กันดารวิถี
Chapter 21
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

กันดารวิถี 21

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1ชาว​คานาอัน คือ​กษัตริย์​แห่ง​อาราด​ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ใน​ดิน​แดน​ตอน​ใต้ ได้ยิน​ว่า​อิสราเอล​กำลัง​มา​ตาม​ทาง​อาธาริม เขา​จึง​สู้​รบ​กับ​อิสราเอล​และ​จับ​บาง​คน​ไป​เป็น​เชลย
1وَلَمَّا سَمِعَ ٱلْكَنْعَانِيُّ مَلِكُ عَرَادَ ٱلسَّاكِنُ فِي ٱلْجَنُوبِ أَنَّ إِسْرَائِيلَ جَاءَ فِي طَرِيقِ أَتَارِيمَ، حَارَبَ إِسْرَائِيلَ وَسَبَى مِنْهُمْ سَبْيًا.
2อิสราเอล​ปฏิญาณ​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า “ถ้า​พระองค์​ทรง​มอบ​ชนชาติ​นี้​ไว้​ใน​มือ​ของ​ข้า​พระองค์​จริง ๆ ข้า​พระองค์​จะ​ทำลาย​เมือง​ต่าง ๆ ของ​พวก​เขา​ให้​หมด​สิ้น”
2فَنَذَرَ إِسْرَائِيلُ نَذْرًا لِلرَّبِّ وَقَالَ: «إِنْ دَفَعْتَ هَؤُلَاءِ ٱلْقَوْمَ إِلَى يَدِي أُحَرِّمُ مُدُنَهُمْ».
3พระยาห์เวห์​ทรง​ฟัง​เสียง​ของ​อิสราเอล และ​ทรง​มอบ​ชาว​คานาอัน​ให้ พวก​เขา​จึง​ทำลาย​คน​เหล่า​นั้น​กับ​เมือง​ต่าง ๆ ให้​หมด​สิ้น สถาน​ที่​นั้น​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า​โฮรมาห์
3فَسَمِعَ ٱلرَّبُّ لِقَوْلِ إِسْرَائِيلَ، وَدَفَعَ ٱلْكَنْعَانِيِّينَ، فَحَرَّمُوهُمْ وَمُدُنَهُمْ. فَدُعِيَ ٱسْمُ ٱلْمَكَانِ «حُرْمَةَ».
4พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ภูเขาโฮร์​ไป​ตาม​ทาง​สู่​ทะเลแดง เพื่อ​อ้อม​แผ่น​ดิน​เอโดม ประชาชน​ท้อใจ​อย่าง​มาก​เพราะ​การ​เดิน​ทาง
4وَٱرْتَحَلُوا مِنْ جَبَلِ هُورٍ فِي طَرِيقِ بَحْرِ سُوفٍ لِيَدُورُوا بِأَرْضِ أَدُومَ، فَضَاقَتْ نَفْسُ ٱلشَّعْبِ فِي ٱلطَّرِيقِ.
5ประชาชน​พูด​ต่อ​ต้าน​พระเจ้า​และ​โมเสส​ว่า “ทำไม​พวก​ท่าน​จึง​พา​เรา​ออก​จาก​อียิปต์​มา​ตาย​ใน​ถิ่นทุรกันดาร? ที่​นี่​ไม่มี​ขนมปัง ไม่มี​น้ำ และ​เรา​เบื่อ​หน่าย​อาหาร​น่า​รังเกียจ​นี้​เต็มที​แล้ว!”
5وَتَكَلَّمَ ٱلشَّعْبُ عَلَى ٱللهِ وَعَلَى مُوسَى قَائِلِينَ: «لِمَاذَا أَصْعَدْتُمَانَا مِنْ مِصْرَ لِنَمُوتَ فِي ٱلْبَرِّيَّةِ؟ لِأَنَّهُ لَا خُبْزَ وَلَا مَاءَ، وَقَدْ كَرِهَتْ أَنْفُسُنَا ٱلطَّعَامَ ٱلسَّخِيفَ».
6พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​งู​พิษ​เข้า​มา​ท่ามกลาง​ประชาชน มัน​กัด​ผู้คน และ​ชาวอิสราเอล​ตาย​เป็น​จำนวน​มาก
6فَأَرْسَلَ ٱلرَّبُّ عَلَى ٱلشَّعْبِ ٱلْحَيَّاتِ ٱلْمُحْرِقَةَ، فَلَدَغَتِ ٱلشَّعْبَ، فَمَاتَ قَوْمٌ كَثِيرُونَ مِنْ إِسْرَائِيلَ.
7ประชาชน​มา​หา​โมเสส​และ​พูด​ว่า “เรา​ทำบาป​แล้ว เพราะ​เรา​พูด​ต่อ​ต้าน​พระยาห์เวห์​และ​ต่อ​ต้าน​ท่าน ขอ​ท่าน​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ให้​พระองค์​ทรง​นำ​งู​เหล่า​นี้​ออก​ไป​จาก​เรา” โมเสส​จึง​อธิษฐาน​เพื่อ​ประชาชน
7فَأَتَى ٱلشَّعْبُ إِلَى مُوسَى وَقَالُوا: «قَدْ أَخْطَأْنَا إِذْ تَكَلَّمْنَا عَلَى ٱلرَّبِّ وَعَلَيْكَ، فَصَلِّ إِلَى ٱلرَّبِّ لِيَرْفَعَ عَنَّا ٱلْحَيَّاتِ». فَصَلَّى مُوسَى لِأَجْلِ ٱلشَّعْبِ.
8พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​ทำ​รูป​งู​พิษ​และ​ติด​ไว้​บน​เสา เมื่อ​ใคร​ถูก​กัด​และ​มอง​ดู​รูป​งู​นั้น เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่”
8فَقَالَ ٱلرَّبُّ لِمُوسَى: «ٱصْنَعْ لَكَ حَيَّةً مُحْرِقَةً وَضَعْهَا عَلَى رَايَةٍ، فَكُلُّ مَنْ لُدِغَ وَنَظَرَ إِلَيْهَا يَحْيَا».
9โมเสส​จึง​ทำ​งูทองสัมฤทธิ์​และ​ติด​ไว้​บน​เสา เมื่อ​ใด​ที่​งู​กัด​ใคร ถ้า​คน​นั้น​มอง​ดู​งูทองสัมฤทธิ์ เขา​ก็​มี​ชีวิต​อยู่
9فَصَنَعَ مُوسَى حَيَّةً مِنْ نُحَاسٍ وَوَضَعَهَا عَلَى ٱلرَّايَةِ، فَكَانَ مَتَى لَدَغَتْ حَيَّةٌ إِنْسَانًا وَنَظَرَ إِلَى حَيَّةِ ٱلنُّحَاسِ يَحْيَا.
10ชาวอิสราเอล​ออก​เดิน​ทาง​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​โอโบท
10وَٱرْتَحَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَنَزَلُوا فِي أُوبُوتَ.
11พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​โอโบท​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​อิเยอาบาริม ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ด้าน​หน้า​โมอับ​ทาง​ทิศ​ตะวัน​ออก
11وَٱرْتَحَلُوا مِنْ أُوبُوتَ وَنَزَلُوا فِي عَيِّي عَبَارِيمَ فِي ٱلْبَرِّيَّةِ، ٱلَّتِي قُبَالَةَ مُوآبَ إِلَى شُرُوقِ ٱلشَّمْسِ.
12จาก​ที่​นั่น พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​และ​ตั้ง​ค่าย​ใน​หุบเขา​เศเรด
12مِنْ هُنَاكَ ٱرْتَحَلُوا وَنَزَلُوا فِي وَادِي زَارَدَ.
13จาก​ที่​นั่น พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​และ​ตั้ง​ค่าย​อีก​ฟาก​หนึ่ง​ของ​แม่น้ำ​อารโนน ซึ่ง​อยู่​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ที่​ทอด​ออก​จาก​เขตแดน​ของ​ชาว​อาโมไรต์ เพราะ​แม่น้ำ​อารโนน​เป็น​ชายแดน​ของ​โมอับ อยู่​ระหว่าง​โมอับ​กับ​ชาว​อาโมไรต์
13مِنْ هُنَاكَ ٱرْتَحَلُوا وَنَزَلُوا فِي عَبْرِ أَرْنُونَ ٱلَّذِي فِي ٱلْبَرِّيَّةِ، خَارِجًا عَنْ تُخُمِ ٱلْأَمُورِيِّينَ. لِأَنَّ أَرْنُونَ هُوَ تُخْمُ مُوآبَ، بَيْنَ مُوآبَ وَٱلْأَمُورِيِّينَ.
14ด้วย​เหตุ​นี้​จึง​มี​ข้อความ​ใน หนังสือสงครามของพระยาห์เวห์ ว่า “วาเฮบ​ใน​สุฟาห์ และ​หุบเขา​ต่าง ๆ แห่ง​อารโนน
14لِذَلِكَ يُقَالُ فِي كِتَابِ «حُرُوبِ ٱلرَّبِّ»: «وَاهِبٌ فِي سُوفَةَ وَأَوْدِيَةِ أَرْنُونَ
15รวม​ทั้ง​เนิน​ลาด​ของ​หุบเขา​ซึ่ง​เอียง​ไป​ทาง​ที่​อยู่​ของ​อาร์ และ​พาด​อยู่​ตาม​ชายแดน​โมอับ”
15وَمَصَبِّ ٱلْأَوْدِيَةِ ٱلَّذِي مَالَ إِلَى مَسْكَنِ عَارَ، وَٱسْتَنَدَ إِلَى تُخُمِ مُوآبَ».
16จาก​ที่​นั่น​พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​ไป​ยัง​เบเออร์ นี่​คือ​บ่อน้ำ​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​เรียก​ประชาชน​มา​รวม​กัน แล้ว​เรา​จะ​ให้​น้ำ​แก่​พวก​เขา”
16وَمِنْ هُنَاكَ إِلَى بِئْرٍ. وَهِيَ ٱلْبِئْرُ حَيْثُ قَالَ ٱلرَّبُّ لِمُوسَى: «ٱجْمَعِ ٱلشَّعْبَ فَأُعْطِيَهُمْ مَاءً».
17แล้ว​อิสราเอล​ร้อง​เพลง​นี้​ว่า “บ่อน้ำ​เอ๋ย จง​มี​น้ำ​ผุด​ขึ้น​มา! จง​ร้อง​เพลง​ให้​บ่อน้ำ​นี้
17حِينَئِذٍ تَرَنَّمَ إِسْرَائِيلُ بِهَذَا ٱلنَّشِيدِ: «اِصْعَدِي أَيَّتُهَا ٱلْبِئْرُ! أَجِيبُوا لَهَا.
18บ่อน้ำ​ซึ่ง​บรรดา​ผู้นำ​ขุด​ไว้ ซึ่ง​เหล่า​ผู้ทรง​เกียรติ​ของ​ประชาชน​ขุด​ไว้ ด้วย​คทา​และ​ไม้​เท้า​ของ​พวก​เขา” จาก​ถิ่นทุรกันดาร พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​ไป​มัทธานาห์
18بِئْرٌ حَفَرَهَا رُؤَسَاءُ، حَفَرَهَا شُرَفَاءُ ٱلشَّعْبِ، بِصَوْلَجَانٍ، بِعِصِيِّهِمْ». وَمِنَ ٱلْبَرِّيَّةِ إِلَى مَتَّانَةَ،
19จาก​มัทธานาห์​ไป​นาฮาลิเอล จาก​นาฮาลิเอล​ไป​บาโมท
19وَمِنْ مَتَّانَةَ إِلَى نَحْلِيئِيلَ، وَمِنْ نَحْلِيئِيلَ إِلَى بَامُوتَ،
20และ​จาก​บาโมท​ไป​ยัง​หุบเขา​ใน​ที่ราบ​โมอับ ถึง​ยอด​ปิสกาห์​ซึ่ง​มอง​ลง​ไป​เห็น​ถิ่น​กันดาร
20وَمِنْ بَامُوتَ إِلَى ٱلْجِوَاءِ ٱلَّتِي فِي صَحْرَاءِ مُوآبَ عِنْدَ رَأْسِ ٱلْفِسْجَةِ ٱلَّتِي تُشْرِفُ عَلَى وَجْهِ ٱلْبَرِّيَّةِ.
21อิสราเอล​ส่ง​ผู้​ส่ง​สาร​ไป​หา​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อาโมไรต์​ว่า
21وَأَرْسَلَ إِسْرَائِيلُ رُسُلًا إِلَى سِيحُونَ مَلِكِ ٱلْأَمُورِيِّينَ قَائِلًا:
22“ขอ​ให้​เรา​ผ่าน​แผ่น​ดิน​ของ​ท่าน เรา​จะ​ไม่​เลี้ยว​เข้าไป​ใน​ไร่​นา​หรือ​สวน​องุ่น และ​จะ​ไม่​ดื่ม​น้ำ​จาก​บ่อน้ำ เรา​จะ​เดิน​ไป​ตาม​ทางหลวง​ของ​กษัตริย์​จนกว่า​จะ​พ้น​เขตแดน​ของ​ท่าน”
22«دَعْنِي أَمُرَّ فِي أَرْضِكَ. لَا نَمِيلُ إِلَى حَقْلٍ وَلَا إِلَى كَرْمٍ وَلَا نَشْرَبُ مَاءَ بِئْرٍ. فِي طَرِيقِ ٱلْمَلِكِ نَمْشِي حَتَّى نَتَجَاوَزَ تُخُومَكَ».
23แต่​สิโหน​ไม่​ยอม​ให้​อิสราเอล​ผ่าน​เขตแดน​ของ​เขา สิโหน​รวบรวม​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เขา ออก​ไป​เผชิญ​หน้า​กับ​อิสราเอล​ใน​ถิ่นทุรกันดาร และ​มา​ถึง​ยาฮาส เขา​สู้​รบ​กับ​อิสราเอล
23فَلَمْ يَسْمَحْ سِيحُونُ لِإِسْرَائِيلَ بِٱلْمُرُورِ فِي تُخُومِهِ، بَلْ جَمَعَ سِيحُونُ جَمِيعَ قَوْمِهِ وَخَرَجَ لِلِقَاءِ إِسْرَائِيلَ إِلَى ٱلْبَرِّيَّةِ، فَأَتَى إِلَى يَاهَصَ وَحَارَبَ إِسْرَائِيلَ.
24อิสราเอล​ใช้​คม​ดาบ​ฆ่า​เขา​และ​ยึด​ครอง​แผ่น​ดิน​ของ​เขา​ตั้งแต่​แม่น้ำ​อารโนน​ถึง​แม่น้ำ​ยับบอก จนถึง​เขตแดน​ของ​ชาว​อัมโมน เพราะ​เขตแดน​ของ​ชาว​อัมโมน​มี​การ​ป้องกัน​อย่าง​แข็งแกร่ง
24فَضَرَبَهُ إِسْرَائِيلُ بِحَدِّ ٱلسَّيْفِ وَمَلَكَ أَرْضَهُ مِنْ أَرْنُونَ إِلَى يَبُّوقَ إِلَى بَنِي عَمُّونَ. لِأَنَّ تُخُمَ بَنِي عَمُّونَ كَانَ قَوِيًّا.
25อิสราเอล​ยึด​เมือง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด และ​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​ทั้งหมด​ของ​ชาว​อาโมไรต์ ทั้ง​ใน​เฮชโบน​และ​หมู่บ้าน​โดย​รอบ​ทั้งหมด
25فَأَخَذَ إِسْرَائِيلُ كُلَّ هَذِهِ ٱلْمُدُنِ، وَأَقَامَ إِسْرَائِيلُ فِي جَمِيعِ مُدُنِ ٱلْأَمُورِيِّينَ فِي حَشْبُونَ وَفِي كُلِّ قُرَاهَا.
26เพ​ราะ​เฮชโบน​เป็น​เมือง​ของ​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อาโมไรต์ ซึ่ง​เคย​สู้​รบ​กับ​กษัตริย์​องค์​ก่อน​ของ​โมอับ และ​ยึด​แผ่น​ดิน​ทั้งหมด​จาก​มือ​ของ​เขา​จนถึง​แม่น้ำ​อารโนน
26لِأَنَّ حَشْبُونَ كَانَتْ مَدِينَةَ سِيحُونَ مَلِكِ ٱلْأَمُورِيِّينَ، وَكَانَ قَدْ حَارَبَ مَلِكَ مُوآبَ ٱلْأَوَّلَ وَأَخَذَ كُلَّ أَرْضِهِ مِنْ يَدِهِ حَتَّى أَرْنُونَ.
27ดัง​นั้น​ผู้​กล่าว​สุภาษิต​จึง​กล่าว​ว่า “จง​มายัง​เฮชโบน ให้​เมือง​ของ​สิโหน​ถูก​สร้าง​ขึ้น​และ​ตั้ง​มั่น
27لِذَلِكَ يَقُولُ أَصْحَابُ ٱلْأَمْثَالِ: «اِيتُوا إِلَى حَشْبُونَ فَتُبْنَى، وَتُصْلَحَ مَدِينَةُ سِيحُونَ.
28เพราะ​ไฟ​ออก​มา​จาก​เฮชโบน เปลว​ไฟ​ออก​มา​จาก​เมือง​ของ​สิโหน มัน​เผา​ผลาญ​อาร์​แห่ง​โมอับ และ​บรรดา​ผู้​ครอบ​ครอง​ที่​สูง​แห่ง​อารโนน
28لِأَنَّ نَارًا خَرَجَتْ مِنْ حَشْبُونَ، لَهِيبًا مِنْ قَرْيَةِ سِيحُونَ. أَكَلَتْ عَارَ مُوآبَ. أَهْلَ مُرْتَفَعَاتِ أَرْنُونَ.
29โมอับ​เอ๋ย วิบัติ​แก่​เจ้า! ประชา​ชน​ของ​เคโมช​เอ๋ย เจ้า​ถูก​ทำลาย​แล้ว! เขา​ปล่อย​ให้​บรรดา​ลูกชาย​ของ​เขา​ต้อง​หลบ​หนี และ​บรรดา​ลูกสาว​ของ​เขา​ตก​เป็น​เชลย แก่​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อาโมไรต์
29وَيْلٌ لَكَ يَا مُوآبُ. هَلَكْتِ يَا أُمَّةَ كَمُوشَ. قَدْ صَيَّرَ بَنِيهِ هَارِبِينَ وَبَنَاتِهِ فِي ٱلسَّبْيِ لِمَلِكِ ٱلْأَمُورِيِّينَ سِيحُونَ.
30เรา​ยิง​พวก​เขา เฮชโบนพิ​นาศ​ไป​จนถึง​ดีโบน เรา​ทำลาย​จนถึง​โนฟาห์ ซึ่ง​ทอด​ไป​ถึง​เมเดบา”
30لَكِنْ قَدْ رَمَيْنَاهُمْ. هَلَكَتْ حَشْبُونُ إِلَى دِيبُونَ. وَأَخْرَبْنَا إِلَى نُوفَحَ ٱلَّتِي إِلَى مِيدَبَا».
31ดัง​นั้น​อิสราเอล​จึง​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​ชาว​อาโมไรต์
31فَأَقَامَ إِسْرَائِيلُ فِي أَرْضِ ٱلْأَمُورِيِّينَ.
32โมเสส​ส่ง​คน​ไป​สอดแนม​ยาเซอร์ พวก​เขา​ยึด​หมู่บ้าน​โดย​รอบ​และ​ขับ​ไล่​ชาว​อาโมไรต์​ที่​อยู่​ที่​นั่น
32وَأَرْسَلَ مُوسَى لِيَتَجَسَّسَ يَعْزِيرَ، فَأَخَذُوا قُرَاهَا وَطَرَدُوا ٱلْأَمُورِيِّينَ ٱلَّذِينَ هُنَاكَ.
33แล้ว​พวก​เขา​หัน​ไป​ขึ้น​ตาม​ทาง​สู่​บาชาน โอก​กษัตริย์​แห่ง​บาชาน​พร้อม​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ออก​มา​เผชิญ​หน้า​กับ​พวก​เขา​เพื่อ​สู้​รบ​ที่​เอเดรอี
33ثُمَّ تَحَوَّلُوا وَصَعِدُوا فِي طَرِيقِ بَاشَانَ. فَخَرَجَ عُوجُ مَلِكُ بَاشَانَ لِلِقَائِهِمْ هُوَ وَجَمِيعُ قَوْمِهِ إِلَى ٱلْحَرْبِ فِي إِذْرَعِي.
34พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “อย่า​กลัว​เขา​เลย เพราะ​เรา​ได้​มอบ​เขา ประชาชน​ทั้งหมด และ​แผ่น​ดิน​ของ​เขา​ไว้​ใน​มือ​ของ​เจ้า​แล้ว เจ้า​จง​ทำ​กับ​เขา​เหมือน​ที่​เจ้า​ทำ​กับ​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อาโมไรต์ ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ที่​เฮชโบน”
34فَقَالَ ٱلرَّبُّ لِمُوسَى: «لَا تَخَفْ مِنْهُ لِأَنِّي قَدْ دَفَعْتُهُ إِلَى يَدِكَ مَعَ جَمِيعِ قَوْمِهِ وَأَرْضِهِ، فَتَفْعَلُ بِهِ كَمَا فَعَلْتَ بِسِيحُونَ مَلِكِ ٱلْأَمُورِيِّينَ ٱلسَّاكِنِ فِي حَشْبُونَ».
35พวก​เขา​จึง​ฆ่า​โอก​พร้อม​กับ​บรรดา​ลูกชาย​และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เขา​จน​ไม่​เหลือ​ผู้​รอด​ชีวิต แล้ว​พวก​เขา​ก็​ยึด​ครอง​แผ่น​ดิน​ของ​เขา
35فَضَرَبُوهُ وَبَنِيهِ وَجَمِيعَ قَوْمِهِ حَتَّى لَمْ يَبْقَ لَهُ شَارِدٌ، وَمَلَكُوا أَرْضَهُ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.