Lampah 21
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Tuithim kah khosa Arad manghai Kanaan loh Atharim longpuei ah Israel a pawk te a yaak vaengah Israel te a vathoh tih tamna la a sol.
1ชาวคานาอัน คือกษัตริย์แห่งอาราดซึ่งอาศัยอยู่ในดินแดนตอนใต้ ได้ยินว่าอิสราเอลกำลังมาตามทางอาธาริม เขาจึงสู้รบกับอิสราเอลและจับบางคนไปเป็นเชลย
2Te vaengah Israel loh BOEIPA taengah olcaeng neh a caeng tih, “He pilnam he ka kut ah nan paek la nan paek atah a khopuei khaw ka thup bitni,” a ti nah.
2อิสราเอลปฏิญาณต่อพระยาห์เวห์ว่า “ถ้าพระองค์ทรงมอบชนชาตินี้ไว้ในมือของข้าพระองค์จริง ๆ ข้าพระองค์จะทำลายเมืองต่าง ๆ ของพวกเขาให้หมดสิ้น”
3BOEIPA loh Israel kah ol te a yaak dongah Kanaan te a paek. Te dongah amih neh a khopuei te a thup tih a hmuen ming te Hormah a sak.
3พระยาห์เวห์ทรงฟังเสียงของอิสราเอล และทรงมอบชาวคานาอันให้ พวกเขาจึงทำลายคนเหล่านั้นกับเมืองต่าง ๆ ให้หมดสิ้น สถานที่นั้นจึงได้ชื่อว่าโฮรมาห์
4Hor tlang lamloh carhaek tuili longpuei la Edom khohmuen te lan ham cet uh. Tedae longpueng ah pilnam kah hinglu tah a huet pah.
4พวกเขาออกเดินทางจากภูเขาโฮร์ไปตามทางสู่ทะเลแดง เพื่ออ้อมแผ่นดินเอโดม ประชาชนท้อใจอย่างมากเพราะการเดินทาง
5Te dongah pilnam loh Pathen taeng neh Moses taengah, “Khosoek ah duek ham mai he balae tih Egypt lamloh kaimih nang khuen. Buh om pawh, tui om pawh. Buh kak tangkik he kaimih kah hinglu khaw a mueipuel coeng,” a ti uh.
5ประชาชนพูดต่อต้านพระเจ้าและโมเสสว่า “ทำไมพวกท่านจึงพาเราออกจากอียิปต์มาตายในถิ่นทุรกันดาร? ที่นี่ไม่มีขนมปัง ไม่มีน้ำ และเราเบื่อหน่ายอาหารน่ารังเกียจนี้เต็มทีแล้ว!”
6Te dongah BOEIPA loh pilnam taengah minyuk rhul te a tueih pah tih pilnam te a tuk dongah Israel khui lamkah pilnam muep duek.
6พระยาห์เวห์ทรงส่งงูพิษเข้ามาท่ามกลางประชาชน มันกัดผู้คน และชาวอิสราเอลตายเป็นจำนวนมาก
7Te vaengah pilnam te Moses taengla cet tih, “BOEIPA taeng neh nang taengah ka cal uh tholh coeng. BOEIPA taengah thangthui lamtah rhul te kaimih taeng lamloh khoe mai saeh,” a ti uh. Te dongah Moses te pilnam ham a thangthui pah.
7ประชาชนมาหาโมเสสและพูดว่า “เราทำบาปแล้ว เพราะเราพูดต่อต้านพระยาห์เวห์และต่อต้านท่าน ขอท่านอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ให้พระองค์ทรงนำงูเหล่านี้ออกไปจากเรา” โมเสสจึงอธิษฐานเพื่อประชาชน
8Te dongah BOEIPA loh Moses te, “Namah loh minyuk saii lamtah rholik soah bang, te vaengah nana om bitni, rhul kah a tuk boeih loh te te a hmuh vaengah hing ni,” a ti nah.
8พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงทำรูปงูพิษและติดไว้บนเสา เมื่อใครถูกกัดและมองดูรูปงูนั้น เขาจะมีชีวิตอยู่”
9Te phoeiah Moses loh rhohum rhul te a saii tih rholik dongah a tai. Te a om phoeiah atah rhul loh hlang a tuk akhaw rhohum rhul te a paelki tih hing.
9โมเสสจึงทำงูทองสัมฤทธิ์และติดไว้บนเสา เมื่อใดที่งูกัดใคร ถ้าคนนั้นมองดูงูทองสัมฤทธิ์ เขาก็มีชีวิตอยู่
10Te phoeiah Israel ca rhoek te thoeih uh tih Oboth ah rhaeh uh.
10ชาวอิสราเอลออกเดินทางและตั้งค่ายที่โอโบท
11Oboth lamloh thoeih uh tih khomik khocuk kah Moab dan, Ijeabarim khosoek ah rhaeh uh.
11พวกเขาออกเดินทางจากโอโบทและตั้งค่ายที่อิเยอาบาริม ในถิ่นทุรกันดารด้านหน้าโมอับทางทิศตะวันออก
12Te lamloh cet uh tih Zered soklong ah rhaeh uh.
12จากที่นั่น พวกเขาออกเดินทางและตั้งค่ายในหุบเขาเศเรด
13Te lamloh cet uh tih Amori khorhi lamkah aka pawk khosoek kah Arnon rhalvangan ah rhaeh uh. Moab khorhi kah Arnon tah Moab laklo neh Amori laklo ah om.
13จากที่นั่น พวกเขาออกเดินทางและตั้งค่ายอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำอารโนน ซึ่งอยู่ในถิ่นทุรกันดารที่ทอดออกจากเขตแดนของชาวอาโมไรต์ เพราะแม่น้ำอารโนนเป็นชายแดนของโมอับ อยู่ระหว่างโมอับกับชาวอาโมไรต์
14Te dongah BOEIPA kah caemtloek cabu khuiah tah “Suphah kah Vaheb neh Arnon soklong,” a ti.
14ด้วยเหตุนี้จึงมีข้อความใน หนังสือสงครามของพระยาห์เวห์ ว่า “วาเฮบในสุฟาห์ และหุบเขาต่าง ๆ แห่งอารโนน
15Soklong kah tuibah te Ar khosa la a doo tih Moab khorhi te a pangnat.
15รวมทั้งเนินลาดของหุบเขาซึ่งเอียงไปทางที่อยู่ของอาร์ และพาดอยู่ตามชายแดนโมอับ”
16Te lamloh Beer la thoeih uh tih tekah tuito ah tah BOEIPA loh Moses te, “Pilnam te coi lamtah amih te tui ka pae eh?,” a ti nah.
16จากที่นั่นพวกเขาออกเดินทางไปยังเบเออร์ นี่คือบ่อน้ำที่พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงเรียกประชาชนมารวมกัน แล้วเราจะให้น้ำแก่พวกเขา”
17Te vaengah Israel loh hekah laa he a hlai. Tuito phuet lah, amah te doo lah.
17แล้วอิสราเอลร้องเพลงนี้ว่า “บ่อน้ำเอ๋ย จงมีน้ำผุดขึ้นมา! จงร้องเพลงให้บ่อน้ำนี้
18Tuito te mangpa rhoek loh a too uh tih, pilnam hlangcong rhoek loh a vueh. Mattanah khosoek lamloh a conghol neh a taem uh.
18บ่อน้ำซึ่งบรรดาผู้นำขุดไว้ ซึ่งเหล่าผู้ทรงเกียรติของประชาชนขุดไว้ ด้วยคทาและไม้เท้าของพวกเขา” จากถิ่นทุรกันดาร พวกเขาออกเดินทางไปมัทธานาห์
19Mattanah lamloh kaloh Nahaliel, Nahaliel lamloh Bamoth,
19จากมัทธานาห์ไปนาฮาลิเอล จากนาฮาลิเอลไปบาโมท
20Bamoth lamloh Moab khohmuen kah kolrhawk, Pisgah som neh khopong hmai kah a dan la thoeih uh.
20และจากบาโมทไปยังหุบเขาในที่ราบโมอับ ถึงยอดปิสกาห์ซึ่งมองลงไปเห็นถิ่นกันดาร
21Israel loh Amori manghai Sihon taengah puencawn a tueih tih,
21อิสราเอลส่งผู้ส่งสารไปหาสิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์ว่า
22“Na khohmuen longah ka kat mai eh, lohma li neh misurdum khuiah ka ael uh mahpawh, tuito tui khaw ka o uh mahpawh, na khorhi ka poeng hil manghai longpuei bangla ka vai uh bitni,” a ti nah.
22“ขอให้เราผ่านแผ่นดินของท่าน เราจะไม่เลี้ยวเข้าไปในไร่นาหรือสวนองุ่น และจะไม่ดื่มน้ำจากบ่อน้ำ เราจะเดินไปตามทางหลวงของกษัตริย์จนกว่าจะพ้นเขตแดนของท่าน”
23Tedae Sihon loh Israel te a khorhi longah kat sak pawh. Sihon loh a pilnam boeih te a coi tih Israel doe ham khosoek la cet uh. Jahaz la a pawk vaengah Israel te a tloek.
23แต่สิโหนไม่ยอมให้อิสราเอลผ่านเขตแดนของเขา สิโหนรวบรวมประชาชนทั้งหมดของเขา ออกไปเผชิญหน้ากับอิสราเอลในถิ่นทุรกันดาร และมาถึงยาฮาส เขาสู้รบกับอิสราเอล
24Te dongah Israel loh anih te cunghang ha neh a tloek tih a khohmuen te Arnon lamloh Jabbok hil, Ammon koca taeng duela a huul pa. Te vaengah Ammon koca khorhi tah cak.
24อิสราเอลใช้คมดาบฆ่าเขาและยึดครองแผ่นดินของเขาตั้งแต่แม่น้ำอารโนนถึงแม่น้ำยับบอก จนถึงเขตแดนของชาวอัมโมน เพราะเขตแดนของชาวอัมโมนมีการป้องกันอย่างแข็งแกร่ง
25Israel ca loh te kah khopuei boeih te a loh pah. Te dongah Israel loh Amori khopuei rhoek boeih ah khaw, Heshbon neh a khobuel boeih ah khaw kho a sak.
25อิสราเอลยึดเมืองเหล่านี้ทั้งหมด และอาศัยอยู่ในเมืองทั้งหมดของชาวอาโมไรต์ ทั้งในเฮชโบนและหมู่บ้านโดยรอบทั้งหมด
26Amori manghai Sihon kah khopuei Heshbon phoeiah tah lamhma kah Moab manghai te a tloek tih a kut lamkah a khohmuen pum te Arnon duela a loh.
26เพราะเฮชโบนเป็นเมืองของสิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์ ซึ่งเคยสู้รบกับกษัตริย์องค์ก่อนของโมอับ และยึดแผ่นดินทั้งหมดจากมือของเขาจนถึงแม่น้ำอารโนน
27Te dongah aka thuidoek rhoek loh, “Halo uh, Heshbon thoh uh lamtah Sihon khopuei khaw sikim saeh,” tila aka thuidoek rhoek loh a thui uh.
27ดังนั้นผู้กล่าวสุภาษิตจึงกล่าวว่า “จงมายังเฮชโบน ให้เมืองของสิโหนถูกสร้างขึ้นและตั้งมั่น
28Hmai te Heshbon lamloh puek tih Sihon khorha lamkah hmaisai loh Arnon kah hmuensang boei, Moab Ar te a hlawp.
28เพราะไฟออกมาจากเฮชโบน เปลวไฟออกมาจากเมืองของสิโหน มันเผาผลาญอาร์แห่งโมอับ และบรรดาผู้ครอบครองที่สูงแห่งอารโนน
29Anunae Moab nang aih te, Khemosh pilnam na milh coeng, a capa rhoek! te hlangyong la, a canu rhoek khaw Sihon Amori manghai taengah thongtla la a paek.
29โมอับเอ๋ย วิบัติแก่เจ้า! ประชาชนของเคโมชเอ๋ย เจ้าถูกทำลายแล้ว! เขาปล่อยให้บรรดาลูกชายของเขาต้องหลบหนี และบรรดาลูกสาวของเขาตกเป็นเชลย แก่สิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์
30Amih te n'dong tih Heshbon tah Dibon duela milh, Medeba taengkah Nophah duela m'pong sak uh coeng,” a ti uh.
30เรายิงพวกเขา เฮชโบนพินาศไปจนถึงดีโบน เราทำลายจนถึงโนฟาห์ ซึ่งทอดไปถึงเมเดบา”
31Te dongah Israel loh Amori khohmuen ah kho a sak.
31ดังนั้นอิสราเอลจึงอาศัยอยู่ในแผ่นดินของชาวอาโมไรต์
32Te phoeiah Moses loh Jazer ah longyam la a tueih tih a khobuel rhoek te a buem, a huul uh phoeiah Amori te pahoi a vai uh.
32โมเสสส่งคนไปสอดแนมยาเซอร์ พวกเขายึดหมู่บ้านโดยรอบและขับไล่ชาวอาโมไรต์ที่อยู่ที่นั่น
33Te phoeiah mael uh tih Bashan longpuei a paan uh. Te vaengah Bashan manghai Oga tah amih doe hamla amah khaw a pilnam boeih khaw, Edrei caemtloeknah la cet.
33แล้วพวกเขาหันไปขึ้นตามทางสู่บาชาน โอกกษัตริย์แห่งบาชานพร้อมกับประชาชนทั้งหมดออกมาเผชิญหน้ากับพวกเขาเพื่อสู้รบที่เอเดรอี
34Tedae BOEIPA loh Moses taengah, “Anih te rhih boeh, Na kut dongah anih neh a pilnam boeih khaw, a khohmuen khaw kam paek coeng. Heshbon kah khosa, Amori manghai Sihon taengah na saii bangla anih te saii van,” a ti nah.
34พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “อย่ากลัวเขาเลย เพราะเราได้มอบเขา ประชาชนทั้งหมด และแผ่นดินของเขาไว้ในมือของเจ้าแล้ว เจ้าจงทำกับเขาเหมือนที่เจ้าทำกับสิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์ ซึ่งอาศัยอยู่ที่เฮชโบน”
35Te dongah a taengah rhaengnaeng khaw a sueng pawt hil amah khaw, a ca rhoek khaw, a pilnam boeih khaw a tloek pa uh tih a khohmuen te a huul uh.
35พวกเขาจึงฆ่าโอกพร้อมกับบรรดาลูกชายและประชาชนทั้งหมดของเขาจนไม่เหลือผู้รอดชีวิต แล้วพวกเขาก็ยึดครองแผ่นดินของเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.