Johannes 5
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Darnach war ein Fest der Juden, und Jesus zog hinauf gen Jerusalem.
1MAHOPH iho o ia mau mea, he ahaaina a na Iudaio, a pii aku la o Iesu i Ierusalema.
2Es ist aber zu Jerusalem bei dem Schaftor ein Teich, der heißt auf hebräisch Bethesda und hat fünf Hallen,
2A ma Ierusalema, ma ka puka hipa, he wai auau, o Beteseda ka inoa i ka olelo Hebera, elima ona mau hale malumalu.
3in welchem lagen viele Kranke, Blinde, Lahme, Verdorrte, die warteten, wann sich das Wasser bewegte.
3He nui loa na mea mai e moe ana iloko, o na makapo, na oopa, a me na lolo, o kali ana i ka aleale o ka wai.
4(Denn ein Engel fuhr herab zu seiner Zeit in den Teich und bewegte das Wasser.) Welcher nun zuerst, nachdem das Wasser bewegt war, hineinstieg, der ward gesund, mit welcherlei Seuche er behaftet war.
4No ka mea, i kekahi manawa iho mai la kekahi anela iloko o ka wai auau, a hoaleale i ka wai: a o ka mea i iho mua iloko o ka wai ma hope o ka hoaleale ana o ka wai, ua ola kona mai i loohia'i oia.
5Es war aber ein Mensch daselbst, achtunddreißig Jahre lang krank gelegen.
5Malaila kekahi kanaka, he kanakolu kumamawalu na makahiki o kona mai ana.
6Da Jesus ihn sah liegen und vernahm, daß er so lange gelegen hatte, spricht er zu ihm: Willst du gesund werden?
6Ike mai la o Iesu ia ia e moe ana, a ike no boi, he kahiko loa kona mai ana, ninau mai la ia ia, Ea, ko makemake nei anoi oe e ola?
7Der Kranke antwortete ihm: HERR, ich habe keinen Menschen, wenn das Wasser sich bewegt, der mich in den Teich lasse; und wenn ich komme, so steigt ein anderer vor mir hinein.
7I aku la ke kanaka mai ia ia, E ka Haku, aohe o'u kanaka, nana au e lawe aku iloko o ka wai auau, i ka wa i aleale ai ka wai: aka, i ko'u hele ana'ku iho e aku la kekahi iloko mamua o'u.
8Jesus spricht zu ihm: Stehe auf, nimm dein Bett und gehe hin!
8Olelo mai la o Iesu ia ia, E ku ae, e kaikai i kou wahi moe, a hele.
9Und alsbald ward der Mensch gesund und nahm sein Bett und ging hin. Es war aber desselben Tages der Sabbat.
9A ola koke ae la ua kanaka la, a lawe aku la ia i kona wahi moe, a hele aku la. O ka la Sabati no ia.
10Da sprachen die Juden zu dem, der geheilt worden war: Es ist heute Sabbat; es ziemt dir nicht, das Bett zu tragen.
10No ia mea, olelo aku la na ludaio i ka mea i hoolaia, He Sabati keia; aole oe e pono ke hali i kahi moe.
11Er antwortete ihnen: Der mich gesund machte, der sprach zu mir: “Nimm dein Bett und gehe hin!”
11I mai la oia ia lakou, O ka mea nana au i hoola, oia ka i olelo mai ia'u, E kaikai i kou wahi moe, a e hele.
12Da fragten sie ihn: Wer ist der Mensch, der zu dir gesagt hat: “Nimm dein Bett und gehe hin!”?
12Ninau aku la lakou ia ia, Owai ke kanaka i olelo mai ai ia oe, E kaikai i kou wahi moe, a e hele?
13Der aber geheilt worden war, wußte nicht, wer es war; denn Jesus war gewichen, da so viel Volks an dem Ort war.
13O ka mea i hoolaia, aole ia i ike ia ia, no ka mea, ua hoonalo e Iesu ia ia iho, ho nui ua kanaka ma ia wahi.
14Darnach fand ihn Jesus im Tempel und sprach zu ihm: Siehe zu, du bist gesund geworden; sündige hinfort nicht mehr, daß dir nicht etwas Ärgeres widerfahre.
14Mahope iho, ike mai la o Iesu ia ia iloko o ka luakini, i mai la ia ia, Eia hoi, ua hoolaia oe; mai hana hewa hou aku, o loohia oe e ka ino i oi aku.
15Der Mensch ging hin und verkündete es den Juden, es sei Jesus, der ihn gesund gemacht habe.
15Hele aku la ia kanaka, a hai aku la i na Iudaio, o Iesu ka mea nana ia i hoola.
16Darum verfolgten die Juden Jesum und suchten ihn zu töten, daß er solches getan hatte am Sabbat.
16No ia mea, hoomaau aku la na Iudaio ia Iesu, a imi lakou e pepehi ia ia, no kana hana ana ia mea i ka la Sabati.
17Jesus aber antwortete Ihnen: Mein Vater wirkt bisher, und ich wirke auch.
17Olelo mai la o Iesu ia lakou, Ke haua mau nei ko'u Makua, a ke hana nei no hoi au.
18Darum trachteten ihm die Juden viel mehr nach, daß sie ihn töteten, daß er nicht allein den Sabbat brach, sondern sagte auch, Gott sei sein Vater, und machte sich selbst Gott gleich.
18No ia mea hoi, imi nui ae la na Iudaio e pepehi ia ia, aole no kona malama ole i ke Sabati wale no, aka, no kana olelo ana, o ke Akua kona Makua, e hoolike ana ia ia iho me ke Akua.
19Da antwortete Jesus und sprach zu ihnen: Wahrlich, wahrlich, ich sage euch: Der Sohn kann nichts von sich selber tun, sondern was er sieht den Vater tun; denn was dieser tut, das tut gleicherweise auch der Sohn.
19Olelo mai la o Iesu i mai la ia lakou, Oiaio, he oinio ka'u e olelo aku nei ia oukou, Aole e hiki i ke Keiki wale iho no, ke hana aku i kekahi mea, ke ike ole ia i ka Makua e hana ana ia mea: nolaila, o na mea ana i hana'i, oia hoi na mea a ke Keiki e hana ai.
20Der Vater aber hat den Sohn lieb und zeigt ihm alles, was er tut, und wird ihm noch größere Werke zeigen, daß ihr euch verwundern werdet.
20Ke aloha nei ka Makua i ke Keiki, a ke hoike nei ia ia i na mea a pau ana e hana'i: a e hoike mai kela ia ia i na hana e oi aku mamua o keia, i mahalo ai oukou.
21Denn wie der Vater die Toten auferweckt und macht sie lebendig, also auch der Sohn macht lebendig, welche er will.
21E like me ko ka Makua hoala ana i ka poe make, a me ka hoola ia lakou; pela no hoi ke Keiki e hoola mai ai i ka poe ana i makemake ai.
22Denn der Vater richtet niemand; sondern alles Gericht hat er dem Sohn gegeben,
22Aole no ka Makua e hoopai i kekahi, aka, ua haawi mai ia i ka hoopai ana a pau na ke Keiki:
23auf daß sie alle den Sohn ehren, wie sie den Vater ehren. Wer den Sohn nicht ehrt, der ehrt den Vater nicht, der ihn gesandt hat.
23I hoomaikai ai na kanaka a pau i ke Keiki e like me lakou i hoomaikai ai i ka Makua. O ka mea hoomaikai ole i ke Keiki, oia ke hoomaikai ole i ka Makua, nana ia i hoouna mai.
24Wahrlich, wahrlich, ich sage euch: Wer mein Wort hört und glaubt dem, der mich gesandt hat, der hat das ewige Leben und kommt nicht in das Gericht, sondern er ist vom Tode zum Leben hindurchgedrungen.
24Oiaio, he oiaio ka'u e olelo aku nei ia oukou, O ka mea e hoolohe i ka'u olelo, a e manaoio hoi i ka mea nana au i hoouna mai, he ola mau loa kona, aole ia e lilo i ka hoohewaia; aka, na lilo ae ia mai ka make ae i ke ola.
25Wahrlich, wahrlich, ich sage euch: Es kommt die Stunde und ist schon jetzt, daß die Toten werden die Stimme des Sohnes Gottes hören; und die sie hören werden, die werden leben.
25Oiaio, he oiaiu ka'u e olelo aku nei ia oukou, E hiki mai auanei ka manawa, a o neia hoi ia, e hoolohe ai ka poe make i ka leo o ke Keiki a ke Akua; a o ka poe hoolohe, o lakou ke ola.
26Denn wie der Vater hat das Leben in ihm selber, also hat er dem Sohn gegeben, das Leben zu haben in ihm selber,
26No ka mea, e liko me ka Makua he ola kona iloko ona iho; pela hoi ia i haawi mai ai i ke Keiki i ola nona iloko ona iho.
27und hat ihm Macht gegeben, auch das Gericht zu halten, darum daß er des Menschen Sohn ist.
27A ua haawi mai hoi ia ia i ka mana e hoopai aku ai, no ka mea, oia ke Keiki a ke kanaka.
28Verwundert euch des nicht, denn es kommt die Stunde, in welcher alle, die in den Gräbern sind, werden seine Stimme hören,
28Mai kahaha ko oukou naau i keia; no ka mea, e hiki mai auanei ka manawa e lohe ai ka poe a pau iloko o na ilina i kona leo,
29und werden hervorgehen, die da Gutes getan haben, zur Auferstehung des Lebens, die aber Übles getan haben, zur Auferstehung des Gerichts.
29A e hele mai iwaho; o ka poe i haua maikai, e ala mai lakou no ke ola; aka, o ka poe i hana ino, e ala mai lakou no ka make.
30Ich kann nichts von mir selber tun. Wie ich höre, so richte ich, und mein Gericht ist recht; denn ich suche nicht meinen Willen, sondern des Vaters Willen, der mich gesandt hat.
30Aole e hiki ia'u wale iho, ke hana i kekahi mea: e like me ka'u i lohe ai, pela hoi ka'u e hoopai ai; a he pono ka'i hoopai ana; no ka mea, aole wau e imi i ko'u ma kemake iho, aka, i ka makemake o ka Makua nana au i hoouna mai.
31So ich von mir selbst zeuge, so ist mein Zeugnis nicht wahr.
31Ina owau wale no e hoike no'u iho, aole e pono ko'u hoiko ana.
32Ein anderer ist's, der von mir zeugt; und ich weiß, daß das Zeugnis wahr ist, das er von mir zeugt.
32O hai ke hoike mai no'u; a ua ike au, ho oiaio kana hoike ana mai no'u.
33Ihr schicktet zu Johannes, und er zeugte von der Wahrheit.
33Hoouna aku la oukou io Ioane la, a ua hoike mai ia ma ka oiaio.
34Ich aber nehme nicht Zeugnis von Menschen; sondern solches sage ich, auf daß ihr selig werdet.
34Aole nae o'u manao i ka ke kanaka hoike ana; aka, ke olelo nei au ia mau mea, i ola'i oukou.
35Er war ein brennend und scheinend Licht; ihr aber wolltet eine kleine Weile fröhlich sein in seinem Lichte.
35He kukui aa malamalama oia; a olioli iho la oukou i kona malamalama i kekahi manawa.
36Ich aber habe ein größeres Zeugnis; denn des Johannes Zeugnis; denn die Werke, die mir der Vater gegeben hat, daß ich sie vollende, eben diese Werke, die ich tue, zeugen von mir, daß mich der Vater gesandt habe.
36Aka, he hoike ko'u i oi aku mamua o ka Ioane; no ka mea, o na hana a ka Makua i haawi mai ai na'u e hana, o keia mau hana a'u e hana nei ke hoike mai no'i, ua hoouna mai ka Makua ia'u.
37Und der Vater, der mich gesandt hat, derselbe hat von mir gezeugt. Ihr habt nie weder seine Stimme gehört noch seine Gestalt gesehen,
37O ka Makua hoi nana au i hoouna mai, oia ka i hoike mai no'u. Aole oukou i lohe i kona leo, aole hoi i ike i kona helehelena.
38und sein Wort habt ihr nicht in euch wohnend; denn ihr glaubt dem nicht, den er gesandt hat.
38Aole ia oukou kana olelo e noho ana iloko o oukou; no ia hoi, o ka mea ana i hoouna mai ai, aole oukou i manaoio ia ia.
39Suchet in der Schrift; denn ihr meinet, ihr habet das ewige Leben darin; und sie ist's, die von mir zeuget;
39E huli oukou i ka palapala hemolele; no ka mea, ua manao oukou, he ola mau loa ko oukou malaila; a oia ka mea nana i hoike uo'u.
40und ihr wollt nicht zu mir kommen, daß ihr das Leben haben möchtet.
40Aole o oukou makemake e hele mai io'u nei, i loaa'i ia oukou ke ola.
41Ich nehme nicht Ehre von Menschen;
41Aole o'u manao i ka hoomaikaiia e kanaka.
42aber ich kenne euch, daß ihr nicht Gottes Liebe in euch habt.
42Aka, ke ike nei au ia oukou, ua loaa ole ia oukou ke aloha i ke Akua iloko o oukou.
43Ich bin gekommen in meines Vaters Namen, und ihr nehmet mich nicht an. So ein anderer wird in seinem eigenen Namen kommen, den werdet ihr annehmen.
43Ua hele mai nei au ma ka inoa o ko'u Makua, aole oukou i malama mai ia'u; ina hele mai kekahi ma kona inoa iho, e malama no oukou ia ia.
44Wie könnet ihr glauben, die ihr Ehre voneinander nehmet? und die Ehre, die von Gott allein ist, suchet ihr nicht.
44Pehea la e hiki ai ia oukou ke manaoio, me ko oukou manao ana i ka hoomaikaiia o kekahi e kekahi, a me ka imi ole i ka hoomaikaiia mai e ke Akua wale no?
45Ihr sollt nicht meinen, daß ich euch vor dem Vater verklagen werde; es ist einer, der euch verklagt, der Mose, auf welchen ihr hofft.
45Mai manao oukou, e hoopii aku au ia oukou i ka Makua: hookahi no mea nana oukou e hoopii aku, o Mose, ka mea a oukou e hilinai nei.
46Wenn ihr Mose glaubtet, so glaubtet ihr auch mir; denn er hat von mir geschrieben.
46Ina na manaoio oukou i ka Mose, ina ua manaoio oukou ia'u; no ka mea, ua palapala mai ia no'u.
47So ihr aber seinen Schriften nicht glaubt, wie werdet ihr meinen Worten glauben?
47Aka, i ole oukou e manaoio i kana mau palapala, pehea la oukou e manaoio ai i ka'u mau olelo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.