กันดารวิถี
Chapter 5
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

กันดารวิถี 5

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า
1وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
2“จง​สั่ง​ชาวอิสราเอล​ให้​นำ​ผู้​เป็น​โรค​เรื้อน​ทุก​คน ผู้​มี​สิ่ง​ไหล​ออก​จาก​ร่างกาย​ทุก​คน และ​ทุก​คน​ที่​มี​มลทิน​เพราะ​ศพ ออก​ไป​นอก​ค่าย
2«أَوْصِ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يَنْفُوا مِنَ ٱلْمَحَلَّةِ كُلَّ أَبْرَصَ، وَكُلَّ ذِي سَيْلٍ، وَكُلَّ مُتَنَجِّسٍ لِمَيْتٍ.
3เจ้า​ต้อง​นำ​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง​ออก​ไป​นอก​ค่าย เพื่อ​ไม่​ให้​พวก​เขา​ทำให้​ค่าย​ของ​ตน​เป็น​มลทิน เพราะ​เรา​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา”
3ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنْثَى تَنْفُونَ. إِلَى خَارِجِ ٱلْمَحَلَّةِ تَنْفُونَهُمْ لِكَيْلَا يُنَجِّسُوا مَحَلَّاتِهِمْ حَيْثُ أَنَا سَاكِنٌ فِي وَسَطِهِمْ».
4ชาวอิสราเอล​ก็​ทำ​เช่น​นั้น โดย​นำ​คน​เหล่า​นั้น​ออก​ไป​นอก​ค่าย ชาวอิสราเอล​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส
4فَفَعَلَ هَكَذَا بَنُو إِسْرَائِيلَ وَنَفَوْهُمْ إِلَى خَارِجِ ٱلْمَحَلَّةِ. كَمَا كَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى هَكَذَا فَعَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ.
5พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า
5وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
6“จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘เมื่อ​ชาย​หรือ​หญิง​คน​ใด​ทำบาป​อย่าง​หนึ่ง​อย่าง​ใด​ที่​มนุษย์​อาจ​ทำ และ​เป็น​การ​ล่วง​ผิด​ต่อ​พระยาห์เวห์ และ​คน​นั้น​มี​ความ​ผิด
6«قُلْ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: إِذَا عَمِلَ رَجُلٌ أَوِ ٱمْرَأَةٌ شَيْئًا مِنْ جَمِيعِ خَطَايَا ٱلْإِنْسَانِ، وَخَانَ خِيَانَةً بِٱلرَّبِّ، فَقَدْ أَذْنَبَتْ تِلْكَ ٱلنَّفْسُ.
7เขา​ต้อง​สารภาพ​บาป​ที่​ตน​ได้​ทำ และ​ชดใช้​ความ​ผิด​นั้น​เต็ม​จำนวน ทั้ง​เพิ่ม​อีก 1 ใน 5 แล้ว​มอบ​ให้​แก่​ผู้​ที่​เขา​ได้​ทำ​ผิด​ต่อ
7فَلْتُقِرَّ بِخَطِيَّتِهَا ٱلَّتِي عَمِلَتْ، وَتَرُدَّ مَا أَذْنَبَتْ بِهِ بِعَيْنِهِ، وَتَزِدْ عَلَيْهِ خُمْسَهُ، وَتَدْفَعْهُ لِلَّذِي أَذْنَبَتْ إِلَيْهِ.
8แต่​ถ้า​ผู้​นั้น​ไม่มี​ญาติ​ที่​จะ​รับ​สิ่ง​ชดใช้​ความ​ผิด สิ่ง​ชดใช้​ความ​ผิด​ซึ่ง​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​จะ​ตก​เป็น​ของ​ปุโรหิต นอก​เหนือ​จาก​แกะ​ตัวผู้​สำหรับ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป ซึ่ง​ใช้​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​แก่​ผู้​ทำ​ผิด
8وَإِنْ كَانَ لَيْسَ لِلرَّجُلِ وَلِيٌّ لِيَرُدَّ إِلَيْهِ ٱلْمُذْنَبَ بِهِ، فَٱلْمُذْنَبُ بِهِ ٱلْمَرْدُودُ يَكُونُ لِلرَّبِّ لِأَجْلِ ٱلْكَاهِنِ، فَضْلًا عَنْ كَبْشِ ٱلْكَفَّارَةِ ٱلَّذِي يُكَفِّرُ بِهِ عَنْهُ.
9ของ​ถวาย​ที่​ยก​ถวาย​ทุก​อย่าง​จาก​สิ่ง​บริสุทธิ์​ทั้ง​ปวง​ของ​ชาวอิสราเอล ซึ่ง​พวก​เขา​นำ​มา​มอบ​แก่​ปุโรหิต จะ​ตก​เป็น​ของ​ปุโรหิต
9وَكُلُّ رَفِيعَةٍ مَعَ كُلِّ أَقْدَاسِ بَنِي إِسْرَائِيلَ ٱلَّتِي يُقَدِّمُونَهَا لِلْكَاهِنِ تَكُونُ لَهُ.
10สิ่ง​บริสุทธิ์​ของ​แต่ละ​คน​ยัง​คง​เป็น​ของ​คน​นั้น แต่​สิ่ง​ใด​ที่​ใคร​มอบ​แก่​ปุโรหิต สิ่ง​นั้น​จะ​เป็น​ของ​ปุโรหิต’”
10وَٱلْإِنْسَانُ أَقْدَاسُهُ تَكُونُ لَهُ. إِذَا أَعْطَى إِنْسَانٌ شَيْئًا لِلْكَاهِنِ فَلَهُ يَكُونُ».
11พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า
11وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
12“จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘ถ้า​ภรรยา​ของ​ชาย​คน​ใด​หลง​ผิด​และ​ไม่​ซื่อสัตย์​ต่อ​เขา
12«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: إِذَا زَاغَتِ ٱمْرَأَةُ رَجُلٍ وَخَانَتْهُ خِيَانَةً،
13โดย​มี​ชาย​อื่น​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​นาง แต่​เรื่อง​นี้​พ้น​สายตา​สามี​และ​ถูก​ปิดบัง​ไว้ นาง​มี​มลทิน​โดย​ไม่มี​พยาน​กล่าว​โทษ และ​ไม่มี​ใคร​จับ​ได้​ขณะ​กระทำ
13وَٱضْطَجَعَ مَعَهَا رَجُلٌ ٱضْطِجَاعَ زَرْعٍ، وَأُخْفِيَ ذَلِكَ عَنْ عَيْنَيْ رَجُلِهَا، وَٱسْتَتَرَتْ وَهِيَ نَجِسَةٌ وَلَيْسَ شَاهِدٌ عَلَيْهَا، وَهِيَ لَمْ تُؤْخَذْ،
14ถ้า​ความ​หึง​หวง​เกิด​ขึ้น​ใน​ใจ​สามี ทำให้​เขา​หึง​หวง​ภรรยา​ที่​มี​มลทิน หรือ​ถ้า​ความ​หึง​หวง​เกิด​ขึ้น​ใน​ใจ​เขา ทำให้​เขา​หึง​หวง​ภรรยา​ทั้ง​ที่​นาง​ไม่มี​มลทิน
14فَٱعْتَرَاهُ رُوحُ ٱلْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى ٱمْرَأَتِهِ وَهِيَ نَجِسَةٌ، أَوِ ٱعْتَرَاهُ رُوحُ ٱلْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى ٱمْرَأَتِهِ وَهِيَ لَيْسَتْ نَجِسَةً،
15ชาย​นั้น​ต้อง​พา​ภรรยา​มา​หา​ปุโรหิต และ​นำ​เครื่อง​ถวาย​สำหรับ​นาง​มา​ด้วย คือ​แป้ง​ข้าว​บาร์เลย์ 1 ใน 10 เอฟาห์ เขา​ต้อง​ไม่​เท​น้ำมัน​หรือ​ใส่​กำยาน​ลง​บน​แป้ง​นั้น เพราะ​เป็น​เครื่องธัญบูชา​เนื่องจาก​ความ​หึง​หวง เป็น​เครื่องธัญบูชา​สำหรับ​เตือน​ความ​จำ เพื่อ​ให้​ระลึก​ถึง​ความ​ผิด
15يَأْتِي ٱلرَّجُلُ بِٱمْرَأَتِهِ إِلَى ٱلْكَاهِنِ، وَيَأْتِي بِقُرْبَانِهَا مَعَهَا: عُشْرِ ٱلْإِيفَةِ مِنْ طَحِينِ شَعِيرٍ، لَا يَصُبُّ عَلَيْهِ زَيْتًا وَلَا يَجْعَلُ عَلَيْهِ لُبَانًا، لِأَنَّهُ تَقْدِمَةُ غَيْرَةٍ، تَقْدِمَةُ تَذْكَارٍ تُذَكِّرُ ذَنْبًا.
16ปุโรหิต​ต้อง​พา​นาง​เข้า​มา​ใกล้​และ​ให้​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์
16فَيُقَدِّمُهَا ٱلْكَاهِنُ وَيُوقِفُهَا أَمَامَ ٱلرَّبِّ،
17ปุโรหิต​ต้อง​ตัก​น้ำ​บริสุทธิ์​ใส่​ภาชนะ​ดิน แล้ว​เอา​ฝุ่น​จาก​พื้น​พลับพลา​ใส่​ลง​ใน​น้ำ​นั้น
17وَيَأْخُذُ ٱلْكَاهِنُ مَاءً مُقَدَّسًا فِي إِنَاءِ خَزَفٍ، وَيَأْخُذُ ٱلْكَاهِنُ مِنَ ٱلْغُبَارِ ٱلَّذِي فِي أَرْضِ ٱلْمَسْكَنِ وَيَجْعَلُ فِي ٱلْمَاءِ،
18ปุโรหิต​ต้อง​ให้​นาง​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ ปล่อย​ผม​ของ​นาง​ให้​สยาย และ​วาง​เครื่องธัญบูชา​สำหรับ​เตือน​ความ​จำ​ไว้​ใน​มือ​นาง ซึ่ง​ก็​คือ​เครื่องธัญบูชา​เนื่องจาก​ความ​หึง​หวง ส่วน​ใน​มือ​ปุโรหิต​ให้​ถือ​น้ำ​ขม​ที่​ก่อ​คำ​สาป
18وَيُوقِفُ ٱلْكَاهِنُ ٱلْمَرْأَةَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ، وَيَكْشِفُ رَأْسَ ٱلْمَرْأَةِ، وَيَجْعَلُ فِي يَدَيْهَا تَقْدِمَةَ ٱلتَّذْكَارِ ٱلَّتِي هِيَ تَقْدِمَةُ ٱلْغَيْرَةِ، وَفِي يَدِ ٱلْكَاهِنِ يَكُونُ مَاءُ ٱللَّعْنَةِ ٱلْمُرُّ.
19จาก​นั้น​ปุโรหิต​ต้อง​ให้​นาง​กล่าว​คำ​สาบาน และ​บอก​นาง​ว่า “ถ้า​ไม่มี​ชาย​อื่น​มา​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​เจ้า และ​ถ้า​เจ้า​ไม่​ได้​หลง​ไป​ทำ​สิ่ง​ที่​เป็น​มลทิน​ขณะ​อยู่​ใต้​อำนาจ​สามี น้ำ​ขม​ที่​ก่อ​คำ​สาป​นี้​ก็​จะ​ไม่​ทำ​อันตราย​เจ้า
19وَيَسْتَحْلِفُ ٱلْكَاهِنُ ٱلْمَرْأَةَ وَيَقُولُ لَهَا: إِنْ كَانَ لَمْ يَضْطَجِعْ مَعَكِ رَجُلٌ، وَإِنْ كُنْتِ لَمْ تَزِيغِي إِلَى نَجَاسَةٍ مِنْ تَحْتِ رَجُلِكِ، فَكُونِي بَرِيئَةً مِنْ مَاءِ ٱللَّعْنَةِ هَذَا ٱلْمُرِّ.
20แต่​ถ้า​เจ้า​หลง​ผิด​ขณะ​อยู่​ใต้​อำนาจ​สามี มี​มลทิน และ​มี​ชาย​อื่น​นอกจาก​สามี​มา​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​เจ้า…”
20وَلَكِنْ إِنْ كُنْتِ قَدْ زُغْتِ مِنْ تَحْتِ رَجُلِكِ وَتَنَجَّسْتِ، وَجَعَلَ مَعَكِ رَجُلٌ غَيْرُ رَجُلِكِ مَضْجَعَهُ.
21แล้ว​ปุโรหิต​ต้อง​ให้​นาง​สาบาน​ด้วย​คำ​สาป และ​บอก​นาง​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​เจ้า​เป็น​คำ​สาป​และ​คำ​กล่าว​ใน​คำ​สาบาน​ท่ามกลาง​ประชาชน​ของ​เจ้า เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​ต้น​ขา​ของ​เจ้า​ลีบ​และ​ท้อง​ของ​เจ้า​บวม
21يَسْتَحْلِفُ ٱلْكَاهِنُ ٱلْمَرْأَةَ بِحَلْفِ ٱللَّعْنَةِ، وَيَقُولُ ٱلْكَاهِنُ لِلْمَرْأَةِ: يَجْعَلُكِ ٱلرَّبُّ لَعْنَةً وَحَلْفًا بَيْنَ شَعْبِكِ، بِأَنْ يَجْعَلَ ٱلرَّبُّ فَخْذَكِ سَاقِطَةً وَبَطْنَكِ وَارِمًا.
22ขอ​ให้​น้ำ​ที่​ก่อ​คำ​สาป​นี้​เข้าไป​ใน​ท้อง ทำให้​ท้อง​ของ​เจ้า​บวม​และ​ต้น​ขา​ของ​เจ้า​ลีบ” แล้ว​นาง​ต้อง​ตอบ​ว่า “อาเมน อาเมน”
22وَيَدْخُلُ مَاءُ ٱللَّعْنَةِ هَذَا فِي أَحْشَائِكِ لِوَرَمِ ٱلْبَطْنِ، وَلِإِسْقَاطِ ٱلْفَخْذِ. فَتَقُولُ ٱلْمَرْأَةُ: آمِينَ، آمِينَ.
23“‘ปุโรหิต​ต้อง​เขียน​คำ​สาป​เหล่า​นี้​ลง​ใน​ม้วน​หนังสือ แล้ว​ล้าง​ข้อความ​นั้น​ลง​ใน​น้ำ​ขม
23وَيَكْتُبُ ٱلْكَاهِنُ هَذِهِ ٱللَّعْنَاتِ فِي ٱلْكِتَابِ ثُمَّ يَمْحُوهَا فِي ٱلْمَاءِ ٱلْمُرِّ،
24เขา​ต้อง​ให้​นาง​ดื่ม​น้ำ​ขม​ที่​ก่อ​คำ​สาป และ​น้ำ​ที่​ก่อ​คำ​สาป​จะ​เข้าไป​ใน​ตัว​นาง​และ​ก่อ​ให้​เกิด​ความ​ขมขื่น
24وَيَسْقِي ٱلْمَرْأَةَ مَاءَ ٱللَّعْنَةِ ٱلْمُرَّ، فَيَدْخُلُ فِيهَا مَاءُ ٱللَّعْنَةِ لِلْمَرَارَةِ.
25ปุโรหิต​ต้อง​รับ​เครื่องธัญบูชา​เนื่องจาก​ความ​หึง​หวง​จาก​มือ​นาง แล้ว​โบก​เครื่องธัญบูชา​นั้น​ถวาย​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​นำ​ไป​ยัง​แท่นบูชา
25وَيَأْخُذُ ٱلْكَاهِنُ مِنْ يَدِ ٱلْمَرْأَةِ تَقْدِمَةَ ٱلْغَيْرَةِ، وَيُرَدِّدُ ٱلتَّقْدِمَةَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ وَيُقَدِّمُهَا إِلَى ٱلْمَذْبَحِ.
26ปุโรหิต​ต้อง​หยิบ​เครื่องธัญบูชา​หนึ่ง​กำ​มือ​เป็น​ส่วน​สำหรับ​เตือน​ความ​จำ และ​เผา​บน​แท่นบูชา หลัง​จาก​นั้น​จึง​ให้​นาง​ดื่ม​น้ำ
26وَيَقْبِضُ ٱلْكَاهِنُ مِنَ ٱلتَّقْدِمَةِ تَذْكَارَهَا وَيُوقِدُهُ عَلَى ٱلْمَذْبَحِ، وَبَعْدَ ذَلِكَ يَسْقِي ٱلْمَرْأَةَ ٱلْمَاءَ.
27เมื่อ​เขา​ให้​นาง​ดื่ม​น้ำ​แล้ว หาก​นาง​มี​มลทิน​และ​ล่วง​ผิด​ต่อ​สามี น้ำ​ที่​ก่อ​คำ​สาป​จะ​เข้าไป​ใน​ตัว​นาง​และ​ก่อ​ให้​เกิด​ความ​ขมขื่น ท้อง​ของ​นาง​จะ​บวม​และ​ต้น​ขา​จะ​ลีบ นาง​จะ​กลาย​เป็น​คำ​สาป​ท่ามกลาง​ประชาชน​ของ​นาง
27وَمَتَى سَقَاهَا ٱلْمَاءَ، فَإِنْ كَانَتْ قَدْ تَنَجَّسَتْ وَخَانَتْ رَجُلَهَا، يَدْخُلُ فِيهَا مَاءُ ٱللَّعْنَةِ لِلْمَرَارَةِ، فَيَرِمُ بَطْنُهَا وَتَسْقُطُ فَخْذُهَا، فَتَصِيرُ ٱلْمَرْأَةُ لَعْنَةً فِي وَسَطِ شَعْبِهَا.
28แต่​ถ้า​นาง​ไม่​ได้​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน​และ​ยัง​สะอาด​ตาม​พิธี นาง​จะ​พ้น​จาก​ผล​ร้าย​นั้น​และ​ตั้ง​ครรภ์​มี​ลูก​ได้
28وَإِنْ لَمْ تَكُنِ ٱلْمَرْأَةُ قَدْ تَنَجَّسَتْ بَلْ كَانَتْ طَاهِرَةً، تَتَبَرَّأُ وَتَحْبَلُ بِزَرْعٍ.
29“‘นี่​คือ​กฎหมาย​เรื่อง​ความ​หึง​หวง เมื่อ​ภรรยา​ซึ่ง​อยู่​ใต้​อำนาจ​สามี​หลง​ผิด​และ​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน
29«هَذِهِ شَرِيعَةُ ٱلْغَيْرَةِ، إِذَا زَاغَتِ ٱمْرَأَةٌ مِنْ تَحْتِ رَجُلِهَا وَتَنَجَّسَتْ،
30หรือ​เมื่อ​ความ​รู้สึก​หึง​หวง​เกิด​ขึ้น​ใน​ตัว​ชาย​คน​หนึ่ง ทำให้​เขา​หึง​หวง​ภรรยา เขา​ต้อง​ให้​นาง​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​ปุโรหิต​ต้อง​ปฏิบัติ​ต่อ​นาง​ตาม​กฎหมาย​นี้​ทุก​ประการ
30أَوْ إِذَا ٱعْتَرَى رَجُلًا رُوحُ غَيْرَةٍ فَغَارَ عَلَى ٱمْرَأَتِهِ، يُوقِفُ ٱلْمَرْأَةَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ، وَيَعْمَلُ لَهَا ٱلْكَاهِنُ كُلَّ هَذِهِ ٱلشَّرِيعَةِ.
31ชาย​นั้น​จะ​พ้น​จาก​ความ​ผิด แต่​นาง​ต้อง​รับ​โทษ​ความ​ผิด​ของ​ตน’”
31فَيَتَبَرَّأُ ٱلرَّجُلُ مِنَ ٱلذَّنْبِ، وَتِلْكَ ٱلْمَرْأَةُ تَحْمِلُ ذَنْبَهَا».

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.