เลวีนิติ 22
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
1And the LORD spoke unto Moses, saying:
2“จงบอกอาโรนและบุตรชายของเขาให้แยกตัวออกจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของชาวอิสราเอลซึ่งพวกเขาแยกไว้ให้ศักดิ์สิทธิ์สำหรับเรา เพื่อไม่ให้พวกเขาทำให้นามศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมจากความศักดิ์สิทธิ์ เราคือพระยาห์เวห์
2Speak unto Aaron and to his sons, that they separate themselves from the holy things of the children of Israel, which they hallow unto Me, and that they profane not My holy name: I am the LORD.
3“จงบอกพวกเขาว่า ‘ตลอดทุกชั่วอายุ ถ้าลูกหลานคนใดของพวกเจ้าเข้าใกล้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวอิสราเอลแยกไว้ให้ศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์ ขณะที่ยังมีภาวะไม่สะอาดตามพิธีติดตัวอยู่ คนนั้นต้องถูกตัดขาดจากการอยู่ต่อหน้าเรา เราคือพระยาห์เวห์
3Say unto them: Whosoever he be of all your seed throughout your generations, that approacheth unto the holy things, which the children of Israel hallow unto the LORD, having his uncleanness upon him, that soul shall be cut off from before Me: I am the LORD.
4“‘ลูกหลานของอาโรนคนใดเป็นโรคเรื้อนหรือมีของเหลวไหลออก ห้ามกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์จนกว่าจะสะอาดตามพิธี ผู้ใดแตะสิ่งที่ไม่สะอาดตามพิธีเพราะศพ หรือแตะชายที่มีน้ำอสุจิหลั่งออก
4What man soever of the seed of Aaron is a leper, or hath an issue, he shall not eat of the holy things, until he be clean. And whoso toucheth any one that is unclean by the dead; or from whomsoever the flow of seed goeth out;
5หรือแตะสัตว์ที่คลานซึ่งทำให้เขาไม่สะอาดตามพิธี หรือแตะคนที่ทำให้เขาไม่สะอาดตามพิธี ไม่ว่าคนนั้นจะมีภาวะไม่สะอาดแบบใด
5or whosoever toucheth any swarming thing, whereby he may be made unclean, or a man of whom he may take uncleanness, whatsoever uncleanness he hath;
6ผู้ที่แตะสิ่งใดเช่นนี้จะไม่สะอาดตามพิธีจนถึงเวลาเย็น และห้ามกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์จนกว่าจะอาบน้ำชำระร่างกาย
6the soul that toucheth any such shall be unclean until the even, and shall not eat of the holy things, unless he bathe his flesh in water.
7เมื่อดวงอาทิตย์ตก เขาจะสะอาดตามพิธี หลังจากนั้นเขากินสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้ เพราะเป็นอาหารของเขา
7And when the sun is down, he shall be clean; and afterward he may eat of the holy things, because it is his bread.
8เขาห้ามกินสัตว์ที่ตายเองหรือถูกสัตว์อื่นฉีกจนทำให้ตนเป็นมลทิน เราคือพระยาห์เวห์
8That which dieth of itself, or is torn of beasts, he shall not eat to defile himself therewith: I am the LORD.
9“‘พวกเขาต้องรักษาข้อกำหนดของเรา มิฉะนั้นจะต้องรับบาปเพราะเรื่องนั้นและตายเพราะทำให้สิ่งนั้นเสื่อมจากความศักดิ์สิทธิ์ เราคือพระยาห์เวห์ผู้ทำให้พวกเขาศักดิ์สิทธิ์
9They shall therefore keep My charge, lest they bear sin for it, and die therein, if they profane it: I am the LORD who sanctify them.
10“‘คนนอกห้ามกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ผู้ที่มาอาศัยกับปุโรหิตหรือคนรับจ้างก็ห้ามกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์
10There shall no common man eat of the holy thing; a tenant of a priest, or a hired servant, shall not eat of the holy thing.
11แต่ถ้าปุโรหิตซื้อทาสด้วยเงินของตน ทาสนั้นกินได้ และผู้ที่เกิดในบ้านของปุโรหิตก็กินอาหารของเขาได้
11But if a priest buy any soul, the purchase of his money, he may eat of it; and such as are born in his house, they may eat of his bread.
12ถ้าบุตรสาวของปุโรหิตแต่งงานกับคนนอก นางห้ามกินของถวายที่ยกถวายจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์
12And if a priest's daughter be married unto a common man, she shall not eat of that which is set apart from the holy things.
13แต่ถ้าบุตรสาวของปุโรหิตเป็นม่ายหรือหย่าร้าง ไม่มีบุตร และกลับมาอยู่บ้านบิดาเหมือนเมื่อยังสาว นางกินอาหารของบิดาได้ แต่คนนอกห้ามกินสิ่งนั้น
13But if a priest's daughter be a widow, or divorced, and have no child, and is returned unto her father's house, as in her youth, she may eat of her father's bread; but there shall no common man eat thereof.
14“‘ถ้าชายคนใดกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์โดยไม่ตั้งใจ เขาต้องเพิ่มหนึ่งในห้าของมูลค่าสิ่งนั้น แล้วมอบสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ปุโรหิต
14And if a man eat of the holy thing through error, then he shall put the fifth part thereof unto it, and shall give unto the priest the holy thing.
15ปุโรหิตต้องไม่ทำให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของชาวอิสราเอลซึ่งพวกเขาถวายแด่พระยาห์เวห์เสื่อมจากความศักดิ์สิทธิ์
15And they shall not profane the holy things of the children of Israel, which they set apart unto the LORD;
16และต้องไม่ปล่อยให้ชาวอิสราเอลกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของตนจนต้องแบกรับความผิดที่ก่อให้เกิดความผิดต้องชดใช้ เพราะเราคือพระยาห์เวห์ผู้ทำให้พวกเขาศักดิ์สิทธิ์’”
16and so cause them to bear the iniquity that bringeth guilt, when they eat their holy things; for I am the LORD who sanctify them.
17พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
17And the LORD spoke unto Moses, saying:
18“จงกล่าวแก่อาโรน บุตรชายของเขา และชาวอิสราเอลทั้งหมดว่า ‘ผู้ใดในวงศ์วานอิสราเอลหรือคนต่างชาติที่อยู่ในอิสราเอลนำของถวายมาถวาย ไม่ว่าจะเป็นของถวายตามคำปฏิญาณหรือของถวายด้วยความสมัครใจ ซึ่งเขาถวายแด่พระยาห์เวห์เป็นเครื่องเผาบูชา
18Speak unto Aaron, and to his sons, and unto all the children of Israel, and say unto them: Whosoever he be of the house of Israel, or of the strangers in Israel, that bringeth his offering, whether it be any of their vows, or any of their free-will-offerings, which are brought unto the LORD for a burnt-offering;
19เพื่อให้พวกเจ้าได้รับการยอมรับ ต้องถวายสัตว์ตัวผู้ที่ไม่มีตำหนิจากโค แกะ หรือแพะ
19that ye may be accepted, ye shall offer a male without blemish, of the beeves, of the sheep, or of the goats.
20ห้ามถวายสัตว์ที่มีตำหนิ เพราะสัตว์นั้นจะไม่ได้รับการยอมรับแทนพวกเจ้า
20But whatsoever hath a blemish, that shall ye not bring; for it shall not be acceptable for you.
21ผู้ใดถวายเครื่องบูชาสันติสุขแด่พระยาห์เวห์เพื่อทำตามคำปฏิญาณ หรือถวายด้วยความสมัครใจจากฝูงโคหรือฝูงแกะและแพะ สัตว์นั้นต้องสมบูรณ์จึงจะได้รับการยอมรับ และต้องไม่มีตำหนิ
21And whosoever bringeth a sacrifice of peace-offerings unto the LORD in fulfilment of a vow clearly uttered, or for a freewill-offering, of the herd or of the flock, it shall be perfect to be accepted; there shall be no blemish therein.
22ห้ามถวายสัตว์ที่ตาบอด บาดเจ็บ พิการ มีหูด มีแผลมีหนอง หรือมีแผลน้ำเหลืองไหลแด่พระยาห์เวห์ และห้ามใช้สัตว์เหล่านั้นเป็นของถวายที่เผาด้วยไฟบนแท่นบูชาแด่พระยาห์เวห์
22Blind, or broken, or maimed, or having a wen, or scabbed, or scurvy, ye shall not offer these unto the LORD, nor make an offering by fire of them upon the altar unto the LORD.
23ส่วนวัวหรือแกะที่มีอวัยวะผิดรูปหรือขาดส่วนใด พวกเจ้าถวายเป็นของถวายด้วยความสมัครใจได้ แต่จะไม่ได้รับการยอมรับสำหรับคำปฏิญาณ
23Either a bullock or a lamb that hath any thing too long or too short, that mayest thou offer for a freewill-offering; but for a vow it shall not be accepted.
24พวกเจ้าห้ามถวายสัตว์ที่อัณฑะฟกช้ำ บด แตก หรือถูกตัดแด่พระยาห์เวห์ และห้ามทำเช่นนี้ในแผ่นดินของพวกเจ้า
24That which hath its stones bruised, or crushed, or torn, or cut, ye shall not offer unto the LORD; neither shall ye do thus in your land.
25พวกเจ้าห้ามรับสัตว์เหล่านี้จากมือคนต่างชาติมาถวายเป็นอาหารของพระเจ้าของพวกเจ้า เพราะสัตว์เหล่านั้นมีความเสียหายอยู่ในตัวและมีตำหนิ จึงจะไม่ได้รับการยอมรับแทนพวกเจ้า’”
25Neither from the hand of a foreigner shall ye offer the bread of your God of any of these, because their corruption is in them, there is a blemish in them; they shall not be accepted for you.
26พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
26And the LORD spoke unto Moses, saying:
27“เมื่อวัว แกะ หรือแพะเกิดมา ให้มันอยู่กับแม่เจ็ดวัน ตั้งแต่วันที่แปดเป็นต้นไป มันจะได้รับการยอมรับสำหรับถวายเป็นของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์
27When a bullock, or a sheep, or a goat, is brought forth, then it shall be seven days under the dam; but from the eighth day and thenceforth it may be accepted for an offering made by fire unto the LORD.
28ไม่ว่าจะเป็นแม่โคหรือแม่แกะ พวกเจ้าห้ามฆ่าแม่กับลูกในวันเดียวกัน
28And whether it be cow or ewe, ye shall not kill it and its young both in one day.
29“เมื่อพวกเจ้าฆ่าเครื่องบูชาแห่งการขอบพระคุณถวายแด่พระยาห์เวห์ จงถวายในลักษณะที่พวกเจ้าจะได้รับการยอมรับ
29And when ye sacrifice a sacrifice of thanksgiving unto the LORD, ye shall sacrifice it that ye may be accepted.
30ต้องกินในวันเดียวกัน ห้ามเหลือส่วนใดไว้จนถึงเช้า เราคือพระยาห์เวห์
30On the same day it shall be eaten; ye shall leave none of it until the morning: I am the LORD.
31“ดังนั้นพวกเจ้าต้องรักษาบัญญัติของเราและปฏิบัติตาม เราคือพระยาห์เวห์
31And ye shall keep My commandments, and do them: I am the LORD.
32พวกเจ้าห้ามทำให้นามศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมจากความศักดิ์สิทธิ์ แต่พวกเจ้าต้องยกย่องว่าเราศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางชาวอิสราเอล เราคือพระยาห์เวห์ ผู้ทำให้พวกเจ้าศักดิ์สิทธิ์
32And ye shall not profane My holy name; but I will be hallowed among the children of Israel: I am the LORD who hallow you,
33ผู้ได้นำพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์เพื่อเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า เราคือพระยาห์เวห์”
33that brought you out of the land of Egypt, to be your God: I am the LORD.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.