2 ซามูเอล 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอิสราเอลอีกครั้ง และทรงกระตุ้นดาวิดให้ทำสิ่งที่เป็นโทษแก่พวกเขา โดยตรัสว่า “ไปนับจำนวนชาวอิสราเอลกับยูดาห์”
1Et addidit furor Domini irasci contra Israël, commovitque David in eis dicentem: Vade, numera Israël et Judam.
2กษัตริย์สั่งโยอาบผู้บัญชาการกองทัพที่อยู่กับท่านว่า “จงไปทั่วทุกชนเผ่าของอิสราเอล ตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบา แล้วนับจำนวนประชาชน เพื่อข้าจะรู้ยอดทั้งหมด”
2Dixitque rex ad Joab principem exercitus sui: Perambula omnes tribus Israël a Dan usque Bersabee, et numerate populum, ut sciam numerum ejus.
3โยอาบทูลกษัตริย์ว่า “ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงเพิ่มประชาชนอีกหนึ่งร้อยเท่า ไม่ว่าขณะนี้จะมีเท่าไร และขอให้นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์ได้เห็นด้วยตาตนเอง แต่เหตุใดท่านจึงพอใจกับเรื่องนี้?”
3Dixitque Joab regi: Adaugeat Dominus Deus tuus ad populum tuum, quantus nunc est, iterumque centuplicet in conspectu domini mei regis: sed quid sibi dominus meus rex vult in re hujuscemodi?
4อย่างไรก็ตาม คำสั่งของกษัตริย์มีน้ำหนักเหนือคำคัดค้านของโยอาบและบรรดาผู้บัญชาการทหาร พวกเขาจึงออกจากกษัตริย์ไปนับประชาชนอิสราเอล
4Obtinuit autem sermo regis verba Joab et principum exercitus: egressusque est Joab et princeps militum a facie regis, ut numerarent populum Israël.
5พวกเขาข้ามแม่น้ำจอร์แดนและตั้งค่ายที่อาโรเออร์ ทางขวาของเมืองซึ่งอยู่กลางหุบเขากาด แล้วไปยาเซอร์
5Cumque pertransissent Jordanem, venerunt in Aroër ad dexteram urbis, quæ est in valle Gad:
6จากนั้นไปกิเลอาดและแผ่นดินทาห์ทิมโฮดชี ไปดานยาอัน แล้วอ้อมไปไซดอน
6et per Jazer transierunt in Galaad, et in terram inferiorem Hodsi, et venerunt in Dan silvestria. Circumeuntesque juxta Sidonem,
7ต่อไปยังป้อมปราการไทระ และเมืองทั้งหมดของชาวฮีไวต์กับชาวคานาอัน แล้วลงใต้ไปยังเบเออร์เชบาในยูดาห์
7transierunt prope mœnia Tyri, et omnem terram Hevæi et Chananæi, veneruntque ad meridiem Juda in Bersabee:
8เมื่อเดินทางไปทั่วแผ่นดินแล้ว พวกเขากลับเยรูซาเล็มหลังผ่านไปเก้าเดือนกับยี่สิบวัน
8et lustrata universa terra, affuerunt post novem menses et viginti dies in Jerusalem.
9โยอาบรายงานยอดสำรวจต่อกษัตริย์ อิสราเอลมีนักรบกล้าถือดาบแปดแสนคน ส่วนยูดาห์มีชายห้าแสนคน
9Dedit ergo Joab numerum descriptionis populi regi, et inventa sunt de Israël octingenta millia virorum fortium qui educerent gladium, et de Juda quingenta millia pugnatorum.
10หลังจากนับประชาชน ดาวิดรู้สึกผิดในใจ ท่านทูลพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพระองค์ทำบาปอย่างยิ่งในเรื่องนี้ บัดนี้ขอพระยาห์เวห์ทรงยกโทษความผิดของผู้รับใช้ด้วยเถิด ข้าพระองค์ทำสิ่งโง่เขลามาก”
10Percussit autem cor David eum, postquam numeratus est populus: et dixit David ad Dominum: Peccavi valde in hoc facto: sed precor, Domine, ut transferas iniquitatem servi tui, quia stulte egi nimis.
11เช้าวันรุ่งขึ้น พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงกาดผู้เผยพระวจนะ ผู้หยั่งรู้ของดาวิดว่า
11Surrexit itaque David mane, et sermo Domini factus est ad Gad prophetam et videntem David, dicens:
12“ไปบอกดาวิดว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เรามีสามอย่างให้เจ้าเลือก จงเลือกอย่างหนึ่ง แล้วเราจะทำกับเจ้า”’”
12Vade, et loquere ad David: Hæc dicit Dominus: Trium tibi datur optio: elige unum quod volueris ex his, ut faciam tibi.
13กาดมาหาดาวิดแล้วทูลว่า “ท่านจะยอมให้แผ่นดินของท่านกันดารอาหารเจ็ดปี หรือหนีศัตรูที่ไล่ตามท่านสามเดือน หรือให้เกิดโรคระบาดในแผ่นดินสามวัน? โปรดคิดและตอบ เพื่อข้าจะนำคำตอบกลับไปบอกผู้ที่ส่งข้ามา”
13Cumque venisset Gad ad David, nuntiavit ei, dicens: Aut septem annis veniet tibi fames in terra tua: aut tribus mensibus fugies adversarios tuos, et ille te persequentur: aut certe tribus diebus erit pestilentia in terra tua. Nunc ergo delibera, et vide quem respondeam ei qui me misit sermonem.
14ดาวิดตอบกาดว่า “ข้าทุกข์ใจยิ่งนัก ขอให้เราตกอยู่ในพระหัตถ์พระยาห์เวห์ เพราะพระเมตตาของพระองค์ยิ่งใหญ่ ขออย่าให้ข้าตกอยู่ในมือมนุษย์”
14Dixit autem David ad Gad: Coarctor nimis: sed melius est ut incidam in manus Domini (multæ enim misericordiæ ejus sunt) quam in manus hominum.
15พระยาห์เวห์จึงส่งโรคระบาดมาในอิสราเอล ตั้งแต่เช้าจนถึงเวลาที่กำหนด ประชาชนตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบาตายเจ็ดหมื่นคน
15Immisitque Dominus pestilentiam in Israël, de mane usque ad tempus constitutum, et mortui sunt ex populo a Dan usque ad Bersabee septuaginta millia virorum.
16เมื่อทูตสวรรค์ยื่นมือไปยังเยรูซาเล็มเพื่อทำลายเมือง พระยาห์เวห์ทรงเปลี่ยนพระทัยเรื่องภัยพิบัตินั้นและตรัสกับทูตผู้กำลังทำลายประชาชนว่า “พอแล้ว จงหยุดมือ” ขณะนั้นทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์อยู่ข้างลานนวดข้าวของอาราวนาห์ชาวเยบุส
16Cumque extendisset manum suam angelus Domini super Jerusalem ut disperderet eam, misertus est Dominus super afflictione, et ait angelo percutienti populum: Sufficit: nunc contine manum tuam. Erat autem angelus Domini juxta aream Areuna Jebusæi.
17เมื่อดาวิดเห็นทูตสวรรค์ผู้ตีประชาชน ท่านทูลพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพระองค์ทำบาปและทำชั่ว แต่แกะเหล่านี้ทำอะไรผิด? ขอพระองค์ลงโทษข้าพระองค์กับวงศ์วานพ่อของข้าพระองค์เถิด”
17Dixitque David ad Dominum cum vidisset angelum cædentem populum: Ego sum qui peccavi, ego inique egi: isti qui oves sunt, quid fecerunt? vertatur, obsecro, manus tua contra me, et contra domum patris mei.
18วันนั้นกาดมาหาดาวิดและบอกว่า “จงขึ้นไปสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์บนลานนวดข้าวของอาราวนาห์ชาวเยบุส”
18Venit autem Gad ad David in die illa, et dixit ei: Ascende, et constitue altare Domino in area Areuna Jebusæi.
19ดาวิดจึงขึ้นไปตามคำของกาด ตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา
19Et ascendit David juxta sermonem Gad, quem præceperat ei Dominus.
20อาราวนาห์มองเห็นกษัตริย์กับคนรับใช้กำลังมาหา จึงออกไปหมอบหน้าลงกับพื้นต่อหน้ากษัตริย์
20Conspiciensque Areuna, animadvertit regem et servos ejus transire ad se:
21อาราวนาห์ถามว่า “นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์มาหาผู้รับใช้ด้วยเหตุใด?” ดาวิดตอบว่า “ข้าจะซื้อลานนวดข้าวของเจ้าเพื่อสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ ให้โรคระบาดหยุดทำร้ายประชาชน”
21et egressus adoravit regem prono vultu in terram, et ait: Quid causæ est ut veniat dominus meus rex ad servum suum? Cui David ait: Ut emam a te aream, et ædificem altare Domino, et cesset interfectio quæ grassatur in populo.
22อาราวนาห์บอกดาวิดว่า “ขอให้นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์นำไปถวายตามที่เห็นว่าดี วัวเหล่านี้ใช้เป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวได้ ส่วนเลื่อนนวดข้าวกับแอกวัวใช้เป็นฟืน
22Et ait Areuna ad David: Accipiat, et offerat dominus meus rex sicut placet ei: habes boves in holocaustum, et plaustrum, et juga boum in usum lignorum.
23ทั้งหมดนี้ข้า อาราวนาห์ ขอมอบแก่กษัตริย์” แล้วเขาทูลว่า “ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงรับท่าน”
23Omnia dedit Areuna rex regi: dixitque Areuna ad regem: Dominus Deus tuus suscipiat votum tuum.
24แต่กษัตริย์ตอบอาราวนาห์ว่า “ไม่ได้ ข้าจะจ่ายเงินซื้อจากเจ้า ข้าจะไม่ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าโดยไม่เสียอะไรเลย” ดาวิดจึงซื้อลานนวดข้าวกับวัวด้วยเงินหนักห้าสิบเชเขล
24Cui respondens rex, ait: Nequaquam ut vis, sed emam pretio a te, et non offeram Domino Deo meo holocausta gratuita. Emit ergo David aream, et boves, argenti siclis quinquaginta:
25ดาวิดสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ที่นั่น และถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวกับเครื่องบูชาแห่งสันติ พระยาห์เวห์จึงทรงตอบรับคำวิงวอนเพื่อแผ่นดิน และโรคระบาดในอิสราเอลก็หยุดลง
25et ædificavit ibi David altare Domino, et obtulit holocausta et pacifica: et propitiatus est Dominus terræ, et cohibita est plaga ab Israël.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.