ปัญญาจารย์ 11

Freedom Bible (Thai)Translation

Freedom Bible (Thai)

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

1จงโยนขนมปังลงบนผืนน้ำ เพราะเมื่อผ่านไปหลายวัน เจ้าจะพบมันอีก

1שַׁלַּ֥ח לַחְמְךָ֖ עַל־פְּנֵ֣י הַמָּ֑יִם כִּֽי־בְרֹ֥ב הַיָּמִ֖ים תִּמְצָאֶֽנּוּ׃

2จงแบ่งส่วนให้คนเจ็ดคน หรือแม้แต่แปดคน เพราะเจ้าไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องเลวร้ายอะไรขึ้นบนแผ่นดิน

2תֶּן־חֵ֥לֶק לְשִׁבְעָ֖ה וְגַ֣ם לִשְׁמֹונָ֑ה כִּ֚י לֹ֣א תֵדַ֔ע מַה־יִּהְיֶ֥ה רָעָ֖ה עַל־הָאָֽרֶץ׃

3ถ้าเมฆเต็มไปด้วยฝน มันก็เทฝนลงบนแผ่นดิน และถ้าต้นไม้ล้มไปทางใต้หรือทางเหนือ ต้นไม้ล้มลงตรงไหน ก็จะอยู่ตรงนั้น

3אִם־יִמָּלְא֨וּ הֶעָבִ֥ים גֶּ֙שֶׁם֙ עַל־הָאָ֣רֶץ יָרִ֔יקוּ וְאִם־יִפֹּ֥ול עֵ֛ץ בַּדָּרֹ֖ום וְאִ֣ם בַּצָּפֹ֑ון מְקֹ֛ום שֶׁיִּפֹּ֥ול הָעֵ֖ץ שָׁ֥ם יְהֽוּא׃

4คนที่คอยดูลมจะไม่หว่าน และคนที่คอยมองเมฆจะไม่เก็บเกี่ยว

4שֹׁמֵ֥ר ר֖וּחַ לֹ֣א יִזְרָ֑ע וְרֹאֶ֥ה בֶעָבִ֖ים לֹ֥א יִקְצֹֽור׃

5เจ้าไม่รู้ว่าลมพัดไปทางใด หรือกระดูกก่อตัวขึ้นอย่างไรในครรภ์มารดา เจ้าก็ไม่รู้การงานของพระเจ้าผู้ทำทุกสิ่งเช่นเดียวกัน

5כַּאֲשֶׁ֨ר אֵֽינְךָ֤ יֹודֵ֙עַ֙ מַה־דֶּ֣רֶךְ הָר֔וּחַ כַּעֲצָמִ֖ים בְּבֶ֣טֶן הַמְּלֵאָ֑ה כָּ֗כָה לֹ֤א תֵדַע֙ אֶת־מַעֲשֵׂ֣ה הָֽאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יַעֲשֶׂ֖ה אֶת־הַכֹּֽל׃

6เวลาเช้า จงหว่านเมล็ด เวลาเย็น ก็อย่าวางมือ เพราะเจ้าไม่รู้ว่าสิ่งใดจะงอกงาม สิ่งที่หว่านในตอนเช้าหรือในตอนเย็น หรือทั้งสองสิ่งจะดีเท่ากัน

6בַּבֹּ֙קֶר֙ זְרַ֣ע אֶת־זַרְעֶ֔ךָ וְלָעֶ֖רֶב אַל־תַּנַּ֣ח יָדֶ֑ךָ כִּי֩ אֵֽינְךָ֨ יֹודֵ֜ע אֵ֣י זֶ֤ה יִכְשָׁר֙ הֲזֶ֣ה אֹו־זֶ֔ה וְאִם־שְׁנֵיהֶ֥ם כְּאֶחָ֖ד טֹובִֽים׃

7แสงสว่างเป็นสิ่งรื่นรมย์ และการที่ดวงตาได้เห็นดวงอาทิตย์ก็เป็นสิ่งน่ายินดี

7וּמָתֹ֖וק הָאֹ֑ור וְטֹ֥וב לַֽעֵינַ֖יִם לִרְאֹ֥ות אֶת־הַשָּֽׁמֶשׁ׃

8ถ้ามนุษย์มีชีวิตอยู่หลายปี ก็ให้เขาชื่นชมยินดีตลอดปีเหล่านั้น แต่ให้เขาระลึกถึงวันเวลาแห่งความมืด เพราะวันเหล่านั้นจะมีมาก ทุกสิ่งที่จะตามมาล้วนว่างเปล่า

8כִּ֣י אִם־שָׁנִ֥ים הַרְבֵּ֛ה יִחְיֶ֥ה הָאָדָ֖ם בְּכֻלָּ֣ם יִשְׂמָ֑ח וְיִזְכֹּר֙ אֶת־יְמֵ֣י הַחֹ֔שֶׁךְ כִּֽי־הַרְבֵּ֥ה יִהְי֖וּ כָּל־שֶׁבָּ֥א הָֽבֶל׃

9ชายหนุ่มเอ๋ย จงชื่นชมยินดีในวัยเยาว์ และให้ใจเบิกบานในวันเวลาแห่งวัยหนุ่ม จงดำเนินตามทางที่ใจปรารถนา และทำตามสิ่งที่ตาเห็น แต่จงรู้ว่า พระเจ้าจะนำทุกสิ่งเหล่านี้มาพิพากษาเจ้า

9שְׂמַ֧ח בָּח֣וּר בְּיַלְדוּתֶ֗יךָ וִֽיטִֽיבְךָ֤ לִבְּךָ֙ בִּימֵ֣י בְחוּרֹותֶ֔ךָ וְהַלֵּךְ֙ בְּדַרְכֵ֣י לִבְּךָ֔ וּבְמַרְאֵ֖י עֵינֶ֑יךָ וְדָ֕ע כִּ֧י עַל־כָּל־אֵ֛לֶּה יְבִֽיאֲךָ֥ הָאֱלֹהִ֖ים בַּמִּשְׁפָּֽט׃

10เพราะฉะนั้น จงขจัดความเศร้าออกจากใจ และขจัดความทุกข์กายออกไป เพราะวัยเยาว์และช่วงรุ่งอรุณของชีวิตล้วนว่างเปล่า

10וְהָסֵ֥ר כַּ֙עַס֙ מִלִּבֶּ֔ךָ וְהַעֲבֵ֥ר רָעָ֖ה מִבְּשָׂרֶ֑ךָ כִּֽי־הַיַּלְד֥וּת וְהַֽשַּׁחֲר֖וּת הָֽבֶל׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.