2 Corinthians 2
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1So I made up my mind not to make another painful visit to you.
1اما در دل خود عزیمت داشتم که دیگر باحزن به نزد شما نیایم،
2For if I grieve you, who is left to cheer me but those whom I have grieved?
2زیرا اگر من شما رامحزون سازم، کیست که مرا شادی دهد جز او که از من محزون گشت؟
3I wrote as I did so that on my arrival I would not be saddened by those who ought to make me rejoice. I had confidence in all of you, that you would share my joy.
3و همین را نوشتم که مباداوقتی که بیایم محزون شوم از آنانی که می‌بایست سبب خوشی من بشوند، چونکه بر همه شمااعتماد می‌دارم که شادی من، شادی جمیع شمااست.
4For through many tears I wrote you out of great distress and anguish of heart, not to grieve you but to let you know how much I love you.
4زیرا که از حزن و دلتنگی سخت و بااشکهای بسیار به شما نوشتم، نه تا محزون شویدبلکه تا بفهمید چه محبت بینهایتی با شما دارم.
5Now if anyone has caused grief, he has not grieved me but all of you—to some degree, not to overstate it.
5و اگر کسی باعث غم شد، مرا محزون نساخت بلکه فی الجمله جمیع شما را تا بار زیاده ننهاده باشم.
6The punishment imposed on him by the majority is sufficient for him.
6کافی است آن کس را این سیاستی که از اکثر شما بدو رسیده است.
7So instead, you ought to forgive and comfort him, so that he will not be overwhelmed by excessive sorrow.
7پس برعکس شما باید او را عفو نموده، تسلی دهید که مباداافزونی غم چنین شخص را فرو برد.
8Therefore I urge you to reaffirm your love for him.
8بنابراین، به شما التماس می‌دارم که با او محبت خود رااستوار نمایید.
9My purpose in writing you was to see if you would stand the test and be obedient in everything.
9زیرا که برای همین نیز نوشتم تادلیل شما را بدانم که در همه‌چیز مطیع می‌باشید.
10If you forgive anyone, I also forgive him. And if I have forgiven anything, I have forgiven it in the presence of Christ for your sake,
10اما هرکه را چیزی عفو نمایید، من نیز می‌کنم زیرا که آنچه من عفو کرده‌ام، هرگاه چیزی را عفوکرده باشم، به‌خاطر شما به حضور مسیح کرده‌ام،
11in order that Satan should not outwit us. For we are not unaware of his schemes.
11تا شیطان بر ما برتری نیابد، زیرا که از مکاید اوبی خبر نیستیم.
12Now when I went to Troas to preach the gospel of Christ and a door stood open for me in the Lord,
12اما چون به تروآس بجهت بشارت مسیح آمدم و دروازه‌ای برای من در خداوند باز شد،
13I had no peace in my spirit, because I did not find my brother Titus there. So I said goodbye to them and went on to Macedonia.
13در روح خود آرامی نداشتم، از آن رو که برادرخود تیطس را نیافتم، بلکه ایشان را وداع نموده، به مکادونیه آمدم.
14But thanks be to God, who always leads us triumphantly as captives in Christ and through us spreads everywhere the fragrance of the knowledge of Him.
14لیکن شکر خدا راست که مارا در مسیح، دائم در موکب ظفر خود می‌برد وعطر معرفت خود را در هرجا بوسیله ما ظاهرمی کند.
15For we are to God the sweet aroma of Christ among those who are being saved and those who are perishing.
15زیرا خدا را عطر خوشبوی مسیح می‌باشیم هم در ناجیان و هم در هالکان.
16To the one, we are an odor of death and demise; to the other, a fragrance that brings life. And who is qualified for such a task?
16امااینها را عطر موت، الی موت و آنها را عطر حیات الی حیات. و برای این امور کیست که کافی باشد؟
17For we are not like so many others, who peddle the word of God for profit. On the contrary, in Christ we speak before God with sincerity, as men sent from God.
17زیرا مثل بسیاری نیستیم که کلام خدا را مغشوش سازیم، بلکه از ساده دلی و از جانب خدا در حضور خدا در مسیح سخن می‌گوییم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.