ปัญญาจารย์ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1แล้วฉันหันกลับมามองการกดขี่ทั้งหลายที่ทำกันภายใต้ดวงอาทิตย์ ฉันเห็นน้ำตาของผู้ถูกกดขี่ แต่ไม่มีใครปลอบโยนพวกเขา ฝ่ายผู้กดขี่นั้นมีอำนาจ แต่ผู้ถูกกดขี่กลับไม่มีใครปลอบโยน
1I turned myself to other things, and I saw the oppressions that are done under the sun, and the tears of the innocent, and they had no comforter; and they were not able to resist their violence, being destitute of help from any.
2ฉันจึงยกย่องคนที่ตายไปนานแล้วมากกว่าคนที่ยังมีชีวิตอยู่
2And I praised the dead rather than the living:
3แต่ผู้ที่ยังไม่เคยเกิดมานั้นดีกว่าทั้งสองฝ่าย เพราะเขาไม่เคยเห็นการกระทำอันชั่วร้ายที่เกิดขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์
3And I judged him happier than them both, that is not yet born, nor hath seen the evils that are done under the sun.
4แล้วฉันเห็นว่าการตรากตรำและความสำเร็จทุกอย่างล้วนเกิดจากการแก่งแย่งชิงดีกันระหว่างผู้คน สิ่งนี้ก็ว่างเปล่า และเป็นการดิ้นรนไล่คว้าสายลม
4Again I considered all the labours of men, and I remarked that their industries are exposed to the envy of their neighhour: so in this also there is vanity, and fruitless care.
5คนโง่นั่งกอดอกและทำลายตัวเอง
5The fool foldeth his hands together, and eateth his own flesh, saying:
6มีเพียงหนึ่งกำมือแต่มีความสงบ ดีกว่ามีเต็มสองกำมือแต่ต้องแลกด้วยความตรากตรำและการไล่คว้าสายลม
6Better is a handful with rest, than both hands full with labour, and vexation of mind.
7แล้วฉันหันกลับมาและเห็นความว่างเปล่าภายใต้ดวงอาทิตย์อีก
7Considering I found also another vanity under the sun:
8มีคนหนึ่งอยู่ตามลำพัง ไม่มีทั้งลูกชายและพี่น้อง งานทั้งหมดของเขาไม่มีวันจบ ตาของเขาก็ไม่เคยอิ่มกับความมั่งคั่ง เขาถามว่า “แล้วฉันตรากตรำและทำให้ตัวเองขาดความสุขไปเพื่อใคร?” สิ่งนี้ก็ว่างเปล่า และเป็นเรื่องที่น่าเวทนา
8There is but one, and he hath not a second, no child, no brother, and yet he ceaseth not to labour, neither are his eyes satisfied with riches, neither doth he reflect, saying: For whom do I labour, and defraud my soul of good things? in this also is vanity, and a grievous vexation.
9สองคนดีกว่าคนเดียว เพราะทั้งคู่ได้รับผลตอบแทนที่ดีจากงานของตน
9It is better therefore that two should be together, than one: for they have the advantage of their society:
10ถ้าคนหนึ่งล้ม อีกคนจะช่วยพยุงเขาขึ้น แต่ช่างน่าเวทนาสำหรับคนที่อยู่ลำพัง เมื่อล้มลงแล้วไม่มีใครช่วยพยุงขึ้น!
10If one fall he shall be supported by the other: woe to him that is alone, for when he falleth, he hath none to lift him up.
11เช่นกัน ถ้าสองคนนอนด้วยกันก็อบอุ่น แต่คนเดียวจะอบอุ่นได้อย่างไร?
11And if two lie together, they shall warm one another: how shall one alone be warmed?
12ถ้าใครเอาชนะคนที่อยู่ลำพังได้ คนสองคนก็จะต้านเขาไว้ได้ และเชือกสามเกลียวก็ขาดไม่ง่าย
12And if a man prevail against one, two shall withstand him: a threefold cord is not easily broken.
13ชายหนุ่มยากจนแต่มีปัญญา ดีกว่ากษัตริย์ชราที่โง่เขลาและไม่รู้จักรับคำเตือนอีกแล้ว
13Better is a child that is poor and wise, than a king that is old and foolish, who knoweth not to foresee for hereafter.
14เพราะชายหนุ่มออกจากคุกขึ้นเป็นกษัตริย์ แม้ว่าเขาจะเกิดมายากจนในอาณาจักรที่ต่อมาเขาได้ปกครอง
14Because out of prison and chains sometimes a man cometh forth to a kingdom: and another born king is consumed with poverty.
15ฉันเห็นผู้คนทั้งปวงที่ดำเนินชีวิตภายใต้ดวงอาทิตย์ ต่างพากันติดตามชายหนุ่มอีกคนที่ขึ้นสืบตำแหน่งแทนกษัตริย์
15I saw all men living, that walk under the sun with the second young man, who shall rise up in his place.
16ประชาชนมากมายนับไม่ถ้วนอยู่ภายใต้การปกครองของเขา แต่คนรุ่นหลังจะไม่ชื่นชมยินดีในตัวเขา แน่นอนว่าสิ่งนี้ก็ว่างเปล่าและเป็นการไล่คว้าสายลม
16The number of the people, of all that were before him is infinite: and they that shall come afterwards, shall not rejoice in him: but this also is vanity, and vexation of spirit.
no verse 17 in this text
17Keep thy foot, when thou goest into the house of God, and draw nigh to hear. For much better is obedience, than the victims of fools, who know not what evil they do.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.