Lampah 11
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Pilnam te BOEIPA hna ah a thae la kohuet uh tih BOEIPA loh a yaak vaengah a thintoek te sai. Te dongah BOEIPA hmai loh amih taengah a dom tih rhaehhmuen a bawtnah te a hlawp.
1ประชาชนพากันบ่นจนพระยาห์เวห์ทรงได้ยิน เมื่อทรงได้ยินเช่นนั้น พระองค์ก็โกรธจัด ไฟจากพระยาห์เวห์ลุกไหม้ท่ามกลางพวกเขาและเผาผลาญบริเวณรอบนอกบางส่วนของค่าย
2Te vaengah pilnam te Moses taengah pang tih Moses te BOEIPA taengah a thangthui daengah hmai khaw duek.
2ประชาชนร้องขอความช่วยเหลือจากโมเสส โมเสสจึงอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ แล้วไฟก็ดับลง
3BOEIPA kah hmai loh amih te a dom dongah te kah hmuen ming te Taberah la a khue.
3สถานที่นั้นจึงมีชื่อว่าทาเบราห์ เพราะไฟจากพระยาห์เวห์ได้ลุกไหม้ท่ามกลางพวกเขา
4Amih khui ah aka boihlum kah hoehhamnah te a ngaidam uh. Te vaengah Israel ca rhoek khaw mael uh tih a rhah neh, “U long nim mamih maeh n'cah ve?
4กลุ่มคนที่ปะปนอยู่ท่ามกลางพวกเขาเกิดความอยากอย่างรุนแรง ชาวอิสราเอลก็ร้องไห้อีกและพูดว่า “ใครจะหาเนื้อมาให้เรากิน?
5Egypt ah nga n'caak te n'ngai uh coeng. Yilpuet yiltang neh anthing khaw, rhasawn ling neh rhasawn bok tah a hoeihae mai la.
5เรายังจำปลา แตงกวา แตงโม กระเทียมต้น หัวหอม และกระเทียมที่เราเคยกินในอียิปต์โดยไม่ต้องเสียเงิน
6Tedae mamih kah hinglu tah rhae coeng tih mamih mikhmuh kah manna pawt atah a cungkuem he om voel pawh.
6แต่ตอนนี้เราเบื่ออาหารเต็มที ไม่มีอะไรให้มองนอกจากมานานี้”
7Manna khaw mah sungsin muu bangla, a mik khaw thingpi mik bangla om.
7มานามีลักษณะเหมือนเมล็ดผักชี และดูคล้ายยางไม้เบเดลเลียม
8Pilnam loh van tih a yoep uh. Kuelhsum dongah a kuelh uh , sumngol dongah a daeng uh , am dongah a thong uh. Te te buh la a khueh uh tih a tuihlim khaw, situi hlantui kah a tuihlim bangla om.
8ประชาชนเดินไปเก็บมานา แล้วนำไปโม่ด้วยเครื่องโม่หรือตำในครก จากนั้นต้มในหม้อและทำเป็นขนมแผ่น รสชาติคล้ายน้ำมันที่คั้นใหม่
9Rhaehhmuen ah buemtui a bo hatah khoyin ah te nen te manna tla,” a ti uh.
9เมื่อมีน้ำค้างลงบนค่ายในเวลากลางคืน มานาก็ตกลงทั่วค่ายด้วย
10Pilnam loh a cako neh, a dap thohka ah hlang a rhah te Moses loh a yaak. Te dongah BOEIPA kah thintoek te sai khungdaeng tih Moses mikhmuh ah thae.
10โมเสสได้ยินประชาชนร้องไห้กันตามครอบครัว แต่ละคนอยู่ที่ทางเข้าเต็นท์ของตน พระยาห์เวห์ทรงโกรธจัดอย่างยิ่ง และโมเสสก็ไม่พอใจ
11Te vaengah Moses loh BOEIPA te, “Balae tih na sal soah thae na huet? Balae tih na mik dongah mikdaithen khaw ka hmuh pawh? He pilnam pum kah hnorhih he kamah soah tloeng ham mai he.
11โมเสสทูลพระยาห์เวห์ว่า “ทำไมพระองค์จึงทำให้ผู้รับใช้ของพระองค์ต้องลำบากถึงเพียงนี้? ทำไมข้าพเจ้าจึงไม่ได้รับความโปรดปรานจากพระองค์ พระองค์จึงวางภาระของประชาชนทั้งหมดนี้ไว้กับข้าพเจ้า?
12Kai loh pilnam pum he ka yom tih kai loh ka sak nim? Kai taengah tah, 'Cahni aka poeh loh a napa ham na toemngam pah khohmuen la a khuen bangla pilnam he na rhang dongah poem,’ na ti.
12ข้าพเจ้าเป็นผู้ให้กำเนิดประชาชนทั้งหมดนี้หรือ? ข้าพเจ้าเป็นผู้คลอดพวกเขาหรือ พระองค์จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘จงอุ้มพวกเขาไว้แนบอกเหมือนพี่เลี้ยงอุ้มทารกที่ยังดูดนม ไปยังแผ่นดินที่พระองค์ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของพวกเขา’?
13He pilnam pum taengah paek ham maeh te kai taengah me lamkah nim a om eh? Kai taengah rhap uh tih, 'Kaimih he maeh m'pae lamtah ka ca uh eh,’ a ti uh.
13ข้าพเจ้าจะหาเนื้อจากไหนมาให้ประชาชนทั้งหมดนี้? เพราะพวกเขาร้องไห้ต่อหน้าข้าพเจ้าว่า ‘เอาเนื้อมาให้เรากิน’
14He pilnam pum phueih ham tah kai bueng neh ka coeng moenih, kai ham khaw rhih aih.
14ข้าพเจ้าคนเดียวไม่สามารถแบกภาระของประชาชนทั้งหมดนี้ได้ เพราะหนักเกินกำลังของข้าพเจ้า
15Kai he he tla nan saii oeh atah kamah he nan ngawn khaw nan ngawn laeh mako. Na mikhmuh ah mikdaithen ka dang atah ka yoethae he ka hmu boel eh?,” a ti nah.
15ถ้าพระองค์จะทรงปฏิบัติต่อข้าพเจ้าเช่นนี้ และถ้าข้าพเจ้าได้รับความโปรดปรานจากพระองค์ โปรดฆ่าข้าพเจ้าเสียเดี๋ยวนี้เถิด อย่าให้ข้าพเจ้าต้องเห็นความทุกข์ของตนเลย”
16Te vaengah BOEIPA loh Moses te, “Israel kah a hamca lamloh pilnam kah a hamca neh rhoiboei la na ming te hlang sawmrhih ah kai taengla han coi. Amih te tingtunnah dap la khuen lamtah namah taengah pahoi pai uh saeh.
16พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงรวบรวมผู้อาวุโสของอิสราเอลมาให้เรา 70 คน ซึ่งเจ้ารู้ว่าเป็นผู้อาวุโสของประชาชนและเป็นเจ้าหน้าที่ปกครองพวกเขา จงพาคนเหล่านั้นมาที่เต็นท์นัดพบ ให้พวกเขายืนอยู่กับเจ้าที่นั่น
17Ka suntla vetih nang te pahoi kam voek bitni. Te vaengah nang dongkah Mueihla te ka pet vetih amih soah ka khueh ni. Pilnam kah hnorhih te nang n'yingyawn puei daengah ni nang namah bueng ham na phueih pawt eh.
17เราจะลงมาพูดกับเจ้าที่นั่น เราจะแบ่งพระวิญญาณซึ่งอยู่เหนือเจ้าไปวางไว้เหนือพวกเขา แล้วพวกเขาจะช่วยเจ้าแบกภาระของประชาชน เพื่อเจ้าจะไม่ต้องแบกเพียงลำพัง
18Pilnam te, “Thangvuen kah ham ciim uh laeh. Maeh caak ham mai te BOEIPA hna ah na rhap uh tih, “U long nim mamih he maeh n'cah ve, Egypt ah ni mamih ham a hoeikhang palueng,” na ti dongah BOEIPA loh nangmih te maeh m'paek vetih na caak uh bitni.
18“จงบอกประชาชนว่า ‘จงชำระตัวให้บริสุทธิ์เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้ แล้วพวกเจ้าจะได้กินเนื้อ เพราะพวกเจ้าร้องไห้จนพระยาห์เวห์ทรงได้ยินว่า “ใครจะหาเนื้อมาให้เรากิน? ตอนอยู่ในอียิปต์เรามีความเป็นอยู่ดี” ดังนั้นพระยาห์เวห์จะประทานเนื้อให้พวกเจ้า และพวกเจ้าจะได้กิน
19Hnin at bueng na ca mahpawh, hnin nit mai pawt tih hnin nga mai moenih. Hnin rha bal mai pawt tih khohnin kul bueng moenih.
19พวกเจ้าจะไม่ได้กินเพียง 1 วัน 2 วัน 5 วัน 10 วัน หรือ 20 วัน
20Hla bal hnin bal na hnarhong lamloh a coe vaengah nangmih ham kona-awk la om bitni. Na khui ah BOEIPA na hnawt uh tih na rhap uh. A mikhmuh ah, “Balae tih Egypt lamloh n'caeh uh he,” na ti uh ,”ti nah,” a ti.
20แต่จะกินตลอดทั้งเดือน จนเนื้อล้นออกมาทางจมูกและพวกเจ้ารังเกียจมัน เพราะพวกเจ้าปฏิเสธพระยาห์เวห์ผู้ทรงอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า และร้องไห้ต่อหน้าพระองค์ว่า “ทำไมเราจึงออกมาจากอียิปต์?”’”
21Tedae Moses loh, “Pilnam kah rhalkap he thawng ya rhuk lo tih a khui ah kai ka om ngawn. Namah long tah, “Amih te maeh ka paek vetih khohnin bal hla bal a cak uh bitni,” na ti.
21โมเสสทูลว่า “ประชาชนที่ข้าพเจ้าอยู่ท่ามกลางมีชายเดินเท้า 600,000 คน แต่พระองค์ตรัสว่า ‘เราจะให้เนื้อพวกเขากินตลอดทั้งเดือน’
22Amih ham boiva neh saelhung ngawn cakhaw amih te cung venim?Tuitunli kah nga boeih te amih ham kol pah cakhaw amih te cung venim?” a ti nah.
22ถ้าฆ่าแกะกับโคทั้งฝูงให้พวกเขา จะเพียงพอหรือ? ถ้ารวบรวมปลาทั้งหมดในทะเลมาให้พวกเขา จะเพียงพอหรือ?”
23Te dongah BOEIPA loh Moses te, “BOEIPA he a kut ngun a? Kai ol he nang taengah a thoeng khaw, a thoeng pawt khaw na hmuh pawn ni,” a ti nah.
23พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “พระหัตถ์ของพระยาห์เวห์สั้นเกินจะเอื้อมถึงแล้วหรือ? บัดนี้เจ้าจะได้เห็นว่าถ้อยคำของเราจะเกิดขึ้นจริงกับเจ้าหรือไม่”
24Te phoeiah Moses te cet tih pilnam taengah BOEIPA ol a thui. Te phoeiah pilnam kah a hamca khui lamloh hlang sawmrhih te a coi tih amih te dap kaepvai ah a pai sak.
24โมเสสออกไปบอกถ้อยคำของพระยาห์เวห์แก่ประชาชน แล้วรวบรวมผู้อาวุโสของประชาชน 70 คน ให้ยืนล้อมรอบเต็นท์
25Te vaengah BOEIPA te cingmai khuiah ha suntla tih anih te a voek. Te phoeiah anih dongkah Mueihla te a pet tih a ham rhoek hlang sawmrhih soah a paek. Amih soah Mueihla a om van neh tonghma uh dae khoep uh hae pawh.
25พระยาห์เวห์ลงมาในเมฆและตรัสกับโมเสส พระองค์ทรงแบ่งพระวิญญาณซึ่งอยู่เหนือโมเสสไปวางไว้เหนือผู้อาวุโสทั้ง 70 คน เมื่อพระวิญญาณมาอยู่เหนือพวกเขา พวกเขาก็กล่าวคำเผยพระวจนะ แต่หลังจากนั้นไม่ได้ทำอีก
26Te vaengah hlang panit tah rhaehhmuen ah uelh rhoi. Pakhat ming tah Eldad tih pabae te a ming Medad ni. Amih rhoi soah mueihla om tih amih rhoi khaw thum rhoi. Tedae dap la mop rhoi pawt tih rhaehhmuen ah tonghma rhoi.
26ยังมีชาย 2 คนอยู่ในค่าย คนหนึ่งชื่อเอลดาด อีกคนหนึ่งชื่อเมดาด พระวิญญาณมาอยู่เหนือพวกเขา ทั้งสองมีชื่ออยู่ในรายชื่อ แต่ไม่ได้ออกไปที่เต็นท์ พวกเขาจึงกล่าวคำเผยพระวจนะอยู่ในค่าย
27Te dongah camoe pakhat te yong tih Moses taengah a puen pah. Te vaengah, “Eldad neh Medad tah rhaehhmuen ah tonghma rhoi,” a ti nah.
27ชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาบอกโมเสสว่า “เอลดาดกับเมดาดกำลังกล่าวคำเผยพระวจนะอยู่ในค่าย!”
28Te dongah Moses loh a cacawn lamkah a tueihyoeih Nun capa Joshua loh a doo tih, “Ka boeipa Moses aw amih te paa sak,” a ti nah.
28โยชูวาบุตรนูน ผู้รับใช้ของโมเสสและเป็นหนึ่งในคนที่เขาเลือกไว้ พูดว่า “ท่านโมเสสผู้เป็นนายของข้าพเจ้า โปรดห้ามพวกเขาเถิด!”
29Tedae Moses loh anih te, “Kai ham na thatlai a? BOEIPA kah pilnam pum he tonghma la a khueh mai khaming. Amih rhoi soah BOEIPA a mueihla a paek maco,” a ti.
29โมเสสตอบเขาว่า “เจ้ากำลังร้อนใจแทนข้าหรือ? ข้าอยากให้ประชาชนทั้งหมดของพระยาห์เวห์เป็นผู้เผยพระวจนะ และอยากให้พระยาห์เวห์วางพระวิญญาณของพระองค์ไว้เหนือพวกเขา!”
30Te phoeiah Moses te Israel a ham rhoek neh a rhaehhmuen la khoem uh.
30แล้วโมเสสกับบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอลก็กลับเข้าไปในค่าย
31Te phoeiah BOEIPA taeng lamloh khohli a tueih tih tuipuei lamkah tanghuem a khuen pah. Te vaengah rhaehhmuen la hnin at longcaeh, hnin at longcaeh hil a khueh pah. Rhaehhmuen kaepvai ah khaw diklai hman ah dong nit hil ngang.
31ลมจากพระยาห์เวห์พัดออกมา พาฝูงนกคุ่มจากทะเลมาปล่อยให้ตกลงข้างค่าย แผ่ออกไปโดยรอบค่าย ด้านนี้ไกลประมาณระยะเดินทาง 1 วัน และอีกด้านหนึ่งก็ไกลประมาณระยะเดินทาง 1 วัน ฝูงนกอยู่สูงจากพื้นดินประมาณ 2 ศอก
32Pilnam te thoo tih khothaih puet, khoyin puet, a vuen hnin at puet tanghuem te a kol uh. Homer parha a baeko hil khaw a kol uh tih rhaehhmuen kaepvai ah a yaal la a yaal uh.
32ประชาชนออกไปเก็บนกคุ่มตลอดวันนั้น ตลอดคืนนั้น และตลอดวันรุ่งขึ้น คนที่เก็บได้น้อยที่สุดยังเก็บได้ 10 โฮเมอร์ แล้วพวกเขาก็นำนกเหล่านั้นไปวางเรียงไว้รอบค่าย
33Maeh te a no laklo ah a ai hlan vaengah BOEIPA kah thintoek te pilnam taengah sai tih BOEIPA loh pilnam te hmasoe puei neh muep a ngawn.
33ขณะที่เนื้อยังคาอยู่ในปาก ก่อนที่พวกเขาจะเคี้ยว พระยาห์เวห์ทรงโกรธประชาชนอย่างรุนแรง และพระยาห์เวห์ทรงลงโทษพวกเขาด้วยภัยพิบัติร้ายแรงมาก
34Te vaengah maeh hue pilnam te pahoi a up uh dongah te hmuen ming khaw Kiborthhattaavah la a khue.
34สถานที่นั้นจึงมีชื่อว่าคิบโรทฮัททาอาวาห์ เพราะที่นั่นพวกเขาฝังคนที่มีความอยาก
35Pilnam te Kiborthhattaavah lamloh Hazeroth la puen uh tih Hazeroth ah om uh.
35ประชาชนเดินทางจากคิบโรทฮัททาอาวาห์ไปยังฮาเซโรท และพักอยู่ที่ฮาเซโรท
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.