2 Коринтян 2
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Розсудив же я сам із собою се, щоб знов у смутку до вас не прийти.
1اما در دل خود عزیمت داشتم که دیگر باحزن به نزد شما نیایم،
2Бо коли я завдаю смутку вам, то хто мене розвеселить, як не той, хто засмучений через мене.
2زیرا اگر من شما رامحزون سازم، کیست که مرا شادی دهد جز او که از من محزون گشت؟
3І написав вам се, щоб, прийшовши не мав смутку від тих, котрими годилось би менї веселитись, певен будучи про всїх вас, що моя радість для всїх вас.
3و همین را نوشتم که مباداوقتی که بیایم محزون شوم از آنانی که میبایست سبب خوشی من بشوند، چونکه بر همه شمااعتماد میدارم که شادی من، شادی جمیع شمااست.
4Бо з великого горя, і туги серця написав я вам з многими сьлїзми, не щоб ви смуткували, а щоб пізнали любов, котрої в мене пребагато до вас.
4زیرا که از حزن و دلتنگی سخت و بااشکهای بسیار به شما نوشتم، نه تا محزون شویدبلکه تا بفهمید چه محبت بینهایتی با شما دارم.
5Коли ж хто засмутив, не мене засмутив, а від части (щоб не отягчив я) і всїх вас.
5و اگر کسی باعث غم شد، مرا محزون نساخت بلکه فی الجمله جمیع شما را تا بار زیاده ننهاده باشم.
6Доволї такому сієї кари від многих.
6کافی است آن کس را این سیاستی که از اکثر شما بدو رسیده است.
7Так що напротив лучче простїть і утїште, щоб надто великий сум не пожер такого.
7پس برعکس شما باید او را عفو نموده، تسلی دهید که مباداافزونی غم چنین شخص را فرو برد.
8Тим же благаю вас, обявіть любов до него.
8بنابراین، به شما التماس میدارم که با او محبت خود رااستوار نمایید.
9На те бо й писав я, щоб мати доказ од вас, чи у всьому ви слухняні.
9زیرا که برای همین نیز نوشتم تادلیل شما را بدانم که در همهچیز مطیع میباشید.
10Кому ж ви прощаєте, тому й я; бо й я, коли що кому простив, то ради вас перед лицем Христа,
10اما هرکه را چیزی عفو نمایید، من نیز میکنم زیرا که آنچه من عفو کردهام، هرگاه چیزی را عفوکرده باشم، بهخاطر شما به حضور مسیح کردهام،
11щоб не подужав нас сатана; бо нам відомі задуми його.
11تا شیطان بر ما برتری نیابد، زیرا که از مکاید اوبی خبر نیستیم.
12Прийшовши ж у Трояду на благовістє Христове, як відчинено менї двері в Господї,
12اما چون به تروآس بجهت بشارت مسیح آمدم و دروازهای برای من در خداوند باز شد،
13не мав я впокою в дусї моїм, не знайшовши Тита, брата мого; а, попрощавшись із ними, вийшов у Македонию.
13در روح خود آرامی نداشتم، از آن رو که برادرخود تیطس را نیافتم، بلکه ایشان را وداع نموده، به مکادونیه آمدم.
14Богу ж дяка, що завсїгди дає нам побіду в Христї, і пахощі знання свого обявляє через нас у всякому місцї.
14لیکن شکر خدا راست که مارا در مسیح، دائم در موکب ظفر خود میبرد وعطر معرفت خود را در هرجا بوسیله ما ظاهرمی کند.
15Бо ми пахощі Христові Богу в тих, що спасають ся, і в тих, що погибають:
15زیرا خدا را عطر خوشبوی مسیح میباشیم هم در ناجیان و هم در هالکان.
16одним ми пахощі смерти на смерть, а другим пахощі життя на життє; та кого на се вистачить?
16امااینها را عطر موت، الی موت و آنها را عطر حیات الی حیات. و برای این امور کیست که کافی باشد؟
17Не такі бо ми, як многі, що крамують словом Божим, а щиро, як од Бога, перед Богом, у Христї глаголемо.
17زیرا مثل بسیاری نیستیم که کلام خدا را مغشوش سازیم، بلکه از ساده دلی و از جانب خدا در حضور خدا در مسیح سخن میگوییم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.