2 ซามูเอล 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอิสราเอลอีกครั้ง และทรงกระตุ้นดาวิดให้ทำสิ่งที่เป็นโทษแก่พวกเขา โดยตรัสว่า “ไปนับจำนวนชาวอิสราเอลกับยูดาห์”
1A ira do SENHOR se acendeu novamente contra Israel, e ele incitou Davi contra eles, dizendo: “Vá e conte Israel e Judá.”
2กษัตริย์สั่งโยอาบผู้บัญชาการกองทัพที่อยู่กับท่านว่า “จงไปทั่วทุกชนเผ่าของอิสราเอล ตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบา แล้วนับจำนวนประชาชน เพื่อข้าจะรู้ยอดทั้งหมด”
2O rei disse a Joabe, o comandante do exército, que estava com ele: “Agora percorra todas as tribos de Israel, desde Dã até Berseba, e conte o povo, para que eu saiba o número do povo.”
3โยอาบทูลกษัตริย์ว่า “ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงเพิ่มประชาชนอีกหนึ่งร้อยเท่า ไม่ว่าขณะนี้จะมีเท่าไร และขอให้นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์ได้เห็นด้วยตาตนเอง แต่เหตุใดท่านจึงพอใจกับเรื่องนี้?”
3Joabe disse ao rei: “Que o SENHOR seu Deus multiplique o povo, por mais que sejam, cem vezes mais; e que os olhos do meu senhor, o rei, o vejam. Mas por que o meu senhor, o rei, tem prazer nisso?”
4อย่างไรก็ตาม คำสั่งของกษัตริย์มีน้ำหนักเหนือคำคัดค้านของโยอาบและบรรดาผู้บัญชาการทหาร พวกเขาจึงออกจากกษัตริย์ไปนับประชาชนอิสราเอล
4Não obstante, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe e contra os comandantes do exército. Joabe e os comandantes do exército saíram da presença do rei para contar o povo de Israel.
5พวกเขาข้ามแม่น้ำจอร์แดนและตั้งค่ายที่อาโรเออร์ ทางขวาของเมืองซึ่งอยู่กลางหุบเขากาด แล้วไปยาเซอร์
5Eles atravessaram o Jordão e acamparam em Aroer, do lado direito da cidade que fica no meio do vale de Gade, e seguiram para Jazer;
6จากนั้นไปกิเลอาดและแผ่นดินทาห์ทิมโฮดชี ไปดานยาอัน แล้วอ้อมไปไซดอน
6então chegaram a Gileade e à terra de Tatim-Hodsi; e chegaram a Dã-Jaã e contornaram até Sidom,
7ต่อไปยังป้อมปราการไทระ และเมืองทั้งหมดของชาวฮีไวต์กับชาวคานาอัน แล้วลงใต้ไปยังเบเออร์เชบาในยูดาห์
7e chegaram à fortaleza de Tiro, e a todas as cidades dos heveus e dos cananeus; e saíram para o sul de Judá, em Berseba.
8เมื่อเดินทางไปทั่วแผ่นดินแล้ว พวกเขากลับเยรูซาเล็มหลังผ่านไปเก้าเดือนกับยี่สิบวัน
8Assim, depois de terem percorrido toda a terra, eles chegaram a Jerusalém ao fim de nove meses e vinte dias.
9โยอาบรายงานยอดสำรวจต่อกษัตริย์ อิสราเอลมีนักรบกล้าถือดาบแปดแสนคน ส่วนยูดาห์มีชายห้าแสนคน
9Joabe entregou o total do censo do povo ao rei; e havia em Israel oitocentos mil homens valentes que puxavam a espada, e os homens de Judá eram quinhentos mil homens.
10หลังจากนับประชาชน ดาวิดรู้สึกผิดในใจ ท่านทูลพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพระองค์ทำบาปอย่างยิ่งในเรื่องนี้ บัดนี้ขอพระยาห์เวห์ทรงยกโทษความผิดของผู้รับใช้ด้วยเถิด ข้าพระองค์ทำสิ่งโง่เขลามาก”
10O coração de Davi pesou depois que ele contou o povo. Davi disse ao SENHOR: “Pequei gravemente no que fiz. Mas agora, ó SENHOR, eu te peço, perdoa a iniquidade do teu servo; pois agi com muita loucura.”
11เช้าวันรุ่งขึ้น พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงกาดผู้เผยพระวจนะ ผู้หยั่งรู้ของดาวิดว่า
11Quando Davi se levantou de manhã, a palavra do SENHOR veio ao profeta Gade, o vidente de Davi, dizendo:
12“ไปบอกดาวิดว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เรามีสามอย่างให้เจ้าเลือก จงเลือกอย่างหนึ่ง แล้วเราจะทำกับเจ้า”’”
12“Vá e fale a Davi: 'Assim diz o SENHOR: “Eu te ofereço três coisas. Escolha uma delas, para que eu a faça a você.”'”
13กาดมาหาดาวิดแล้วทูลว่า “ท่านจะยอมให้แผ่นดินของท่านกันดารอาหารเจ็ดปี หรือหนีศัตรูที่ไล่ตามท่านสามเดือน หรือให้เกิดโรคระบาดในแผ่นดินสามวัน? โปรดคิดและตอบ เพื่อข้าจะนำคำตอบกลับไปบอกผู้ที่ส่งข้ามา”
13Assim, Gade foi a Davi e o informou, dizendo: “Haverá sete anos de fome na sua terra? Ou você fugirá três meses diante dos seus inimigos enquanto eles o perseguem? Ou haverá três dias de praga na sua terra? Agora responda e considere que resposta deverei levar àquele que me enviou.”
14ดาวิดตอบกาดว่า “ข้าทุกข์ใจยิ่งนัก ขอให้เราตกอยู่ในพระหัตถ์พระยาห์เวห์ เพราะพระเมตตาของพระองค์ยิ่งใหญ่ ขออย่าให้ข้าตกอยู่ในมือมนุษย์”
14Davi respondeu a Gade: “Estou em grande angústia. Que caiamos agora nas mãos do SENHOR, pois as suas misericórdies são grandes. Mas que eu não caia nas mãos dos homens.”
15พระยาห์เวห์จึงส่งโรคระบาดมาในอิสราเอล ตั้งแต่เช้าจนถึงเวลาที่กำหนด ประชาชนตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบาตายเจ็ดหมื่นคน
15Então o SENHOR enviou uma praga sobre Israel, desde a manhã até o tempo determinado; e morreram do povo, de Dã até Berseba, setenta mil homens.
16เมื่อทูตสวรรค์ยื่นมือไปยังเยรูซาเล็มเพื่อทำลายเมือง พระยาห์เวห์ทรงเปลี่ยนพระทัยเรื่องภัยพิบัตินั้นและตรัสกับทูตผู้กำลังทำลายประชาชนว่า “พอแล้ว จงหยุดมือ” ขณะนั้นทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์อยู่ข้างลานนวดข้าวของอาราวนาห์ชาวเยบุส
16Quando o anjo estendeu a sua mão em direção a Jerusalém para destruí-la, o SENHOR se arrependeu do desastre e disse ao anjo que destruía o povo: “Basta. Agora retire a sua mão.” O anjo do SENHOR estava junto à eira de Araúna, o jebuseu.
17เมื่อดาวิดเห็นทูตสวรรค์ผู้ตีประชาชน ท่านทูลพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพระองค์ทำบาปและทำชั่ว แต่แกะเหล่านี้ทำอะไรผิด? ขอพระองค์ลงโทษข้าพระองค์กับวงศ์วานพ่อของข้าพระองค์เถิด”
17Davi falou ao SENHOR quando viu o anjo que feria o povo, e disse: “Eis que eu pequei e agi perversamente; mas estas ovelhas, o que elas fizeram? Por favor, que a tua mão seja contra mim e contra a casa de meu pai.”
18วันนั้นกาดมาหาดาวิดและบอกว่า “จงขึ้นไปสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์บนลานนวดข้าวของอาราวนาห์ชาวเยบุส”
18Gade veio naquele dia a Davi e lhe disse: “Suba e construa um altar ao SENHOR na eira de Araúna, o jebuseu.”
19ดาวิดจึงขึ้นไปตามคำของกาด ตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา
19Davi subiu de acordo com a palavra de Gade, conforme o SENHOR havia ordenado.
20อาราวนาห์มองเห็นกษัตริย์กับคนรับใช้กำลังมาหา จึงออกไปหมอบหน้าลงกับพื้นต่อหน้ากษัตริย์
20Araúna olhou e viu o rei e os seus servos vindo em sua direção. Então Araúna saiu e se prostrou diante do rei com o rosto em terra.
21อาราวนาห์ถามว่า “นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์มาหาผู้รับใช้ด้วยเหตุใด?” ดาวิดตอบว่า “ข้าจะซื้อลานนวดข้าวของเจ้าเพื่อสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ ให้โรคระบาดหยุดทำร้ายประชาชน”
21Araúna perguntou: “Por que o meu senhor, o rei, veio ao seu servo?” Davi respondeu: “Para comprar a sua eira, a fim de construir um altar ao SENHOR, para que a praga cesse de afligir o povo.”
22อาราวนาห์บอกดาวิดว่า “ขอให้นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์นำไปถวายตามที่เห็นว่าดี วัวเหล่านี้ใช้เป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวได้ ส่วนเลื่อนนวดข้าวกับแอกวัวใช้เป็นฟืน
22Araúna disse a Davi: “Que o meu senhor, o rei, pegue e ofereça o que lhe parecer bem. Eis os bois para o holocausto, e os trilhos de debulhar e as cangas dos bois para a lenha.
23ทั้งหมดนี้ข้า อาราวนาห์ ขอมอบแก่กษัตริย์” แล้วเขาทูลว่า “ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงรับท่าน”
23Tudo isso, ó rei, Araúna dá ao rei.” Araúna disse ainda ao rei: “Que o SENHOR seu Deus o aceite.”
24แต่กษัตริย์ตอบอาราวนาห์ว่า “ไม่ได้ ข้าจะจ่ายเงินซื้อจากเจ้า ข้าจะไม่ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าโดยไม่เสียอะไรเลย” ดาวิดจึงซื้อลานนวดข้าวกับวัวด้วยเงินหนักห้าสิบเชเขล
24O rei disse a Araúna: “Não, mas com toda a certeza eu o comprarei de você por um preço. Não oferecerei holocaustos ao SENHOR meu Deus que não me custem nada.” Assim, Davi comprou a eira e os bois por cinquenta siclos de prata.
25ดาวิดสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ที่นั่น และถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวกับเครื่องบูชาแห่งสันติ พระยาห์เวห์จึงทรงตอบรับคำวิงวอนเพื่อแผ่นดิน และโรคระบาดในอิสราเอลก็หยุดลง
25Davi construiu ali um altar ao SENHOR, e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas. Assim o SENHOR atendeu às súplicas em favor da terra, e a praga foi retirada de Israel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.