בְּמִדְבַּר
Chapter 30
Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

בְּמִדְבַּר 30

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כְּכֹ֛ל אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ פ
1โมเสส​พูด​กับ​บรรดา​หัวหน้า​เผ่า​ของ​ชาวอิสราเอล​ว่า “นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา
2וַיְדַבֵּ֤ר מֹשֶׁה֙ אֶל־רָאשֵׁ֣י הַמַּטֹּ֔ות לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֖ר צִוָּ֥ה יְהוָֽה׃
2เมื่อ​ชาย​คน​หนึ่ง​ปฏิญาณ​ต่อ​พระยาห์เวห์ หรือ​กล่าว​คำ​สาบาน​ที่​ทำให้​ตน​มี​ข้อผูกมัด เขา​ต้อง​ไม่​ผิด​คำ​พูด แต่​ต้อง​ทำ​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​ตน
3אִישׁ֩ כִּֽי־יִדֹּ֨ר נֶ֜דֶר לַֽיהוָ֗ה אֹֽו־הִשָּׁ֤בַע שְׁבֻעָה֙ לֶאְסֹ֤ר אִסָּר֙ עַל־נַפְשֹׁ֔ו לֹ֥א יַחֵ֖ל דְּבָרֹ֑ו כְּכָל־הַיֹּצֵ֥א מִפִּ֖יו יַעֲשֶֽׂה׃
3“เมื่อ​หญิง​คน​หนึ่ง​ปฏิญาณ​ต่อ​พระยาห์เวห์​และ​รับ​ข้อผูกมัด​ไว้​กับ​ตน ขณะ​ที่​ยัง​อยู่​ใน​วัย​เยาว์​และ​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​บิดา
4וְאִשָּׁ֕ה כִּֽי־תִדֹּ֥ר נֶ֖דֶר לַיהוָ֑ה וְאָסְרָ֥ה אִסָּ֛ר בְּבֵ֥ית אָבִ֖יהָ בִּנְעֻרֶֽיהָ׃
4และ​บิดา​ได้ยิน​คำปฏิญาณ​กับ​ข้อผูกมัด​ที่​นาง​รับ​ไว้ แต่​บิดานิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง คำปฏิญาณ​ทั้งหมด​ของ​นาง​และ​ข้อผูกมัด​ทุก​อย่าง​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​มี​ผล
5וְשָׁמַ֨ע אָבִ֜יהָ אֶת־נִדְרָ֗הּ וֽ͏ֶאֱסָרָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר אֽ͏ָסְרָ֣ה עַל־נַפְשָׁ֔הּ וְהֶחֱרִ֥ישׁ לָ֖הּ אָבִ֑יהָ וְקָ֙מוּ֙ כָּל־נְדָרֶ֔יהָ וְכָל־אִסָּ֛ר אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ יָקֽוּם׃
5แต่​ถ้า​บิดา​ห้าม​นาง​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน คำปฏิญาณ​และ​ข้อผูกมัด​ทั้งหมด​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​ไม่มี​ผล พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ให้​อภัย​นาง เพราะ​บิดา​ห้าม​นาง
6וְאִם־הֵנִ֨יא אָבִ֣יהָ אֹתָהּ֮ בְּיֹ֣ום שָׁמְעֹו֒ כָּל־נְדָרֶ֗יהָ וֽ͏ֶאֱסָרֶ֛יהָ אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ לֹ֣א יָק֑וּם וַֽיהוָה֙ יִֽסְלַח־לָ֔הּ כִּי־הֵנִ֥יא אָבִ֖יהָ אֹתָֽהּ׃
6“ถ้า​นาง​แต่งงาน​ขณะ​ที่​ยัง​มี​คำปฏิญาณ​ผูกมัด​อยู่ หรือ​มี​คำ​พูด​พลั้ง​ปาก​ที่​ทำให้​นาง​มี​ข้อผูกมัด
7וְאִם־הָיֹ֤ו תִֽהְיֶה֙ לְאִ֔ישׁ וּנְדָרֶ֖יהָ עָלֶ֑יהָ אֹ֚ו מִבְטָ֣א שְׂפָתֶ֔יהָ אֲשֶׁ֥ר אָסְרָ֖ה עַל־נַפְשָֽׁהּ׃
7และ​สามี​ได้ยิน​แต่​ยัง​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน คำปฏิญาณ​และ​ข้อผูกมัด​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​มี​ผล
8וְשָׁמַ֥ע אִישָׁ֛הּ בְּיֹ֥ום שָׁמְעֹ֖ו וְהֶחֱרִ֣ישׁ לָ֑הּ וְקָ֣מוּ נְדָרֶ֗יהָ וֶֽאֱסָרֶ֛הָ אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ יָקֻֽמוּ׃
8แต่​ถ้า​สามี​ห้าม​นาง​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน เขา​ก็​ยกเลิก​คำปฏิญาณ​ที่​ผูกมัด​นาง​และ​คำ​พูด​พลั้ง​ปาก​ที่​ทำให้​นาง​มี​ข้อผูกมัด พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ให้​อภัย​นาง
9וְ֠אִם בְּיֹ֨ום שְׁמֹ֣עַ אִישָׁהּ֮ יָנִ֣יא אֹותָהּ֒ וְהֵפֵ֗ר אֶת־נִדְרָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר עָלֶ֔יהָ וְאֵת֙ מִבְטָ֣א שְׂפָתֶ֔יהָ אֲשֶׁ֥ר אָסְרָ֖ה עַל־נַפְשָׁ֑הּ וַיהוָ֖ה יִֽסְלַֽח־לָֽהּ׃
9“แต่​คำปฏิญาณ​ของ​หญิง​ม่าย​หรือ​หญิง​ที่​หย่า​ร้าง รวม​ทั้ง​ทุก​สิ่ง​ที่​นาง​รับ​ไว้​เป็น​ข้อผูกมัด จะ​มี​ผล​ผูกพัน​นาง
10וְנֵ֥דֶר אַלְמָנָ֖ה וּגְרוּשָׁ֑ה כֹּ֛ל אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ יָק֥וּם עָלֶֽיהָ׃
10“ถ้า​หญิง​คน​หนึ่ง​ปฏิญาณ​ขณะ​อยู่​ใน​บ้าน​สามี หรือ​กล่าว​คำ​สาบาน​ที่​ทำให้​ตน​มี​ข้อผูกมัด
11וְאִם־בֵּ֥ית אִישָׁ֖הּ נָדָ֑רָה אֹֽו־אָסְרָ֥ה אִסָּ֛ר עַל־נַפְשָׁ֖הּ בִּשְׁבֻעָֽה׃
11และ​สามี​ได้ยิน​แต่​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง​โดย​ไม่​คัดค้าน คำปฏิญาณ​ทั้งหมด​ของ​นาง​และ​ข้อผูกมัด​ทุก​อย่าง​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​มี​ผล
12וְשָׁמַ֤ע אִישָׁהּ֙ וְהֶחֱרִ֣שׁ לָ֔הּ לֹ֥א הֵנִ֖יא אֹתָ֑הּ וְקָ֙מוּ֙ כָּל־נְדָרֶ֔יהָ וְכָל־אִסָּ֛ר אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ יָקֽוּם׃
12แต่​ถ้า​สามี​ยกเลิก​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน ทุก​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​นาง​เกี่ยว​กับ​คำปฏิญาณ​หรือ​ข้อผูกมัด​ของ​นาง​จะ​ไม่มี​ผล เพราะ​สามี​ยกเลิก​สิ่ง​เหล่า​นั้น พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ให้​อภัย​นาง
13וְאִם־הָפֵר֩ יָפֵ֨ר אֹתָ֥ם ׀ אִישָׁהּ֮ בְּיֹ֣ום שָׁמְעֹו֒ כָּל־מֹוצָ֨א שְׂפָתֶ֧יהָ לִנְדָרֶ֛יהָ וּלְאִסַּ֥ר נַפְשָׁ֖הּ לֹ֣א יָק֑וּם אִישָׁ֣הּ הֲפֵרָ֔ם וַיהוָ֖ה יִֽסְלַֽח־לָֽהּ׃
13สามี​อาจ​รับรอง​หรือ​ยกเลิก​คำปฏิญาณ​ทุก​อย่าง​และ​คำ​สาบาน​ทุก​อย่าง​ที่​ผูกมัด​ให้​นาง​ข่ม​ใจ​ตนเอง
14כָּל־נֵ֛דֶר וְכָל־שְׁבֻעַ֥ת אִסָּ֖ר לְעַנֹּ֣ת נָ֑פֶשׁ אִישָׁ֥הּ יְקִימֶ֖נּוּ וְאִישָׁ֥הּ יְפֵרֶֽנּוּ׃
14แต่​ถ้า​สามี​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง​วัน​แล้ว​วัน​เล่า เขา​ก็​รับรอง​คำปฏิญาณ​และ​ข้อผูกมัด​ทั้งหมด​ที่​มี​ผล​ต่อ​นาง เขา​รับรอง​สิ่ง​เหล่า​นั้น​เพราะ​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นางใน​วันที่​ได้ยิน
15וְאִם־הַחֲרֵשׁ֩ יַחֲרִ֨ישׁ לָ֥הּ אִישָׁהּ֮ מִיֹּ֣ום אֶל־יֹום֒ וְהֵקִים֙ אֶת־כָּל־נְדָרֶ֔יהָ אֹ֥ו אֶת־כָּל־אֱסָרֶ֖יהָ אֲשֶׁ֣ר עָלֶ֑יהָ הֵקִ֣ים אֹתָ֔ם כִּי־הֶחֱרִ֥שׁ לָ֖הּ בְּיֹ֥ום שָׁמְעֹֽו׃
15แต่​ถ้า​เขา​ยกเลิก​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ภาย​หลัง​จาก​ได้ยิน​แล้ว เขา​ต้อง​รับ​โทษ​จาก​ความ​ผิด​ของ​นาง”
16וְאִם־הָפֵ֥ר יָפֵ֛ר אֹתָ֖ם אַחֲרֵ֣י שָׁמְעֹ֑ו וְנָשָׂ֖א אֶת־עֲוֹנָֽהּ׃
16เหล่า​นี้​คือ​กฎหมาย​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส เกี่ยว​กับ​สามี​กับ​ภรรยา และ​เกี่ยว​กับ​บิดา​กับ​ลูกสาว​ที่​ยัง​อยู่​ใน​วัย​เยาว์​และ​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​บิดา
17אֵ֣לֶּה הֽ͏ַחֻקִּ֗ים אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ אֶת־מֹשֶׁ֔ה בֵּ֥ין אִ֖ישׁ לְאִשְׁתֹּ֑ו בֵּֽין־אָ֣ב לְבִתֹּ֔ו בִּנְעֻרֶ֖יהָ בֵּ֥ית אָבִֽיהָ׃ פ
no verse 17 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.