ปัญญาจารย์ 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1ทุกสิ่งมีวาระของมัน และทุกเรื่องใต้ฟ้ามีเวลาของมัน:
1Ein jegliches hat seine Zeit, und alles Vornehmen unter dem Himmel hat seine Stunde.
2มีเวลาเกิด และเวลาตาย มีเวลาปลูก และเวลาถอนสิ่งที่ปลูก
2Geboren werden und sterben, pflanzen und ausrotten, was gepflanzt ist,
3มีเวลาฆ่า และเวลาเยียวยา มีเวลารื้อถอน และเวลาก่อสร้าง
3würgen und heilen, brechen und bauen,
4มีเวลาร้องไห้ และเวลาหัวเราะ มีเวลาไว้ทุกข์ และเวลาเต้นรำ
4weinen und lachen, klagen und tanzen,
5มีเวลาโยนก้อนหินทิ้ง และเวลาเก็บก้อนหินมารวมกัน มีเวลาโอบกอด และเวลาละเว้นการโอบกอด
5Stein zerstreuen und Steine sammeln, herzen und ferne sein von Herzen,
6มีเวลาแสวงหา และเวลาสูญเสีย มีเวลาเก็บรักษา และเวลาโยนทิ้ง
6suchen und verlieren, behalten und wegwerfen,
7มีเวลาฉีก และเวลาเย็บ มีเวลานิ่งเงียบ และเวลาพูด
7zerreißen und zunähen, schweigen und reden,
8มีเวลารัก และเวลาเกลียด มีเวลาสงคราม และเวลาสันติภาพ
8lieben und hassen, Streit und Friede hat seine Zeit.
9คนทำงานได้ประโยชน์อะไรจากสิ่งที่ตนตรากตรำทำ?
9Man arbeite, wie man will, so hat man doch keinen Gewinn davon.
10ฉันเห็นภาระที่พระเจ้ามอบให้มนุษย์ต้องตรากตรำทนทุกข์
10Ich sah die Mühe, die Gott den Menschen gegeben hat, daß sie darin geplagt werden.
11พระเจ้าทำให้ทุกสิ่งงดงามตามเวลาของมัน พระองค์ยังวางความเป็นนิรันดร์ไว้ในใจมนุษย์ แต่ถึงอย่างนั้น มนุษย์ก็ไม่อาจหยั่งรู้สิ่งที่พระเจ้าทำตั้งแต่ต้นจนจบ
11Er aber tut alles fein zu seiner Zeit und läßt ihr Herz sich ängsten, wie es gehen solle in der Welt; denn der Mensch kann doch nicht treffen das Werk, das Gott tut, weder Anfang noch Ende.
12ฉันรู้ว่าสำหรับพวกเขา ไม่มีอะไรดีไปกว่าการชื่นชมยินดีและทำสิ่งดีตลอดชีวิต
12Darum merkte ich, daß nichts Besseres darin ist denn fröhlich sein und sich gütlich tun in seinem Leben.
13และการที่ทุกคนได้กิน ได้ดื่ม และชื่นชมสิ่งดีจากงานทั้งหมดของตน ก็เป็นของขวัญจากพระเจ้า
13Denn ein jeglicher Mensch, der da ißt und trinkt und hat guten Mut in aller seiner Arbeit, das ist eine Gabe Gottes.
14ฉันรู้ว่าทุกสิ่งที่พระเจ้าทำจะคงอยู่ตลอดไป ไม่มีอะไรเพิ่มเข้าไปได้ และไม่มีอะไรตัดออกได้ พระเจ้าทำเช่นนี้เพื่อให้มนุษย์ยำเกรงพระองค์
14Ich merkte, daß alles, was Gott tut, das besteht immer: man kann nichts dazutun noch abtun; und solches tut Gott, daß man sich vor ihm fürchten soll.
15สิ่งที่มีอยู่ก็เคยมีมาแล้ว สิ่งที่จะเกิดขึ้นก็เคยเกิดขึ้นมาแล้ว และพระเจ้านำสิ่งที่ผ่านพ้นไปให้กลับมาอีก
15Was geschieht, das ist zuvor geschehen, und was geschehen wird, ist auch zuvor geschehen; und Gott sucht wieder auf, was vergangen ist.
16ฉันยังเห็นอีกว่าภายใต้ดวงอาทิตย์ ในที่แห่งความยุติธรรมกลับมีความชั่วร้าย และในที่แห่งความชอบธรรมก็มีความชั่วร้าย
16Weiter sah ich unter der Sonne Stätten des Gerichts, da war ein gottlos Wesen, und Stätten der Gerechtigkeit, da waren Gottlose.
17ฉันคิดในใจว่า “พระเจ้าจะพิพากษาทั้งคนชอบธรรมและคนชั่ว เพราะมีเวลาสำหรับทุกเรื่องและทุกการกระทำ”
17Da dachte ich in meinem Herzen: Gott muß richten den Gerechten und den Gottlosen; denn es hat alles Vornehmen seine Zeit und alle Werke.
18ฉันคิดในใจว่า “สำหรับมนุษย์นั้น พระเจ้าทดสอบพวกเขา เพื่อให้พวกเขาเห็นว่าตนเองก็ไม่ต่างจากสัตว์
18Ich sprach in meinem Herzen: Es geschieht wegen der Menschenkinder, auf daß Gott sie prüfe und sie sehen, daß sie an sich selbst sind wie das Vieh.
19เพราะสิ่งที่เกิดกับมนุษย์ก็เกิดกับสัตว์ เหตุการณ์เดียวกันเกิดกับทั้งสอง ฝ่ายหนึ่งตายอย่างไร อีกฝ่ายก็ตายอย่างนั้น ทั้งหมดมีลมหายใจเดียวกัน มนุษย์ไม่ได้เหนือกว่าสัตว์ เพราะทุกสิ่งล้วนว่างเปล่า
19Denn es geht dem Menschen wie dem Vieh: wie dies stirbt, so stirbt er auch, und haben alle einerlei Odem, und der Mensch hat nichts mehr als das Vieh; denn es ist alles eitel.
20ทั้งหมดไปยังที่เดียวกัน ทั้งหมดมาจากฝุ่นดิน และทั้งหมดกลับเป็นฝุ่นดินอีก
20Es fährt alles an einen Ort; es ist alles von Staub gemacht und wird wieder zu Staub.
21ใครจะรู้ว่าวิญญาณของมนุษย์ขึ้นไปเบื้องบนหรือไม่ และวิญญาณของสัตว์ลงไปยังแผ่นดินเบื้องล่างหรือไม่?”
21Wer weiß, ob der Odem der Menschen aufwärts fahre und der Odem des Viehes abwärts unter die Erde fahre?
22ฉันจึงเห็นว่าไม่มีอะไรดีไปกว่าการที่คนเราชื่นชมยินดีกับงานของตน เพราะนั่นคือส่วนที่เขาได้รับ ใครจะพาเขาไปเห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นในภายหลัง?
22So sah ich denn, daß nichts Besseres ist, als daß ein Mensch fröhlich sei in seiner Arbeit; denn das ist sein Teil. Denn wer will ihn dahin bringen, daß er sehe, was nach ihm geschehen wird?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.