Johannes 4
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Da nun der HERR inneward, daß vor die Pharisäer gekommen war, wie Jesus mehr Jünger machte und taufte denn Johannes
1A IKE ae la ka Haku, ua lohe ka poe Parisaio he nui na haumana a Iesu i hoohaumana ai, a i bapetizo ai hoi, a he hapa ka loane;
2(wiewohl Jesus selber nicht taufte, sondern seine Jünger),
2(Aole nae o Iesu iho i bapetizo ai, o kana poe haumana no.)
3verließ er das Land Judäa und zog wieder nach Galiläa.
3Haalele iho la ia ia Iudea, a hoi aku la i Galilaia,
4Er mußte aber durch Samaria reisen.
4A he pono no ia ke hele aku mawaena o Samaria.
5Da kam er in eine Stadt Samarias, die heißt Sichar, nahe bei dem Feld, das Jakob seinem Sohn Joseph gab.
5A hiki aku la ia i kekahi kulanakauhale o Samaria, o Sukara ka inoa, e kokoke ana i ka aina a Iakoba i haawi aku ai no kana keiki no Iosepa.
6Es war aber daselbst Jakobs Brunnen. Da nun Jesus müde war von der Reise, setzte er sich also auf den Brunnen; und es war um die sechste Stunde.
6Ilaila ka punawai o Iakoba. No ka maluhiluhi o Iesu i ka hele ana, noho iho la ia ma ua punawai la: o ke ono paha ia o ka hora.
7Da kommt ein Weib aus Samaria, Wasser zu schöpfen. Jesus spricht zu ihr: Gib mir zu trinken!
7Hele ae la kekahi wahiue no Samaria e huki wai: i mai la o Iesu ia ia. Ho mai no'u e inu.
8(Denn seine Jünger waren in die Stadt gegangen, daß sie Speise kauften.)
8No ka mea, ua hala ae la na haumana ana i ke kulanakauhale e kuai i ai.
9Spricht nun das samaritische Weib zu ihm: Wie bittest du von mir zu trinken, so du ein Jude bist, und ich ein samaritisch Weib? (Denn die Juden haben keine Gemeinschaft mit den Samaritern.)
9Alaila ninau aku la ka wahine no Samaria ia ia, No ke aha la oe, he Iudaio, e noi mai nei ia'u, i ka wahine no Samaria, i mea inu? No ka mea, aole e launa pu na Iudaio me ko Samaria.
10Jesus antwortete und sprach zu ihr: Wenn du erkenntest die Gabe Gottes und wer der ist, der zu dir sagt: “Gib mir zu trinken!”, du bätest ihn, und er gäbe dir lebendiges Wasser.
10Olelo mai la o Iesu ia ia, i mai la, Ina ua ike oe i ka makana o ke Akua, a i ka mea hoi e olelo ana ia oe. Ho mai no'u e inu; ina ua noi mai oe ia ia, a ua haawi aku ia i ka wai oia nou.
11Spricht zu ihm das Weib: HERR, hast du doch nichts, womit du schöpfest, und der Brunnen ist tief; woher hast du denn lebendiges Wasser?
11Olelo aku ia ka wahine ia ia, E ka Haku, aole ou bakeke, a ua hohonu ka punawai; nohea la e loaa'i ia oe ua wai ola la?
12Bist du mehr denn unser Vater Jakob, der uns diesen Brunnen gegeben hat? Und er hat daraus getrunken und seine Kinder und sein Vieh.
12Ua oi aku anei oe mamua o Iakoba o ko makou kupuna, nana i haawi keia punawai no makou, a nana hoi i inu i ka wai, a me kana poe keiki, a me kana poe holoholona?
13Jesus antwortete und sprach zu ihr: Wer von diesem Wasser trinkt, den wir wieder dürsten;
13Olelo mai la o Iesu, i mai la ia ia, O na mea a pau e inu i keia wai, e makewai hou aku no ia.
14wer aber von dem Wasser trinken wird, das ich ihm gebe, den wird ewiglich nicht dürsten; sondern das Wasser, das ich ihm geben werde, das wird in ihm ein Brunnen des Wassers werden, das in das ewige Leben quillt.
14Aka, o ka mea e inu i ka wai a'u e haawi aku ai ia ia, aole loa ia e makewai hou aku; aka, o ka wai a'u e haawi aku ai ia ia, o lilo ia i wai puna iloko ona e pipii ana i ke ola mau loa.
15Spricht das Weib zu ihm: HERR, gib mir dieses Wasser, auf daß mich nicht dürste und ich nicht herkommen müsse, zu schöpfen!
15Olelo aku la ka wahine ia ia, E ka Haku, ho mai no'u ua wai la, i ole e makewai hou aku au, i ole hoi e hele hou mai ia nei e huki.
16Jesus spricht zu ihr: Gehe hin, rufe deinen Mann und komm her!
16Olelo mai la o Iesu ia ia, O hele, e kahea aku i kau kane, a e hele hou mai ia nei.
17Das Weib antwortete und sprach zu ihm: Ich habe keinen Mann. Jesus spricht zu ihr: Du hast recht gesagt: Ich habe keinen Mann.
17Olelo aku la ka wahine, i aku la, Aohe a'u kane. I mai la o Iesu ia ia. He pono kau i i mai nei, Aohe a'u kane;
18Fünf Männer hast du gehabt, und den du nun hast, der ist nicht dein Mann; da hast du recht gesagt.
18No ka mea, elima ae nei au mau kane, a o kau mea i keia manawa, aole ia o kau kane; he oiaio kau i i mai nei.
19Das Weib spricht zu ihm: HERR, ich sehe, daß du ein Prophet bist.
19Olelo aka la ua wahine la ia ia, E ka Haku, ke ike nei au he kaula oe.
20Unsere Väter haben auf diesem Berge angebetet, und ihr sagt, zu Jerusalem sei die Stätte, da man anbeten solle.
20Maluna o keia manua ko makou poe makua i hoomana'i; aka, ke olelo mai nei oukou, aia ma Ierusalema kahi pono e hoomana aku ai.
21Jesus spricht zu ihr: Weib, glaube mir, es kommt die Zeit, daß ihr weder auf diesem Berge noch zu Jerusalem werdet den Vater anbeten.
21Olelo mai la o Iesu ia ia, E ka wahine, e manaoio mai i ka'u, e hiki mai auanei ka manawa, aole ma keia mauna, aole hoi ma Ierusalema e hoomana aku ai oukou i ka Makua.
22Ihr wisset nicht, was ihr anbetet; wir wissen aber, was wir anbeten, denn das Heil kommt von den Juden.
22Ke hoomana nei oukou i ka mea a oukou i ike ole ai; ke hoomana nei makou i ka mea a makou i ike ai: no ka mea, no na Iudaio mai ke ola.
23Aber es kommt die Zeit und ist schon jetzt, daß die wahrhaftigen Anbeter werden den Vater anbeten im Geist und in der Wahrheit; denn der Vater will haben, die ihn also anbeten.
23Aka, e hele mai ana ka manawa, a o nei hoi ia, o ka poe hoomana oiaio, e hoomana lakou i ka Makua me ka uhane a me ka oiaio: no ka mea, oia ka poe a ka Makua i makemake ai e hoomana aku ia ia.
24Gott ist Geist, und die ihn anbeten, die müssen ihn im Geist und in der Wahrheit anbeten.
24He Uhane ke Akua; a o ka poe hoomana ia ia, he pono no lakou e hoomana aku ia ia me ka uhane a me ka oiaio.
25Spricht das Weib zu ihm: Ich weiß, daß der Messias kommt, der da Christus heißt. Wenn derselbe kommen wird, so wird er's uns alles verkündigen.
25Olelo aku la ka wahine ia ia, Ua ike no au e hele mai ana ka Mesia, ka mea i oleloia o Kristo; aia hiki mai ia, nana no e hoakaka mai na mea a pau ia makou.
26Jesus spricht zu ihr: Ich bin's, der mit dir redet.
26Olelo mai la o Iesu ia ia, Owau no ia, ka mea e kamailio pu ana me oe.
27Und über dem kamen seine Jünger, und es nahm sie wunder, daß er mit dem Weib redete. Doch sprach niemand: Was fragst du? oder: Was redest du mit ihr?
27Alaila hoi mai la kana poe haumana, a kahaha iho la ke lakou naau i kana kamailio pu ana me ka wahine: aole nae kekahi i ninau aku ia ia, Heaha kau e imi nei? a no ke aha la kau e kamailio pu me ia?
28Da ließ das Weib ihren Krug stehen und ging hin in die Stadt und spricht zu den Leuten:
28Nolaila haalele ka wahine i kona ipu wai, a hoi aku la i ke kulanakauhale, a olelo aku la i na kanaka,
29Kommt, seht einen Menschen, der mir gesagt hat alles, was ich getan habe, ob er nicht Christus sei!
29E hele mai, e ike i ke kanaka, nana i hai mai ia'u na mea a pau a'u i hana'i; aole anei oia ka Mesia?
30Da gingen sie aus der Stadt und kamen zu ihm.
30Alaila puka mai lakou noloko mai o ke kulanakauhale, a hele io na la.
31Indes aber ermahnten ihn die Jünger und sprachen: Rabbi, iß!
31A mawaena iho, nonoi aku la kana poe haumana ia ia, i aku la, E Rabi, o ai.
32Er aber sprach zu ihnen: Ich habe eine Speise zu essen, von der ihr nicht wisset.
32I mai la oia ia lakou. He ai ka'u e ai ai, ka mea a oukou i ike ole ai.
33Da sprachen die Jünger untereinander: Hat ihm jemand zu essen gebracht?
33No ia mea, ninau ae la na haumana kekahi i kekahi, Ua lawe mai anei kekahi i ai nana?
34Jesus spricht zu ihnen: Meine Speise ist die, daß ich tue den Willen des, der mich gesandt hat, und vollende sein Werk.
34Olelo mai la o Iesu ia lakou, O ka'u ai keia, o hana au i ka makemake o ka mea nana au i hoouna mai, a e hoopau hoi i kana hana.
35Saget ihr nicht: Es sind noch vier Monate, so kommt die Ernte? Siehe, ich sage euch: Hebet eure Augen auf und sehet in das Feld; denn es ist schon weiß zur Ernte.
35Aole anei oukou e olelo, Eha malama i koe, a hiki mai ka ohi palaoa ana? Aia hoi, ke olelo aku nei au ia oukou, E alawa ao ko oukou mau maka, a e nana i na mahinaai; ua keokeo mai ano no ka ohi ana.
36Und wer da schneidet, der empfängt Lohn und sammelt Frucht zum ewigen Leben, auf daß sich miteinander freuen, der da sät und der da schneidet.
36A o ka mea ohi, loaa no ia ia ka uku, a hoiliili ia i ka hua no ke ola mau loa; i olioli pu ai ka mea nana i lulu me ka mea nana i ohi.
37Denn hier ist der Spruch wahr: Dieser sät, der andere schneidet.
37No ka mea, pela i akaka ai, he oiaio ka olelo, Na kekahi e lulu, na kekahi mea e hoi e ohi.
38Ich habe euch gesandt, zu schneiden, was ihr nicht gearbeitet habt; andere haben gearbeitet und ihr seid in ihre Arbeit gekommen.
38Ua hoouna aku au ia oukou e ohi i ka mea a oukou i luhi ole ai: na hai i hana, a komo oukou iloko o ka lakou hana.
39Es glaubten aber an ihn viele der Samariter aus der Stadt um des Weibes Rede willen, welches da zeugte: Er hat mir gesagt alles, was ich getan habe.
39A nui ko Samaria poe o ua kulanakauhale la i manaoio ia ia, no ka olelo a ka wahine i hoike aku ai, Ua hai mai ia ia'u i na mea a pau a'u i hana'i.
40Als nun die Samariter zu ihm kamen, baten sie ihn, daß er bei ihnen bliebe; und er blieb zwei Tage da.
40A o ko Samaria i hele aku io na la, nonoi aku la lakou ia ia e noho me lakou; a noho iho la ia malaila i na la elua.
41Und viel mehr glaubten um seines Wortes willen
41A nui loa na mea e ae i manaoio ma kana olelo.
42und sprachen zum Weibe: Wir glauben nun hinfort nicht um deiner Rede willen; wir haben selber gehört und erkannt, daß dieser ist wahrlich Christus, der Welt Heiland.
42I aku la lakou i ka wahine, Aole makou i manaoio ma kau olelo wale no; no ka mea, o makou iho kekahi i lohe, a ike hoi, o ka Hoola oiaio keia o ke ao nei, o ka Mesia.
43Aber nach zwei Tagen zog er aus von dannen und zog nach Galiläa.
43A mahope iho o na la elua, holo aku la ia mailaila aku, a hiki i Galilaia.
44Denn er selber, Jesus, zeugte, daß ein Prophet daheim nichts gilt.
44No ka mea, ua Iesu no i hoike mai, aole malamaia ke kaula ma kona aina iho.
45Da er nun nach Galiläa kam, nahmen ihn die Galiläer auf, die gesehen hatten alles, was er zu Jerusalem auf dem Fest getan hatte; denn sie waren auch zum Fest gekommen.
45A hiki mai la ia i Galilaia, hookipa mai la ko Galilaia ia ia, no ko lakou ike ana i na mea a pau ana i hana'i ma Ierusalema i ka ahaaina: no ka mea, ua hele no lakou i ua ahaaina la.
46Und Jesus kam abermals gen Kana in Galiläa, da er das Wasser hatte zu Wein gemacht.
46A hele hou aku la o Iesu ma Kana i Galilaia, kahi ana i hoolilo ni i ka wai i waina. A ua mai ke keiki a kekahi alii ma Kaperenau ma.
47Und es war ein Königischer, des Sohn lag krank zu Kapernaum. Dieser hörte, daß Jesus kam aus Judäa nach Galiläa, und ging hin zu ihm und bat ihn, daß er hinabkäme und hülfe seinem Sohn; denn er war todkrank.
47A lohe ae la ia, ua hiki mai o Iesu i Galilaia mai Iudea mai, hele aku la ia io na la, nonoi aku la ia ia, e iho ae ia e hoola i kana keiki: no ka mea, ua kokoke ia e make.
48Und Jesus sprach zu ihm: Wenn ihr nicht Zeichen und Wunder seht, so glaubet ihr nicht.
48I mai la o Iesu ia ia, Ina aole oukou e ike i na hoailona a me na mea kupanaha, aole oukou e manaoio mai.
49Der Königische sprach zu ihm: HERR, komm hinab, ehe denn mein Kind stirbt!
49Olelo aku na alii la ia ia, E ka Haku, e iho ae oe, o make e kuu keiki.
50Jesus spricht zu ihm: Gehe hin, dein Sohn lebt! der Mensch glaubte dem Wort, das Jesus zu ihm sagte, und ging hin.
50Olelo mai la o Iesu ia ia, O hoi; ua ola kau keiki. A manaoio aku ua kanaka la i ka olelo a Iesu i hai mai ai ia ia, a hoi aku la.
51Und indem er hinabging, begegneten ihm seine Knechte, verkündigten ihm und sprachen: Dein Kind lebt.
51A i kona iho ana, halawai mai la kana mau kauwa me ia, hai mai la lakou, i mai la, Ua ola kau keiki.
52Da forschte er von ihnen die Stunde, in welcher es besser mit ihm geworden war. Und sie sprachen zu ihm: Gestern um die siebente Stunde verließ ihn das Fieber.
52Ninau aku la oia ia lakou i ka hora ona i maha'i. I mai la lakou ia ia, Inehinei i ka hiku o ka hora, i haalele ai ke kuni ia ia.
53Da merkte der Vater, daß es um die Stunde wäre, in welcher Jesus zu ihm gesagt hatte: Dein Sohn lebt. Und er glaubte mit seinem ganzen Hause.
53No ia mea, ike iho la ka makuakane, oia ka hora i olelo mai ai o Iesu ia ia, Ua ola kau keiki; a manaoio iho la no ia, a me kona ohana a pau.
54Das ist nun das andere Zeichen, das Jesus tat, da er aus Judäa nach Galiläa kam.
54O keia ka lua o ka hana mana a Iesu i hana'i, i kona hele ana i Galilaia mai Iudea mai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.