กันดารวิถี 21
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1ชาวคานาอัน คือกษัตริย์แห่งอาราดซึ่งอาศัยอยู่ในดินแดนตอนใต้ ได้ยินว่าอิสราเอลกำลังมาตามทางอาธาริม เขาจึงสู้รบกับอิสราเอลและจับบางคนไปเป็นเชลย
1Und da die Kanaaniter, der König von Arad, der gegen Mittag wohnte, hörte, daß Israel hereinkommt durch den Weg der Kundschafter, stritt er wider Israel und führte etliche gefangen.
2อิสราเอลปฏิญาณต่อพระยาห์เวห์ว่า “ถ้าพระองค์ทรงมอบชนชาตินี้ไว้ในมือของข้าพระองค์จริง ๆ ข้าพระองค์จะทำลายเมืองต่าง ๆ ของพวกเขาให้หมดสิ้น”
2Da gelobte Israel dem HERRN ein Gelübde und sprach: Wenn du dies Volk unter Meine Hand gibst, so will ich ihre Städte verbannen.
3พระยาห์เวห์ทรงฟังเสียงของอิสราเอล และทรงมอบชาวคานาอันให้ พวกเขาจึงทำลายคนเหล่านั้นกับเมืองต่าง ๆ ให้หมดสิ้น สถานที่นั้นจึงได้ชื่อว่าโฮรมาห์
3Und der HERR erhörte die Stimme Israels und gab die Kanaaniter, und sie verbannten sie samt ihren Städten und hießen die Stätte Horma.
4พวกเขาออกเดินทางจากภูเขาโฮร์ไปตามทางสู่ทะเลแดง เพื่ออ้อมแผ่นดินเอโดม ประชาชนท้อใจอย่างมากเพราะการเดินทาง
4Da zogen sie von dem Berge Hor auf dem Wege gegen das Schilfmeer, daß sie um der Edomiter Land hinzögen. Und das Volk ward verdrossen auf dem Wege
5ประชาชนพูดต่อต้านพระเจ้าและโมเสสว่า “ทำไมพวกท่านจึงพาเราออกจากอียิปต์มาตายในถิ่นทุรกันดาร? ที่นี่ไม่มีขนมปัง ไม่มีน้ำ และเราเบื่อหน่ายอาหารน่ารังเกียจนี้เต็มทีแล้ว!”
5und redete wider Gott und wider Mose: Warum hast du uns aus Ägypten geführt, daß wir sterben in der Wüste? Denn es ist kein Brot noch Wasser hier, und unsre Seele ekelt vor dieser mageren Speise.
6พระยาห์เวห์ทรงส่งงูพิษเข้ามาท่ามกลางประชาชน มันกัดผู้คน และชาวอิสราเอลตายเป็นจำนวนมาก
6Da sandte der HERR feurige Schlangen unter das Volk; die bissen das Volk, daß viel Volks in Israel starb.
7ประชาชนมาหาโมเสสและพูดว่า “เราทำบาปแล้ว เพราะเราพูดต่อต้านพระยาห์เวห์และต่อต้านท่าน ขอท่านอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ให้พระองค์ทรงนำงูเหล่านี้ออกไปจากเรา” โมเสสจึงอธิษฐานเพื่อประชาชน
7Da kamen sie zu Mose und sprachen: Wir haben gesündigt, daß wir wider dich geredet haben; bitte den HERRN, daß er die Schlangen von uns nehme. Mose bat für das Volk.
8พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงทำรูปงูพิษและติดไว้บนเสา เมื่อใครถูกกัดและมองดูรูปงูนั้น เขาจะมีชีวิตอยู่”
8Da sprach der HERR zu Mose: Mache dir eine eherne Schlange und richte sie zum Zeichen auf; wer gebissen ist und sieht sie an, der soll leben.
9โมเสสจึงทำงูทองสัมฤทธิ์และติดไว้บนเสา เมื่อใดที่งูกัดใคร ถ้าคนนั้นมองดูงูทองสัมฤทธิ์ เขาก็มีชีวิตอยู่
9Da machte Mose eine eherne Schlange und richtete sie auf zum Zeichen; und wenn jemanden eine Schlange biß, so sah er die eherne Schlange an und blieb leben.
10ชาวอิสราเอลออกเดินทางและตั้งค่ายที่โอโบท
10Und die Kinder Israel zogen aus und lagerten sich in Oboth.
11พวกเขาออกเดินทางจากโอโบทและตั้งค่ายที่อิเยอาบาริม ในถิ่นทุรกันดารด้านหน้าโมอับทางทิศตะวันออก
11Und von Oboth zogen sie aus und lagerten sich in Ije-Abarim, in der Wüste Moab, gegenüber gegen der Sonne Aufgang.
12จากที่นั่น พวกเขาออกเดินทางและตั้งค่ายในหุบเขาเศเรด
12Und von da zogen sie und lagerten sich am Bach Sered.
13จากที่นั่น พวกเขาออกเดินทางและตั้งค่ายอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำอารโนน ซึ่งอยู่ในถิ่นทุรกันดารที่ทอดออกจากเขตแดนของชาวอาโมไรต์ เพราะแม่น้ำอารโนนเป็นชายแดนของโมอับ อยู่ระหว่างโมอับกับชาวอาโมไรต์
13Von da zogen sie und lagerten sich diesseits am Arnon, der in der Wüste ist und herauskommt von der Grenze der Amoriter; denn der Arnon ist die Grenze Moabs zwischen Moab und den Amoritern.
14ด้วยเหตุนี้จึงมีข้อความใน หนังสือสงครามของพระยาห์เวห์ ว่า “วาเฮบในสุฟาห์ และหุบเขาต่าง ๆ แห่งอารโนน
14Daher heißt es in dem Buch von den Kriegen des HERRN: “Das Vaheb in Supha und die Bäche Arnon
15รวมทั้งเนินลาดของหุบเขาซึ่งเอียงไปทางที่อยู่ของอาร์ และพาดอยู่ตามชายแดนโมอับ”
15und die Quelle der Bäche, welche reicht hinan bis zur Stadt Ar und lenkt sich und ist die Grenze Moabs.”
16จากที่นั่นพวกเขาออกเดินทางไปยังเบเออร์ นี่คือบ่อน้ำที่พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงเรียกประชาชนมารวมกัน แล้วเราจะให้น้ำแก่พวกเขา”
16Und von da zogen sie zum Brunnen. Das ist der Brunnen, davon der HERR zu Mose sagte: Sammle das Volk, ich will ihnen Wasser geben.
17แล้วอิสราเอลร้องเพลงนี้ว่า “บ่อน้ำเอ๋ย จงมีน้ำผุดขึ้นมา! จงร้องเพลงให้บ่อน้ำนี้
17Da sang Israel das Lied: “Brunnen, steige auf! Singet von ihm!
18บ่อน้ำซึ่งบรรดาผู้นำขุดไว้ ซึ่งเหล่าผู้ทรงเกียรติของประชาชนขุดไว้ ด้วยคทาและไม้เท้าของพวกเขา” จากถิ่นทุรกันดาร พวกเขาออกเดินทางไปมัทธานาห์
18Das ist der Brunnen, den die Fürsten gegraben haben; die Edlen im Volk haben ihn gegraben mit dem Zepter, mit ihren Stäben.” Und von dieser Wüste zogen sie gen Matthana;
19จากมัทธานาห์ไปนาฮาลิเอล จากนาฮาลิเอลไปบาโมท
19und von Matthana gen Nahaliel; und von Nahaliel gen Bamoth;
20และจากบาโมทไปยังหุบเขาในที่ราบโมอับ ถึงยอดปิสกาห์ซึ่งมองลงไปเห็นถิ่นกันดาร
20und von Bamoth in das Tal, das im Felde Moabs liegt, zu dem hohen Berge Pisgas, der gegen die Wüste sieht.
21อิสราเอลส่งผู้ส่งสารไปหาสิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์ว่า
21Und Israel sandte Boten zu Sihon, dem König der Amoriter, und ließ ihm sagen:
22“ขอให้เราผ่านแผ่นดินของท่าน เราจะไม่เลี้ยวเข้าไปในไร่นาหรือสวนองุ่น และจะไม่ดื่มน้ำจากบ่อน้ำ เราจะเดินไปตามทางหลวงของกษัตริย์จนกว่าจะพ้นเขตแดนของท่าน”
22Laß mich durch dein Land ziehen. Wir wollen nicht weichen in die Äcker noch in die Weingärten, wollen auch Brunnenwasser nicht trinken; die Landstraße wollen wir ziehen, bis wir durch deine Grenze kommen.
23แต่สิโหนไม่ยอมให้อิสราเอลผ่านเขตแดนของเขา สิโหนรวบรวมประชาชนทั้งหมดของเขา ออกไปเผชิญหน้ากับอิสราเอลในถิ่นทุรกันดาร และมาถึงยาฮาส เขาสู้รบกับอิสราเอล
23Aber Sihon gestattete den Kindern Israel nicht den Zug durch sein Gebiet, sondern sammelte all sein Volk und zog aus, Israel entgegen in die Wüste; und als er gen Jahza kam, stritt er wider Israel.
24อิสราเอลใช้คมดาบฆ่าเขาและยึดครองแผ่นดินของเขาตั้งแต่แม่น้ำอารโนนถึงแม่น้ำยับบอก จนถึงเขตแดนของชาวอัมโมน เพราะเขตแดนของชาวอัมโมนมีการป้องกันอย่างแข็งแกร่ง
24Israel aber schlug ihn mit der Schärfe des Schwerts und nahm sein Land ein vom Arnon an bis an den Jabbok und bis an die Kinder Ammon; denn die Grenzen der Kinder Ammon waren fest.
25อิสราเอลยึดเมืองเหล่านี้ทั้งหมด และอาศัยอยู่ในเมืองทั้งหมดของชาวอาโมไรต์ ทั้งในเฮชโบนและหมู่บ้านโดยรอบทั้งหมด
25Also nahm Israel alle diese Städte und wohnte in allen Städten der Amoriter, zu Hesbon und in allen seinen Ortschaften.
26เพราะเฮชโบนเป็นเมืองของสิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์ ซึ่งเคยสู้รบกับกษัตริย์องค์ก่อนของโมอับ และยึดแผ่นดินทั้งหมดจากมือของเขาจนถึงแม่น้ำอารโนน
26Denn Hesbon war die Stadt Sihons, des Königs der Amoriter, und er hatte zuvor mit dem König der Moabiter gestritten und ihm all sein Land abgewonnen bis zum Arnon.
27ดังนั้นผู้กล่าวสุภาษิตจึงกล่าวว่า “จงมายังเฮชโบน ให้เมืองของสิโหนถูกสร้างขึ้นและตั้งมั่น
27Daher sagt man im Lied: “Kommt gen Hesbon, daß man die Stadt Sihons baue und aufrichte;
28เพราะไฟออกมาจากเฮชโบน เปลวไฟออกมาจากเมืองของสิโหน มันเผาผลาญอาร์แห่งโมอับ และบรรดาผู้ครอบครองที่สูงแห่งอารโนน
28denn Feuer ist aus Hesbon gefahren, eine Flamme von der Stadt Sihons, die hat gefressen Ar der Moabiter und die Bürger der Höhen am Arnon.
29โมอับเอ๋ย วิบัติแก่เจ้า! ประชาชนของเคโมชเอ๋ย เจ้าถูกทำลายแล้ว! เขาปล่อยให้บรรดาลูกชายของเขาต้องหลบหนี และบรรดาลูกสาวของเขาตกเป็นเชลย แก่สิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์
29Weh dir, Moab! Du Volk des Kamos bist verloren; man hat seine Söhne in die Flucht geschlagen und seine Töchter gefangen geführt Sihon, dem König der Amoriter.
30เรายิงพวกเขา เฮชโบนพินาศไปจนถึงดีโบน เราทำลายจนถึงโนฟาห์ ซึ่งทอดไปถึงเมเดบา”
30Ihre Herrlichkeit ist zunichte worden von Hesbon bis gen Dibon; sie ist verstört bis gen Nophah, die da langt bis gen Medeba.”
31ดังนั้นอิสราเอลจึงอาศัยอยู่ในแผ่นดินของชาวอาโมไรต์
31Also wohnte Israel im Lande der Amoriter.
32โมเสสส่งคนไปสอดแนมยาเซอร์ พวกเขายึดหมู่บ้านโดยรอบและขับไล่ชาวอาโมไรต์ที่อยู่ที่นั่น
32Und Mose sandte aus Kundschafter gen Jaser, und sie gewannen seine Ortschaften und nahmen die Amoriter ein, die darin waren,
33แล้วพวกเขาหันไปขึ้นตามทางสู่บาชาน โอกกษัตริย์แห่งบาชานพร้อมกับประชาชนทั้งหมดออกมาเผชิญหน้ากับพวกเขาเพื่อสู้รบที่เอเดรอี
33und wandten sich und zogen hinauf den Weg nach Basan. Da zog aus, ihnen entgegen, Og, der König von Basan, mit allem seinem Volk, zu streiten in Edrei.
34พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “อย่ากลัวเขาเลย เพราะเราได้มอบเขา ประชาชนทั้งหมด และแผ่นดินของเขาไว้ในมือของเจ้าแล้ว เจ้าจงทำกับเขาเหมือนที่เจ้าทำกับสิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์ ซึ่งอาศัยอยู่ที่เฮชโบน”
34Und der HERR sprach zu Mose: Fürchte dich nicht vor ihm; denn ich habe ihn in deine Hand gegeben mit Land und Leuten, und du sollst mit ihm tun, wie du mit Sihon, dem König der Amoriter, getan hast, der zu Hesbon wohnte.
35พวกเขาจึงฆ่าโอกพร้อมกับบรรดาลูกชายและประชาชนทั้งหมดของเขาจนไม่เหลือผู้รอดชีวิต แล้วพวกเขาก็ยึดครองแผ่นดินของเขา
35Und sie schlugen ihn und seine Söhne und all sein Volk, bis daß keiner übrigblieb, und nahmen das Land ein.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.