞϤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲒⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲦⲎ ⲤⲈⲐⲂⲈ ⲠⲤⲀϪⲒ ⲚϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲈⲤⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ϪⲈ ⲀϤϪⲈ ϨⲰⲂ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲚⲎ ⲈⲦⲀⲒⲀⲒⲦⲞⲨ.
40Als nun die Samariter zu ihm kamen, baten sie ihn, daß er bei ihnen bliebe; und er blieb zwei Tage da.
40ϨⲞⲦⲈ ⲞⲨⲚ ⲈⲦⲀⲨⲒ ϨⲀⲢⲞϤ ⲚϪⲈⲚⲒⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲦⲎ ⲤⲀⲨϮϨⲞ ⲈⲢⲞϤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈϤⲞϨⲒ ϦⲀⲦⲞⲦⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲞϨⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲚⲈϨⲞⲞⲨ Ⲃ-.
41Und viel mehr glaubten um seines Wortes willen
41ⲞⲨⲞϨ ϨⲀⲚⲔⲈⲘⲎϢ ⲚϨⲞⲨⲞ ⲀⲨⲚⲀϨϮ ⲈⲐⲂⲈ ⲠⲈϤⲤⲀϪⲒ.
42und sprachen zum Weibe: Wir glauben nun hinfort nicht um deiner Rede willen; wir haben selber gehört und erkannt, daß dieser ist wahrlich Christus, der Welt Heiland.
42ⲚⲀⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲠⲈ ⲚϮⲤϨⲒⲘⲒ ϪⲈ ⲈⲐⲂⲈ ⲦⲈⲚϪⲒⲚⲤⲀϪⲒ ⲀⲚ ϪⲈ ⲦⲈⲚⲚⲀϨϮ ⲀⲚⲞⲚ ⲄⲀⲢ ϨⲰⲚ ⲀⲚⲤⲰⲦⲈⲘ ⲞⲨⲞϨ ⲦⲈⲚⲈⲘⲒ ⲦⲀⲪⲘⲎⲒ ϪⲈ ⲪⲀⲒ ⲠⲈ ⲠⲒⲤⲰⲦⲎⲢ ⲚⲦⲈⲠⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ.
43Aber nach zwei Tagen zog er aus von dannen und zog nach Galiläa.
43ⲘⲈⲚⲈⲚⲤⲀ ⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲆⲈ ⲂⲀϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲘⲀⲨ ⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ.
44Denn er selber, Jesus, zeugte, daß ein Prophet daheim nichts gilt.
44ⲚⲐⲞϤ ⲄⲀⲢ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲀϤⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ϪⲈ ⲘⲘⲞⲚ ⲞⲨⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲎⲤ ⲈϤⲦⲀⲒⲎⲞⲨⲦ ϦⲈⲚⲐⲎ ⲈⲦⲈⲐⲰϤ ⲘⲂⲀⲔⲒ.
45Da er nun nach Galiläa kam, nahmen ihn die Galiläer auf, die gesehen hatten alles, was er zu Jerusalem auf dem Fest getan hatte; denn sie waren auch zum Fest gekommen.
45ϨⲞⲦⲈ ⲞⲨⲚ ⲈⲦⲀϤⲒ ⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ ⲀⲨϢⲞⲠϤ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲚⲒⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲞⲤ ⲈⲦⲀⲨⲚⲀⲨ ⲈϨⲰⲂ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲦⲀϤⲀⲒⲦⲞⲨ ϦⲈⲚⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ϦⲈⲚⲠϢⲀⲒ ⲚⲈⲀⲨⲒ ⲄⲀⲢ ϨⲰⲞⲨ ⲈⲠϢⲀⲒ.
46Und Jesus kam abermals gen Kana in Galiläa, da er das Wasser hatte zu Wein gemacht.
46ⲀϤⲒ ⲞⲚ ⲈⲦⲔⲀⲚⲀ ⲚⲦⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ ⲠⲒⲘⲀ ⲈⲦⲀϤⲐⲢⲈ ⲠⲒⲘⲰⲞⲨ ⲈⲢⲎⲢⲠ ⲘⲘⲞϤ ⲚⲈⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲂⲀⲤⲒⲖⲒⲔⲞⲤ ⲠⲈ ⲈⲞⲨⲞⲚ ⲚⲦⲀϤ ⲚⲞⲨϢⲎ ⲢⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲈϤϢⲰⲚⲒ ϦⲈⲚⲔⲀⲪⲀⲢⲚⲀⲞⲨⲘ.
47Und es war ein Königischer, des Sohn lag krank zu Kapernaum. Dieser hörte, daß Jesus kam aus Judäa nach Galiläa, und ging hin zu ihm und bat ihn, daß er hinabkäme und hülfe seinem Sohn; denn er war todkrank.
47ⲪⲀⲒ ⲀϤⲤⲰⲦⲈⲘ ϪⲈ ⲀϤⲒ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚϮⲒⲞⲨⲆⲈⲀ ⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ϨⲀⲢⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤϮϨⲞ ⲈⲢⲞϤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈϤⲒ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲚⲦⲈϤⲦⲞⲨϪⲈ ⲠⲈϤϢⲎⲢⲒ ⲚⲀϤⲚⲀⲘⲞⲨ ⲄⲀⲢ ⲠⲈ.
48Und Jesus sprach zu ihm: Wenn ihr nicht Zeichen und Wunder seht, so glaubet ihr nicht.
48ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲚ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚϢⲦⲈⲘⲚⲀⲨ ⲈϨⲀⲚⲘⲎⲒⲚⲒ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚϢⲪⲎⲢⲒ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀϨϮ ⲀⲚ.
49Der Königische sprach zu ihm: HERR, komm hinab, ehe denn mein Kind stirbt!
49ⲠⲈϪⲈ ⲠⲒⲂⲀⲤⲒⲖⲒⲔⲞⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ⲀⲘⲞⲨ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲘⲠⲀⲦⲈϤⲘⲞⲨ ⲚϪⲈⲠⲀⲀⲖⲞⲨ.
50Jesus spricht zu ihm: Gehe hin, dein Sohn lebt! der Mensch glaubte dem Wort, das Jesus zu ihm sagte, und ging hin.
50ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲀⲔ ϤⲞⲚϦ ⲚϪⲈⲠⲈⲔϢⲎⲢⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲚⲀϨϮ ⲚϪⲈⲠⲒⲢⲰⲘⲒ ⲈⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲈⲦⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲞϤ ⲚⲀϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲘⲞϢⲒ.
51Und indem er hinabging, begegneten ihm seine Knechte, verkündigten ihm und sprachen: Dein Kind lebt.
51ϨⲎⲆⲎ ⲈϤⲚⲎⲞⲨ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲒⲤ ⲚⲈϤⲈⲂⲒⲀⲒⲔ ⲀⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲈϨⲢⲀϤ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ϤⲞⲚϦ ⲚϪⲈⲠⲈⲔϢⲎⲢⲒ.
52Da forschte er von ihnen die Stunde, in welcher es besser mit ihm geworden war. Und sie sprachen zu ihm: Gestern um die siebente Stunde verließ ihn das Fieber.
52ⲚⲀϤϢⲒⲚⲒ ⲆⲈ ⲚⲦⲞⲦⲞⲨ ⲚⲤⲀϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲐⲎ ⲈⲦⲀϤⲀⲤⲒⲀⲒ ⲚϦⲎⲦⲤ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ϦⲈⲚⲀϪⲠ ⲌⲚⲤⲀϤ ⲀϤⲬⲀϤ ⲚϪⲈⲠⲒϦⲘⲞⲘ.
53Da merkte der Vater, daß es um die Stunde wäre, in welcher Jesus zu ihm gesagt hatte: Dein Sohn lebt. Und er glaubte mit seinem ganzen Hause.
53ⲀϤⲈⲘⲒ ⲞⲨⲚ ⲚϪⲈⲠⲈϤⲒⲰⲦ ϪⲈ ⲚⲈϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲦⲈ ⲈⲦⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲞⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ϤⲞⲚϦ ⲚϪⲈⲠⲈⲔϢⲎⲢⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲚⲀϨϮ ⲚⲈⲘ ⲠⲈϤⲎⲒ ⲦⲎⲢϤ.
54Das ist nun das andere Zeichen, das Jesus tat, da er aus Judäa nach Galiläa kam.
54ⲪⲀⲒ ⲠⲈ ⲠⲒⲘⲎⲒⲚⲒ ⲘⲘⲀϨ ⲂⲈⲦⲀϤⲀⲒⲦⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈⲦⲀϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚϮⲒⲞⲨⲆⲈⲀ ⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.