Нумерь 21
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ымпэратул Арадулуй, ун канаанит каре локуя ла мязэзи, а аузит кэ Исраел вине пе друмул Атарим. Ел с-а луптат ымпотрива луй Исраел ши а луат май мулць приншь де рэзбой.
1O cananeu, o rei de Arade, que habitava no Sul, ouviu que Israel vinha pelo caminho de Atarim. Ele lutou contra Israel e levou alguns deles como prisioneiros.
2Атунч Исраел а фэкут Домнулуй о журуинцэ ши а зис: „Дакэ вей да пе попорул ачеста ын мыниле меле, ый вой нимичи ку десэвыршире четэциле.”
2Israel fez um voto ao SENHOR e disse: “Se de fato entregares este povo em minhas mãos, então destruirei totalmente as suas cidades.”
3Домнул а аузит гласул луй Исраел ши а дат пе канааниць ын мыниле луй. Исраелиций й-ау нимичит ку десэвыршире, пе ей ши четэциле лор, ши локул ачела л-ау нумит Хорма.
3O SENHOR ouviu a voz de Israel e entregou os cananeus; e eles os destruíram totalmente, junto com as suas cidades. O nome do lugar foi chamado Horma.
4Ау плекат де ла мунтеле Хор пе друмул каре дуче спре Маря Рошие, ка сэ околяскэ цара Едомулуй. Попорул шь-а пердут рэбдаря пе друм
4Eles viajaram do monte Hor pelo caminho do mar Vermelho, para contornar a terra de Edom. A alma do povo ficou muito desanimada por causa da jornada.
5ши а ворбит ымпотрива луй Думнезеу ши ымпотрива луй Мойсе: „Пентру че не-аць скос дин Еӂипт ка сэ мурим ын пустиу? Кэч ну есте нич пыне, нич апэ ши ни с-а скырбит суфлетул де ачастэ хранэ проастэ.”
5O povo falou contra Deus e contra Moisés: “Por que vocês nos tiraram do Egito para morrermos no deserto? Pois não há pão, não há água, e a nossa alma detesta esta comida repugnante!”
6Атунч, Домнул а тримис ымпотрива попорулуй ниште шерпь ынфокаць, каре ау мушкат попорул, аша ынкыт ау мурит мулць оамень ын Исраел.
6O SENHOR enviou serpentes venenosas entre o povo, e elas morderam o povo. Muitas pessoas de Israel morreram.
7Попорул а венит ла Мойсе ши а зис: „Ам пэкэтуит, кэч ам ворбит ымпотрива Домнулуй ши ымпотрива та. Роагэ-те Домнулуй ка сэ депэртезе де ла ной ачешть шерпь.” Мойсе с-а ругат пентру попор.
7O povo foi a Moisés e disse: “Nós pecamos, porque falamos contra o SENHOR e contra você. Ore ao SENHOR para que ele tire as serpentes de nós.” Moisés orou pelo povo.
8Домнул а зис луй Мойсе: „Фэ-ць ун шарпе ынфокат ши спынзурэ-л де о прэжинэ; орьчине есте мушкат ши ва приви спре ел ва трэи.”
8O SENHOR disse a Moisés: “Faça uma serpente venenosa e coloque-a sobre uma haste. Acontecerá que todo aquele que for mordido, quando olhar para ela, viverá.”
9Мойсе а фэкут ун шарпе де арамэ ши л-а пус ынтр-о прэжинэ ши орьчине ера мушкат де ун шарпе ши привя спре шарпеле де арамэ трэя.
9Moisés fez uma serpente de bronze e a colocou sobre a haste. Se uma serpente mordesse algum homem, quando ele olhava para a serpente de bronze, ele vivia.
10Копиий луй Исраел ау плекат ши ау тэбэрыт ла Обот.
10Os filhos de Israel viajaram e acamparam em Obote.
11Ау плекат дин Обот ши ау тэбэрыт ла Иие-Абарим, ын пустиул дин фаца Моабулуй, спре рэсэритул соарелуй.
11Eles viajaram de Obote e acamparam em Ije-Abarim, no deserto que está defronte de Moabe, em direção ao nascer do sol.
12Де аколо ау плекат ши ау тэбэрыт ын валя Зеред.
12Dali eles viajaram e acamparam no vale de Zerede.
13Де аколо ау плекат ши ау тэбэрыт динколо де Арнон, каре курӂе прин пустиу, ешинд дин цинутул аморицилор, кэч Арнонул фаче хотарул Моабулуй, ынтре Моаб ши амориць.
13Dali eles viajaram e acamparam do outro lado do Arnom, que está no deserto que se estende desde a fronteira dos amorreus; pois o Arnom é a fronteira de Moabe, entre Moabe e os amorreus.
14Де ачея се зиче ын Картя Рэзбоаелор Домнулуй: „Вахеб ын Суфа, Шувоаеле Арнонулуй
14Por isso é dito no O Livro das Guerras do SENHOR , “Vaebe em Sufa, os vales do Arnom,
15Ши скурӂериле шувоаелор Каре се ынтинд ынспре Ар ши се атинг ку хотарул луй Моаб.”
15a encosta dos vales que se inclina para a habitação de Ar, e se apoia na fronteira de Moabe.”
16Де аколо с-ау дус ла Беер. Ла ачастэ фынтынэ, Домнул а зис луй Мойсе: „Стрынӂе попорул ши ле вой да апэ.”
16Dali eles viajaram para Beer; este é o poço do qual o SENHOR disse a Moisés: “Reúna o povo, e eu lhes darei água.”
17Атунч а кынтат Исраел кынтаря ачаста: „Цышнеште, фынтынэ! Кынтаць ын чинстя ей!
17Então Israel cantou esta canção: “Brote, ó poço! Cantem para ele,
18Фынтына пе каре ау сэпат-о кэпетенииле, Пе каре ау сэпат-о май-марий попорулуй, Ку тоягул де кырмуире, ку тоеӂеле лор!” Дин пустиул ачеста с-ау дус ла Матана;
18o poço que os príncipes cavaram, que os nobres do povo cavaram, com o cetro e com os seus cajados.” Do deserto eles viajaram para Mataná;
19дин Матана, ла Нахалиел; дин Нахалиел, ла Бамот;
19e de Mataná para Naaliel; e de Naaliel para Bamote;
20дин Бамот, ла валя дин кымпия Моабулуй, ын вырфул мунтелуй Писга, каре каутэ спре пустиу.
20e de Bamote para o vale que está no campo de Moabe, até o topo de Pisga, que olha para o deserto.
21Исраел а тримис соль ла Сихон, ымпэратул аморицилор, ка сэ-й спунэ:
21Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, dizendo:
22„Ласэ-мэ сэ трек прин цара та; ну вом интра нич ын огоаре, нич ын вий ши ну вом бя апэ дин фынтынь; вом цине друмул ымпэрэтеск, пынэ вом трече де цинутул тэу.”
22“Deixe-me passar pela sua terra. Não nos desviaremos para os campos nem para as vinhas. Não beberemos da água dos poços. Iremos pela estrada do rei, até que tenhamos passado pela sua fronteira.”
23Сихон н-а ынгэдуит луй Исраел сэ трякэ прин цинутул луй. Сихон а стрынс тот попорул ши а ешит ынаинтя луй Исраел, ын пустиу. А венит ла Иахац ши с-а луптат ымпотрива луй Исраел.
23Seom não permitiu que Israel passasse pela sua fronteira, mas Seom reuniu todo o seu povo e saiu contra Israel no deserto, e chegou a Jaza. Ele lutou contra Israel.
24Исраел л-а бэтут ку аскуцишул сабией ши й-а кучерит цара де ла Арнон пынэ ла Иабок, пынэ ла хотарул копиилор луй Амон, кэч хотарул копиилор луй Амон ера ынтэрит.
24Israel o feriu ao fio da espada e tomou posse de sua terra, desde o Arnom até o Jaboque, até os filhos de Amom; pois a fronteira dos filhos de Amom era fortificada.
25Исраел а луат тоате четэциле ачеля ши с-а ашезат ын тоате четэциле аморицилор, ын Хесбон ши ын тоате сателе де прин ымпрежуримь.
25Israel tomou todas essas cidades. Israel habitou em todas as cidades dos amorreus, em Hesbom e em todas as suas aldeias.
26Кэч Хесбонул ера четатя луй Сихон, ымпэратул аморицилор. Ел порнисе ку рэзбой ымпотрива ымпэратулуй динаинте ал Моабулуй ши-й луасе тоатэ цара пынэ ла Арнон.
26Pois Hesbom era a cidade de Seom, o rei dos amorreus, que havia lutado contra o antigo rei de Moabe e tomado toda a sua terra de suas mãos, até o Arnom.
27Де ачея зик поеций: „Вениць ла Хесбон! Сэ се зидяскэ дин ноу ши сэ се ынтэряскэ четатя луй Сихон.
27Por isso, os que falam em provérbios dizem: “Venham para Hesbom. Que a cidade de Seom seja construída e estabelecida;
28Кэч а ешит ун фок дин Хесбон, О флакэрэ дин четатя луй Сихон, Ши а мистуит пе Ар-Моаб, Пе локуиторий ынэлцимилор Арнонулуй.
28pois um fogo saiu de Hesbom, uma chama da cidade de Seom. Ele devorou Ar de Moabe, os senhores dos lugares altos do Arnom.
29Вай де тине, Моаб! Ешть пердут, попорул луй Кемош! Ел а фэкут пе фиий луй фугарь, Ши пе фетеле луй ле-а дат роабе Луй Сихон, ымпэратул аморицилор.
29Ai de você, Moabe! Você está destruído, povo de Quemós! Ele entregou seus filhos como fugitivos, e suas filhas ao cativeiro, a Seom, rei dos amorreus.
30Ной ам арункат ку сэӂециле асупра лор: Дин Хесбон пынэ ла Дибон тотул есте нимичит; Ам пустиит пынэ ла Нофах, Каре се ынтинде пынэ ла Медеба.”
30Nós os alvejamos. Hesbom pereceu até Dibom. Nós devastamos até Nofá, que se estende até Medeba.”
31Исраел с-а ашезат астфел ын цара аморицилор.
31Assim Israel habitou na terra dos amorreus.
32Мойсе а тримис сэ искодяскэ Иаезерул. Ау луат сателе каре циняу де ел ши ау изгонит пе амориций каре ерау ын еле.
32Moisés mandou espiar Jazer. Eles tomaram as suas aldeias e expulsaram os amorreus que lá estavam.
33Ау скимбат апой друмул ши с-ау суит пе друмул каре дуче ла Басан. Ог, ымпэратул Басанулуй, ле-а ешит ынаинте ку тот попорул луй, ка сэ лупте ымпотрива лор ла Едрей.
33Eles se viraram e subiram pelo caminho de Basã. Ogue, o rei de Basã, saiu contra eles, ele e todo o seu povo, para a batalha em Edrei.
34Домнул а зис луй Мойсе: „Ну те теме де ел, кэч ыл дау ын мыниле тале, пе ел ши тот попорул луй ши тоатэ цара луй; сэ-й фачь кум ай фэкут луй Сихон, ымпэратул аморицилор, каре локуя ла Хесбон.”
34O SENHOR disse a Moisés: “Não tenha medo dele, pois eu o entreguei em suas mãos, com todo o seu povo e a sua terra. Você fará com ele como fez com Seom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom.”
35Ши ей л-ау бэтут, пе ел ши пе фиий луй ши тот попорул луй, де н-ау лэсат сэ скапе унул мэкар, ши ау пус мына пе цара луй.
35Então eles o feriram, com seus filhos e todo o seu povo, até que não houvesse sobreviventes; e tomaram posse de sua terra.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.