Prediker 4
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Dan weer beschouwde ik alle verdrukkingen, Die er onder de zon voorkomen: Ik zag de tranen der verdrukten, en niemand gaf troost; De onderdrukkers pleegden geweld, en niemand bood hulp.
1I turned myself to other things, and I saw the oppressions that are done under the sun, and the tears of the innocent, and they had no comforter; and they were not able to resist their violence, being destitute of help from any.
2Daarom prees ik de doden gelukkig, reeds lang ontslapen, Boven hen, die nog in leven zijn;
2And I praised the dead rather than the living:
3En gelukkiger nog dan hen beiden Degenen, die nog niet hebben bestaan. Want zij zagen nog niet het boze gedoe, Dat er plaats heeft onder de zon.
3And I judged him happier than them both, that is not yet born, nor hath seen the evils that are done under the sun.
4Verder zag ik van alle moeite en inspanning, Dat ze worden aangewend uit naijver jegens elkander; Ook dat is ijdelheid en jagen naar wind.
4Again I considered all the labours of men, and I remarked that their industries are exposed to the envy of their neighhour: so in this also there is vanity, and fruitless care.
5Wel is het een dwaas, die de hand in de schoot legt En zijn eigen vlees verteert;
5The fool foldeth his hands together, and eateth his own flesh, saying:
6Maar toch is een handvol rust meer waard, Dan beide handen vol tobben en jagen naar wind.
6Better is a handful with rest, than both hands full with labour, and vexation of mind.
7Nog zag ik een andere dwaasheid onder de zon:
7Considering I found also another vanity under the sun:
8Al staat iemand geheel alleen, En heeft hij geen kinderen of verwanten. Toch komt er aan zijn zwoegen geen einde, En zijn oog heeft nooit rijkdom genoeg. Voor wien dan sloof ik mij uit, En ontzeg ik mij alle genot? Ook dit is dwaas en een ellendig bestaan.
8There is but one, and he hath not a second, no child, no brother, and yet he ceaseth not to labour, neither are his eyes satisfied with riches, neither doth he reflect, saying: For whom do I labour, and defraud my soul of good things? in this also is vanity, and a grievous vexation.
9Met tweeën is beter dan alleen; Dat geeft beiden een groot voordeel bij het werk.
9It is better therefore that two should be together, than one: for they have the advantage of their society:
10Want als de één komt te vallen, Helpt de ander hem op. Maar wee den eenling, als hij valt; Want hij heeft geen makker, die hem opbeurt.
10If one fall he shall be supported by the other: woe to him that is alone, for when he falleth, he hath none to lift him up.
11Zo ook, slapen er twee bij elkander. Dan hebben beiden het warm. Maar hoe krijgt de eenling het warm?
11And if two lie together, they shall warm one another: how shall one alone be warmed?
12En wanneer men den één overvalt, Bieden zij samen weerstand: Een drievoudig snoer breekt niet licht.
12And if a man prevail against one, two shall withstand him: a threefold cord is not easily broken.
13Beter een verstandige jongeman, al is hij ook arm. Dan een oude en onverstandige koning, Die niet meer naar raad weet te luisteren:
13Better is a child that is poor and wise, than a king that is old and foolish, who knoweth not to foresee for hereafter.
14Al komt de eerste uit de gevangenis op de troon, En is hij arm geboren in zijn eigen rijk.
14Because out of prison and chains sometimes a man cometh forth to a kingdom: and another born king is consumed with poverty.
15Ik zag, hoe alle levenden, Die er rondliepen onder de zon, De zijde kozen van den eerste, den jonge, Die de plaats wilde innemen van den ander;
15I saw all men living, that walk under the sun with the second young man, who shall rise up in his place.
16Ontelbaar was de menigte, Die zich bij hem aansloot. Toch zal het nageslacht geen vreugd aan hem beleven; Ook dat is ijdel en jagen naar wind.
16The number of the people, of all that were before him is infinite: and they that shall come afterwards, shall not rejoice in him: but this also is vanity, and vexation of spirit.
no verse 17 in this text
17Keep thy foot, when thou goest into the house of God, and draw nigh to hear. For much better is obedience, than the victims of fools, who know not what evil they do.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.