Lampah 21
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Tuithim kah khosa Arad manghai Kanaan loh Atharim longpuei ah Israel a pawk te a yaak vaengah Israel te a vathoh tih tamna la a sol.
1O cananeu, o rei de Arade, que habitava no Sul, ouviu que Israel vinha pelo caminho de Atarim. Ele lutou contra Israel e levou alguns deles como prisioneiros.
2Te vaengah Israel loh BOEIPA taengah olcaeng neh a caeng tih, “He pilnam he ka kut ah nan paek la nan paek atah a khopuei khaw ka thup bitni,” a ti nah.
2Israel fez um voto ao SENHOR e disse: “Se de fato entregares este povo em minhas mãos, então destruirei totalmente as suas cidades.”
3BOEIPA loh Israel kah ol te a yaak dongah Kanaan te a paek. Te dongah amih neh a khopuei te a thup tih a hmuen ming te Hormah a sak.
3O SENHOR ouviu a voz de Israel e entregou os cananeus; e eles os destruíram totalmente, junto com as suas cidades. O nome do lugar foi chamado Horma.
4Hor tlang lamloh carhaek tuili longpuei la Edom khohmuen te lan ham cet uh. Tedae longpueng ah pilnam kah hinglu tah a huet pah.
4Eles viajaram do monte Hor pelo caminho do mar Vermelho, para contornar a terra de Edom. A alma do povo ficou muito desanimada por causa da jornada.
5Te dongah pilnam loh Pathen taeng neh Moses taengah, “Khosoek ah duek ham mai he balae tih Egypt lamloh kaimih nang khuen. Buh om pawh, tui om pawh. Buh kak tangkik he kaimih kah hinglu khaw a mueipuel coeng,” a ti uh.
5O povo falou contra Deus e contra Moisés: “Por que vocês nos tiraram do Egito para morrermos no deserto? Pois não há pão, não há água, e a nossa alma detesta esta comida repugnante!”
6Te dongah BOEIPA loh pilnam taengah minyuk rhul te a tueih pah tih pilnam te a tuk dongah Israel khui lamkah pilnam muep duek.
6O SENHOR enviou serpentes venenosas entre o povo, e elas morderam o povo. Muitas pessoas de Israel morreram.
7Te vaengah pilnam te Moses taengla cet tih, “BOEIPA taeng neh nang taengah ka cal uh tholh coeng. BOEIPA taengah thangthui lamtah rhul te kaimih taeng lamloh khoe mai saeh,” a ti uh. Te dongah Moses te pilnam ham a thangthui pah.
7O povo foi a Moisés e disse: “Nós pecamos, porque falamos contra o SENHOR e contra você. Ore ao SENHOR para que ele tire as serpentes de nós.” Moisés orou pelo povo.
8Te dongah BOEIPA loh Moses te, “Namah loh minyuk saii lamtah rholik soah bang, te vaengah nana om bitni, rhul kah a tuk boeih loh te te a hmuh vaengah hing ni,” a ti nah.
8O SENHOR disse a Moisés: “Faça uma serpente venenosa e coloque-a sobre uma haste. Acontecerá que todo aquele que for mordido, quando olhar para ela, viverá.”
9Te phoeiah Moses loh rhohum rhul te a saii tih rholik dongah a tai. Te a om phoeiah atah rhul loh hlang a tuk akhaw rhohum rhul te a paelki tih hing.
9Moisés fez uma serpente de bronze e a colocou sobre a haste. Se uma serpente mordesse algum homem, quando ele olhava para a serpente de bronze, ele vivia.
10Te phoeiah Israel ca rhoek te thoeih uh tih Oboth ah rhaeh uh.
10Os filhos de Israel viajaram e acamparam em Obote.
11Oboth lamloh thoeih uh tih khomik khocuk kah Moab dan, Ijeabarim khosoek ah rhaeh uh.
11Eles viajaram de Obote e acamparam em Ije-Abarim, no deserto que está defronte de Moabe, em direção ao nascer do sol.
12Te lamloh cet uh tih Zered soklong ah rhaeh uh.
12Dali eles viajaram e acamparam no vale de Zerede.
13Te lamloh cet uh tih Amori khorhi lamkah aka pawk khosoek kah Arnon rhalvangan ah rhaeh uh. Moab khorhi kah Arnon tah Moab laklo neh Amori laklo ah om.
13Dali eles viajaram e acamparam do outro lado do Arnom, que está no deserto que se estende desde a fronteira dos amorreus; pois o Arnom é a fronteira de Moabe, entre Moabe e os amorreus.
14Te dongah BOEIPA kah caemtloek cabu khuiah tah “Suphah kah Vaheb neh Arnon soklong,” a ti.
14Por isso é dito no O Livro das Guerras do SENHOR , “Vaebe em Sufa, os vales do Arnom,
15Soklong kah tuibah te Ar khosa la a doo tih Moab khorhi te a pangnat.
15a encosta dos vales que se inclina para a habitação de Ar, e se apoia na fronteira de Moabe.”
16Te lamloh Beer la thoeih uh tih tekah tuito ah tah BOEIPA loh Moses te, “Pilnam te coi lamtah amih te tui ka pae eh?,” a ti nah.
16Dali eles viajaram para Beer; este é o poço do qual o SENHOR disse a Moisés: “Reúna o povo, e eu lhes darei água.”
17Te vaengah Israel loh hekah laa he a hlai. Tuito phuet lah, amah te doo lah.
17Então Israel cantou esta canção: “Brote, ó poço! Cantem para ele,
18Tuito te mangpa rhoek loh a too uh tih, pilnam hlangcong rhoek loh a vueh. Mattanah khosoek lamloh a conghol neh a taem uh.
18o poço que os príncipes cavaram, que os nobres do povo cavaram, com o cetro e com os seus cajados.” Do deserto eles viajaram para Mataná;
19Mattanah lamloh kaloh Nahaliel, Nahaliel lamloh Bamoth,
19e de Mataná para Naaliel; e de Naaliel para Bamote;
20Bamoth lamloh Moab khohmuen kah kolrhawk, Pisgah som neh khopong hmai kah a dan la thoeih uh.
20e de Bamote para o vale que está no campo de Moabe, até o topo de Pisga, que olha para o deserto.
21Israel loh Amori manghai Sihon taengah puencawn a tueih tih,
21Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, dizendo:
22“Na khohmuen longah ka kat mai eh, lohma li neh misurdum khuiah ka ael uh mahpawh, tuito tui khaw ka o uh mahpawh, na khorhi ka poeng hil manghai longpuei bangla ka vai uh bitni,” a ti nah.
22“Deixe-me passar pela sua terra. Não nos desviaremos para os campos nem para as vinhas. Não beberemos da água dos poços. Iremos pela estrada do rei, até que tenhamos passado pela sua fronteira.”
23Tedae Sihon loh Israel te a khorhi longah kat sak pawh. Sihon loh a pilnam boeih te a coi tih Israel doe ham khosoek la cet uh. Jahaz la a pawk vaengah Israel te a tloek.
23Seom não permitiu que Israel passasse pela sua fronteira, mas Seom reuniu todo o seu povo e saiu contra Israel no deserto, e chegou a Jaza. Ele lutou contra Israel.
24Te dongah Israel loh anih te cunghang ha neh a tloek tih a khohmuen te Arnon lamloh Jabbok hil, Ammon koca taeng duela a huul pa. Te vaengah Ammon koca khorhi tah cak.
24Israel o feriu ao fio da espada e tomou posse de sua terra, desde o Arnom até o Jaboque, até os filhos de Amom; pois a fronteira dos filhos de Amom era fortificada.
25Israel ca loh te kah khopuei boeih te a loh pah. Te dongah Israel loh Amori khopuei rhoek boeih ah khaw, Heshbon neh a khobuel boeih ah khaw kho a sak.
25Israel tomou todas essas cidades. Israel habitou em todas as cidades dos amorreus, em Hesbom e em todas as suas aldeias.
26Amori manghai Sihon kah khopuei Heshbon phoeiah tah lamhma kah Moab manghai te a tloek tih a kut lamkah a khohmuen pum te Arnon duela a loh.
26Pois Hesbom era a cidade de Seom, o rei dos amorreus, que havia lutado contra o antigo rei de Moabe e tomado toda a sua terra de suas mãos, até o Arnom.
27Te dongah aka thuidoek rhoek loh, “Halo uh, Heshbon thoh uh lamtah Sihon khopuei khaw sikim saeh,” tila aka thuidoek rhoek loh a thui uh.
27Por isso, os que falam em provérbios dizem: “Venham para Hesbom. Que a cidade de Seom seja construída e estabelecida;
28Hmai te Heshbon lamloh puek tih Sihon khorha lamkah hmaisai loh Arnon kah hmuensang boei, Moab Ar te a hlawp.
28pois um fogo saiu de Hesbom, uma chama da cidade de Seom. Ele devorou Ar de Moabe, os senhores dos lugares altos do Arnom.
29Anunae Moab nang aih te, Khemosh pilnam na milh coeng, a capa rhoek! te hlangyong la, a canu rhoek khaw Sihon Amori manghai taengah thongtla la a paek.
29Ai de você, Moabe! Você está destruído, povo de Quemós! Ele entregou seus filhos como fugitivos, e suas filhas ao cativeiro, a Seom, rei dos amorreus.
30Amih te n'dong tih Heshbon tah Dibon duela milh, Medeba taengkah Nophah duela m'pong sak uh coeng,” a ti uh.
30Nós os alvejamos. Hesbom pereceu até Dibom. Nós devastamos até Nofá, que se estende até Medeba.”
31Te dongah Israel loh Amori khohmuen ah kho a sak.
31Assim Israel habitou na terra dos amorreus.
32Te phoeiah Moses loh Jazer ah longyam la a tueih tih a khobuel rhoek te a buem, a huul uh phoeiah Amori te pahoi a vai uh.
32Moisés mandou espiar Jazer. Eles tomaram as suas aldeias e expulsaram os amorreus que lá estavam.
33Te phoeiah mael uh tih Bashan longpuei a paan uh. Te vaengah Bashan manghai Oga tah amih doe hamla amah khaw a pilnam boeih khaw, Edrei caemtloeknah la cet.
33Eles se viraram e subiram pelo caminho de Basã. Ogue, o rei de Basã, saiu contra eles, ele e todo o seu povo, para a batalha em Edrei.
34Tedae BOEIPA loh Moses taengah, “Anih te rhih boeh, Na kut dongah anih neh a pilnam boeih khaw, a khohmuen khaw kam paek coeng. Heshbon kah khosa, Amori manghai Sihon taengah na saii bangla anih te saii van,” a ti nah.
34O SENHOR disse a Moisés: “Não tenha medo dele, pois eu o entreguei em suas mãos, com todo o seu povo e a sua terra. Você fará com ele como fez com Seom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom.”
35Te dongah a taengah rhaengnaeng khaw a sueng pawt hil amah khaw, a ca rhoek khaw, a pilnam boeih khaw a tloek pa uh tih a khohmuen te a huul uh.
35Então eles o feriram, com seus filhos e todo o seu povo, até que não houvesse sobreviventes; e tomaram posse de sua terra.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.