1 พงศ์กษัตริย์ 10
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1เมื่อราชินีแห่งเชบาได้ยินชื่อเสียงของโซโลมอนซึ่งเกี่ยวข้องกับพระนามของพระยาห์เวห์ นางจึงมาทดสอบพระองค์ด้วยคำถามยาก ๆ
1And when the queen of Sheba heard of the fame of Solomon concerning the name of the LORD , she came to prove him with hard questions.
2นางมายังเยรูซาเล็มพร้อมขบวนใหญ่ มีอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ทองคำจำนวนมาก และอัญมณี เมื่อเข้าเฝ้าโซโลมอน นางก็สนทนากับพระองค์ถึงทุกเรื่องที่อยู่ในใจ
2And she came to Jerusalem with a very great train, with camels that bare spices, and very much gold, and precious stones: and when she was come to Solomon, she communed with him of all that was in her heart.
3โซโลมอนทรงตอบทุกคำถามของนาง ไม่มีเรื่องใดซ่อนเร้นจากกษัตริย์ พระองค์ทรงอธิบายให้นางฟังทุกเรื่อง
3And Solomon told her all her questions: there was not any thing hid from the king, which he told her not.
4เมื่อราชินีแห่งเชบาได้เห็นปัญญาทั้งหมดของโซโลมอน และวังที่พระองค์สร้าง
4And when the queen of Sheba had seen all Solomon’s wisdom, and the house that he had built,
5อาหารบนโต๊ะ ที่นั่งของข้ารับใช้ การปฏิบัติหน้าที่ของข้าราชการกับเครื่องแต่งกายของพวกเขา คนรินเครื่องดื่ม และทางขึ้นที่พระองค์ใช้เสด็จไปยังพระวิหารของพระยาห์เวห์ นางก็ตะลึงจนแทบหมดลมหายใจ
5And the meat of his table, and the sitting of his servants, and the attendance of his ministers, and their apparel, and his cupbearers, and his ascent by which he went up unto the house of the LORD ; there was no more spirit in her.
6นางทูลกษัตริย์ว่า “ข่าวที่ข้าพเจ้าได้ยินในประเทศของตนเรื่องผลงานและปัญญาของพระองค์เป็นความจริง
6And she said to the king, It was a true report that I heard in mine own land of thy acts and of thy wisdom.
7แต่ข้าพเจ้าไม่เชื่อจนได้มาเห็นกับตา สิ่งที่มีคนเล่าให้ข้าพเจ้าฟังยังไม่ถึงครึ่ง! ปัญญาและความเจริญรุ่งเรืองของพระองค์ยิ่งใหญ่กว่าชื่อเสียงที่ข้าพเจ้าได้ยิน
7Howbeit I believed not the words, until I came, and mine eyes had seen it: and, behold, the half was not told me: thy wisdom and prosperity exceedeth the fame which I heard.
8คนของพระองค์ช่างมีความสุข ข้ารับใช้ที่ยืนรับใช้พระองค์เสมอและได้ฟังปัญญาของพระองค์ก็มีความสุข
8Happy are thy men, happy are these thy servants, which stand continually before thee, and that hear thy wisdom.
9ขอสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของพระองค์ ผู้ทรงพอพระทัยในพระองค์จนตั้งพระองค์บนบัลลังก์อิสราเอล เพราะพระยาห์เวห์ทรงรักอิสราเอลตลอดไป จึงทรงตั้งพระองค์เป็นกษัตริย์ให้ปกครองด้วยความยุติธรรมและความชอบธรรม”
9Blessed be the LORD thy God, which delighted in thee, to set thee on the throne of Israel: because the LORD loved Israel for ever, therefore made he thee king, to do judgment and justice.
10นางถวายทองคำหนึ่งร้อยยี่สิบทาเลนต์ เครื่องเทศจำนวนมาก และอัญมณีแก่กษัตริย์ หลังจากนั้นไม่เคยมีเครื่องเทศจำนวนมากเท่าที่ราชินีแห่งเชบาถวายกษัตริย์โซโลมอนอีกเลย
10And she gave the king an hundred and twenty talents of gold, and of spices very great store, and precious stones: there came no more such abundance of spices as these which the queen of Sheba gave to king Solomon.
11กองเรือของฮีรามที่ขนทองคำจากโอฟีร์ก็นำไม้แอลมัก จำนวนมากและอัญมณีมาจากโอฟีร์ด้วย
11And the navy also of Hiram, that brought gold from Ophir, brought in from Ophir great plenty of almug trees, and precious stones.
12กษัตริย์ใช้ไม้แอลมักทำเสาสำหรับพระวิหารของพระยาห์เวห์และวังของกษัตริย์ รวมทั้งพิณและเครื่องสายสำหรับนักร้อง จนถึงทุกวันนี้ไม่เคยมีใครนำไม้แอลมักอย่างนี้มาอีก และไม่มีใครเห็นอีกเลย
12And the king made of the almug trees pillars for the house of the LORD , and for the king’s house, harps also and psalteries for singers: there came no such almug trees, nor were seen unto this day.
13กษัตริย์โซโลมอนประทานทุกสิ่งที่ราชินีแห่งเชบาทูลขอ นอกเหนือจากของที่พระองค์ทรงมอบให้ด้วยพระทัยกว้างขวางอย่างกษัตริย์ แล้วนางกับข้ารับใช้ก็เดินทางกลับประเทศของตน
13And king Solomon gave unto the queen of Sheba all her desire, whatsoever she asked, beside that which Solomon gave her of his royal bounty. So she turned and went to her own country, she and her servants.
14ทองคำที่โซโลมอนได้รับในแต่ละปีมีน้ำหนักหกร้อยหกสิบหกทาเลนต์
14¶ Now the weight of gold that came to Solomon in one year was six hundred threescore and six talents of gold,
15ยังไม่รวมสิ่งที่พ่อค้าเดินทางนำมา รายได้จากการค้าของพ่อค้า ตลอดจนที่ได้จากกษัตริย์ของกลุ่มชนที่อยู่ปะปนกันและเจ้าเมืองต่าง ๆ
15Beside that he had of the merchantmen, and of the traffick of the spice merchants, and of all the kings of Arabia, and of the governors of the country.
16กษัตริย์โซโลมอนทำโล่ขนาดเล็กสองร้อยอันจากทองคำตีแผ่น โล่หนึ่งอันใช้ทองคำหกร้อยเชเขล
16¶ And king Solomon made two hundred targets of beaten gold: six hundred shekels of gold went to one target.
17พระองค์ทรงทำโล่อีกสามร้อยอันจากทองคำตีแผ่น แต่ละอันใช้ทองคำสามมินา แล้วนำไปไว้ในบ้านป่าเลบานอน
17And he made three hundred shields of beaten gold; three pound of gold went to one shield: and the king put them in the house of the forest of Lebanon.
18กษัตริย์ยังทรงทำบัลลังก์งาช้างขนาดใหญ่และบุด้วยทองคำชั้นเยี่ยม
18¶ Moreover the king made a great throne of ivory, and overlaid it with the best gold.
19บัลลังก์มีบันไดหกขั้น ด้านหลังส่วนบนของบัลลังก์โค้งมน มีที่วางแขนสองข้างข้างที่นั่ง และมีรูปสิงโตสองตัวตั้งอยู่ข้างที่วางแขน
19The throne had six steps, and the top of the throne was round behind: and there were stays on either side on the place of the seat, and two lions stood beside the stays.
20รูปสิงโตอีกสิบสองตัวตั้งอยู่สองข้างของบันไดทั้งหกขั้น ไม่มีอาณาจักรใดเคยทำสิ่งเช่นนี้
20And twelve lions stood there on the one side and on the other upon the six steps: there was not the like made in any kingdom.
21ภาชนะสำหรับดื่มของกษัตริย์โซโลมอนทั้งหมดทำจากทองคำ และเครื่องใช้ทั้งหมดในบ้านป่าเลบานอนทำจากทองคำบริสุทธิ์ ไม่มีเครื่องเงิน เพราะในสมัยโซโลมอนถือว่าเงินมีค่าเพียงเล็กน้อย
21¶ And all king Solomon’s drinking vessels were of gold, and all the vessels of the house of the forest of Lebanon were of pure gold; none were of silver: it was nothing accounted of in the days of Solomon.
22กษัตริย์มีกองเรือทาร์ชิชออกทะเลร่วมกับกองเรือของฮีราม ทุกสามปีกองเรือทาร์ชิชกลับมาพร้อมทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และนกยูง
22For the king had at sea a navy of Tharshish with the navy of Hiram: once in three years came the navy of Tharshish, bringing gold, and silver, ivory, and apes, and peacocks.
23กษัตริย์โซโลมอนจึงมั่งคั่งและมีปัญญาเหนือกษัตริย์ทุกองค์บนแผ่นดินโลก
23So king Solomon exceeded all the kings of the earth for riches and for wisdom.
24ผู้คนทั่วโลกต้องการเข้าเฝ้าโซโลมอนเพื่อฟังปัญญาที่พระเจ้าประทานไว้ในใจพระองค์
24¶ And all the earth sought to Solomon, to hear his wisdom, which God had put in his heart.
25ปีแล้วปีเล่าแต่ละคนนำของบรรณาการมา ทั้งภาชนะเงิน ภาชนะทอง เสื้อผ้า อาวุธ เครื่องเทศ ม้า และล่อ
25And they brought every man his present, vessels of silver, and vessels of gold, and garments, and armour, and spices, horses, and mules, a rate year by year.
26โซโลมอนรวบรวมรถรบและพลม้า พระองค์มีรถรบหนึ่งพันสี่ร้อยคันกับพลม้าหนึ่งหมื่นสองพันคน ประจำไว้ในเมืองสำหรับรถรบและกับกษัตริย์ที่เยรูซาเล็ม
26¶ And Solomon gathered together chariots and horsemen: and he had a thousand and four hundred chariots, and twelve thousand horsemen, whom he bestowed in the cities for chariots, and with the king at Jerusalem.
27กษัตริย์ทำให้เงินในเยรูซาเล็มมีมากราวกับก้อนหิน และไม้ซีดาร์มีมากราวกับต้นมะเดื่อป่าตามที่ลุ่ม
27And the king made silver to be in Jerusalem as stones, and cedars made he to be as the sycomore trees that are in the vale, for abundance.
28ม้าของโซโลมอนนำเข้าจากอียิปต์ พ่อค้าของกษัตริย์ซื้อเป็นฝูง แต่ละฝูงมีราคากำหนดไว้
28¶ And Solomon had horses brought out of Egypt, and linen yarn: the king’s merchants received the linen yarn at a price.
29รถรบหนึ่งคันนำเข้าจากอียิปต์ราคาเงินหกร้อยเชเขล และม้าหนึ่งตัวราคาหนึ่งร้อยห้าสิบเชเขล พวกเขาส่งรถรบและม้าเหล่านั้นต่อไปยังกษัตริย์ของชาวฮิตไทต์และกษัตริย์แห่งซีเรีย
29And a chariot came up and went out of Egypt for six hundred shekels of silver, and an horse for an hundred and fifty: and so for all the kings of the Hittites, and for the kings of Syria, did they bring them out by their means.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.