Йоана 8
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Coptic New Testament (Bohairic)
1Ісус же пійшов на гору Оливну.
1ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲈⲠⲒⲦⲰⲞⲨ ⲚⲦⲈⲚⲒϪⲰⲒⲦ
2Вранцї ж ізнов прийшов у церкву, і всї люде приходили до Него; й сївши навчав їх.
2ⲒⲦⲀ ⲀϤⲒ ⲚϨⲀⲚⲀⲦⲞⲞⲨⲒ ⲈⲠⲒⲈⲢⲪⲈⲒ ⲚⲒⲘⲎ ϢⲆⲈ ⲀⲨⲒ ϨⲀⲢⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϨⲈⲘⲤⲒ ⲈϮⲤⲂⲰ ⲚⲰⲞⲨ
3Приводять же письменники та Фарисеї до Него жінку, схоплену в перелюбі, і, поставивши її посерединї,
3ⲚⲒⲀⲢⲬⲎⲈⲢⲈⲨⲤ ⲆⲈ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲪⲀⲢⲒⲤⲈⲞⲤ ⲀⲨⲒⲚⲒ ⲚⲀϤ ⲚⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲀⲨϪⲈⲘⲤ ϦⲈⲚⲞⲨⲠⲞⲢⲚⲒⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲦⲀϨⲞⲤ ⲈⲢⲀⲦⲤ ϦⲈⲚⲐⲘⲎϮ
4кажуть Йому: Учителю, сю жінку схоплено в перелюбі, на самому вчинку.
4ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲪⲢⲈϤϮⲤⲂⲰ ⲦⲀⲒⲤϨⲒⲘⲒ ⲐⲀⲒ ⲀⲚϪⲈⲘⲤ ϦⲈⲚⲞⲨⲠⲞⲢⲚⲒⲀ
5В законї ж Мойсей нам звелїв таких каменувати; Ти ж що кажеш?
5ⲞⲨⲞϨ ⲪⲚⲞⲘⲞⲤ ⲘⲘⲰⲨⲤⲎⲤ ⲞⲨⲀϨⲤⲀϨⲚⲒ ⲈϨⲒⲰⲚⲒ ⲈϪⲰⲤ ⲞⲨ ⲠⲈ ⲆⲈ ⲈⲦⲈⲔϪⲰ ⲘⲘⲞϤ ⲚⲐⲞⲔ
6Се ж казали, спокушуючи Його, щоб мали чим винувати Його. Ісус же, схилившись до долу, писав пальцем по землї.
6ⲪⲀⲒ ⲆⲈ ⲀⲨϪⲰϤ ⲈⲨⲈⲢⲠⲒⲢⲀⲌⲒⲚ ⲘⲘⲞϤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲞⲨϪⲈⲘ ⲖⲰⲒϪⲒ ϨⲒϪⲰϤ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲀϤⲢⲒⲔⲒ ⲚⲚⲈϤⲂⲀⲖ ⲀϤⲤϦⲀⲒ ⲘⲠⲈϤⲦⲎⲂ ϨⲒϪⲈⲚ ⲠⲒⲔⲀϨⲒ
7Як же не переставали питати Його, піднявшись рече до них: Хто з вас без гріха, нехай первий кине камінь на неї.
7ⲈⲦⲀⲨⲰⲤⲔ ⲆⲈ ⲘⲠⲈϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲀϤϤⲀⲒ ⲚⲦⲈϤⲀⲪⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲚⲒⲘ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲀϬⲚⲈ ⲚⲞⲂⲒ ⲘⲀⲢⲈϤϨⲒⲰⲚⲒ ⲈϪⲰⲤ ⲚϢⲞⲢⲠ ⲚⲞⲨⲰⲚⲒ
8І, знов, схилившись до долу, писав по землї.
8ⲦⲞⲦⲈ ⲀϤⲢⲈⲔ ϪⲰϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲤϦⲀⲒ ϨⲒϪⲈⲚ ⲠⲔⲀϨⲒ
9Вони ж, почувши й докорені совістю, вийшли один за одним, почавши від старших та аж до останнїх; і зоставсь один Ісус та жінка, стоячи посерединї.
9ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲪⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲞⲦϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲔⲀϮ ⲈⲠⲈϤⲤⲞϨⲒ ⲀⲨⲈⲢϨⲎⲦⲤ ⲚⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲪⲞⲨⲀⲒ ⲪⲞⲨⲀⲒ ϢⲀⲦⲞⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϪⲈⲚⲒⲠⲢⲈⲤⲂⲨⲦⲈⲢⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲠⲞⲨⲘⲎϢ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲤⲰϪⲠ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦϤ ⲚⲈⲘ ϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲐⲎ ⲈⲚⲀⲤⲬⲎ ϦⲈⲚⲐⲘⲎϮ
10Піднявши ся ж Ісус і нїкого не бачивши, тільки жінку, рече їй: Жінко, де ж ті винувателї твої? нїхто тебе не осудив?
10ⲀⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϤⲀⲒ ⲚⲦⲈϤⲀⲪⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲰϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲀⲨⲐⲰⲚ ⲚⲎ ⲈⲦⲀⲨϮϨⲀⲠ ⲈⲢⲞ ⲘⲘⲞⲚ ⲞⲨⲀⲒ ⲈϤϮϨⲀⲠ ⲈⲢⲞ
11Вона ж каже: Нїхто, Господи. Рече ж їй Ісус: І я тебе не суджу: йди, і більш не гріши.
11ⲠⲈϪⲀⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ϮⲚⲀⲨ ⲀⲚ ⲈⲞⲨⲀⲒ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲞⲨⲆⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲈⲒϮϨⲀⲠ ⲈⲢⲞ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲈⲒⲤϪⲈⲚ ϮⲚⲞⲨ ⲘⲠⲈⲢⲦⲀⲤⲐⲞ ⲈⲈⲢⲚⲞⲂⲒ ϪⲈ
12Знов же промовляв їм Ісус, глаголючи: Я сьвітло сьвіту. Хто йде слїдом за мною, не ходити ме в темряві, а мати ме сьвітло життя.
12ⲠⲀⲖⲒⲚ ⲞⲚ ⲀϤⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲪⲞⲨⲰⲒⲚⲒ ⲘⲠⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀⲘⲞϢⲒ ⲚⲤⲰⲒ ⲚⲚⲈϤⲘⲞϢⲒ ϦⲈⲚⲠⲒⲬⲀⲔⲒ ⲀⲖⲖⲀ ⲈϤⲈϬⲒ ⲘⲪⲞⲨⲰⲒⲚⲒ ⲚⲦⲈⲠⲰⲚϦ.
13Казали тодї Йому Фарисеї: Ти про себе сьвідкуєш; сьвідченнє Твоє неправдиве.
13ⲠⲈϪⲈ ⲚⲒⲪⲀⲢⲒⲤⲈⲞⲤ ⲞⲨⲚ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦⲔ ⲈⲦⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ϦⲀⲢⲞⲔ ⲦⲈⲔⲘⲈⲦⲘⲈⲐⲢⲈ ⲞⲨⲘⲎⲒ ⲀⲚ ⲦⲈ.
14Озвавсь Ісус і рече їм: Хоч я сьвідкую про себе, правдиве сьвідченнє моє; бо я знаю, звідкіля я прийшов, і куди йду.
14ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲔⲀⲚ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲚⲞⲔ ⲀⲒϢⲀⲚⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ϦⲀⲢⲞⲒ ⲞⲨⲘⲎⲒ ⲦⲈ ⲦⲀⲘⲈⲦⲘⲈⲐⲢⲈ ϪⲈ ϮⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲈⲦⲀⲒⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲐⲰⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲒⲚⲀϢⲈ ⲚⲎⲒ ⲈⲐⲰⲚ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲆⲈ ⲦⲈⲦⲈⲚⲈⲘⲒ ⲀⲚ ϪⲈ ⲈⲦⲀⲒⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲐⲰⲚ ⲒⲈ ⲀⲒⲚⲀϢⲈ ⲚⲎⲒ ⲈⲐⲰⲚ.
15Ви по тїлу судите; я не суджу нїкого.
15ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚϮϨⲀⲠ ⲔⲀⲦⲀ ⲤⲀⲢⲜ ⲀⲚⲞⲔ ⲆⲈ ϮϮϨⲀⲠ ⲈϨⲖⲒ ⲀⲚ.
16Коли ж я суджу, суд мій правдивий; бо я не один, а я й пославший мене Отець.
16ⲞⲨⲞϨ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲚⲞⲔ ⲀⲒϢⲀⲚϮϨⲀⲠ ⲠⲀϨⲀⲠ ⲀⲚⲞⲔ ⲞⲨⲘⲎⲒ ⲠⲈ ϪⲈ ⲚϮⲬⲎ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦ ⲀⲚ ⲀⲖⲖⲀ ⲀⲚⲞⲔ ⲚⲈⲘ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲦⲀⲞⲨⲞⲒ ⲪⲒⲰⲦ.
17І в законї ж вашому написано, що двох людей сьвідченнє правдиве.
17ⲞⲨⲞϨ ⲤⲤϦⲎⲞⲨⲦ ⲆⲈ ⲞⲚ ϦⲈⲚⲠⲈⲦⲈⲚⲚⲞⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲐⲘⲈⲦⲘⲈⲐⲢⲈ ⲚⲢⲰⲘⲒ ⲂⲞⲨⲐⲘⲎⲒ ⲦⲈ.
18Я сьвідкую про себе, й сьвідкує про мене пославший мене Отець.
18ⲀⲚⲞⲔ ϮⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ϦⲀⲢⲞⲒ ⲞⲨⲞϨ ϤⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ϦⲀⲢⲞⲒ ⲚϪⲈⲪⲒⲰⲦ ⲈⲦⲀϤⲦⲀⲞⲨⲞⲒ.
19Казали тодї Йому: Де Отець Твій? Відказав Ісус: Нї мене не знаєте, нї Отця мого. Коли б мене знали, й Отця мого знали б.
19ⲚⲀⲨϪⲰ ⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞⲤ ⲠⲈ ϪⲈ ⲀϤⲐⲰⲚ ⲠⲈⲔⲒⲰⲦ ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲞⲨⲆⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲚⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞⲒ ⲀⲚ ⲞⲨⲆⲈ ⲠⲀⲔⲈⲒⲰⲦ ⲈⲚⲀⲢⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞⲒ ⲚⲀⲢⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲤⲞⲨⲈⲚ ⲠⲀⲔⲈⲒⲰⲦ.
20Такі слова промовив Ісус у скарбницї, навчаючи в церкві; і нїхто не хапав Його; бо ще не прийшла година Його.
20ⲚⲀⲒⲤⲀϪⲒ ⲀϤϪⲞⲦⲞⲨ ϦⲈⲚⲠⲒⲄⲀⲌⲞⲪⲨⲖⲀⲔⲒⲞⲚ ⲈϤϮⲤⲂⲰ ϦⲈⲚⲠⲒⲈⲢⲪⲈⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲠⲈ ϨⲖⲒ ϢⲀⲘⲞⲚⲒ ⲘⲘⲞϤ ϪⲈ ⲚⲈⲘⲠⲀⲦⲈⲤⲒ ⲚϪⲈⲦⲈϤⲞⲨⲚⲞⲨ.
21Рече їм тодї знов Ісус: Я йду, й шукати мете мене, і в гріхах ваших повмираєте. Куди ж я йду, ви не можете йти.
21ⲠⲀⲖⲒⲚ ⲞⲚ ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ϮⲚⲀϢⲈ ⲚⲎⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲔⲰϮ ⲚⲤⲰⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀϪⲈⲘⲦ ⲀⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲘⲞⲨ ϦⲈⲚⲚⲈⲦⲈⲚⲚⲞⲂⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲒⲘⲀ ⲀⲚⲞⲔ ⲈϮⲚⲀϢⲈ ⲚⲎⲒ ⲈⲢⲞϤ ⲘⲘⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲰⲦⲈⲚ ⲈⲒ ⲈⲢⲞϤ.
22Сказали тодї Жиди: Чи не вбє Він себе, що каже: Куди я йду, ви не можете йти?
22ⲚⲀⲨϪⲰ ⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞⲤ ⲠⲈ ⲚϪⲈⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ϪⲈ ⲘⲎ ⲀϤⲚⲀϦⲞⲐⲂⲈϤ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦϤ ϪⲈ ϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲒⲘⲀ ⲀⲚⲞⲔ ⲈϮⲚⲀϢⲈ ⲚⲎⲒ ⲈⲢⲞϤ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀϢⲒ ⲈⲢⲞϤ ⲀⲚ.
23І рече їм: Ви од нижнього, я од вишнього; ви од сьвіту сього, я не од сьвіту сього.
23ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲞⲨ ⲠⲈ ϪⲈ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲈⲦⲈⲚϦⲢⲎⲒ ⲀⲚⲞⲔ ⲆⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲞⲨⲈⲂⲞⲖ ⲘⲠϢⲰⲒ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ ⲀⲚⲞⲔ ⲆⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲞⲨⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲀⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ ⲀⲚ.
24Тим я сказав вам, що повмираєте в гріхах ваших: коли бо не увіруєте, що се я, повмираєте в гріхах ваших.
24ⲀⲒϪⲞⲤ ⲞⲨⲚ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲘⲞⲨ ϦⲈⲚⲚⲈⲦⲈⲚⲚⲞⲂⲒ ⲈϢⲰⲠ ⲄⲀⲢ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚϢⲦⲈⲘⲚⲀϨϮ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲘⲞⲨ ⲚϦⲢⲎⲒ ϦⲈⲚⲚⲈⲦⲈⲚⲚⲞⲂⲒ.
25Казали тодї Йому: Хто Ти єси? І рече їм Ісус: Той, що з почину, як і глаголю вам.
25ⲚⲀⲨϪⲰ ⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲀϤ ⲠⲈ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲚⲒⲘ ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲚϮⲀⲢⲬⲎ ⲀⲒⲈⲢ ⲠⲔⲈⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘⲰⲦⲈⲚ
26Багато маю про вас глаголати й судити; тільки ж Пославший мене правдивий; і я, що чув від Него, се глаголю в сьвітї.
26ⲞⲨⲞⲚϮ ⲞⲨⲘⲎϢ ⲈϪⲞⲦⲞⲨ ⲈⲐⲂⲈ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲈϮϨⲀⲠ ⲀⲖⲖⲀ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲦⲀⲞⲨⲞⲒ ⲞⲨⲐⲘⲎⲒ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲚⲞⲔ ϨⲰ ⲚⲎ ⲈⲦⲀⲒⲤⲞⲐⲘⲞⲨ ⲚⲦⲞⲦϤ ⲚⲀⲒ ϮⲤⲀϪⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ ϦⲈⲚⲠⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ.
27Не розуміли, що про Отця їм глаголе.
27ⲘⲠⲞⲨⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲚⲀϤⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘⲰⲞⲨ ⲈⲐⲂⲈ ⲪⲒⲰⲦ.
28Рече ж їм Ісус: Як знесете вгору Сина чоловічого, тодї зрозумієте, що се я, і що від себе не роблю нїчого; тільки, як навчив мене Отець мій, таке глаголю.
28ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚϢⲀⲚϬ ⲈⲤ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ⲦⲞⲦⲈ ⲈⲢⲈⲦⲈⲚⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ϮⲈⲢ ϨⲖⲒ ⲀⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲞⲦ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦ ⲀⲖⲖⲀ ⲔⲀⲦⲀ ⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲀϤⲦⲤⲀⲂⲞⲒ ⲚϪⲈⲠⲀⲒⲰⲦ ⲚⲀⲒ ϮⲤⲀϪⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ.
29І Пославший мене — зо мною; не зоставив мене одного Отець; бо я роблю всякого часу, що подобаєть ся Йому.
29ⲞⲨⲞϨ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲦⲀⲞⲨⲞⲒ ϤⲬⲎ ⲚⲈⲘⲎⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲠⲈϤⲬⲀⲦ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ϮⲒⲢⲒ ⲚⲚⲎ ⲈⲐⲢⲀⲚⲀϤ ⲚⲤⲎⲞⲨ ⲚⲒⲂⲈⲚ.
30Як се Він промовляв, многі увірували в Него.
30ⲚⲀⲒ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲰⲞⲨ ϨⲀⲚⲘⲎϢ ⲀⲨⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞϤ.
31Рече тодї Ісус до Жидів, що увірували Йому: Коли пробувати мете у слові моєму, справдї ви ученики мої будете,
31ⲚⲀϤϪⲰ ⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞⲤ ⲠⲈ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲈⲦⲀⲨⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞϤ ϪⲈ ⲈϢⲰⲠ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚϢⲀⲚⲞϨⲒ ϦⲈⲚⲠⲀⲤⲀϪⲒ ⲦⲀⲪⲘⲎⲒ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲚⲀⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ
32і зрозумієте правду, й правда визволить вас.
32ⲞⲨⲞϨ ⲈⲢⲈⲦⲈⲚⲈⲤⲞⲨⲈⲚ ⲐⲘⲎⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲢⲈ ⲐⲘⲎⲒ ⲈⲢ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲚⲢⲈⲘϨⲈ.
33Відказали Йому: Ми насїннє Авраамове, й нї в кого не були в неволї нїколи. Як же Ти говориш, що вільнї будете ?
33ⲀⲨⲈⲢⲞⲨⲰ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲚ ⲚⲀ ⲠⲤⲠⲈⲢⲘⲀ ⲚⲀⲂⲢⲀⲀⲘ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲠⲈⲚⲈⲢⲂⲰⲔ ⲚϨⲖⲒ ⲈⲚⲈϨ ⲠⲰⲤ ⲚⲐⲞⲔ ⲔϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲈⲢⲈⲦⲈⲚⲈⲢⲢⲈⲘϨⲈ.
34Відказав їм Ісус: Істино, істино глаголю вам: Що всякий, хто робить гріх, невільник гріха.
34ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲀⲘⲎⲚ ⲀⲘⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲦⲒⲢⲒ ⲘⲪⲚⲞⲂⲒ ⲞⲨⲂⲰⲔ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲂⲒ ⲠⲈ.
35Невільник же не пробуває в дому до віку, Син пробуває до віку.
35ⲠⲒⲂⲰⲔ ⲆⲈ ⲘⲠⲀϤⲞϨⲒ ϦⲈⲚⲠⲒⲎⲒ ϢⲀ ⲈⲚⲈϨ ⲠⲒϢⲎⲢⲒ ⲆⲈ ⲚⲐⲞϤ ϢⲀϤⲞϨⲒ ϢⲀ ⲈⲚⲈϨ.
36Коли ж Син визволить вас, справдї вільними будете.
36ⲈϢⲰⲠ ⲞⲨⲚ ⲀⲢⲈϢⲀⲚ ⲠⲒϢⲎⲢⲒ ⲈⲢ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲚⲢⲈⲘϨⲈ ⲞⲚⲦⲰⲤ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲈⲢⲢⲈⲘϨⲈ.
37Знаю, що ви насїннє Авраамове; та шукаєте вбити мене, бо слово моє не містить ся в вас.
37ϮⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲚⲀ ⲠϪⲢⲞϪ ⲚⲀⲂⲢⲀⲀⲘ ⲀⲖⲖⲀ ⲦⲈⲦⲈⲚⲔⲰϮ ⲚⲤⲰⲒ ⲈϦⲞⲐⲂⲎⲦ ϪⲈ ⲠⲀⲤⲀϪⲒ ϢⲞⲠ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲀⲚ.
38Я, що видїв ув Отця мого, глаголю; а ви, що видїли в отця вашого, робите.
38ⲚⲎ ⲞⲨⲚ ⲀⲚⲞⲔ ⲈⲦⲀⲒⲚⲀⲨ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲚⲦⲞⲦϤ ⲘⲠⲀⲒⲰⲦ ⲚⲀⲒ ϮⲤⲀϪⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲚⲎ ⲈⲦⲀⲢⲈⲦⲈⲚⲤⲞⲐⲘⲞⲨ ⲚⲦⲞⲦϤ ⲘⲠⲈⲦⲈⲚⲒⲰⲦ ⲦⲈⲦⲈⲚⲒⲢⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ.
39Озвались вони й казали Йому: Отець наш Авраам. Рече їм Ісус: Коли б ви дїти Авраамові були, дїла Авраамові робили б.
39ⲀⲨⲈⲢⲞⲨⲰ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠⲈⲚⲒⲰⲦ ⲀⲂⲢⲀⲀⲘ ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲈⲚⲈ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲚⲈⲚϢⲎⲢⲒ ⲚⲀⲂⲢⲀⲀⲘ ⲠⲈ ⲚⲒϨⲂⲎⲞⲨⲒ ⲚⲦⲈⲀⲂⲢⲀⲀⲘ ⲚⲀⲢⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲀⲒⲦⲞⲨ.
40Тепер же шукаєте вбити мене, чоловіка, що вам правду глаголав, котру чув я від Бога. Сього Авраам не робив.
40ϮⲚⲞⲨ ⲆⲈ ⲦⲈⲦⲈⲚⲔⲰϮ ⲚⲤⲰⲒ ⲈϦⲞⲐⲂⲎ ⲦⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲈϤϪⲰ ⲚⲐⲘⲎⲒ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲐⲎ ⲈⲦⲀⲒⲤⲞⲐⲘⲈⲤ ⲚⲦⲞⲦϤ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ ⲪⲀⲒ ⲘⲠⲈ ⲀⲂⲢⲀⲀⲘ ⲀⲒϤ.
41Ви робите дїла отця вашого. Казали тодї Йому: Ми не з перелюбу родились: одного Отця маємо, Бога.
41ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲦⲈⲦⲈⲚⲒⲢⲒ ⲚⲚⲒϨⲂⲎⲞⲨⲒ ⲚⲦⲈⲠⲈⲦⲈⲚⲒⲰⲦ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲚ ϨⲀⲚϪⲪⲞ ⲀⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦⲠⲞⲢⲚⲒⲀ ⲞⲨⲒⲰⲦ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦϤ ⲈⲦⲈⲚⲦⲀⲚ ⲪⲚⲞⲨϮ.
42Рече ж їм Ісус: Коли б Бог отець ваш був, любили б ви мене; бо я від Бога вийшов і приходжу, бо не від себе прийшов я, а Він мене післав.
42ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲈⲚⲈ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲠⲈⲦⲈⲚⲒⲰⲦ ⲠⲈ ⲚⲀⲢⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲘⲈⲚⲢⲒⲦ ⲠⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲄⲀⲢ ⲈⲦⲀⲒⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲪⲚⲞⲨϮ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲒⲒ ⲞⲨ ⲄⲀⲢ ⲚⲈⲦⲀⲒⲒ ⲀⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲞⲦ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦ ⲀⲖⲖⲀ ⲚⲐⲞϤ ⲠⲈⲦⲀϤⲦⲀⲞⲨⲞⲒ.
43Чом бесїди моєї не розумієте? Бо не можете слухати слова мого.
43ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲦⲀϪⲒⲚⲤⲀϪⲒ ⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞⲤ ⲀⲚ ϪⲈ ⲘⲘⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲰⲦⲈⲚ ⲈⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲠⲀⲤⲀϪⲒ.
44Ви від отця диявола, й хотїння отця вашого диявола хочете робити. Той був душогубцем з почину, й в правдї не встояв; бо нема правди в йому. Коли говорить брехню, із свого говорить; бо він брехун і отець її.
44ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲈⲦⲈⲚⲒⲰⲦ ⲠⲒⲆⲒⲀⲂⲞⲖⲞⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲒⲈⲠⲒⲐⲨⲘⲒⲀ ⲚⲦⲈⲠⲈⲦⲈⲚⲒⲰⲦ ⲦⲈⲦⲈⲚⲞⲨⲰϢ ⲈⲀⲒⲦⲞⲨ ⲪⲎ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲚⲈⲞⲨⲢⲈϤϦⲀⲦⲈⲂ ⲢⲰⲘⲒ ⲠⲈ ⲒⲤϪⲈⲚ ϨⲎ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲠⲈϤⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦϤ ϦⲈⲚⲐⲘⲎⲒ ⲈⲚⲈϨ ϪⲈ ⲘⲘⲞⲚ ⲘⲈⲐⲘⲎⲒ ϢⲞⲠ ⲚϦⲎⲦϤ ⲈϢⲰⲠ ⲀϤϢⲀⲚⲤⲀϪⲒ ⲚϪⲈⲠⲒⲘⲈⲐⲚⲞⲨϪ ϢⲀϤⲤⲀϪⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲈⲦⲈⲚⲞⲨϤ ϪⲈ ⲞⲨⲤⲀⲘⲈⲐⲚⲞⲨϪ ⲠⲈ ⲚⲈⲘ ⲠⲈϤⲔⲈⲒⲰⲦ.
45А що я правду глаголю, не віруєте менї.
45ⲀⲚⲞⲔ ⲆⲈ ϮϪⲰ ⲚⲐⲘⲎⲒ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞⲒ ⲀⲚ.
46Хто з вас докорить менї за гріх? Коли ж правду глаголю, чому ви не віруєте менї?
46ⲚⲒⲘ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲈⲐⲚⲀⲤⲞϨⲒ ⲘⲘⲞⲒ ⲈⲐⲂⲈ ⲞⲨⲚⲞⲂⲒ ⲒⲤϪⲈ ⲐⲘⲎⲒ ⲦⲈϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲒⲈ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞⲒ ⲀⲚ.
47Хто від Бога, слова Божі слухає. Тому ви не слухаєте, що ви не від Бога.
47ⲠⲒⲈⲂⲞⲖ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ ⲚⲒⲤⲀϪⲒ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ϢⲀϤⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲈⲐⲂⲈⲪⲀⲒ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲦⲈⲘ ⲀⲚ ϪⲈ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ ⲀⲚ.
48Озвались тодї Жиди, й казали Йому: Чи не добре ми кажемо, що Самарянин єси Ти, і біса маєш?
48ⲀⲨⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲔⲀⲖⲰⲤ ⲀⲚⲞⲚ ⲀⲚϪⲞⲤ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲦⲎⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲆⲈⲘⲰⲚ ⲚⲈⲘⲀⲔ.
49Відказав Ісус: Я біса не маю, а шаную Отця мого; ви ж не шануєте мене.
49ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲘⲘⲞⲚ ⲆⲈⲘⲰⲚ ⲚⲈⲘⲎⲒ ⲀⲖⲖⲀ ϮⲈⲢⲦⲒⲘⲀⲚ ⲘⲠⲀⲒⲰⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲦⲈⲦⲈⲚϢⲰϢ ⲘⲘⲞⲒ.
50Я ж не шукаю моєї слави; єсть, хто шукає й судить.
50ⲀⲚⲞⲔ ⲆⲈ ⲚⲀⲒⲔⲰϮ ⲚⲤⲀⲠⲀⲰⲞⲨ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦ ⲀⲚ ϤϢⲞⲠ ⲚϪⲈⲪⲎ ⲈⲦⲔⲰϮ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦϮϨⲀⲠ.
51Істино, істино глаголю вам: Коли хто слово моє хоронити ме, смерти не побачить по вік.
51ⲀⲘⲎⲚ ⲀⲘⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲢⲈϢⲀⲚ ⲞⲨⲀⲒ ⲀⲢⲈϨ ⲈⲠⲀⲤⲀϪⲒ ⲚⲚⲈϤⲚⲀⲨ ⲈⲪⲘⲞⲨ ϢⲀ ⲈⲚⲈϨ.
52Сказали тодї Йому Жиди: Тепер ми знаємо, що Ти біса маєш. Авраам умер і пророки, а Ти кажеш: Коли хто слово моє хоронити ме, не вкусить смерти по вік.
52ⲠⲈϪⲈ ⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ϪⲈ ϮⲚⲞⲨ ⲀⲚⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲆⲈⲘⲰⲚ ⲚⲈⲘⲀⲔ ⲀⲂⲢⲀⲀⲘ ⲀϤⲘⲞⲨ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲔⲈⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲎⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲐⲞⲔ ⲔϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀⲀⲢⲈϨ ⲈⲠⲀⲤⲀϪⲒ ⲚⲚⲈϤϪⲈⲘϮⲠⲒ ⲘⲪⲘⲞⲨ ϢⲀ ⲈⲚⲈϨ.
53Хиба Ти більший єси, нїж отець наш Авраам, що вмер? І пророки повмирали. Ким Ти себе робиш?
53ⲘⲎ ⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲚⲐⲞⲔ ⲈⲠⲈⲚⲒⲰⲦ ⲀⲂⲢⲀⲀⲘ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲘⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲒⲔⲈⲠⲢⲞⲪⲎ ⲦⲎⲤ ⲀⲨⲘⲞⲨ ⲀⲔⲒⲢⲒ ⲘⲘⲞⲔ ⲚⲚⲒⲘ.
54Відказав Ісус: Коли я прославляю себе, слава моя нїщо. Єсть Отець мій, що прославляє мене, про котрого ви кажете, що Він Бог ваш.
54ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲚⲞⲔ ⲀⲒϢⲀⲚϮⲰⲞⲨ ⲚⲎⲒ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦ ⲠⲀⲰⲞⲨ ϨⲖⲒ ⲠⲈ ϤϢⲞⲠ ⲚϪⲈⲠⲀⲒⲰⲦ ⲈⲐⲚⲀϮⲰⲞⲨ ⲚⲎⲒ ⲪⲎ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲈⲦⲈⲚϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲈⲚⲚⲞⲨϮ ⲠⲈ
55І не пізнали Його; я ж знаю Його. А коли я скажу, що не знаю Його, буду подобний вам ложник. Нї, знаю Його, й слово Його хороню.
55ⲞⲨⲞϨ ⲘⲠⲈⲦⲈⲚⲤⲞⲨⲰⲚϤ ⲀⲚⲞⲔ ⲆⲈ ϮⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲒϢⲀⲚϪⲞⲤ ϪⲈ ϮⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞϤ ⲀⲚ ⲈⲒⲈϢⲰⲠⲒ ⲈⲒⲞⲚⲒ ⲘⲘⲰⲦⲈⲚ ⲚⲤⲀⲘⲈⲐⲚⲞⲨϪ ⲀⲖⲖⲀ ϮⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϤⲤⲀϪⲒ ϮⲀⲢⲈϨ ⲈⲢⲞϤ.
56Авраам, отець ваш, рад був видїти день мій; та він увидїв, і зрадїв.
56ⲀⲂⲢⲀⲀⲘ ⲠⲈⲦⲈⲚⲒⲰⲦ ⲚⲀϤⲐⲈⲖⲎⲖ ⲠⲈ ⲈϤⲞⲨⲰϢ ⲈⲚⲀⲨ ⲈⲞⲨⲈϨⲞⲞⲨ ⲚⲦⲎⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲚⲀⲨ ⲀϤⲢⲀϢⲒ.
57Казали тодї Жиди до Него: Не маєш пятидесяти років ще, і Авраама видїв єси?
57ⲠⲈϪⲈ ⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲘⲠⲀⲦⲈⲔⲈⲢ ⲚⲚⲢⲞⲘⲠⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲔⲚⲀⲨ ⲈⲀⲂⲢⲀⲀⲘ.
58Рече їм Ісус: Істино, істино глаголю вам: Перш нїж Авраамові бути, я був.
58ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲀⲘⲎⲚ ⲀⲘⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲘⲠⲀⲦⲈ ⲀⲂⲢⲀⲀⲘ ϢⲰⲠⲒ ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ.
59Брали тодї каміннє, щоб кидати на Него; Ісус же сховав ся, і вийшов з церкви, пройшовши посеред них, і пійшов так мимо.
59ⲀⲨⲈⲖ ⲰⲚⲒ ⲞⲨⲚ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲤⲈϨⲒⲞⲨⲒ ⲈϪⲰϤ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲀϤⲬⲞⲠϤ ⲀϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲈⲢⲪⲈⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲤⲒⲚⲒ ⲚⲀϤⲘⲞϢⲒ ϦⲈⲚⲦⲞⲨⲘⲎϮ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤⲤⲒⲚⲒⲰⲞⲨ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.