4. Мојсијева 30
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Freedom Bible (Thai)
1И каза Мојсије синовима Израиљевим све што заповеди Господ.
1โมเสสพูดกับบรรดาหัวหน้าเผ่าของชาวอิสราเอลว่า “นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา
2И рече Мојсије кнезовима од племена синова Израиљевих говорећи: Ово је заповедио Господ.
2เมื่อชายคนหนึ่งปฏิญาณต่อพระยาห์เวห์ หรือกล่าวคำสาบานที่ทำให้ตนมีข้อผูกมัด เขาต้องไม่ผิดคำพูด แต่ต้องทำตามทุกสิ่งที่ออกจากปากของตน
3Кад који човек учини завет Господу, или се закуне везавши се душом својом, нека не погази речи своје, него нека учини све што изађе из уста његових.
3“เมื่อหญิงคนหนึ่งปฏิญาณต่อพระยาห์เวห์และรับข้อผูกมัดไว้กับตน ขณะที่ยังอยู่ในวัยเยาว์และอาศัยอยู่ในบ้านบิดา
4А кад жена учини завет Господу или се веже у младости својој, докле је у кући оца свог,
4และบิดาได้ยินคำปฏิญาณกับข้อผูกมัดที่นางรับไว้ แต่บิดานิ่งเฉยต่อนาง คำปฏิญาณทั้งหมดของนางและข้อผูกมัดทุกอย่างที่นางรับไว้จะมีผล
5и чује отац њен за завет њен или како се везала душом својом, па јој отац не рече ништа, онда да су тврди сви завети њени, и све чим је везала душу своју да је тврдо.
5แต่ถ้าบิดาห้ามนางในวันที่เขาได้ยิน คำปฏิญาณและข้อผูกมัดทั้งหมดที่นางรับไว้จะไม่มีผล พระยาห์เวห์จะทรงให้อภัยนาง เพราะบิดาห้ามนาง
6Ако ли отац њен порече то онај дан кад чује, завети њени и чим је год везала душу своју, ништа да није тврдо; и Господ ће јој опростити, јер отац њен порече.
6“ถ้านางแต่งงานขณะที่ยังมีคำปฏิญาณผูกมัดอยู่ หรือมีคำพูดพลั้งปากที่ทำให้นางมีข้อผูกมัด
7Ако ли се уда па има на себи завет или изрече шта на уста своја чим би се везала,
7และสามีได้ยินแต่ยังนิ่งเฉยต่อนางในวันที่เขาได้ยิน คำปฏิญาณและข้อผูกมัดที่นางรับไว้จะมีผล
8а муж њен чувши не рече јој ништа онај дан кад чује, онда да су тврди завети њени, и тврдо да је све чим је везала душу своју.
8แต่ถ้าสามีห้ามนางในวันที่เขาได้ยิน เขาก็ยกเลิกคำปฏิญาณที่ผูกมัดนางและคำพูดพลั้งปากที่ทำให้นางมีข้อผูกมัด พระยาห์เวห์จะทรงให้อภัยนาง
9Ако ли муж њен кад чује онај дан порече, укида се завет који је био на њој или што је изрекла на уста своја те се везала; и Господ ће јој опростити.
9“แต่คำปฏิญาณของหญิงม่ายหรือหญิงที่หย่าร้าง รวมทั้งทุกสิ่งที่นางรับไว้เป็นข้อผูกมัด จะมีผลผูกพันนาง
10А завет који учини удовица или пуштеница, и све чим веже душу своју, да јој је тврдо.
10“ถ้าหญิงคนหนึ่งปฏิญาณขณะอยู่ในบ้านสามี หรือกล่าวคำสาบานที่ทำให้ตนมีข้อผูกมัด
11Али ако буде у кући мужа свог учинила завет и за шта везала душу своју заклетвом,
11และสามีได้ยินแต่นิ่งเฉยต่อนางโดยไม่คัดค้าน คำปฏิญาณทั้งหมดของนางและข้อผูกมัดทุกอย่างที่นางรับไว้จะมีผล
12и муж њен чувши оћути и не порече, тада да су тврди сви завети њени, и да је тврдо све за шта је везала душу своју.
12แต่ถ้าสามียกเลิกสิ่งเหล่านั้นในวันที่เขาได้ยิน ทุกสิ่งที่ออกจากปากของนางเกี่ยวกับคำปฏิญาณหรือข้อผูกมัดของนางจะไม่มีผล เพราะสามียกเลิกสิ่งเหล่านั้น พระยาห์เวห์จะทรงให้อภัยนาง
13Ако ли то порече муж њен онај дан кад чује, сваки завет који би изашао из уста њених и све чим би везала душу своју да није тврдо; муж је њен порекао, и Господ ће јој опростити.
13สามีอาจรับรองหรือยกเลิกคำปฏิญาณทุกอย่างและคำสาบานทุกอย่างที่ผูกมัดให้นางข่มใจตนเอง
14Сваки завет и све за шта би се везала заклетвом да мучи душу своју, муж њен потврђује и укида.
14แต่ถ้าสามีนิ่งเฉยต่อนางวันแล้ววันเล่า เขาก็รับรองคำปฏิญาณและข้อผูกมัดทั้งหมดที่มีผลต่อนาง เขารับรองสิ่งเหล่านั้นเพราะนิ่งเฉยต่อนางในวันที่ได้ยิน
15Ако би муж њен од дана до дана ћутао, онда потврђује све завете њене и све за шта би се везала; потврђује, јер јој не порече у онај дан кад чу.
15แต่ถ้าเขายกเลิกสิ่งเหล่านั้นภายหลังจากได้ยินแล้ว เขาต้องรับโทษจากความผิดของนาง”
16Ако ли порече пошто чује, сам ће носити грех њен.
16เหล่านี้คือกฎหมายที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส เกี่ยวกับสามีกับภรรยา และเกี่ยวกับบิดากับลูกสาวที่ยังอยู่ในวัยเยาว์และอาศัยอยู่ในบ้านบิดา
17Ово су наредбе, које заповеди Господ Мојсију за мужа и жену, за оца и кћер у младости њеној, докле је у кући оца свог.
no verse 17 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.