ปัญญาจารย์
Chapter 4

ปัญญาจารย์

Freedom Bible (Thai)
vs Westminster Lening…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ปัญญาจารย์ 4

Freedom Bible (Thai)
Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)
1แล้ว​ฉัน​หัน​กลับ​มา​มอง​การ​กดขี่​ทั้งหลาย​ที่​ทำ​กัน​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ ฉัน​เห็น​น้ำตา​ของ​ผู้​ถูก​กดขี่ แต่​ไม่​มี​ใคร​ปลอบโยน​พวกเขา ฝ่าย​ผู้​กดขี่​นั้น​มี​อำนาจ แต่​ผู้​ถูก​กดขี่​กลับ​ไม่​มี​ใคร​ปลอบโยน
1וְשַׁ֣בְתִּֽי אֲנִ֗י וָאֶרְאֶה֙ אֶת־כָּל־הָ֣עֲשֻׁקִ֔ים אֲשֶׁ֥ר נַעֲשִׂ֖ים תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ וְהִנֵּ֣ה ׀ דִּמְעַ֣ת הָעֲשֻׁקִ֗ים וְאֵ֤ין לָהֶם֙ מְנַחֵ֔ם וּמִיַּ֤ד עֹֽשְׁקֵיהֶם֙ כֹּ֔חַ וְאֵ֥ין לָהֶ֖ם מְנַחֵֽם׃
2ฉัน​จึง​ยกย่อง​คน​ที่​ตาย​ไป​นาน​แล้ว​มาก​กว่า​คน​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่
2וְשַׁבֵּ֧חַ אֲנִ֛י אֶת־הַמֵּתִ֖ים שֶׁכְּבָ֣ר מֵ֑תוּ מִן־הַ֣חַיִּ֔ים אֲשֶׁ֛ר הֵ֥מָּה חַיִּ֖ים עֲדֶֽנָה׃
3แต่​ผู้​ที่​ยัง​ไม่​เคย​เกิด​มา​นั้น​ดี​กว่า​ทั้ง​สอง​ฝ่าย เพราะ​เขา​ไม่​เคย​เห็น​การ​กระทำ​อัน​ชั่วร้าย​ที่​เกิด​ขึ้น​ภายใต้​ดวงอาทิตย์
3וְטוֹב֙ מִשְּׁנֵיהֶ֔ם אֵ֥ת אֲשֶׁר־עֲדֶ֖ן לֹ֣א הָיָ֑ה אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־רָאָה֙ אֶת־הַמַּעֲשֶׂ֣ה הָרָ֔ע אֲשֶׁ֥ר נַעֲשָׂ֖ה תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃
4แล้ว​ฉัน​เห็น​ว่า​การ​ตรากตรำ​และ​ความ​สำเร็จ​ทุก​อย่าง​ล้วน​เกิด​จาก​การ​แก่งแย่ง​ชิงดี​กัน​ระหว่าง​ผู้คน สิ่ง​นี้​ก็​ว่างเปล่า และ​เป็น​การ​ดิ้นรน​ไล่​คว้า​สายลม
4וְרָאִ֨יתִֽי אֲנִ֜י אֶת־כָּל־עָמָ֗ל וְאֵת֙ כָּל־כִּשְׁר֣וֹן הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה כִּ֛י הִ֥יא קִנְאַת־אִ֖ישׁ מֵרֵעֵ֑הוּ גַּם־זֶ֥ה הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃
5คน​โง่​นั่ง​กอด​อก​และ​ทำลาย​ตัวเอง
5הַכְּסִיל֙ חֹבֵ֣ק אֶת־יָדָ֔יו וְאֹכֵ֖ל אֶת־בְּשָׂרֽוֹ׃
6มี​เพียง​หนึ่ง​กำมือ​แต่​มี​ความ​สงบ ดี​กว่า​มี​เต็ม​สอง​กำมือ​แต่​ต้อง​แลก​ด้วย​ความ​ตรากตรำ​และ​การ​ไล่​คว้า​สายลม
6ט֕וֹב מְלֹ֥א כַ֖ף נָ֑חַת מִמְּלֹ֥א חָפְנַ֛יִם עָמָ֖ל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃
7แล้ว​ฉัน​หัน​กลับ​มา​และ​เห็น​ความ​ว่างเปล่า​ภายใต้​ดวงอาทิตย์​อีก
7וְשַׁ֧בְתִּי אֲנִ֛י וָאֶרְאֶ֥ה הֶ֖בֶל תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃
8มี​คน​หนึ่ง​อยู่​ตาม​ลำพัง ไม่​มี​ทั้ง​ลูกชาย​และ​พี่น้อง งาน​ทั้งหมด​ของ​เขา​ไม่​มี​วัน​จบ ตา​ของ​เขา​ก็​ไม่​เคย​อิ่ม​กับ​ความ​มั่งคั่ง เขา​ถาม​ว่า “แล้ว​ฉัน​ตรากตรำ​และ​ทำ​ให้​ตัวเอง​ขาด​ความ​สุข​ไป​เพื่อ​ใคร?” สิ่ง​นี้​ก็​ว่างเปล่า และ​เป็น​เรื่อง​ที่​น่า​เวทนา
8יֵ֣שׁ אֶחָד֩ וְאֵ֨ין שֵׁנִ֜י גַּ֣ם בֵּ֧ן וָאָ֣ח אֵֽין־ל֗וֹ וְאֵ֥ין קֵץ֙ לְכָל־עֲמָל֔וֹ גַּם־עיניו לֹא־תִשְׂבַּ֣ע עֹ֑שֶׁר וּלְמִ֣י ׀ אֲנִ֣י עָמֵ֗ל וּמְחַסֵּ֤ר אֶת־נַפְשִׁי֙ מִטּוֹבָ֔ה גַּם־זֶ֥ה הֶ֛בֶל וְעִנְיַ֥ן רָ֖ע הֽוּא׃
9สอง​คน​ดี​กว่า​คน​เดียว เพราะ​ทั้ง​คู่​ได้​รับ​ผล​ตอบแทน​ที่​ดี​จาก​งาน​ของ​ตน
9טוֹבִ֥ים הַשְּׁנַ֖יִם מִן־הָאֶחָ֑ד אֲשֶׁ֧ר יֵשׁ־לָהֶ֛ם שָׂכָ֥ר ט֖וֹב בַּעֲמָלָֽם׃
10ถ้า​คน​หนึ่ง​ล้ม อีก​คน​จะ​ช่วย​พยุง​เขา​ขึ้น แต่​ช่าง​น่า​เวทนา​สำหรับ​คน​ที่​อยู่​ลำพัง เมื่อ​ล้ม​ลง​แล้ว​ไม่​มี​ใคร​ช่วย​พยุง​ขึ้น!
10כִּ֣י אִם־יִפֹּ֔לוּ הָאֶחָ֖ד יָקִ֣ים אֶת־חֲבֵר֑וֹ וְאִ֣יל֗וֹ הָֽאֶחָד֙ שֶׁיִּפּ֔וֹל וְאֵ֥ין שֵׁנִ֖י לַהֲקִימֽוֹ׃
11เช่น​กัน ถ้า​สอง​คน​นอน​ด้วย​กัน​ก็​อบอุ่น แต่​คน​เดียว​จะ​อบอุ่น​ได้​อย่างไร?
11גַּ֛ם אִם־יִשְׁכְּב֥וּ שְׁנַ֖יִם וְחַ֣ם לָהֶ֑ם וּלְאֶחָ֖ד אֵ֥יךְ יֵחָֽם׃
12ถ้า​ใคร​เอา​ชนะ​คน​ที่​อยู่​ลำพัง​ได้ คน​สอง​คน​ก็​จะ​ต้าน​เขา​ไว้​ได้ และ​เชือก​สาม​เกลียว​ก็​ขาด​ไม่​ง่าย
12וְאִֽם־יִתְקְפוֹ֙ הָאֶחָ֔ד הַשְּׁנַ֖יִם יַעַמְד֣וּ נֶגְדּ֑וֹ וְהַחוּט֙ הַֽמְשֻׁלָּ֔שׁ לֹ֥א בִמְהֵרָ֖ה יִנָּתֵֽק׃
13ชาย​หนุ่ม​ยากจน​แต่​มี​ปัญญา ดี​กว่า​กษัตริย์​ชรา​ที่​โง่เขลา​และ​ไม่​รู้จัก​รับ​คำ​เตือน​อีก​แล้ว
13ט֛וֹב יֶ֥לֶד מִסְכֵּ֖ן וְחָכָ֑ם מִמֶּ֤לֶךְ זָקֵן֙ וּכְסִ֔יל אֲשֶׁ֛ר לֹא־יָדַ֥ע לְהִזָּהֵ֖ר עֽוֹד׃
14เพราะ​ชายหนุ่ม​ออก​จาก​คุก​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์ แม้​ว่า​เขา​จะ​เกิด​มา​ยากจน​ใน​อาณาจักร​ที่​ต่อมา​เขา​ได้​ปกครอง
14כִּֽי־מִבֵּ֥ית הָסוּרִ֖ים יָצָ֣א לִמְלֹ֑ךְ כִּ֛י גַּ֥ם בְּמַלְכוּת֖וֹ נוֹלַ֥ד רָֽשׁ׃
15ฉัน​เห็น​ผู้คน​ทั้งปวง​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ ต่าง​พา​กัน​ติดตาม​ชายหนุ่ม​อีก​คน​ที่​ขึ้น​สืบ​ตำแหน่ง​แทน​กษัตริย์
15רָאִ֙יתִי֙ אֶת־כָּל־ הַ֣חַיִּ֔ים הַֽמְהַלְּכִ֖ים תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עִ֚ם הַיֶּ֣לֶד הַשֵּׁנִ֔י אֲשֶׁ֥ר יַעֲמֹ֖ד תַּחְתָּֽיו׃
16ประชาชน​มากมาย​นับ​ไม่​ถ้วน​อยู่​ภายใต้​การ​ปกครอง​ของ​เขา แต่​คน​รุ่น​หลัง​จะ​ไม่​ชื่นชม​ยินดี​ใน​ตัว​เขา แน่นอน​ว่า​สิ่ง​นี้​ก็​ว่างเปล่า​และ​เป็น​การ​ไล่​คว้า​สายลม
16אֵֽין־קֵ֣ץ לְכָל־הָעָ֗ם לְכֹ֤ל אֲשֶׁר־הָיָה֙ לִפְנֵיהֶ֔ם גַּ֥ם הָאַחֲרוֹנִ֖ים לֹ֣א יִשְׂמְחוּ־ב֑וֹ כִּֽי־גַם ־זֶ֥ה הֶ֖בֶל וְרַעְי֥וֹן רֽוּחַ׃
no verse 17 in this text
17שְׁמֹ֣ר רגליך כַּאֲשֶׁ֤ר תֵּלֵךְ֙ אֶל־בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים וְקָר֣וֹב לִשְׁמֹ֔עַ מִתֵּ֥ת הַכְּסִילִ֖ים זָ֑בַח כִּֽי־אֵינָ֥ם יוֹדְעִ֖ים לַעֲשׂ֥וֹת רָֽע׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.