เลวีนิติ 6
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
1(5-20) And the LORD spoke unto Moses, saying:
2“ถ้าคนใดทำบาปและละเมิดต่อพระยาห์เวห์ โดยหลอกลวงเพื่อนบ้านในเรื่องของที่ฝากไว้ เรื่องสิ่งที่ตกลงกันไว้ เรื่องการปล้น หรือโดยข่มเหงเพื่อนบ้าน
2(5-21) If any one sin, and commit a trespass against the LORD, and deal falsely with his neighbour in a matter of deposit, or of pledge, or of robbery, or have oppressed his neighbour;
3หรือพบของหายแล้วโกหกเรื่องนั้น หรือสาบานเท็จ ไม่ว่าจะเป็นการกระทำอย่างหนึ่งอย่างใดที่ทำให้คนทำบาป
3(5-22) or have found that which was lost, and deal falsely therein, and swear to a lie; in any of all these that a man doeth, sinning therein;
4เมื่อเขาทำบาปและมีความผิด เขาต้องคืนของที่ปล้นมา ของที่ได้มาจากการข่มเหง ของที่มีผู้ฝากไว้กับเขา หรือของหายที่เขาพบ
4(5-23) then it shall be, if he hath sinned, and is guilty, that he shall restore that which he took by robbery, or the thing which he hath gotten by oppression, or the deposit which was deposited with him, or the lost thing which he found,
5หรือสิ่งใดที่เขาสาบานเท็จเกี่ยวกับมัน เขาต้องคืนเต็มจำนวนและเพิ่มอีกหนึ่งในห้า แล้วมอบคืนแก่เจ้าของในวันที่พบว่าเขามีความผิด
5(5-24) or any thing about which he hath sworn falsely, he shall even restore it in full, and shall add the fifth part more thereto; unto him to whom it appertaineth shall he give it, in the day of his being guilty.
6แล้วให้นำเครื่องบูชาชดใช้ความผิดมาถวายแด่พระยาห์เวห์ คือแกะตัวผู้ที่ไม่มีตำหนิจากฝูงซึ่งมีมูลค่าตามที่เจ้าประเมิน นำมาให้ปุโรหิตเป็นเครื่องบูชาชดใช้ความผิด
6(5-25) And he shall bring his forfeit unto the LORD, a ram without blemish out of the flock, according to thy valuation, for a guilt-offering, unto the priest.
7ปุโรหิตจะประกอบพิธีลบล้างให้เขาต่อหน้าพระยาห์เวห์ แล้วเขาจะได้รับการอภัยสำหรับการกระทำใด ๆ ที่ทำให้เขามีความผิด”
7(5-26) And the priest shall make atonement for him before the LORD, and he shall be forgiven, concerning whatsoever he doeth so as to be guilty thereby.
8พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
8(6-1) And the LORD spoke unto Moses, saying:
9“จงสั่งอาโรนกับบุตรชายของเขาว่า ‘นี่คือกฎเกี่ยวกับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว ให้เครื่องบูชาเผาทั้งตัวอยู่บนเตาไฟบนแท่นบูชาตลอดคืนจนถึงเช้า และให้ไฟบนแท่นบูชาลุกอยู่เสมอ
9(6-2) Command Aaron and his sons, saying: This is the law of the burnt-offering: it is that which goeth up on its firewood upon the altar all night unto the morning; and the fire of the altar shall be kept burning thereby.
10ปุโรหิตจะสวมเสื้อลินินและกางเกงลินิน แล้วเก็บเถ้าจากเครื่องบูชาเผาทั้งตัวที่ไฟเผาไหม้บนแท่นบูชาไปวางไว้ข้างแท่นบูชา
10(6-3) And the priest shall put on his linen garment, and his linen breeches shall he put upon his flesh; and he shall take up the ashes whereto the fire hath consumed the burnt-offering on the altar, and he shall put them beside the altar.
11จากนั้นให้เขาถอดเสื้อผ้าชุดนั้น เปลี่ยนเป็นชุดอื่น แล้วนำเถ้าออกไปนอกค่ายยังสถานที่ที่สะอาดตามพิธี
11(6-4) And he shall put off his garments, and put on other garments, and carry forth the ashes without the camp unto a clean place.
12ไฟบนแท่นบูชาต้องลุกอยู่เสมอ ห้ามดับ ทุกเช้าปุโรหิตจะเติมฟืน แล้วเรียงเครื่องบูชาเผาทั้งตัวบนไฟ และเผาไขมันของเครื่องบูชาสันติสุขบนแท่นนั้น
12(6-5) And the fire upon the altar shall be kept burning thereby, it shall not go out; and the priest shall kindle wood on it every morning; and he shall lay the burnt-offering in order upon it, and shall make smoke thereon the fat of the peace-offerings.
13ให้ไฟลุกบนแท่นบูชาอยู่ตลอด ห้ามดับ
13(6-6) Fire shall be kept burning upon the altar continually; it shall not go out.
14“‘นี่คือกฎเกี่ยวกับเครื่องบูชาจากธัญพืช บุตรชายของอาโรนจะนำมาถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์ ที่หน้าแท่นบูชา
14(6-7) And this is the law of the meal-offering: the sons of Aaron shall offer it before the LORD, in front of the altar.
15ปุโรหิตคนหนึ่งจะหยิบแป้งเนื้อละเอียดจากเครื่องบูชาจากธัญพืชหนึ่งกำมือ พร้อมน้ำมันและกำยานทั้งหมดที่อยู่บนเครื่องบูชาจากธัญพืช แล้วเผาบนแท่นบูชาเป็นส่วนที่เป็นเครื่องรำลึก มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์
15(6-8) And he shall take up therefrom his handful, of the fine flour of the meal-offering, and of the oil thereof, and all the frankincense which is upon the meal-offering, and shall make the memorial-part thereof smoke upon the altar for a sweet savour unto the LORD.
16ส่วนที่เหลือให้อาโรนและบุตรชายของเขากิน ส่วนนี้ต้องไม่ใส่ยีสต์ และต้องกินในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ คือในลานของเต็นท์นัดพบ
16(6-9) And that which is left thereof shall Aaron and his sons eat; it shall be eaten without leaven in a holy place; in the court of the tent of meeting they shall eat it.
17ห้ามอบด้วยยีสต์ เราได้มอบส่วนนี้ให้พวกเขาเป็นส่วนแบ่งจากของถวายที่เผาด้วยไฟของเรา สิ่งนี้ศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง เช่นเดียวกับเครื่องบูชาบาปและเครื่องบูชาชดใช้ความผิด
17(6-10) It shall not be baked with leaven. I have given it as their portion of My offerings made by fire; it is most holy, as the sin-offering, and as the guilt-offering.
18ผู้ชายทุกคนในบรรดาลูกหลานของอาโรนกินได้ นี่เป็นส่วนแบ่งของพวกเขาจากของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ตลอดทุกชั่วอายุ ผู้ใดแตะต้องสิ่งเหล่านี้จะถือว่าอยู่ในสถานะศักดิ์สิทธิ์’”
18(6-11) Every male among the children of Aaron may eat of it, as a due for ever throughout your generations, from the offerings of the LORD made by fire; whatsoever toucheth them shall be holy.
19พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
19(6-12) And the LORD spoke unto Moses, saying:
20“นี่คือของถวายของอาโรนและบุตรชายของเขาที่ต้องถวายแด่พระยาห์เวห์ในวันที่เขาได้รับการเจิม คือแป้งเนื้อละเอียดหนึ่งในสิบเอฟาห์ เป็นเครื่องบูชาจากธัญพืชประจำ ครึ่งหนึ่งถวายตอนเช้า อีกครึ่งหนึ่งตอนเย็น
20(6-13) This is the offering of Aaron and of his sons, which they shall offer unto the LORD in the day when he is anointed: the tenth part of an ephah of fine flour for a meal-offering perpetually, half of it in the morning, and half thereof in the evening.
21ให้ทำด้วยน้ำมันบนกระทะแบน เมื่อแป้งชุ่มน้ำมันแล้วให้นำมาถวาย และถวายเครื่องบูชาจากธัญพืชเป็นชิ้นที่อบสุกแล้ว มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์
21(6-14) On a griddle it shall be made with oil; when it is soaked, thou shalt bring it in; in broken pieces shalt thou offer the meal-offering for a sweet savour unto the LORD.
22ปุโรหิตผู้ได้รับการเจิมซึ่งสืบตำแหน่งจากเขาในหมู่บุตรชายจะเป็นผู้ถวาย ตามกฎถาวรให้เผาทั้งหมดถวายแด่พระยาห์เวห์
22(6-15) And the anointed priest that shall be in his stead from among his sons shall offer it, it is a due for ever; it shall be wholly made to smoke unto the LORD.
23เครื่องบูชาจากธัญพืชทุกอย่างของปุโรหิตต้องเผาทั้งหมด ห้ามกิน”
23(6-16) And every meal-offering of the priest shall be wholly made to smoke; it shall not be eaten.
24พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
24(6-17) And the LORD spoke unto Moses, saying:
25“จงพูดกับอาโรนและบุตรชายของเขาว่า ‘นี่คือกฎเกี่ยวกับเครื่องบูชาบาป ให้ฆ่าสัตว์สำหรับเครื่องบูชาบาปต่อหน้าพระยาห์เวห์ในที่เดียวกับที่ฆ่าสัตว์สำหรับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว สิ่งนี้ศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง
25(6-18) Speak unto Aaron and to his sons, saying: This is the law of the sin-offering: in the place where the burnt-offering is killed shall the sin-offering be killed before the LORD; it is most holy.
26ปุโรหิตผู้ถวายสัตว์นั้นสำหรับบาปจะกินเนื้อของมัน ต้องกินในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ในลานของเต็นท์นัดพบ
26(6-19) The priest that offereth it for sin shall eat it; in a holy place shall it be eaten, in the court of the tent of meeting.
27สิ่งใดที่แตะเนื้อของมันจะถือว่าอยู่ในสถานะศักดิ์สิทธิ์ ถ้าเลือดของมันประพรมถูกเสื้อผ้า ต้องซักตรงส่วนที่ถูกเลือดในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
27(6-20) Whatsoever shall touch the flesh thereof shall be holy; and when there is sprinkled of the blood thereof upon any garment, thou shalt wash that whereon it was sprinkled in a holy place.
28แต่ภาชนะดินที่ใช้ต้มเนื้อนั้นต้องทุบแตก ถ้าต้มในภาชนะทองสัมฤทธิ์ ต้องขัดและล้างด้วยน้ำ
28(6-21) But the earthen vessel wherein it is sodden shall be broken; and if it be sodden in a brazen vessel, it shall be scoured, and rinsed in water.
29ผู้ชายทุกคนในหมู่ปุโรหิตกินได้ สิ่งนี้ศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง
29(6-22) Every male among the priests may eat thereof; it is most holy.
30ห้ามกินเครื่องบูชาบาปชนิดใดที่นำเลือดบางส่วนเข้าไปในเต็นท์นัดพบเพื่อประกอบพิธีลบล้างในบริเวณศักดิ์สิทธิ์ ต้องเผาด้วยไฟ
30(6-23) And no sin-offering, whereof any of the blood is brought into the tent of meeting to make atonement in the holy place, shall be eaten; it shall be burnt with fire.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.