2 ซามูเอล 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอิสราเอลอีกครั้ง และทรงกระตุ้นดาวิดให้ทำสิ่งที่เป็นโทษแก่พวกเขา โดยตรัสว่า “ไปนับจำนวนชาวอิสราเอลกับยูดาห์”
1And again the anger of the LORD was kindled against Israel, and He moved David against them, saying: 'Go, number Israel and Judah.'
2กษัตริย์สั่งโยอาบผู้บัญชาการกองทัพที่อยู่กับท่านว่า “จงไปทั่วทุกชนเผ่าของอิสราเอล ตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบา แล้วนับจำนวนประชาชน เพื่อข้าจะรู้ยอดทั้งหมด”
2And the king said to Joab the captain of the host that was with him: 'Go now to and fro through all the tribes of Israel, from Dan even to Beer-sheba, and number ye the people, that I may know the sum of the people.'
3โยอาบทูลกษัตริย์ว่า “ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงเพิ่มประชาชนอีกหนึ่งร้อยเท่า ไม่ว่าขณะนี้จะมีเท่าไร และขอให้นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์ได้เห็นด้วยตาตนเอง แต่เหตุใดท่านจึงพอใจกับเรื่องนี้?”
3And Joab said unto the king: 'Now the LORD thy God add unto the people, how many soever they may be, a hundredfold, and may the eyes of my lord the king see it; but why doth my lord the king delight in this thing?'
4อย่างไรก็ตาม คำสั่งของกษัตริย์มีน้ำหนักเหนือคำคัดค้านของโยอาบและบรรดาผู้บัญชาการทหาร พวกเขาจึงออกจากกษัตริย์ไปนับประชาชนอิสราเอล
4Notwithstanding the king's word prevailed against Joab, and against the captains of the host. And Joab and the captains of the host went out from the presence of the king, to number the people of Israel.
5พวกเขาข้ามแม่น้ำจอร์แดนและตั้งค่ายที่อาโรเออร์ ทางขวาของเมืองซึ่งอยู่กลางหุบเขากาด แล้วไปยาเซอร์
5And they passed over the Jordan, and pitched in Aroer, on the right side of the city that is in the middle of the valley of Gad, and unto Jazer;
6จากนั้นไปกิเลอาดและแผ่นดินทาห์ทิมโฮดชี ไปดานยาอัน แล้วอ้อมไปไซดอน
6then they came to Gilead, and to the land of Tahtim-hodshi; and they came to Dan-jaan, and round about to Zidon,
7ต่อไปยังป้อมปราการไทระ และเมืองทั้งหมดของชาวฮีไวต์กับชาวคานาอัน แล้วลงใต้ไปยังเบเออร์เชบาในยูดาห์
7and came to the stronghold of Tyre, and to all the cities of the Hivites, and of the Canaanites; and they went out to the south of Judah, at Beer-sheba.
8เมื่อเดินทางไปทั่วแผ่นดินแล้ว พวกเขากลับเยรูซาเล็มหลังผ่านไปเก้าเดือนกับยี่สิบวัน
8So when they had gone to and fro through all the land, they came to Jerusalem at the end of nine months and twenty days.
9โยอาบรายงานยอดสำรวจต่อกษัตริย์ อิสราเอลมีนักรบกล้าถือดาบแปดแสนคน ส่วนยูดาห์มีชายห้าแสนคน
9And Joab gave up the sum of the numbering of the people unto the king; and there were in Israel eight hundred thousand valiant men that drew the sword; and the men of Judah were five hundred thousand men.
10หลังจากนับประชาชน ดาวิดรู้สึกผิดในใจ ท่านทูลพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพระองค์ทำบาปอย่างยิ่งในเรื่องนี้ บัดนี้ขอพระยาห์เวห์ทรงยกโทษความผิดของผู้รับใช้ด้วยเถิด ข้าพระองค์ทำสิ่งโง่เขลามาก”
10And David's heart smote him after that he had numbered the people. And David said unto the LORD: 'I have sinned greatly in what I have done; but now, O LORD, put away, I beseech Thee, the iniquity of Thy servant; for I have done very foolishly.'
11เช้าวันรุ่งขึ้น พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงกาดผู้เผยพระวจนะ ผู้หยั่งรู้ของดาวิดว่า
11And when David rose up in the morning, the word of the LORD came unto the prophet Gad, David's seer, saying:
12“ไปบอกดาวิดว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เรามีสามอย่างให้เจ้าเลือก จงเลือกอย่างหนึ่ง แล้วเราจะทำกับเจ้า”’”
12'Go and speak unto David: Thus saith the LORD: I lay upon thee three things; choose thee one of them, that I may do it unto thee.'
13กาดมาหาดาวิดแล้วทูลว่า “ท่านจะยอมให้แผ่นดินของท่านกันดารอาหารเจ็ดปี หรือหนีศัตรูที่ไล่ตามท่านสามเดือน หรือให้เกิดโรคระบาดในแผ่นดินสามวัน? โปรดคิดและตอบ เพื่อข้าจะนำคำตอบกลับไปบอกผู้ที่ส่งข้ามา”
13So Gad came to David, and told him, and said unto him: 'Shall seven years of famine come unto thee in thy land? or wilt thou flee three months before thy foes while they pursue thee? or shall there be three days' pestilence in thy land? now advise thee, and consider what answer I shall return to Him that sent Me.'
14ดาวิดตอบกาดว่า “ข้าทุกข์ใจยิ่งนัก ขอให้เราตกอยู่ในพระหัตถ์พระยาห์เวห์ เพราะพระเมตตาของพระองค์ยิ่งใหญ่ ขออย่าให้ข้าตกอยู่ในมือมนุษย์”
14And David said unto Gad: 'I am in a great strait; let us fall now into the hand of the LORD; for His mercies are great; and let me not fall into the hand of man.'
15พระยาห์เวห์จึงส่งโรคระบาดมาในอิสราเอล ตั้งแต่เช้าจนถึงเวลาที่กำหนด ประชาชนตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบาตายเจ็ดหมื่นคน
15So the LORD sent a pestilence upon Israel from the morning even to the time appointed; and there died of the people from Dan even to Beer-sheba seventy thousand men.
16เมื่อทูตสวรรค์ยื่นมือไปยังเยรูซาเล็มเพื่อทำลายเมือง พระยาห์เวห์ทรงเปลี่ยนพระทัยเรื่องภัยพิบัตินั้นและตรัสกับทูตผู้กำลังทำลายประชาชนว่า “พอแล้ว จงหยุดมือ” ขณะนั้นทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์อยู่ข้างลานนวดข้าวของอาราวนาห์ชาวเยบุส
16And when the angel stretched out his hand toward Jerusalem to destroy it, the LORD repented Him of the evil, and said to the angel that destroyed the people: 'It is enough; now stay thy hand.' And the angel of the LORD was by the threshing-floor of Araunah the Jebusite.
17เมื่อดาวิดเห็นทูตสวรรค์ผู้ตีประชาชน ท่านทูลพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพระองค์ทำบาปและทำชั่ว แต่แกะเหล่านี้ทำอะไรผิด? ขอพระองค์ลงโทษข้าพระองค์กับวงศ์วานพ่อของข้าพระองค์เถิด”
17And David spoke unto the LORD when he saw the angel that smote the people, and said: 'Lo, I have sinned, and I have done iniquitously; but these sheep, what have they done? let Thy hand, I pray Thee, be against me, and against my father's house.'
18วันนั้นกาดมาหาดาวิดและบอกว่า “จงขึ้นไปสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์บนลานนวดข้าวของอาราวนาห์ชาวเยบุส”
18And Gad came that day to David, and said unto him: 'Go up, rear an altar unto the LORD in the threshing-floor of Araunah the Jebusite.'
19ดาวิดจึงขึ้นไปตามคำของกาด ตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา
19And David went up according to the saying of Gad, as the LORD commanded.
20อาราวนาห์มองเห็นกษัตริย์กับคนรับใช้กำลังมาหา จึงออกไปหมอบหน้าลงกับพื้นต่อหน้ากษัตริย์
20And Araunah looked forth, and saw the king and his servants coming on toward him; and Araunah went out, and bowed down before the king with his face to the ground.
21อาราวนาห์ถามว่า “นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์มาหาผู้รับใช้ด้วยเหตุใด?” ดาวิดตอบว่า “ข้าจะซื้อลานนวดข้าวของเจ้าเพื่อสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ ให้โรคระบาดหยุดทำร้ายประชาชน”
21And Araunah said: 'Wherefore is my lord the king come to his servant?' And David said: 'To buy the threshing-floor of thee, to build an altar unto the LORD, that the plague may be stayed from the people.'
22อาราวนาห์บอกดาวิดว่า “ขอให้นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์นำไปถวายตามที่เห็นว่าดี วัวเหล่านี้ใช้เป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวได้ ส่วนเลื่อนนวดข้าวกับแอกวัวใช้เป็นฟืน
22And Araunah said unto David: 'Let my lord the king take and offer up what seemeth good unto him; behold the oxen for the burnt-offering, and the threshing-instruments and the furniture of the oxen for the wood.'
23ทั้งหมดนี้ข้า อาราวนาห์ ขอมอบแก่กษัตริย์” แล้วเขาทูลว่า “ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงรับท่าน”
23All this did Araunah the king give unto the king. And Araunah said unto the king: 'The LORD thy God accept thee.'
24แต่กษัตริย์ตอบอาราวนาห์ว่า “ไม่ได้ ข้าจะจ่ายเงินซื้อจากเจ้า ข้าจะไม่ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าโดยไม่เสียอะไรเลย” ดาวิดจึงซื้อลานนวดข้าวกับวัวด้วยเงินหนักห้าสิบเชเขล
24And the king said unto Araunah: 'Nay; but I will verily buy it of thee at a price; neither will I offer burnt-offerings unto the LORD my God which cost me nothing.' So David bought the threshing-floor and the oxen for fifty shekels of silver.
25ดาวิดสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ที่นั่น และถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวกับเครื่องบูชาแห่งสันติ พระยาห์เวห์จึงทรงตอบรับคำวิงวอนเพื่อแผ่นดิน และโรคระบาดในอิสราเอลก็หยุดลง
25And David built there an altar unto the LORD, and offered burnt-offerings and peace-offerings. So the LORD was entreated for the land, and the plague was stayed from Israel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.