Nomipā 30
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Freedom Bible (Thai)
1Pea naʻe lea ʻa Mōsese ki he houʻeiki ʻoe ngaahi faʻahinga ki he fānau ʻa ʻIsileli, ʻo pehē, Ko e meʻa eni kuo fekau ʻe Sihova.
1โมเสสพูดกับบรรดาหัวหน้าเผ่าของชาวอิสราเอลว่า “นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา
2Kapau ʻe fuakava ʻaki ʻe ha tangata ʻae fuakava kia Sihova, pe fuakava ʻaki ʻae fuakava ke nonoʻo hono laumālie ʻaki ʻae lea papau; ʻe ʻikai te ne fakakehe ʻene lea, ka ʻe fai ia ʻo fakatatau mo ia kotoa pē ʻoku ʻalu ʻi hono ngutu.
2เมื่อชายคนหนึ่งปฏิญาณต่อพระยาห์เวห์ หรือกล่าวคำสาบานที่ทำให้ตนมีข้อผูกมัด เขาต้องไม่ผิดคำพูด แต่ต้องทำตามทุกสิ่งที่ออกจากปากของตน
3¶ Kapau ʻe fuakava ʻaki foki ʻe ha fefine ʻae fuakava kia Sihova, ʻo ne nonoʻo ʻaki ia ʻae lea papau, ka ʻoku kei ʻi he fale ʻo ʻene tamai, pea kei tāupoʻou ia.
3“เมื่อหญิงคนหนึ่งปฏิญาณต่อพระยาห์เวห์และรับข้อผูกมัดไว้กับตน ขณะที่ยังอยู่ในวัยเยาว์และอาศัยอยู่ในบ้านบิดา
4Pea fanongo ʻa ʻene tamai ki heʻene fuakava, mo ʻene lea papau ʻaia ʻoku ne nonoʻo ʻaki hono laumālie, pea fakalongo pē ʻa ʻene tamai kiate ia, ʻe toki maʻu ai ʻa ʻene ngaahi fuakava kotoa pē, pea maʻu ʻae lea papau kotoa pē ʻaia kuo ne nonoʻo ʻaki ia.
4และบิดาได้ยินคำปฏิญาณกับข้อผูกมัดที่นางรับไว้ แต่บิดานิ่งเฉยต่อนาง คำปฏิญาณทั้งหมดของนางและข้อผูกมัดทุกอย่างที่นางรับไว้จะมีผล
5Pea kapau ʻe taʻofi ia ʻe heʻene tamai ʻi he ʻaho ʻoku fanongo ai ia; pehē, ʻe ʻikai maʻu ʻene ngaahi fuakava, he ko ʻene ngaahi lea papau ʻaia naʻa ne nonoʻo ʻaki ʻa hono laumālie: pea ʻe fakamolemole ia ʻe Sihova, koeʻuhi kuo taʻofi ia ʻe heʻene tamai.
5แต่ถ้าบิดาห้ามนางในวันที่เขาได้ยิน คำปฏิญาณและข้อผูกมัดทั้งหมดที่นางรับไว้จะไม่มีผล พระยาห์เวห์จะทรงให้อภัยนาง เพราะบิดาห้ามนาง
6¶ Pea kapau naʻe ai ʻa hono husepāniti, ʻi heʻene fuakava, pe ko ʻene lea ʻaki ha meʻa mei hono loungutu, ke nonoʻo ʻaki hono laumālie;
6“ถ้านางแต่งงานขณะที่ยังมีคำปฏิญาณผูกมัดอยู่ หรือมีคำพูดพลั้งปากที่ทำให้นางมีข้อผูกมัด
7Ka kuo fanongo ki ai ʻa hono husepāniti, pea naʻe fakalongo pē ia kiate ia ʻi he ʻaho ne ne fanongo ki ai; pehē ʻe maʻu ai ʻa ʻene ngaahi fuakava, mo ʻene lea papau ʻaia kuo ne nonoʻo ʻaki hono laumālie.
7และสามีได้ยินแต่ยังนิ่งเฉยต่อนางในวันที่เขาได้ยิน คำปฏิญาณและข้อผูกมัดที่นางรับไว้จะมีผล
8Pea kapau ʻoku taʻofi ia ʻe hono husepāniti ʻi he ʻaho ʻoku fanongo ia ki ai; pehē te ne fakataʻeaongaʻi ʻa ʻene fuakava, ʻaia ne ne fuakava ʻaki; pea mo ia ne ne lea ʻaki ʻe hono loungutu, ʻaia naʻa ne nonoʻo ʻaki hono laumālie, pea ʻe fakamolemole ia ʻe Sihova.
8แต่ถ้าสามีห้ามนางในวันที่เขาได้ยิน เขาก็ยกเลิกคำปฏิญาณที่ผูกมัดนางและคำพูดพลั้งปากที่ทำให้นางมีข้อผูกมัด พระยาห์เวห์จะทรงให้อภัยนาง
9¶ Ka ko e fuakava kotoa pē ʻae fefine paea, pea mo ia kuo tukuange, ʻaia kuo na nonoʻo ʻaki hona laumālie, ʻe maʻu ia kiate ia.
9“แต่คำปฏิญาณของหญิงม่ายหรือหญิงที่หย่าร้าง รวมทั้งทุกสิ่งที่นางรับไว้เป็นข้อผูกมัด จะมีผลผูกพันนาง
10Pea kapau naʻe fuakava ia ʻi he fale ʻo hono husepāniti, pe nonoʻo hono laumālie ʻaki ʻae lea papau mo e fuakava;
10“ถ้าหญิงคนหนึ่งปฏิญาณขณะอยู่ในบ้านสามี หรือกล่าวคำสาบานที่ทำให้ตนมีข้อผูกมัด
11Pea fanongo ki ai ʻa hono husepāniti, ka naʻe fakalongo ia kiate ia, pea naʻe ʻikai te ne taʻofi ia: pehē ʻe maʻu ai ʻa ʻene ngaahi fuakava kotoa pē, pea ʻe maʻu ai mo e lea papau ʻaia ne ne nonoʻo ʻaki ʻa hono laumālie.
11และสามีได้ยินแต่นิ่งเฉยต่อนางโดยไม่คัดค้าน คำปฏิญาณทั้งหมดของนางและข้อผูกมัดทุกอย่างที่นางรับไว้จะมีผล
12Pea kapau naʻe fakataʻeaongaʻi ʻaupito ia ʻe hono husepāniti ʻi he ʻaho naʻe fanongo ia ki ai: pehē ʻe ʻikai maʻu ʻaia kuo ʻalu ʻi hono loungutu, ʻi heʻene ngaahi fuakava, pe ko e nonoʻo ʻo hono laumālie, he kuo fakataʻeaongaʻi ia ʻe hono husepāniti; pea ʻe fakamolemole ia ʻe Sihova.
12แต่ถ้าสามียกเลิกสิ่งเหล่านั้นในวันที่เขาได้ยิน ทุกสิ่งที่ออกจากปากของนางเกี่ยวกับคำปฏิญาณหรือข้อผูกมัดของนางจะไม่มีผล เพราะสามียกเลิกสิ่งเหล่านั้น พระยาห์เวห์จะทรงให้อภัยนาง
13Ko e fuakava kotoa pē, pea mo e fuakava ʻi he lea papau kotoa pē ke fakamamahi ʻae loto, ʻoku ʻi hono husepāniti ke fakamaʻu ia, pea ʻoku ʻi hono husepāniti ke fakataʻeaongaʻi ia.
13สามีอาจรับรองหรือยกเลิกคำปฏิญาณทุกอย่างและคำสาบานทุกอย่างที่ผูกมัดให้นางข่มใจตนเอง
14Pea kapau ʻe mātuʻaki fakalongo pē ʻa hono husepāniti mei he ʻaho ki he ʻaho; ʻoku ne fakamaʻu ai ʻa ʻene fuakava kotoa pē, mo ʻene ngaahi lea papau, ʻaia kuo ne fai: ʻoku ne fakamaʻu ia, koeʻuhi naʻe fakalongo pē ia kiate ia ʻi he ʻaho naʻe fanongo ia ki ai.
14แต่ถ้าสามีนิ่งเฉยต่อนางวันแล้ววันเล่า เขาก็รับรองคำปฏิญาณและข้อผูกมัดทั้งหมดที่มีผลต่อนาง เขารับรองสิ่งเหล่านั้นเพราะนิ่งเฉยต่อนางในวันที่ได้ยิน
15Pea kapau te ne fakataʻeaongaʻi ia ʻi he hili ʻene fanongo ki ai; ʻe fua ʻe ia ʻa ʻene angahala.
15แต่ถ้าเขายกเลิกสิ่งเหล่านั้นภายหลังจากได้ยินแล้ว เขาต้องรับโทษจากความผิดของนาง”
16Ko e ngaahi fono eni naʻe fekau ʻe Sihova kia Mōsese, ki he tangata mo hono uaifi, pea mo e tamai mo hono ʻofefine ʻoku kei tāupoʻou ʻi he fale ʻo ʻene tamai.
16เหล่านี้คือกฎหมายที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส เกี่ยวกับสามีกับภรรยา และเกี่ยวกับบิดากับลูกสาวที่ยังอยู่ในวัยเยาว์และอาศัยอยู่ในบ้านบิดา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.