นาฮูม 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1วิบัติแก่เมืองเปื้อนเลือด! ทั้งเมืองเต็มไปด้วยคำโกหกและการปล้นสะดม เหยื่อมีไม่สิ้นสุด
1Woe to the bloody city! it is all full of lies and robbery; the prey departeth not;
2เสียงแส้ เสียงล้อกระทบกระแทก ม้าคึกคะนอง รถศึกกระโจน
2The noise of a whip, and the noise of the rattling of the wheels, and of the pransing horses, and of the jumping chariots.
3พลม้าพุ่งเข้าจู่โจม ดาบวาบวับ หอกแวววาว คนถูกฆ่ามากมาย ศพกองพะเนิน ซากศพไม่มีที่สิ้นสุด พวกเขาสะดุดซากศพเหล่านั้น
3The horseman lifteth up both the bright sword and the glittering spear: and there is a multitude of slain, and a great number of carcases; and there is none end of their corpses; they stumble upon their corpses:
4เพราะโสเภณีผู้เย้ายวนและชำนาญเวทมนตร์คาถานั้นค้าประเวณีมากมาย เธอขายชนชาติด้วยการค้าประเวณี ขายตระกูลด้วยเวทมนตร์คาถา
4Because of the multitude of the whoredoms of the wellfavoured harlot, the mistress of witchcrafts, that selleth nations through her whoredoms, and families through her witchcrafts.
5“นี่ เราเป็นปฏิปักษ์กับเจ้า” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “เราจะยกกระโปรงของเจ้าคลุมหน้า จะให้ชนชาติทั้งหลายเห็นร่างเปลือยของเจ้า ให้ราชอาณาจักรทั้งหลายเห็นความอับอายของเจ้า
5Behold, I am against thee, saith the LORD of hosts; and I will discover thy skirts upon thy face, and I will shew the nations thy nakedness, and the kingdoms thy shame.
6เราจะโยนสิ่งโสโครกน่าขยะแขยงใส่เจ้า ทำให้เจ้าน่ารังเกียจ ให้เจ้าเป็นที่ประจาน
6And I will cast abominable filth upon thee, and make thee vile, and will set thee as a gazingstock.
7ทุกคนที่มองเจ้าจะหนีไปและพูดว่า ‘นีนะเวห์ร้างพินาศแล้ว! ใครจะโศกเศร้าให้เธอ?’ เราจะไปหาคนปลอบใจเจ้าได้ที่ไหน?”
7And it shall come to pass, that all they that look upon thee shall flee from thee, and say, Nineveh is laid waste: who will bemoan her? whence shall I seek comforters for thee?
8เจ้าดีกว่าโนอาโมนหรือ? เมืองนั้นตั้งอยู่ท่ามกลางแม่น้ำทั้งหลาย มีน้ำล้อมรอบ มีทะเลเป็นแนวป้องกัน มีกำแพงเป็นทะเล
8Art thou better than populous No, that was situate among the rivers, that had the waters round about it, whose rampart was the sea, and her wall was from the sea?
9คูชกับอียิปต์เป็นกำลังอันไม่สิ้นสุดของเธอ พูตกับลิเบียเป็นผู้ช่วยของเธอ
9Ethiopia and Egypt were her strength, and it was infinite; Put and Lubim were thy helpers.
10แต่เธอก็ถูกพาตัวไปเป็นเชลย แม้ลูกเล็ก ๆ ของเธอก็ถูกฟาดจนแหลกตามหัวถนนทุกสาย คนจับสลากแบ่งผู้มีเกียรติของเธอ และคนใหญ่คนโตทั้งหมดของเธอถูกล่ามโซ่
10Yet was she carried away, she went into captivity: her young children also were dashed in pieces at the top of all the streets: and they cast lots for her honourable men, and all her great men were bound in chains.
11เจ้าเองก็จะเมามาย จะถูกซ่อนไว้ เจ้าเองก็จะหาที่มั่นเพราะศัตรู
11Thou also shalt be drunken: thou shalt be hid, thou also shalt seek strength because of the enemy.
12ป้อมทั้งหมดของเจ้าจะเหมือนต้นมะเดื่อที่มีผลสุกต้นฤดู พอเขย่าก็หล่นเข้าปากคนกิน
12All thy strong holds shall be like fig trees with the firstripe figs: if they be shaken, they shall even fall into the mouth of the eater.
13นี่ ทหารของเจ้าในเมืองเป็นผู้หญิง ประตูแผ่นดินของเจ้าเปิดกว้างให้ศัตรู ไฟเผาผลาญสลักประตูของเจ้าแล้ว
13Behold, thy people in the midst of thee are women: the gates of thy land shall be set wide open unto thine enemies: the fire shall devour thy bars.
14จงตักน้ำไว้รับการล้อมเมือง เสริมป้อมให้แข็งแรง ลงไปในดินเหนียวและย่ำปูน ทำเตาเผาอิฐให้แข็งแรง
14Draw thee waters for the siege, fortify thy strong holds: go into clay, and tread the morter, make strong the brickkiln.
15ที่นั่นไฟจะกินเจ้า ดาบจะกำจัดเจ้า จะกินเจ้าเหมือนตั๊กแตน จงเพิ่มจำนวนเหมือนตั๊กแตน จงเพิ่มจำนวนเหมือนฝูงตั๊กแตน
15There shall the fire devour thee; the sword shall cut thee off, it shall eat thee up like the cankerworm: make thyself many as the cankerworm, make thyself many as the locusts.
16เจ้าเพิ่มพ่อค้าจนมากกว่าดาวบนฟ้า ตั๊กแตนกินจนเกลี้ยงแล้วบินหนีไป
16Thou hast multiplied thy merchants above the stars of heaven: the cankerworm spoileth, and flieth away.
17ยามของเจ้าเหมือนตั๊กแตนรวมฝูง เจ้าหน้าที่ของเจ้าเหมือนฝูงตั๊กแตน ที่เกาะกำแพงในวันหนาว พอดวงอาทิตย์ปรากฏก็บินหนีไป ไม่มีใครรู้ว่าพวกมันไปอยู่ที่ไหน
17Thy crowned are as the locusts, and thy captains as the great grasshoppers, which camp in the hedges in the cold day, but when the sun ariseth they flee away, and their place is not known where they are .
18กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย ผู้เลี้ยงแกะของเจ้าหลับใหล ขุนนางของเจ้านอนอยู่ ประชาชนของเจ้ากระจัดกระจายบนภูเขา ไม่มีใครรวบรวมพวกเขา
18Thy shepherds slumber, O king of Assyria: thy nobles shall dwell in the dust: thy people is scattered upon the mountains, and no man gathereth them .
19แผลของเจ้ารักษาไม่ได้ เพราะบาดเจ็บถึงตาย ทุกคนที่ได้ยินข่าวของเจ้าปรบมือสะใจ เพราะมีใครบ้างที่ไม่เคยประสบความโหดร้ายอันไม่สิ้นสุดของเจ้า?
19There is no healing of thy bruise; thy wound is grievous: all that hear the bruit of thee shall clap the hands over thee: for upon whom hath not thy wickedness passed continually?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.