ปัญญาจารย์ 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ทุกสิ่งมีวาระของมัน และทุกเรื่องใต้ฟ้ามีเวลาของมัน:
1לַכֹּ֖ל זְמָ֑ן וְעֵ֥ת לְכָל־חֵ֖פֶץ תַּ֥חַת הַשָּׁמָֽיִם׃ ס
2มีเวลาเกิด และเวลาตาย มีเวลาปลูก และเวลาถอนสิ่งที่ปลูก
2עֵ֥ת לָלֶ֖דֶת וְעֵ֣ת לָמ֑וּת עֵ֣ת לָטַ֔עַת וְעֵ֖ת לַעֲקֹ֥ור נָטֽוּעַ׃
3มีเวลาฆ่า และเวลาเยียวยา มีเวลารื้อถอน และเวลาก่อสร้าง
3עֵ֤ת לַהֲרֹוג֙ וְעֵ֣ת לִרְפֹּ֔וא עֵ֥ת לִפְרֹ֖וץ וְעֵ֥ת לִבְנֹֽות׃
4มีเวลาร้องไห้ และเวลาหัวเราะ มีเวลาไว้ทุกข์ และเวลาเต้นรำ
4עֵ֤ת לִבְכֹּות֙ וְעֵ֣ת לִשְׂחֹ֔וק עֵ֥ת סְפֹ֖וד וְעֵ֥ת רְקֹֽוד׃
5มีเวลาโยนก้อนหินทิ้ง และเวลาเก็บก้อนหินมารวมกัน มีเวลาโอบกอด และเวลาละเว้นการโอบกอด
5עֵ֚ת לְהַשְׁלִ֣יךְ אֲבָנִ֔ים וְעֵ֖ת כְּנֹ֣וס אֲבָנִ֑ים עֵ֣ת לַחֲבֹ֔וק וְעֵ֖ת לִרְחֹ֥ק מֵחַבֵּֽק׃
6มีเวลาแสวงหา และเวลาสูญเสีย มีเวลาเก็บรักษา และเวลาโยนทิ้ง
6עֵ֤ת לְבַקֵּשׁ֙ וְעֵ֣ת לְאַבֵּ֔ד עֵ֥ת לִשְׁמֹ֖ור וְעֵ֥ת לְהַשְׁלִֽיךְ׃
7มีเวลาฉีก และเวลาเย็บ มีเวลานิ่งเงียบ และเวลาพูด
7עֵ֤ת לִקְרֹ֙ועַ֙ וְעֵ֣ת לִתְפֹּ֔ור עֵ֥ת לַחֲשֹׁ֖ות וְעֵ֥ת לְדַבֵּֽר׃
8มีเวลารัก และเวลาเกลียด มีเวลาสงคราม และเวลาสันติภาพ
8עֵ֤ת לֶֽאֱהֹב֙ וְעֵ֣ת לִשְׂנֹ֔א עֵ֥ת מִלְחָמָ֖ה וְעֵ֥ת שָׁלֹֽום׃ ס
9คนทำงานได้ประโยชน์อะไรจากสิ่งที่ตนตรากตรำทำ?
9מַה־יִּתְרֹון֙ הָֽעֹושֶׂ֔ה בַּאֲשֶׁ֖ר ה֥וּא עָמֵֽל׃
10ฉันเห็นภาระที่พระเจ้ามอบให้มนุษย์ต้องตรากตรำทนทุกข์
10רָאִ֣יתִי אֶת־הָֽעִנְיָ֗ן אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧ן אֱלֹהִ֛ים לִבְנֵ֥י הָאָדָ֖ם לַעֲנֹ֥ות בֹּֽו׃
11พระเจ้าทำให้ทุกสิ่งงดงามตามเวลาของมัน พระองค์ยังวางความเป็นนิรันดร์ไว้ในใจมนุษย์ แต่ถึงอย่างนั้น มนุษย์ก็ไม่อาจหยั่งรู้สิ่งที่พระเจ้าทำตั้งแต่ต้นจนจบ
11אֶת־הַכֹּ֥ל עָשָׂ֖ה יָפֶ֣ה בְעִתֹּ֑ו גַּ֤ם אֶת־הָעֹלָם֙ נָתַ֣ן בְּלִבָּ֔ם מִבְּלִ֞י אֲשֶׁ֧ר לֹא־יִמְצָ֣א הָאָדָ֗ם אֶת־הַֽמַּעֲשֶׂ֛ה אֲשֶׁר־עָשָׂ֥ה הָאֱלֹהִ֖ים מֵרֹ֥אשׁ וְעַד־סֹֽוף׃
12ฉันรู้ว่าสำหรับพวกเขา ไม่มีอะไรดีไปกว่าการชื่นชมยินดีและทำสิ่งดีตลอดชีวิต
12יָדַ֕עְתִּי כִּ֛י אֵ֥ין טֹ֖וב בָּ֑ם כִּ֣י אִם־לִשְׂמֹ֔וחַ וְלַעֲשֹׂ֥ות טֹ֖וב בְּחַיָּֽיו׃
13และการที่ทุกคนได้กิน ได้ดื่ม และชื่นชมสิ่งดีจากงานทั้งหมดของตน ก็เป็นของขวัญจากพระเจ้า
13וְגַ֤ם כָּל־הָאָדָם֙ שֶׁיֹּאכַ֣ל וְשָׁתָ֔ה וְרָאָ֥ה טֹ֖וב בְּכָל־עֲמָלֹ֑ו מַתַּ֥ת אֱלֹהִ֖ים הִֽיא׃
14ฉันรู้ว่าทุกสิ่งที่พระเจ้าทำจะคงอยู่ตลอดไป ไม่มีอะไรเพิ่มเข้าไปได้ และไม่มีอะไรตัดออกได้ พระเจ้าทำเช่นนี้เพื่อให้มนุษย์ยำเกรงพระองค์
14יָדַ֗עְתִּי כִּ֠י כָּל־אֲשֶׁ֨ר יַעֲשֶׂ֤ה הָאֱלֹהִים֙ ה֚וּא יִהְיֶ֣ה לְעֹולָ֔ם עָלָיו֙ אֵ֣ין לְהֹוסִ֔יף וּמִמֶּ֖נּוּ אֵ֣ין לִגְרֹ֑עַ וְהָאֱלֹהִ֣ים עָשָׂ֔ה שֶׁיִּֽרְא֖וּ מִלְּפָנָֽיו׃
15สิ่งที่มีอยู่ก็เคยมีมาแล้ว สิ่งที่จะเกิดขึ้นก็เคยเกิดขึ้นมาแล้ว และพระเจ้านำสิ่งที่ผ่านพ้นไปให้กลับมาอีก
15מַה־שֶּֽׁהָיָה֙ כְּבָ֣ר ה֔וּא וַאֲשֶׁ֥ר לִהְיֹ֖ות כְּבָ֣ר הָיָ֑ה וְהָאֱלֹהִ֖ים יְבַקֵּ֥שׁ אֶת־נִרְדָּֽף׃
16ฉันยังเห็นอีกว่าภายใต้ดวงอาทิตย์ ในที่แห่งความยุติธรรมกลับมีความชั่วร้าย และในที่แห่งความชอบธรรมก็มีความชั่วร้าย
16וְעֹ֥וד רָאִ֖יתִי תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ מְקֹ֤ום הַמִּשְׁפָּט֙ שָׁ֣מָּה הָרֶ֔שַׁע וּמְקֹ֥ום הַצֶּ֖דֶק שָׁ֥מָּה הָרָֽשַׁע׃
17ฉันคิดในใจว่า “พระเจ้าจะพิพากษาทั้งคนชอบธรรมและคนชั่ว เพราะมีเวลาสำหรับทุกเรื่องและทุกการกระทำ”
17אָמַ֤רְתִּֽי אֲנִי֙ בְּלִבִּ֔י אֶת־הַצַּדִּיק֙ וְאֶת־הָ֣רָשָׁ֔ע יִשְׁפֹּ֖ט הָאֱלֹהִ֑ים כִּי־עֵ֣ת לְכָל־חֵ֔פֶץ וְעַ֥ל כָּל־הַֽמַּעֲשֶׂ֖ה שָֽׁם׃
18ฉันคิดในใจว่า “สำหรับมนุษย์นั้น พระเจ้าทดสอบพวกเขา เพื่อให้พวกเขาเห็นว่าตนเองก็ไม่ต่างจากสัตว์
18אָמַ֤רְתִּֽי אֲנִי֙ בְּלִבִּ֔י עַל־דִּבְרַת֙ בְּנֵ֣י הָאָדָ֔ם לְבָרָ֖ם הָאֱלֹהִ֑ים וְלִרְאֹ֕ות שְׁהֶם־בְּהֵמָ֥ה הֵ֖מָּה לָהֶֽם׃
19เพราะสิ่งที่เกิดกับมนุษย์ก็เกิดกับสัตว์ เหตุการณ์เดียวกันเกิดกับทั้งสอง ฝ่ายหนึ่งตายอย่างไร อีกฝ่ายก็ตายอย่างนั้น ทั้งหมดมีลมหายใจเดียวกัน มนุษย์ไม่ได้เหนือกว่าสัตว์ เพราะทุกสิ่งล้วนว่างเปล่า
19כִּי֩ מִקְרֶ֨ה בְֽנֵי־הָאָדָ֜ם וּמִקְרֶ֣ה הַבְּהֵמָ֗ה וּמִקְרֶ֤ה אֶחָד֙ לָהֶ֔ם כְּמֹ֥ות זֶה֙ כֵּ֣ן מֹ֣ות זֶ֔ה וְר֥וּחַ אֶחָ֖ד לַכֹּ֑ל וּמֹותַ֨ר הָאָדָ֤ם מִן־הַבְּהֵמָה֙ אָ֔יִן כִּ֥י הַכֹּ֖ל הָֽבֶל׃
20ทั้งหมดไปยังที่เดียวกัน ทั้งหมดมาจากฝุ่นดิน และทั้งหมดกลับเป็นฝุ่นดินอีก
20הַכֹּ֥ל הֹולֵ֖ךְ אֶל־מָקֹ֣ום אֶחָ֑ד הַכֹּל֙ הָיָ֣ה מִן־הֶֽעָפָ֔ר וְהַכֹּ֖ל שָׁ֥ב אֶל־הֶעָפָֽר׃
21ใครจะรู้ว่าวิญญาณของมนุษย์ขึ้นไปเบื้องบนหรือไม่ และวิญญาณของสัตว์ลงไปยังแผ่นดินเบื้องล่างหรือไม่?”
21מִ֣י יֹודֵ֗עַ ר֚וּחַ בְּנֵ֣י הָאָדָ֔ם הָעֹלָ֥ה הִ֖יא לְמָ֑עְלָה וְר֙וּחַ֙ הַבְּהֵמָ֔ה הַיֹּרֶ֥דֶת הִ֖יא לְמַ֥טָּה לָאָֽרֶץ׃
22ฉันจึงเห็นว่าไม่มีอะไรดีไปกว่าการที่คนเราชื่นชมยินดีกับงานของตน เพราะนั่นคือส่วนที่เขาได้รับ ใครจะพาเขาไปเห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นในภายหลัง?
22וְרָאִ֗יתִי כִּ֣י אֵ֥ין טֹוב֙ מֵאֲשֶׁ֨ר יִשְׂמַ֤ח הָאָדָם֙ בְּֽמַעֲשָׂ֔יו כִּי־ה֖וּא חֶלְקֹ֑ו כִּ֣י מִ֤י יְבִיאֶ֙נּוּ֙ לִרְאֹ֔ות בְּמֶ֖ה שֶׁיִּהְיֶ֥ה אַחֲרָֽיו׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.