במדבר
Chapter 30
Hebrew Old Testament, wo…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְדַבֵּ֤ר מֹשֶׁה֙ אֶל־רָאשֵׁ֣י הַמַּטּ֔וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֖ר צִוָּ֥ה יְהוָֽה׃
1โมเสส​พูด​กับ​บรรดา​หัวหน้า​เผ่า​ของ​ชาวอิสราเอล​ว่า “นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา
2אִישׁ֩ כִּֽי־יִדֹּ֨ר נֶ֜דֶר לַֽיהוָ֗ה אֽוֹ־הִשָּׁ֤בַע שְׁבֻעָה֙ לֶאְסֹ֤ר אִסָּר֙ עַל־נַפְשׁ֔וֹ לֹ֥א יַחֵ֖ל דְּבָר֑וֹ כְּכָל־הַיֹּצֵ֥א מִפִּ֖יו יַעֲשֶֽׂה׃
2เมื่อ​ชาย​คน​หนึ่ง​ปฏิญาณ​ต่อ​พระยาห์เวห์ หรือ​กล่าว​คำ​สาบาน​ที่​ทำให้​ตน​มี​ข้อผูกมัด เขา​ต้อง​ไม่​ผิด​คำ​พูด แต่​ต้อง​ทำ​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​ตน
3וְאִשָּׁ֕ה כִּֽי־תִדֹּ֥ר נֶ֖דֶר לַיהוָ֑ה וְאָסְרָ֥ה אִסָּ֛ר בְּבֵ֥ית אָבִ֖יהָ בִּנְעֻרֶֽיהָ׃
3“เมื่อ​หญิง​คน​หนึ่ง​ปฏิญาณ​ต่อ​พระยาห์เวห์​และ​รับ​ข้อผูกมัด​ไว้​กับ​ตน ขณะ​ที่​ยัง​อยู่​ใน​วัย​เยาว์​และ​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​บิดา
4וְשָׁמַ֨ע אָבִ֜יהָ אֶת־נִדְרָ֗הּ וֶֽאֱסָרָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר אָֽסְרָ֣ה עַל־נַפְשָׁ֔הּ וְהֶחֱרִ֥ישׁ לָ֖הּ אָבִ֑יהָ וְקָ֙מוּ֙ כָּל־נְדָרֶ֔יהָ וְכָל־אִסָּ֛ר אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ יָקֽוּם׃
4และ​บิดา​ได้ยิน​คำปฏิญาณ​กับ​ข้อผูกมัด​ที่​นาง​รับ​ไว้ แต่​บิดานิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง คำปฏิญาณ​ทั้งหมด​ของ​นาง​และ​ข้อผูกมัด​ทุก​อย่าง​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​มี​ผล
5וְאִם־הֵנִ֨יא אָבִ֣יהָ אֹתָהּ֮ בְּי֣וֹם שָׁמְעוֹ֒ כָּל־נְדָרֶ֗יהָ וֶֽאֱסָרֶ֛יהָ אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ לֹ֣א יָק֑וּם וַֽיהוָה֙ יִֽסְלַח־לָ֔הּ כִּי־הֵנִ֥יא אָבִ֖יהָ אֹתָֽהּ׃
5แต่​ถ้า​บิดา​ห้าม​นาง​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน คำปฏิญาณ​และ​ข้อผูกมัด​ทั้งหมด​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​ไม่มี​ผล พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ให้​อภัย​นาง เพราะ​บิดา​ห้าม​นาง
6וְאִם־הָי֤וֹ תִֽהְיֶה֙ לְאִ֔ישׁ וּנְדָרֶ֖יהָ עָלֶ֑יהָ א֚וֹ מִבְטָ֣א שְׂפָתֶ֔יהָ אֲשֶׁ֥ר אָסְרָ֖ה עַל־נַפְשָֽׁהּ׃
6“ถ้า​นาง​แต่งงาน​ขณะ​ที่​ยัง​มี​คำปฏิญาณ​ผูกมัด​อยู่ หรือ​มี​คำ​พูด​พลั้ง​ปาก​ที่​ทำให้​นาง​มี​ข้อผูกมัด
7וְשָׁמַ֥ע אִישָׁ֛הּ בְּי֥וֹם שָׁמְע֖וֹ וְהֶחֱרִ֣ישׁ לָ֑הּ וְקָ֣מוּ נְדָרֶ֗יהָ וֶֽאֱסָרֶ֛הָ אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ יָקֻֽמוּ׃
7และ​สามี​ได้ยิน​แต่​ยัง​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน คำปฏิญาณ​และ​ข้อผูกมัด​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​มี​ผล
8וְ֠אִם בְּי֨וֹם שְׁמֹ֣עַ אִישָׁהּ֮ יָנִ֣יא אוֹתָהּ֒ וְהֵפֵ֗ר אֶת־נִדְרָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר עָלֶ֔יהָ וְאֵת֙ מִבְטָ֣א שְׂפָתֶ֔יהָ אֲשֶׁ֥ר אָסְרָ֖ה עַל־נַפְשָׁ֑הּ וַיהוָ֖ה יִֽסְלַֽח־לָֽהּ׃
8แต่​ถ้า​สามี​ห้าม​นาง​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน เขา​ก็​ยกเลิก​คำปฏิญาณ​ที่​ผูกมัด​นาง​และ​คำ​พูด​พลั้ง​ปาก​ที่​ทำให้​นาง​มี​ข้อผูกมัด พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ให้​อภัย​นาง
9וְנֵ֥דֶר אַלְמָנָ֖ה וּגְרוּשָׁ֑ה כֹּ֛ל אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ יָק֥וּם עָלֶֽיהָ׃
9“แต่​คำปฏิญาณ​ของ​หญิง​ม่าย​หรือ​หญิง​ที่​หย่า​ร้าง รวม​ทั้ง​ทุก​สิ่ง​ที่​นาง​รับ​ไว้​เป็น​ข้อผูกมัด จะ​มี​ผล​ผูกพัน​นาง
10וְאִם־בֵּ֥ית אִישָׁ֖הּ נָדָ֑רָה אֽוֹ־אָסְרָ֥ה אִסָּ֛ר עַל־נַפְשָׁ֖הּ בִּשְׁבֻעָֽה׃
10“ถ้า​หญิง​คน​หนึ่ง​ปฏิญาณ​ขณะ​อยู่​ใน​บ้าน​สามี หรือ​กล่าว​คำ​สาบาน​ที่​ทำให้​ตน​มี​ข้อผูกมัด
11וְשָׁמַ֤ע אִישָׁהּ֙ וְהֶחֱרִ֣שׁ לָ֔הּ לֹ֥א הֵנִ֖יא אֹתָ֑הּ וְקָ֙מוּ֙ כָּל־נְדָרֶ֔יהָ וְכָל־אִסָּ֛ר אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ יָקֽוּם׃
11และ​สามี​ได้ยิน​แต่​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง​โดย​ไม่​คัดค้าน คำปฏิญาณ​ทั้งหมด​ของ​นาง​และ​ข้อผูกมัด​ทุก​อย่าง​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​มี​ผล
12וְאִם־הָפֵר֩ יָפֵ֨ר אֹתָ֥ם׀ אִישָׁהּ֮ בְּי֣וֹם שָׁמְעוֹ֒ כָּל־מוֹצָ֨א שְׂפָתֶ֧יהָ לִנְדָרֶ֛יהָ וּלְאִסַּ֥ר נַפְשָׁ֖הּ לֹ֣א יָק֑וּם אִישָׁ֣הּ הֲפֵרָ֔ם וַיהוָ֖ה יִֽסְלַֽח־לָֽהּ׃
12แต่​ถ้า​สามี​ยกเลิก​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน ทุก​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​นาง​เกี่ยว​กับ​คำปฏิญาณ​หรือ​ข้อผูกมัด​ของ​นาง​จะ​ไม่มี​ผล เพราะ​สามี​ยกเลิก​สิ่ง​เหล่า​นั้น พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ให้​อภัย​นาง
13כָּל־נֵ֛דֶר וְכָל־שְׁבֻעַ֥ת אִסָּ֖ר לְעַנֹּ֣ת נָ֑פֶשׁ אִישָׁ֥הּ יְקִימֶ֖נּוּ וְאִישָׁ֥הּ יְפֵרֶֽנּוּ׃
13สามี​อาจ​รับรอง​หรือ​ยกเลิก​คำปฏิญาณ​ทุก​อย่าง​และ​คำ​สาบาน​ทุก​อย่าง​ที่​ผูกมัด​ให้​นาง​ข่ม​ใจ​ตนเอง
14וְאִם־הַחֲרֵשׁ֩ יַחֲרִ֨ישׁ לָ֥הּ אִישָׁהּ֮ מִיּ֣וֹם אֶל־יוֹם֒ וְהֵקִים֙ אֶת־כָּל־נְדָרֶ֔יהָ א֥וֹ אֶת־כָּל־אֱסָרֶ֖יהָ אֲשֶׁ֣ר עָלֶ֑יהָ הֵקִ֣ים אֹתָ֔ם כִּי־הֶחֱרִ֥שׁ לָ֖הּ בְּי֥וֹם שָׁמְעֽוֹ׃
14แต่​ถ้า​สามี​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง​วัน​แล้ว​วัน​เล่า เขา​ก็​รับรอง​คำปฏิญาณ​และ​ข้อผูกมัด​ทั้งหมด​ที่​มี​ผล​ต่อ​นาง เขา​รับรอง​สิ่ง​เหล่า​นั้น​เพราะ​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นางใน​วันที่​ได้ยิน
15וְאִם־הָפֵ֥ר יָפֵ֛ר אֹתָ֖ם אַחֲרֵ֣י שָׁמְע֑וֹ וְנָשָׂ֖א אֶת־עֲוֹנָֽהּ׃
15แต่​ถ้า​เขา​ยกเลิก​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ภาย​หลัง​จาก​ได้ยิน​แล้ว เขา​ต้อง​รับ​โทษ​จาก​ความ​ผิด​ของ​นาง”
16אֵ֣לֶּה הַֽחֻקִּ֗ים אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ אֶת־מֹשֶׁ֔ה בֵּ֥ין אִ֖ישׁ לְאִשְׁתּ֑וֹ בֵּֽין־אָ֣ב לְבִתּ֔וֹ בִּנְעֻרֶ֖יהָ בֵּ֥ית אָבִֽיהָ׃ פ
16เหล่า​นี้​คือ​กฎหมาย​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส เกี่ยว​กับ​สามี​กับ​ภรรยา และ​เกี่ยว​กับ​บิดา​กับ​ลูกสาว​ที่​ยัง​อยู่​ใน​วัย​เยาว์​และ​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​บิดา

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.