Numbers 21
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1And when king Arad the Chanaanite, who dwelt towards the south, had heard this, to wit, that Israel was come by the way of the spies, he fought against them, and overcoming them carried off their spoils.
1ชาวคานาอัน คือกษัตริย์แห่งอาราดซึ่งอาศัยอยู่ในดินแดนตอนใต้ ได้ยินว่าอิสราเอลกำลังมาตามทางอาธาริม เขาจึงสู้รบกับอิสราเอลและจับบางคนไปเป็นเชลย
2But Israel binding himself by vow to the Lord, said: It thou wilt deliver this people into my hand, I will utterly destroy their cities.
2อิสราเอลปฏิญาณต่อพระยาห์เวห์ว่า “ถ้าพระองค์ทรงมอบชนชาตินี้ไว้ในมือของข้าพระองค์จริง ๆ ข้าพระองค์จะทำลายเมืองต่าง ๆ ของพวกเขาให้หมดสิ้น”
3And the Lord heard the prayers of Israel, and delivered up the Chanaanite, and they cut them off and destroyed their cities: and they called the name of that place Horma, that is to say, Anathema.
3พระยาห์เวห์ทรงฟังเสียงของอิสราเอล และทรงมอบชาวคานาอันให้ พวกเขาจึงทำลายคนเหล่านั้นกับเมืองต่าง ๆ ให้หมดสิ้น สถานที่นั้นจึงได้ชื่อว่าโฮรมาห์
4And they marched from mount Hor, by the way that leadeth to the Red Sea, to compass the land of Edom. And the people began to be weary of their journey and labour:
4พวกเขาออกเดินทางจากภูเขาโฮร์ไปตามทางสู่ทะเลแดง เพื่ออ้อมแผ่นดินเอโดม ประชาชนท้อใจอย่างมากเพราะการเดินทาง
5And speaking against God and Moses, they said: Why didst thou bring us out of Egypt, to die in the wilderness? There is no bread, nor have we any waters: our soul now loatheth this very light food.
5ประชาชนพูดต่อต้านพระเจ้าและโมเสสว่า “ทำไมพวกท่านจึงพาเราออกจากอียิปต์มาตายในถิ่นทุรกันดาร? ที่นี่ไม่มีขนมปัง ไม่มีน้ำ และเราเบื่อหน่ายอาหารน่ารังเกียจนี้เต็มทีแล้ว!”
6Wherefore the Lord sent among the people fiery serpents, which bit them and killed many of them.
6พระยาห์เวห์ทรงส่งงูพิษเข้ามาท่ามกลางประชาชน มันกัดผู้คน และชาวอิสราเอลตายเป็นจำนวนมาก
7Upon which they came to Moses, and said: We have sinned, because we have spoken against the Lord and thee: pray that he may take away these serpents from us. And Moses prayed for the people.
7ประชาชนมาหาโมเสสและพูดว่า “เราทำบาปแล้ว เพราะเราพูดต่อต้านพระยาห์เวห์และต่อต้านท่าน ขอท่านอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ให้พระองค์ทรงนำงูเหล่านี้ออกไปจากเรา” โมเสสจึงอธิษฐานเพื่อประชาชน
8And the Lord said to him: Make brazen serpent, and set it up for a sign: whosoever being struck shall look on it, shall live.
8พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงทำรูปงูพิษและติดไว้บนเสา เมื่อใครถูกกัดและมองดูรูปงูนั้น เขาจะมีชีวิตอยู่”
9Moses therefore made a brazen serpent, and set it up for a sign: which when they that were bitten looked upon, they were healed.
9โมเสสจึงทำงูทองสัมฤทธิ์และติดไว้บนเสา เมื่อใดที่งูกัดใคร ถ้าคนนั้นมองดูงูทองสัมฤทธิ์ เขาก็มีชีวิตอยู่
10And the children of Israel setting forwards camped in Oboth.
10ชาวอิสราเอลออกเดินทางและตั้งค่ายที่โอโบท
11And departing thence they pitched their tents in Jeabarim, in the wilderness, that faceth Moab toward the east.
11พวกเขาออกเดินทางจากโอโบทและตั้งค่ายที่อิเยอาบาริม ในถิ่นทุรกันดารด้านหน้าโมอับทางทิศตะวันออก
12And removing from thence, they came to the torrent Zared:
12จากที่นั่น พวกเขาออกเดินทางและตั้งค่ายในหุบเขาเศเรด
13Which they left and encamped over against Arnon, which is in the desert and standeth out on the borders of the Amorrhite. For Arnon is the border of Moab, dividing the Moabites and the Amorrhites.
13จากที่นั่น พวกเขาออกเดินทางและตั้งค่ายอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำอารโนน ซึ่งอยู่ในถิ่นทุรกันดารที่ทอดออกจากเขตแดนของชาวอาโมไรต์ เพราะแม่น้ำอารโนนเป็นชายแดนของโมอับ อยู่ระหว่างโมอับกับชาวอาโมไรต์
14Wherefore it is said in the book of the wars of the Lord: As he did in the Red Sea, so will he do in the streams of Amen.
14ด้วยเหตุนี้จึงมีข้อความใน หนังสือสงครามของพระยาห์เวห์ ว่า “วาเฮบในสุฟาห์ และหุบเขาต่าง ๆ แห่งอารโนน
15The rocks of the torrents were bowed down that they might rest in Ar, and lie down in the borders of the Moabites.
15รวมทั้งเนินลาดของหุบเขาซึ่งเอียงไปทางที่อยู่ของอาร์ และพาดอยู่ตามชายแดนโมอับ”
16When they went from that place, the well appeared whereof the Lord said to Moses: Gather the people together, and I will give them water.
16จากที่นั่นพวกเขาออกเดินทางไปยังเบเออร์ นี่คือบ่อน้ำที่พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงเรียกประชาชนมารวมกัน แล้วเราจะให้น้ำแก่พวกเขา”
17Then Israel sung this song: Let the well spring up. They sung thereto:
17แล้วอิสราเอลร้องเพลงนี้ว่า “บ่อน้ำเอ๋ย จงมีน้ำผุดขึ้นมา! จงร้องเพลงให้บ่อน้ำนี้
18The well, which the princes dug, and the chiefs of the people prepared by the direction of the lawgiver, and with their staves. And they marched from the wilderness to Mathana.
18บ่อน้ำซึ่งบรรดาผู้นำขุดไว้ ซึ่งเหล่าผู้ทรงเกียรติของประชาชนขุดไว้ ด้วยคทาและไม้เท้าของพวกเขา” จากถิ่นทุรกันดาร พวกเขาออกเดินทางไปมัทธานาห์
19From Mathana unto Nahaliel: from Nahaliel unto Bamoth.
19จากมัทธานาห์ไปนาฮาลิเอล จากนาฮาลิเอลไปบาโมท
20From Bamoth, is a valley in the country of Moab, to the top of Phasga, which looked towards the desert.
20และจากบาโมทไปยังหุบเขาในที่ราบโมอับ ถึงยอดปิสกาห์ซึ่งมองลงไปเห็นถิ่นกันดาร
21And Israel sent messengers to Sehon king of the Amorrhites, saying:
21อิสราเอลส่งผู้ส่งสารไปหาสิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์ว่า
22I beseech thee that I may have leave to pass through thy land: we will not go aside into the fields or the vineyards, we will not drink waters of the wells, we will go the king’s highway, till we be past thy borders.
22“ขอให้เราผ่านแผ่นดินของท่าน เราจะไม่เลี้ยวเข้าไปในไร่นาหรือสวนองุ่น และจะไม่ดื่มน้ำจากบ่อน้ำ เราจะเดินไปตามทางหลวงของกษัตริย์จนกว่าจะพ้นเขตแดนของท่าน”
23And he would not grant that Israel should pass by his borders: but rather gathering an army, went forth to meet them in the desert, and came to Jasa, and fought against them.
23แต่สิโหนไม่ยอมให้อิสราเอลผ่านเขตแดนของเขา สิโหนรวบรวมประชาชนทั้งหมดของเขา ออกไปเผชิญหน้ากับอิสราเอลในถิ่นทุรกันดาร และมาถึงยาฮาส เขาสู้รบกับอิสราเอล
24And he was slain by them with the edge of the sword, and they possessed his land from the Arnon unto the Jeboc, and to the confines of the children of Ammon: for the borders of the Ammonites, were kept with a strong garrison.
24อิสราเอลใช้คมดาบฆ่าเขาและยึดครองแผ่นดินของเขาตั้งแต่แม่น้ำอารโนนถึงแม่น้ำยับบอก จนถึงเขตแดนของชาวอัมโมน เพราะเขตแดนของชาวอัมโมนมีการป้องกันอย่างแข็งแกร่ง
25So Israel took all his cities, and dwelt in the cities of the Amorrhite, to wit, in Hesebon, and in the villages thereof.
25อิสราเอลยึดเมืองเหล่านี้ทั้งหมด และอาศัยอยู่ในเมืองทั้งหมดของชาวอาโมไรต์ ทั้งในเฮชโบนและหมู่บ้านโดยรอบทั้งหมด
26Hesebon was the city of Sehon the king of the Amorrhites, who fought against the king of Moab: and took all the land, that had been of his dominions, as far as the Arnon.
26เพราะเฮชโบนเป็นเมืองของสิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์ ซึ่งเคยสู้รบกับกษัตริย์องค์ก่อนของโมอับ และยึดแผ่นดินทั้งหมดจากมือของเขาจนถึงแม่น้ำอารโนน
27Therefore it is said in the proverb: Come into Hesebon, let the city of Sehon be built and set up:
27ดังนั้นผู้กล่าวสุภาษิตจึงกล่าวว่า “จงมายังเฮชโบน ให้เมืองของสิโหนถูกสร้างขึ้นและตั้งมั่น
28A fire is gone out of Hesebon, a flame from the city of Sehon, and hath consumed Ar of the Moabites, and the inhabitants of the high places of the Arnon.
28เพราะไฟออกมาจากเฮชโบน เปลวไฟออกมาจากเมืองของสิโหน มันเผาผลาญอาร์แห่งโมอับ และบรรดาผู้ครอบครองที่สูงแห่งอารโนน
29Woe to thee Moab: thou art undone, O people of Chamos. He hath given his sons to flight, and his daughters into captivity to Sehon the king of the Amorrhites.
29โมอับเอ๋ย วิบัติแก่เจ้า! ประชาชนของเคโมชเอ๋ย เจ้าถูกทำลายแล้ว! เขาปล่อยให้บรรดาลูกชายของเขาต้องหลบหนี และบรรดาลูกสาวของเขาตกเป็นเชลย แก่สิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์
30Their yoke is perished from Hesebon unto Dibon, they came weary to Nophe, and unto Medaba.
30เรายิงพวกเขา เฮชโบนพินาศไปจนถึงดีโบน เราทำลายจนถึงโนฟาห์ ซึ่งทอดไปถึงเมเดบา”
31So Israel dwelt in the land of the Amorrhite.
31ดังนั้นอิสราเอลจึงอาศัยอยู่ในแผ่นดินของชาวอาโมไรต์
32And Moses sent some to take a view of Jazer: and they took the villages of it, and conquered the inhabitants.
32โมเสสส่งคนไปสอดแนมยาเซอร์ พวกเขายึดหมู่บ้านโดยรอบและขับไล่ชาวอาโมไรต์ที่อยู่ที่นั่น
33And they turned themselves, and went up by the way of Basan, and Og the king of Basan came against them with all his people, to fight in Edrai.
33แล้วพวกเขาหันไปขึ้นตามทางสู่บาชาน โอกกษัตริย์แห่งบาชานพร้อมกับประชาชนทั้งหมดออกมาเผชิญหน้ากับพวกเขาเพื่อสู้รบที่เอเดรอี
34And the Lord said to Moses: Fear him not, for I have delivered him and all his people, and his country into thy hand: and thou shalt do to him as thou didst to Sehon the king of the Amorrhites, the inhabitant of Hesebon.
34พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “อย่ากลัวเขาเลย เพราะเราได้มอบเขา ประชาชนทั้งหมด และแผ่นดินของเขาไว้ในมือของเจ้าแล้ว เจ้าจงทำกับเขาเหมือนที่เจ้าทำกับสิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์ ซึ่งอาศัยอยู่ที่เฮชโบน”
35So they slew him also with his sons, and all his people, not letting any one escape, and they possessed his land.
35พวกเขาจึงฆ่าโอกพร้อมกับบรรดาลูกชายและประชาชนทั้งหมดของเขาจนไม่เหลือผู้รอดชีวิต แล้วพวกเขาก็ยึดครองแผ่นดินของเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.