ปัญญาจารย์ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1แล้วฉันหันกลับมามองการกดขี่ทั้งหลายที่ทำกันภายใต้ดวงอาทิตย์ ฉันเห็นน้ำตาของผู้ถูกกดขี่ แต่ไม่มีใครปลอบโยนพวกเขา ฝ่ายผู้กดขี่นั้นมีอำนาจ แต่ผู้ถูกกดขี่กลับไม่มีใครปลอบโยน
1וְשַׁ֣בְתִּֽי אֲנִ֗י וָאֶרְאֶה֙ אֶת־כָּל־הָ֣עֲשֻׁקִ֔ים אֲשֶׁ֥ר נַעֲשִׂ֖ים תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ וְהִנֵּ֣ה ׀ דִּמְעַ֣ת הָעֲשֻׁקִ֗ים וְאֵ֤ין לָהֶם֙ מְנַחֵ֔ם וּמִיַּ֤ד עֹֽשְׁקֵיהֶם֙ כֹּ֔חַ וְאֵ֥ין לָהֶ֖ם מְנַחֵֽם׃
2ฉันจึงยกย่องคนที่ตายไปนานแล้วมากกว่าคนที่ยังมีชีวิตอยู่
2וְשַׁבֵּ֧חַ אֲנִ֛י אֶת־הַמֵּתִ֖ים שֶׁכְּבָ֣ר מֵ֑תוּ מִן־הַ֣חַיִּ֔ים אֲשֶׁ֛ר הֵ֥מָּה חַיִּ֖ים עֲדֶֽנָה׃
3แต่ผู้ที่ยังไม่เคยเกิดมานั้นดีกว่าทั้งสองฝ่าย เพราะเขาไม่เคยเห็นการกระทำอันชั่วร้ายที่เกิดขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์
3וְטֹוב֙ מִשְּׁנֵיהֶ֔ם אֵ֥ת אֲשֶׁר־עֲדֶ֖ן לֹ֣א הָיָ֑ה אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־רָאָה֙ אֶת־הַמַּעֲשֶׂ֣ה הָרָ֔ע אֲשֶׁ֥ר נַעֲשָׂ֖ה תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃
4แล้วฉันเห็นว่าการตรากตรำและความสำเร็จทุกอย่างล้วนเกิดจากการแก่งแย่งชิงดีกันระหว่างผู้คน สิ่งนี้ก็ว่างเปล่า และเป็นการดิ้นรนไล่คว้าสายลม
4וְרָאִ֨יתִֽי אֲנִ֜י אֶת־כָּל־עָמָ֗ל וְאֵת֙ כָּל־כִּשְׁרֹ֣ון הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה כִּ֛י הִ֥יא קִנְאַת־אִ֖ישׁ מֵרֵעֵ֑הוּ גַּם־זֶ֥ה הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃
5คนโง่นั่งกอดอกและทำลายตัวเอง
5הַכְּסִיל֙ חֹבֵ֣ק אֶת־יָדָ֔יו וְאֹכֵ֖ל אֶת־בְּשָׂרֹֽו׃
6มีเพียงหนึ่งกำมือแต่มีความสงบ ดีกว่ามีเต็มสองกำมือแต่ต้องแลกด้วยความตรากตรำและการไล่คว้าสายลม
6טֹ֕וב מְלֹ֥א כַ֖ף נָ֑חַת מִמְּלֹ֥א חָפְנַ֛יִם עָמָ֖ל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃
7แล้วฉันหันกลับมาและเห็นความว่างเปล่าภายใต้ดวงอาทิตย์อีก
7וְשַׁ֧בְתִּי אֲנִ֛י וָאֶרְאֶ֥ה הֶ֖בֶל תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃
8มีคนหนึ่งอยู่ตามลำพัง ไม่มีทั้งลูกชายและพี่น้อง งานทั้งหมดของเขาไม่มีวันจบ ตาของเขาก็ไม่เคยอิ่มกับความมั่งคั่ง เขาถามว่า “แล้วฉันตรากตรำและทำให้ตัวเองขาดความสุขไปเพื่อใคร?” สิ่งนี้ก็ว่างเปล่า และเป็นเรื่องที่น่าเวทนา
8יֵ֣שׁ אֶחָד֩ וְאֵ֨ין שֵׁנִ֜י גַּ֣ם בֵּ֧ן וָאָ֣ח אֵֽין־לֹ֗ו וְאֵ֥ין קֵץ֙ לְכָל־עֲמָלֹ֔ו גַּם־*עֵינָיו (עֵינֹ֖ו) לֹא־תִשְׂבַּ֣ע עֹ֑שֶׁר וּלְמִ֣י ׀ אֲנִ֣י עָמֵ֗ל וּמְחַסֵּ֤ר אֶת־נַפְשִׁי֙ מִטֹּובָ֔ה גַּם־זֶ֥ה הֶ֛בֶל וְעִנְיַ֥ן רָ֖ע הֽוּא׃
9สองคนดีกว่าคนเดียว เพราะทั้งคู่ได้รับผลตอบแทนที่ดีจากงานของตน
9טֹובִ֥ים הַשְּׁנַ֖יִם מִן־הָאֶחָ֑ד אֲשֶׁ֧ר יֵשׁ־לָהֶ֛ם שָׂכָ֥ר טֹ֖וב בַּעֲמָלָֽם׃
10ถ้าคนหนึ่งล้ม อีกคนจะช่วยพยุงเขาขึ้น แต่ช่างน่าเวทนาสำหรับคนที่อยู่ลำพัง เมื่อล้มลงแล้วไม่มีใครช่วยพยุงขึ้น!
10כִּ֣י אִם־יִפֹּ֔לוּ הָאֶחָ֖ד יָקִ֣ים אֶת־חֲבֵרֹ֑ו וְאִ֣ילֹ֗ו הָֽאֶחָד֙ שֶׁיִּפֹּ֔ול וְאֵ֥ין שֵׁנִ֖י לַהֲקִימֹֽו׃
11เช่นกัน ถ้าสองคนนอนด้วยกันก็อบอุ่น แต่คนเดียวจะอบอุ่นได้อย่างไร?
11גַּ֛ם אִם־יִשְׁכְּב֥וּ שְׁנַ֖יִם וְחַ֣ם לָהֶ֑ם וּלְאֶחָ֖ד אֵ֥יךְ יֵחָֽם׃
12ถ้าใครเอาชนะคนที่อยู่ลำพังได้ คนสองคนก็จะต้านเขาไว้ได้ และเชือกสามเกลียวก็ขาดไม่ง่าย
12וְאִֽם־יִתְקְפֹו֙ הָאֶחָ֔ד הַשְּׁנַ֖יִם יַעַמְד֣וּ נֶגְדֹּ֑ו וְהַחוּט֙ הַֽמְשֻׁלָּ֔שׁ לֹ֥א בִמְהֵרָ֖ה יִנָּתֵֽק׃
13ชายหนุ่มยากจนแต่มีปัญญา ดีกว่ากษัตริย์ชราที่โง่เขลาและไม่รู้จักรับคำเตือนอีกแล้ว
13טֹ֛וב יֶ֥לֶד מִסְכֵּ֖ן וְחָכָ֑ם מִמֶּ֤לֶךְ זָקֵן֙ וּכְסִ֔יל אֲשֶׁ֛ר לֹא־יָדַ֥ע לְהִזָּהֵ֖ר עֹֽוד׃
14เพราะชายหนุ่มออกจากคุกขึ้นเป็นกษัตริย์ แม้ว่าเขาจะเกิดมายากจนในอาณาจักรที่ต่อมาเขาได้ปกครอง
14כִּֽי־מִבֵּ֥ית הָסוּרִ֖ים יָצָ֣א לִמְלֹ֑ךְ כִּ֛י גַּ֥ם בְּמַלְכוּתֹ֖ו נֹולַ֥ד רָֽשׁ׃
15ฉันเห็นผู้คนทั้งปวงที่ดำเนินชีวิตภายใต้ดวงอาทิตย์ ต่างพากันติดตามชายหนุ่มอีกคนที่ขึ้นสืบตำแหน่งแทนกษัตริย์
15רָאִ֙יתִי֙ אֶת־כָּל־הַ֣חַיִּ֔ים הַֽמְהַלְּכִ֖ים תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עִ֚ם הַיֶּ֣לֶד הַשֵּׁנִ֔י אֲשֶׁ֥ר יַעֲמֹ֖ד תַּחְתָּֽיו׃
16ประชาชนมากมายนับไม่ถ้วนอยู่ภายใต้การปกครองของเขา แต่คนรุ่นหลังจะไม่ชื่นชมยินดีในตัวเขา แน่นอนว่าสิ่งนี้ก็ว่างเปล่าและเป็นการไล่คว้าสายลม
16אֵֽין־קֵ֣ץ לְכָל־הָעָ֗ם לְכֹ֤ל אֲשֶׁר־הָיָה֙ לִפְנֵיהֶ֔ם גַּ֥ם הָאַחֲרֹונִ֖ים לֹ֣א יִשְׂמְחוּ־בֹ֑ו כִּֽי־גַם־זֶ֥ה הֶ֖בֶל וְרַעְיֹ֥ון רֽוּחַ׃
no verse 17 in this text
17שְׁמֹ֣ר *רַגְלֶיךָ (רַגְלְךָ֗) כַּאֲשֶׁ֤ר תֵּלֵךְ֙ אֶל־בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים וְקָרֹ֣וב לִשְׁמֹ֔עַ מִתֵּ֥ת הַכְּסִילִ֖ים זָ֑בַח כִּֽי־אֵינָ֥ם יֹודְעִ֖ים לַעֲשֹׂ֥ות רָֽע׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.