2. Самуилова 24
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А Господ се опет разгневи на Израиља, и надражи Давида на њих говорећи: Хајде изброј Израиља и Јуду.
1A ira do SENHOR se acendeu novamente contra Israel, e ele incitou Davi contra eles, dizendo: “Vá e conte Israel e Judá.”
2И рече цар Јоаву, војводи свом: Прођи по свим племенима Израиљевим од Дана до Вирсавеје, и избројте народ, да знам колико има народа.
2O rei disse a Joabe, o comandante do exército, que estava com ele: “Agora percorra todas as tribos de Israel, desde Dã até Berseba, e conte o povo, para que eu saiba o número do povo.”
3А Јоав рече цару: Нека дода Господ Бог твој к народу колико га је сад још сто пута толико, и да цар господар мој види својим очима; али зашто цар господар мој хоће то?
3Joabe disse ao rei: “Que o SENHOR seu Deus multiplique o povo, por mais que sejam, cem vezes mais; e que os olhos do meu senhor, o rei, o vejam. Mas por que o meu senhor, o rei, tem prazer nisso?”
4Али реч царева би јача од Јоава и војвода; и отиде Јоав и војводе од цара да преброје народ Израиљев.
4Não obstante, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe e contra os comandantes do exército. Joabe e os comandantes do exército saíram da presença do rei para contar o povo de Israel.
5И прешавши преко Јордана стадоше у логор у Ароиру, с десне стране града, који је на средини потока Гадовог, и код Јазира.
5Eles atravessaram o Jordão e acamparam em Aroer, do lado direito da cidade que fica no meio do vale de Gade, e seguiram para Jazer;
6Потом дођоше у Галад, и у доњу земљу Одсију, а одатле отидоше у Дан-Јан и у околину сидонску.
6então chegaram a Gileade e à terra de Tatim-Hodsi; e chegaram a Dã-Jaã e contornaram até Sidom,
7Потом дођоше до града Тира и у све градове јевејске и хананејске; и отидоше на јужну страну Јудину у Вирсавеју.
7e chegaram à fortaleza de Tiro, e a todas as cidades dos heveus e dos cananeus; e saíram para o sul de Judá, em Berseba.
8И обишавши сву земљу вратише се у Јерусалим после девет месеци и двадесет дана.
8Assim, depois de terem percorrido toda a terra, eles chegaram a Jerusalém ao fim de nove meses e vinte dias.
9И Јоав даде цару број преписаног народа; и беше од Израиља осам стотина хиљада људи за војску који махаху мачем, а људи од Јуде пет стотина хиљада.
9Joabe entregou o total do censo do povo ao rei; e havia em Israel oitocentos mil homens valentes que puxavam a espada, e os homens de Judá eram quinhentos mil homens.
10Тада Давида такну у срце, пошто преброја народ, и рече Давид Господу: Сагреших веома што то урадих. Али, Господе, узми безакоње слуге свог, јер веома лудо радих.
10O coração de Davi pesou depois que ele contou o povo. Davi disse ao SENHOR: “Pequei gravemente no que fiz. Mas agora, ó SENHOR, eu te peço, perdoa a iniquidade do teu servo; pois agi com muita loucura.”
11А кад Давид уста ујутру, дође реч Господња Гаду, пророку који беше Давиду виделац, и рече:
11Quando Davi se levantou de manhã, a palavra do SENHOR veio ao profeta Gade, o vidente de Davi, dizendo:
12Иди и кажи Давиду: Овако вели Господ: Троје ти дајем, изабери једно да ти учиним.
12“Vá e fale a Davi: 'Assim diz o SENHOR: “Eu te ofereço três coisas. Escolha uma delas, para que eu a faça a você.”'”
13И дође Гад к Давиду, и каза му говорећи: Хоћеш ли ти да буде седам гладних година у земљи твојој, или да бежиш три месеца од непријатеља својих и они да те гоне, или да буде три дана помор у твојој земљи? Сад промисли и гледај шта ћу одговорити Ономе који ме је послао.
13Assim, Gade foi a Davi e o informou, dizendo: “Haverá sete anos de fome na sua terra? Ou você fugirá três meses diante dos seus inimigos enquanto eles o perseguem? Ou haverá três dias de praga na sua terra? Agora responda e considere que resposta deverei levar àquele que me enviou.”
14А Давид рече Гаду: У тескоби сам љутој; али нека западнемо Господу у руке, јер је милост Његова велика; а људима да не западнем у руке.
14Davi respondeu a Gade: “Estou em grande angústia. Que caiamos agora nas mãos do SENHOR, pois as suas misericórdies são grandes. Mas que eu não caia nas mãos dos homens.”
15И тако пусти Господ помор на Израиља од јутра до одређеног времена, и помре народа од Дана до Вирсавеје седамдесет хиљада људи.
15Então o SENHOR enviou uma praga sobre Israel, desde a manhã até o tempo determinado; e morreram do povo, de Dã até Berseba, setenta mil homens.
16А кад анђео пружи руку своју на Јерусалим да га убија, сажали се Господу са зла, и рече анђелу који убијаше народ: Доста, спусти руку. А анђео Господњи беше код гумна Орне Јевусејина.
16Quando o anjo estendeu a sua mão em direção a Jerusalém para destruí-la, o SENHOR se arrependeu do desastre e disse ao anjo que destruía o povo: “Basta. Agora retire a sua mão.” O anjo do SENHOR estava junto à eira de Araúna, o jebuseu.
17А Давид кад виде анђела где бије народ, проговори и рече Господу: Ево, ја сам згрешио, ја сам зло учинио, а те овце шта су учиниле? Нека се рука Твоја обрати на мене и на дом оца мог.
17Davi falou ao SENHOR quando viu o anjo que feria o povo, e disse: “Eis que eu pequei e agi perversamente; mas estas ovelhas, o que elas fizeram? Por favor, que a tua mão seja contra mim e contra a casa de meu pai.”
18Потом опет дође Гад к Давиду исти дан, и рече му: Иди, начини Господу олтар на гумну Орне Јевусејина.
18Gade veio naquele dia a Davi e lhe disse: “Suba e construa um altar ao SENHOR na eira de Araúna, o jebuseu.”
19И отиде Давид по речи Гадовој, како Господ заповеди.
19Davi subiu de acordo com a palavra de Gade, conforme o SENHOR havia ordenado.
20Тада Орна обазревши се угледа цара и слуге његове где иду к њему; и отиде Орна и поклони се цару лицем до земље,
20Araúna olhou e viu o rei e os seus servos vindo em sua direção. Então Araúna saiu e se prostrou diante do rei com o rosto em terra.
21и рече: Што је дошао цар господар мој слузи свом? А Давид рече: Да купим од тебе то гумно, да начиним на њему олтар Господу да би престао помор у народу.
21Araúna perguntou: “Por que o meu senhor, o rei, veio ao seu servo?” Davi respondeu: “Para comprar a sua eira, a fim de construir um altar ao SENHOR, para que a praga cesse de afligir o povo.”
22А Орна рече Давиду: Нека узме цар господар мој и принесе на жртву шта му је воља; ево волова за жртву паљеницу, и кола и јармова волујских за дрва.
22Araúna disse a Davi: “Que o meu senhor, o rei, pegue e ofereça o que lhe parecer bem. Eis os bois para o holocausto, e os trilhos de debulhar e as cangas dos bois para a lenha.
23Све то даваше цару Орна као цар, и рече Орна цару: Господ Бог твој нека те милостиво прими.
23Tudo isso, ó rei, Araúna dá ao rei.” Araúna disse ainda ao rei: “Que o SENHOR seu Deus o aceite.”
24А цар рече Орни: Не; него ћу купити од тебе по цени, нити ћу принети Господу Богу свом жртву паљеницу поклоњену. И тако купи Давид гумно и волове за педесет сикала сребра.
24O rei disse a Araúna: “Não, mas com toda a certeza eu o comprarei de você por um preço. Não oferecerei holocaustos ao SENHOR meu Deus que não me custem nada.” Assim, Davi comprou a eira e os bois por cinquenta siclos de prata.
25И онде начини Давид олтар Господу, и принесе жртве паљенице и жртве захвалне. И Господ се умилостиви земљи, и преста помор у Израиљу.
25Davi construiu ali um altar ao SENHOR, e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas. Assim o SENHOR atendeu às súplicas em favor da terra, e a praga foi retirada de Israel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.