Nomipā
Chapter 11
Tongan Bible, Revised We…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Freedom Bible (Thai)
1Pea naʻe lāunga ʻae kakai, pea houhau ai ʻa Sihova; pea naʻe fanongo ki ai ʻa Sihova; pea naʻe tutu hono houhau, pea naʻe vela ʻae afi ʻa Sihova ʻiate kinautolu, pea naʻe ʻai ʻae fakaʻauha ʻi he potu kotoa pē ʻoe ʻapitanga.
1ประชาชน​พา​กัน​บ่น​จน​พระยาห์เวห์​ทรง​ได้ยิน เมื่อ​ทรง​ได้ยิน​เช่น​นั้น พระองค์​ก็​โกรธ​จัด ไฟ​จาก​พระยาห์เวห์​ลุก​ไหม้​ท่ามกลาง​พวก​เขา​และ​เผา​ผลาญ​บริเวณ​รอบ​นอก​บาง​ส่วน​ของ​ค่าย
2Pea naʻe tangi ʻae kakai kia Mōsese pea ʻi he lotu ʻa Mōsese kia Sihova, ne mate ai ʻae afi.
2ประชาชน​ร้องขอ​ความ​ช่วย​เหลือ​จาก​โมเสส โมเสส​จึง​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ แล้ว​ไฟ​ก็​ดับ​ลง
3Pea naʻa ne fakahingoa ʻae potu ko ia ko Tapela: koeʻuhi naʻe vela ai ʻae afi ʻa Sihova ʻiate kinautolu.
3สถาน​ที่​นั้น​จึง​มีชื่อ​ว่า​ทาเบราห์ เพราะ​ไฟ​จาก​พระยาห์เวห์​ได้​ลุก​ไหม้​ท่ามกลาง​พวก​เขา
4¶ Pea ko e kakai ʻiate kinautolu mei he potu kehekehe naʻa nau tō ki he holi fakasino: pea naʻe toe tangi foki ʻae fānau ʻa ʻIsileli, ʻo pehē, “Ko hai te ne foaki kiate kitautolu ha kakano ke tau kai?
4กลุ่ม​คน​ที่​ปะปน​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา​เกิด​ความ​อยาก​อย่าง​รุนแรง ชาวอิสราเอล​ก็​ร้องไห้​อีก​และ​พูด​ว่า “ใคร​จะ​หา​เนื้อ​มา​ให้​เรา​กิน?
5‌ʻOku tau manatu ki he ika, ʻaia naʻa tau kai faʻiteliha pe ʻi ʻIsipite; mo e kukumipa, mo e meleni, pea mo e liki, mo e onioni, pea mo e kāliki:
5เรา​ยัง​จำ​ปลา แตงกวา แตงโม กระเทียม​ต้น หัว​หอม และ​กระเทียม​ที่​เรา​เคย​กิน​ใน​อียิปต์​โดย​ไม่​ต้อง​เสีย​เงิน
6Ka ko eni kuo fakamahamaha ʻetau moʻui ke ʻosi; ʻoku ʻikai ha meʻa ʻe taha ʻi hotau ʻao, ka ko e mana ni.”
6แต่​ตอน​นี้​เรา​เบื่อ​อาหาร​เต็มที ไม่มี​อะไร​ให้​มอง​นอกจาก​มา​นา​นี้”
7Pea naʻe hangē ko e tengaʻi kolianita ʻae mana, pea ko hono lanu naʻe hangē ko e lanu ʻoe mataʻitofe.
7มา​นา​มี​ลักษณะ​เหมือน​เมล็ด​ผักชี และ​ดู​คล้าย​ยาง​ไม้​เบเดล​เลียม
8Pea naʻe ʻalu ʻae kakai, ʻo tānaki ia, pea naʻa nau momosi ia ʻi he ngaahi meʻa momosi, pe tuki ia ʻi ha ipu, pea naʻe tunu ia ʻi he ngaahi ipu kapa, pea naʻe ngaohi ʻaki ia ʻae ngaahi foʻi ma: pea ko hono ifo naʻe tatau mo e ifo ʻoe lolo foʻou,
8ประชาชน​เดิน​ไป​เก็บ​มา​นา แล้ว​นำ​ไป​โม่​ด้วย​เครื่อง​โม่​หรือ​ตำ​ใน​ครก จาก​นั้น​ต้ม​ใน​หม้อ​และ​ทำ​เป็น​ขนม​แผ่น รสชาติ​คล้าย​น้ำมัน​ที่​คั้นใหม่
9Pea ʻi heʻene tō ʻae hahau ʻi he poʻuli ki he ʻapitanga, naʻe tō ʻae mana ki ai.
9เมื่อ​มี​น้ำค้าง​ลง​บน​ค่าย​ใน​เวลา​กลาง​คืน มา​นา​ก็​ตก​ลง​ทั่ว​ค่าย​ด้วย
10¶ Pea naʻe toki fanongo ʻa Mōsese ki he tangi ʻae kakai ʻi honau ngaahi faʻahinga, ʻae tangata taki taha ʻi he matapā ʻo hono fale fehikitaki: pea naʻe vela ʻae houhau ʻo Sihova ʻo lahi; pea naʻe ʻita foki ʻa Mōsese.
10โมเสส​ได้ยิน​ประชาชน​ร้องไห้​กัน​ตาม​ครอบครัว แต่ละ​คน​อยู่​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์​ของ​ตน พระยาห์เวห์​ทรง​โกรธ​จัด​อย่าง​ยิ่ง และ​โมเสส​ก็​ไม่​พอใจ
11Pea naʻe pehē ʻe Mōsese kia Sihova, “Ko e hā kuo ke fakamamahiʻi ai ʻa hoʻo tamaioʻeiki? Pea ko e hā kuo ʻikai te u ʻiloa ai ʻae ʻofa ʻi ho ʻao, koeʻuhi kuo ke tuku ʻae kavenga ʻae kakai ni kotoa pē kiate au?
11โมเสส​ทูล​พระยาห์เวห์​ว่า “ทำไม​พระองค์​จึง​ทำให้​ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์​ต้อง​ลำบาก​ถึง​เพียง​นี้? ทำไม​ข้าพเจ้า​จึง​ไม่​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน​จาก​พระองค์ พระองค์​จึง​วาง​ภาระ​ของ​ประชาชน​ทั้งหมด​นี้​ไว้​กับ​ข้าพเจ้า?
12He ko au koā naʻe tuʻituʻia ʻi he kakai ni kotoa pē? Pe ko au naʻaku fakatupu ʻakinautolu? He kuo ke folofola mai kiate au, Ke ke fua ʻakinautolu ʻi ho fatafata, ʻo hangē ko e tamai ʻoku ne tauhi, ʻo fua ʻae tamasiʻi ʻoku huhu, ki he fonua ʻaia naʻa ke fuakava ʻaki ki heʻenau ngaahi tamai?
12ข้าพเจ้า​เป็น​ผู้​ให้​กำเนิด​ประชาชน​ทั้งหมด​นี้​หรือ? ข้าพเจ้า​เป็น​ผู้​คลอด​พวก​เขา​หรือ พระองค์​จึง​ตรัส​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘จง​อุ้ม​พวก​เขา​ไว้​แนบ​อก​เหมือน​พี่​เลี้ยง​อุ้ม​ทารก​ที่​ยัง​ดูด​นม ไป​ยัง​แผ่น​ดิน​ที่​พระองค์​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา’?
13Pea te u maʻu mei fē ʻeau ha kakano ke foaki ki he kakai ni kotoa pē? He ʻoku nau tangi kiate au, ʻonau pehē, Foaki mai ha kakano maʻamautolu koeʻuhi ke mau kai.
13ข้าพเจ้า​จะ​หา​เนื้อ​จาก​ไหน​มา​ให้​ประชาชน​ทั้งหมด​นี้? เพราะ​พวก​เขา​ร้องไห้​ต่อ​หน้า​ข้าพเจ้า​ว่า ‘เอา​เนื้อ​มา​ให้​เรา​กิน’
14‌ʻOku ʻikai te u mālohi ke u fua tokotaha pe ʻae kakai ni, koeʻuhi ʻoku nau mamafa fau kiate au.
14ข้าพเจ้า​คน​เดียว​ไม่​สามารถ​แบก​ภาระ​ของ​ประชาชน​ทั้งหมด​นี้​ได้ เพราะ​หนัก​เกิน​กำลัง​ของ​ข้าพเจ้า
15Pea kapau te ke fai pehē kiate au, ʻoku ou kole atu ki hoʻo ʻafio ke ke tāmateʻi leva au mei ho nima, ʻo kapau ʻoku ou ʻiloa ʻae ʻofa ʻi ho ʻao; kaeʻoua ʻe tuku au ke u mamata ki hoku mamahi.”
15ถ้า​พระองค์​จะ​ทรง​ปฏิบัติ​ต่อ​ข้าพเจ้า​เช่น​นี้ และ​ถ้า​ข้าพเจ้า​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน​จาก​พระองค์ โปรด​ฆ่า​ข้าพเจ้า​เสีย​เดี๋ยว​นี้​เถิด อย่า​ให้​ข้าพเจ้า​ต้อง​เห็น​ความ​ทุกข์​ของ​ตน​เลย”
16¶ Pea naʻe pehē ʻe Sihova kia Mōsese, “Tānaki mai kiate au ʻae kau tangata ʻe toko fitungofulu ʻi he kau mātuʻa ʻo ʻIsileli, ʻakinautolu ʻoku ke ʻilo ko e kau mātuʻa ʻi he kakai, pea mo e kau matāpule ʻiate kinautolu; pea ke ʻomi ʻakinautolu ki he fale fehikitaki ʻoe kakai, koeʻuhi kenau tuʻu fakataha ʻi ai mo koe.
16พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​รวบรวม​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​มา​ให้​เรา 70 คน ซึ่ง​เจ้า​รู้​ว่า​เป็น​ผู้​อาวุโส​ของ​ประชาชน​และ​เป็น​เจ้า​หน้าที่​ปกครอง​พวก​เขา จง​พา​คน​เหล่า​นั้น​มา​ที่​เต็นท์นัดพบ ให้​พวก​เขา​ยืน​อยู่​กับ​เจ้า​ที่​นั่น
17Pea te u ʻalu hifo ʻo ta alea ʻi ai mo koe: pea te u toʻo ʻae laumālie ʻoku ʻiate koe, ʻo tuku ia kiate kinautolu; pea tenau fua fakataha mo ko e ʻae kavenga ʻae kakai, ʻe ʻikai te ke fua tokotaha pe ia
17เรา​จะ​ลง​มา​พูด​กับ​เจ้า​ที่​นั่น เรา​จะ​แบ่ง​พระวิญญาณ​ซึ่ง​อยู่​เหนือ​เจ้า​ไป​วาง​ไว้​เหนือ​พวก​เขา แล้ว​พวก​เขา​จะ​ช่วย​เจ้า​แบก​ภาระ​ของ​ประชาชน เพื่อ​เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​แบก​เพียง​ลำพัง
18Pea te ke pehē ki he kakai, Fakamaʻa ʻakimoutolu ki he ʻapongipongi, pea te mou kai kakano: he kuo mou tangi ki he fofonga ʻo Sihova, ʻo pehē, Ko hai te ne foaki kiate kimautolu ha kakano ke mau kai; he naʻa mau lelei ʻi ʻIsipite: pea ko ia ʻe foaki ai ʻe Sihova ʻae kakano kiate kimoutolu, pea te mou kai.
18“จง​บอก​ประชาชน​ว่า ‘จง​ชำระ​ตัว​ให้​บริสุทธิ์​เพื่อ​เตรียม​พร้อม​สำหรับ​วัน​พรุ่ง​นี้ แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​ได้​กิน​เนื้อ เพราะ​พวก​เจ้า​ร้องไห้​จน​พระยาห์เวห์​ทรง​ได้ยิน​ว่า “ใคร​จะ​หา​เนื้อ​มา​ให้​เรา​กิน? ตอน​อยู่​ใน​อียิปต์​เรา​มี​ความ​เป็น​อยู่​ดี” ดัง​นั้น​พระยาห์เวห์​จะ​ประทาน​เนื้อ​ให้​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​ได้​กิน
19‌ʻE ʻikai te mou kai ia ʻi he ʻaho pe taha, pe ʻi he ʻaho ʻe ua, pe ʻi he ʻaho ʻe nima, pe ʻi he ʻaho ʻe hongofulu, pe ʻi he ʻaho ʻe uofulu;
19พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ได้​กิน​เพียง 1 วัน 2 วัน 5 วัน 10 วัน หรือ 20 วัน
20Ka ko e māhina kātoa, ke ʻoua ke haʻu ia ʻi homou avaʻi ihu, pea ʻe fakalielia ia kiate kimoutolu: koeʻuhi naʻa mou fehiʻa kia Sihova ʻaia ʻoku ʻiate kimoutolu, pea kuo mou tangi ʻi hono ʻao, ʻo pehē, Ko e hā ne mau haʻu ai mei ʻIsipite?”
20แต่​จะ​กิน​ตลอด​ทั้ง​เดือน จน​เนื้อ​ล้น​ออก​มา​ทาง​จมูก​และ​พวก​เจ้า​รังเกียจ​มัน เพราะ​พวก​เจ้า​ปฏิเสธ​พระยาห์เวห์​ผู้ทรง​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า และ​ร้องไห้​ต่อ​หน้า​พระองค์​ว่า “ทำไม​เรา​จึง​ออก​มา​จาก​อียิปต์?”’”
21Pea naʻe pehē ʻe Mōsese, “Ko e kakai ʻoku ou nofo ʻi ai, ʻoku nau toko ono kilu ʻae kau tangata fononga; pea kuo ke pehē, Te u foaki ʻae kakano kiate kinautolu, kenau kai ai ʻi he māhina ʻe taha.
21โมเสส​ทูล​ว่า “ประชาชน​ที่​ข้าพเจ้า​อยู่​ท่ามกลาง​มี​ชาย​เดิน​เท้า 600,000 คน แต่​พระองค์​ตรัส​ว่า ‘เรา​จะ​ให้​เนื้อ​พวก​เขา​กิน​ตลอด​ทั้ง​เดือน’
22‌ʻE tāmateʻi ʻae fanga sipi, pea mo e fanga manu lalahi maʻanautolu, kenau mākona ai? Pe tānaki fakataha ʻae ika kotoa pē ʻi he tahi maʻanautolu, kenau mākona ai?”
22ถ้า​ฆ่า​แกะ​กับ​โค​ทั้ง​ฝูง​ให้​พวก​เขา จะ​เพียง​พอ​หรือ? ถ้า​รวบรวม​ปลา​ทั้งหมด​ใน​ทะเล​มา​ให้​พวก​เขา จะ​เพียง​พอ​หรือ?”
23Pea naʻe pehē ʻe Sihova kia Mōsese, “He kuo fakanounou ʻae nima ʻo Sihova? Ko eni te ke mamata, pe hoko ʻeku lea kiate ko e pe ʻikai.”
23พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “พระ​หัตถ์​ของ​พระยาห์เวห์​สั้น​เกิน​จะ​เอื้อม​ถึง​แล้ว​หรือ? บัดนี้​เจ้า​จะ​ได้​เห็น​ว่า​ถ้อยคำ​ของ​เรา​จะ​เกิด​ขึ้น​จริง​กับ​เจ้า​หรือ​ไม่”
24¶ Pea naʻe ʻalu kituʻa ʻa Mōsese, ʻo ne fakahā ki he kakai ʻae folofola ʻa Sihova, pea naʻa ne tānaki ʻae kau tangata ʻe toko fitungofulu ʻi he kau mātuʻa ʻoe kakai, pea naʻa ne tuku ʻakinautolu ke tuʻu takatakai ʻi he fale fehikitaki.
24โมเสส​ออก​ไป​บอก​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​แก่​ประชาชน แล้ว​รวบรวม​ผู้​อาวุโส​ของ​ประชาชน 70 คน ให้​ยืน​ล้อม​รอบ​เต็นท์
25Pea naʻe hāʻele hifo ʻa Sihova ʻi he ʻao, ʻo ne folofola kiate ia, pea ne toʻo ʻae laumālie naʻe ʻiate ia, ʻo ne foaki ia ki he kau mātuʻa ʻe toko fitungofulu: pea naʻe pehē, ʻi he hoko ʻae laumālie kiate kinautolu, naʻa nau kikite, pea naʻe ʻikai tuku.
25พระยาห์เวห์​ลง​มา​ใน​เมฆ​และ​ตรัส​กับ​โมเสส พระองค์​ทรง​แบ่ง​พระวิญญาณ​ซึ่ง​อยู่​เหนือ​โมเสส​ไป​วาง​ไว้​เหนือ​ผู้​อาวุโส​ทั้ง 70 คน เมื่อ​พระวิญญาณ​มา​อยู่​เหนือ​พวก​เขา พวก​เขา​ก็​กล่าว​คำ​เผย​พระ​วจนะ แต่​หลัง​จาก​นั้น​ไม่​ได้​ทำ​อีก
26Ka naʻe nofo ʻae ongo tangata ʻe toko ua ʻi he ʻapitanga, ko e hingoa ʻoe tokotaha ko ʻElitati, pea ko e hingoa ʻoe tokotaha ko Metati: pea naʻe hoko ʻae laumālie kiate kinaua; pea naʻa na ʻiate kinautolu kuo tohi, ka naʻe ʻikai te na ō ki he fale fehikitaki: ka naʻa na kikite ʻi he ʻapitanga.
26ยัง​มี​ชาย 2 คน​อยู่​ใน​ค่าย คน​หนึ่ง​ชื่อ​เอลดาด อีก​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เมดาด พระวิญญาณ​มา​อยู่​เหนือ​พวก​เขา ทั้ง​สอง​มีชื่อ​อยู่​ใน​ราย​ชื่อ แต่​ไม่​ได้​ออก​ไป​ที่​เต็นท์ พวก​เขา​จึง​กล่าว​คำ​เผย​พระ​วจนะ​อยู่​ใน​ค่าย
27Pea naʻe lele ʻae tangata talavou, ʻo ne pehē kia Mōsese, “ʻOku kikite ʻa ʻElitati mo Metati ʻi he ʻapitanga.”
27ชาย​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​วิ่ง​มา​บอก​โมเสส​ว่า “เอลดาด​กับ​เมดาด​กำลัง​กล่าว​คำ​เผย​พระ​วจนะ​อยู่​ใน​ค่าย!”
28Pea naʻe lea ʻa Siosiua ko e foha ʻo Nuni, ko e tamaioʻeiki ʻa Mōsese, ko e tokotaha ʻi heʻene kau tangata talavou, ʻo pehē, “Ko ʻeku ʻeiki ko Mōsese ke ke taʻofi ʻakinaua.”
28โยชูวา​บุตร​นูน ผู้รับ​ใช้​ของ​โมเสส​และ​เป็น​หนึ่ง​ใน​คน​ที่​เขา​เลือก​ไว้ พูด​ว่า “ท่าน​โมเสส​ผู้​เป็น​นาย​ของ​ข้าพเจ้า โปรด​ห้าม​พวก​เขา​เถิด!”
29Pea naʻe pehē ʻe Mōsese kiate ia, “ʻOku ke meheka koeʻuhi ko au? ʻOku ʻamusiaange ʻeau ki he ʻOtua ke kikite ʻae kakai kotoa pē ʻa Sihova, pea ke tuku ʻe Sihova ʻa hono laumālie kiate kinautolu.”
29โมเสส​ตอบ​เขา​ว่า “เจ้า​กำลัง​ร้อน​ใจ​แทน​ข้า​หรือ? ข้า​อยาก​ให้​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​พระยาห์เวห์​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ และ​อยาก​ให้​พระยาห์เวห์​วาง​พระวิญญาณ​ของ​พระองค์​ไว้​เหนือ​พวก​เขา!”
30Pea naʻe ʻalu ʻa Mōsese ki he ʻapitanga, ʻaia mo e kau mātuʻa ʻo ʻIsileli.
30แล้ว​โมเสส​กับ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​ก็​กลับ​เข้าไป​ใน​ค่าย
31¶ Pea naʻe ʻalu atu ʻae matangi meia Sihova, ʻo ne ʻomi ʻae fanga kueili mei he tahi, pea naʻe tuku ia ke tō ʻo ofi ki he ʻapitanga, ʻo hangē ko e ngataʻanga ʻoe fononga ʻi he ʻaho ʻe taha ki he potu toʻomataʻu, pea hangē ko e ngataʻanga ʻoe fononga ʻi he ʻaho ʻe taha ki he potu toʻohema, ʻo takatakai ʻae ʻapitanga, pea naʻe hangē ko e hanga ʻe fā hono māʻolunga mei he funga kelekele.
31ลม​จาก​พระยาห์เวห์​พัด​ออก​มา พา​ฝูง​นกคุ่ม​จาก​ทะเล​มา​ปล่อย​ให้​ตกลง​ข้าง​ค่าย แผ่​ออก​ไป​โดย​รอบ​ค่าย ด้าน​นี้​ไกล​ประมาณ​ระยะ​เดิน​ทาง 1 วัน และ​อีก​ด้าน​หนึ่ง​ก็​ไกล​ประมาณ​ระยะ​เดิน​ทาง 1 วัน ฝูง​นก​อยู่​สูง​จาก​พื้น​ดิน​ประมาณ 2 ศอก
32Pea naʻe tuʻu hake ʻae kakai ʻi he ʻaho kotoa pē ko ia, pea mo e pō kotoa pē ko ia, pea mo e ʻaho kotoa naʻe feholoi, pea naʻa nau tānaki ʻae fanga kueili: ko ia naʻe siʻi ʻene tānaki naʻa ne tānaki ʻae oma ʻe hongofulu: pea naʻa nau fakamafola ʻakinautolu ʻo takatakai ʻi he ʻapitanga.
32ประชาชน​ออก​ไป​เก็บ​นกคุ่ม​ตลอด​วัน​นั้น ตลอด​คืน​นั้น และ​ตลอด​วัน​รุ่ง​ขึ้น คน​ที่​เก็บ​ได้​น้อย​ที่สุด​ยัง​เก็บ​ได้ 10 โฮเมอร์ แล้ว​พวก​เขา​ก็​นำ​นก​เหล่า​นั้น​ไป​วาง​เรียง​ไว้​รอบ​ค่าย
33Pea ʻi he kei ʻi honau nifo ʻae kakano ʻi he teʻeki ai ke lamu, naʻe vela ʻae houhau ʻo Sihova ki he kakai, pea naʻe taaʻi ʻe Sihova ʻae kakai ʻaki ʻae mahaki fakaʻauha lahi ʻaupito.
33ขณะ​ที่​เนื้อ​ยัง​คา​อยู่​ใน​ปาก ก่อน​ที่​พวก​เขา​จะ​เคี้ยว พระยาห์เวห์​ทรง​โกรธ​ประชาชน​อย่าง​รุนแรง และ​พระยาห์เวห์​ทรง​ลง​โทษ​พวก​เขา​ด้วย​ภัย​พิบัติ​ร้าย​แรง​มาก
34Pea naʻa ne fakahingoa ʻae potu ko ia ko Kipiloti-Hateva: koeʻuhi naʻa nau tanu ʻi ai ʻae kakai ʻaia naʻe holi kovi.
34สถาน​ที่​นั้น​จึง​มีชื่อ​ว่า​คิบโรทฮัททาอาวาห์ เพราะ​ที่​นั่น​พวก​เขา​ฝัง​คน​ที่​มี​ความ​อยาก
35Pea naʻe fononga atu ʻae kakai mei Kipiloti-Hateva ki Heseloti; pea naʻa nau nofo ʻi Heseloti.
35ประชาชน​เดิน​ทาง​จาก​คิบโรทฮัททาอาวาห์​ไป​ยัง​ฮาเซโรท และ​พัก​อยู่​ที่​ฮาเซโรท

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.