1 พงศาวดาร 17
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1เมื่อดาวิดอยู่ในวังของตน เขาพูดกับนาธันผู้เผยพระวจนะว่า “เราอยู่ในวังไม้ซีดาร์ แต่หีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์กลับอยู่ในกระโจม”
1Now it came to pass, as David sat in his house, that David said to Nathan the prophet, Lo, I dwell in an house of cedars, but the ark of the covenant of the LORD remaineth under curtains.
2นาธันตอบดาวิดว่า “ท่านคิดจะทำอะไรก็ทำเถิด เพราะพระเจ้าทรงอยู่กับท่าน”
2Then Nathan said unto David, Do all that is in thine heart; for God is with thee.
3แต่ในคืนนั้นเอง พระเจ้าตรัสกับนาธันว่า
3¶ And it came to pass the same night, that the word of God came to Nathan, saying,
4“ไปบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เจ้าไม่ใช่ผู้ที่จะสร้างที่ประทับให้เรา
4Go and tell David my servant, Thus saith the LORD , Thou shalt not build me an house to dwell in:
5ตั้งแต่วันที่เรานำอิสราเอลออกมาจนถึงวันนี้ เราไม่เคยอยู่ในอาคาร แต่ย้ายจากกระโจมหนึ่งไปอีกกระโจมหนึ่ง จากกระโจมนี้ไปกระโจมนั้น
5For I have not dwelt in an house since the day that I brought up Israel unto this day; but have gone from tent to tent, and from one tabernacle to another .
6ตลอดเวลาที่เราเดินไปกับอิสราเอลทั้งปวง เราเคยถามผู้วินิจฉัยคนใดที่เราสั่งให้ดูแลประชาชนของเราอย่างผู้เลี้ยงแกะไหมว่า ‘ทำไมเจ้าไม่สร้างที่ประทับไม้ซีดาร์ให้เรา?’”’
6Wheresoever I have walked with all Israel, spake I a word to any of the judges of Israel, whom I commanded to feed my people, saying, Why have ye not built me an house of cedars?
7“บัดนี้จงบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสดังนี้ “เรานำเจ้าจากคอกแกะ ขณะที่เจ้ากำลังเลี้ยงแกะ มาตั้งเป็นผู้นำชาวอิสราเอลซึ่งเป็นประชาชนของเรา
7Now therefore thus shalt thou say unto my servant David, Thus saith the LORD of hosts, I took thee from the sheepcote, even from following the sheep, that thou shouldest be ruler over my people Israel:
8ไม่ว่าเจ้าจะไปที่ไหน เราอยู่กับเจ้าและกำจัดศัตรูที่ขวางหน้าเจ้า เราจะทำให้เจ้ามีชื่อเสียงทัดเทียมผู้ยิ่งใหญ่ในโลก
8And I have been with thee whithersoever thou hast walked, and have cut off all thine enemies from before thee, and have made thee a name like the name of the great men that are in the earth.
9เราจะกำหนดที่อยู่ให้ชาวอิสราเอลซึ่งเป็นประชาชนของเรา และให้พวกเขาตั้งหลักแหล่งอยู่ในถิ่นของตนโดยไม่ต้องถูกขับไล่อีก คนชั่วจะไม่รุกรานพวกเขาอย่างในยุคแรก ๆ
9Also I will ordain a place for my people Israel, and will plant them, and they shall dwell in their place, and shall be moved no more; neither shall the children of wickedness waste them any more, as at the beginning,
10รวมทั้งในสมัยที่เราตั้งผู้วินิจฉัยเหนือชาวอิสราเอลซึ่งเป็นประชาชนของเรา เราจะปราบศัตรูทุกคนของเจ้าให้สงบ และเราขอบอกเจ้าด้วยว่า พระยาห์เวห์จะสร้างราชวงศ์ให้เจ้า
10And since the time that I commanded judges to be over my people Israel. Moreover I will subdue all thine enemies. Furthermore I tell thee that the LORD will build thee an house.
11เมื่อเจ้าสิ้นอายุขัยและไปอยู่กับบรรพบุรุษ เราจะตั้งลูกชายคนหนึ่งของเจ้าให้สืบตำแหน่งต่อจากเจ้า และจะทำให้อาณาจักรของเขามั่นคง
11¶ And it shall come to pass, when thy days be expired that thou must go to be with thy fathers, that I will raise up thy seed after thee, which shall be of thy sons; and I will establish his kingdom.
12เขาจะสร้างที่ประทับให้เรา และเราจะตั้งบัลลังก์ของเขาให้มั่นคงตลอดไป
12He shall build me an house, and I will stablish his throne for ever.
13เราจะเป็นพ่อของเขา และเขาจะเป็นลูกของเรา เราจะไม่ถอนความรักมั่นคงจากเขาเหมือนที่ถอนจากคนที่อยู่ก่อนเจ้า
13I will be his father, and he shall be my son: and I will not take my mercy away from him, as I took it from him that was before thee:
14แต่เราจะให้เขาอยู่ในบ้านและอาณาจักรของเราตลอดไป บัลลังก์ของเขาจะมั่นคงตลอดไป”’”
14But I will settle him in mine house and in my kingdom for ever: and his throne shall be established for evermore.
15นาธันเล่าถ้อยคำและนิมิตทั้งหมดนี้ให้ดาวิดฟัง
15According to all these words, and according to all this vision, so did Nathan speak unto David.
16แล้วกษัตริย์ดาวิดเข้าไปนั่งต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์และทูลว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า ข้าพเจ้าเป็นใคร และตระกูลของข้าพเจ้าสำคัญอย่างไร พระองค์จึงนำข้าพเจ้ามาไกลถึงเพียงนี้?
16¶ And David the king came and sat before the LORD , and said, Who am I, O LORD God, and what is mine house, that thou hast brought me hitherto?
17ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงเห็นว่าสิ่งที่ทรงทำเพื่อข้าพเจ้าแล้วเป็นเพียงเรื่องเล็ก จึงตรัสถึงอนาคตอันไกลของตระกูลผู้รับใช้ และทรงปฏิบัติต่อข้าพเจ้าราวกับข้าพเจ้าเป็นผู้มีฐานะสูง ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า
17And yet this was a small thing in thine eyes, O God; for thou hast also spoken of thy servant’s house for a great while to come, and hast regarded me according to the estate of a man of high degree, O LORD God.
18ดาวิดจะทูลอะไรเพิ่มได้อีกเกี่ยวกับเกียรติที่พระองค์ประทานแก่ผู้รับใช้? พระองค์ทรงรู้จักผู้รับใช้ของพระองค์ดี
18What can David speak more to thee for the honour of thy servant? for thou knowest thy servant.
19ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงทำสิ่งยิ่งใหญ่ทั้งหมดนี้เพื่อผู้รับใช้ ตามพระประสงค์ของพระองค์เอง และทรงเปิดเผยเรื่องยิ่งใหญ่เหล่านี้
19O LORD , for thy servant’s sake, and according to thine own heart, hast thou done all this greatness, in making known all these great things.
20ข้าแต่พระยาห์เวห์ จากทุกสิ่งที่เราได้ยินมา ไม่มีใครเสมอเหมือนพระองค์ และไม่มีพระเจ้าอื่นนอกจากพระองค์
20O LORD , there is none like thee, neither is there any God beside thee, according to all that we have heard with our ears.
21มีชนชาติใดในโลกเหมือนชาวอิสราเอลซึ่งเป็นประชาชนของพระองค์? พระเจ้าทรงไถ่พวกเขาจากอียิปต์มาเป็นประชาชนของพระองค์ ทรงสร้างชื่อให้พระองค์ด้วยการกระทำอันยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม และทรงขับไล่ชนชาติต่าง ๆ ให้พ้นทางพวกเขา
21And what one nation in the earth is like thy people Israel, whom God went to redeem to be his own people, to make thee a name of greatness and terribleness, by driving out nations from before thy people, whom thou hast redeemed out of Egypt?
22พระองค์ทรงให้อิสราเอลเป็นประชาชนของพระองค์ตลอดไป และพระองค์ ข้าแต่พระยาห์เวห์ ก็ทรงเป็นพระเจ้าของพวกเขา
22For thy people Israel didst thou make thine own people for ever; and thou, LORD , becamest their God.
23บัดนี้ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอให้ถ้อยคำที่พระองค์ตรัสเกี่ยวกับผู้รับใช้และตระกูลของเขาเป็นจริงตลอดไป ขอทรงทำตามที่ตรัสไว้
23Therefore now, LORD , let the thing that thou hast spoken concerning thy servant and concerning his house be established for ever, and do as thou hast said.
24ขอให้พระนามของพระองค์ตั้งมั่นและยิ่งใหญ่ตลอดไป จนผู้คนกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์จอมทัพทรงเป็นพระเจ้าของอิสราเอล และอิสราเอลก็มีพระองค์เป็นพระเจ้าของตน’ และขอให้ราชวงศ์ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์มั่นคงต่อพระพักตร์
24Let it even be established, that thy name may be magnified for ever, saying, The LORD of hosts is the God of Israel, even a God to Israel: and let the house of David thy servant be established before thee.
25เพราะพระองค์ พระเจ้าของข้าพเจ้า ทรงเปิดเผยแก่ผู้รับใช้ว่าจะทรงสร้างราชวงศ์ให้เขา ผู้รับใช้จึงกล้าทูลอธิษฐานต่อพระองค์
25For thou, O my God, hast told thy servant that thou wilt build him an house: therefore thy servant hath found in his heart to pray before thee.
26บัดนี้ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า และทรงสัญญาสิ่งดีนี้แก่ผู้รับใช้
26And now, LORD , thou art God, and hast promised this goodness unto thy servant:
27พระองค์ทรงพอพระทัยอวยพรราชวงศ์ผู้รับใช้ให้ดำรงอยู่ต่อพระพักตร์ตลอดไป พระยาห์เวห์เจ้าข้า เมื่อพระองค์ทรงอวยพรแล้ว พรนั้นก็ดำรงอยู่ตลอดไป”
27Now therefore let it please thee to bless the house of thy servant, that it may be before thee for ever: for thou blessest, O LORD , and it shall be blessed for ever.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.