בְּמִדְבַּר 23
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיֹּ֤אמֶר בִּלְעָם֙ אֶל־בָּלָ֔ק בְּנֵה־לִ֥י בָזֶ֖ה שִׁבְעָ֣ה מִזְבְּחֹ֑ת וְהָכֵ֥ן לִי֙ בָּזֶ֔ה שִׁבְעָ֥ה פָרִ֖ים וְשִׁבְעָ֥ה אֵילִֽים׃
1บาลาอัมพูดกับบาลาคว่า “จงสร้างแท่นบูชา 7 แท่นให้เราที่นี่ และเตรียมโคตัวผู้ 7 ตัวกับแกะตัวผู้ 7 ตัวให้เราที่นี่”
2וַיַּ֣עַשׂ בָּלָ֔ק כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר בִּלְעָ֑ם וַיַּ֨עַל בָּלָ֧ק וּבִלְעָ֛ם פָּ֥ר וָאַ֖יִל בַּמִּזְבֵּֽחַ׃
2บาลาคทำตามที่บาลาอัมบอก แล้วบาลาคกับบาลาอัมถวายโคตัวผู้ 1 ตัวและแกะตัวผู้ 1 ตัวบนแท่นบูชาแต่ละแท่น
3וַיֹּ֨אמֶר בִּלְעָ֜ם לְבָלָ֗ק הִתְיַצֵּב֮ עַל־עֹלָתֶךָ֒ וְאֵֽלְכָ֗ה אוּלַ֞י יִקָּרֵ֤ה יְהוָה֙ לִקְרָאתִ֔י וּדְבַ֥ר מַה־יַּרְאֵ֖נִי וְהִגַּ֣דְתִּי לָ֑ךְ וַיֵּ֖לֶךְ שֶֽׁפִי׃
3บาลาอัมพูดกับบาลาคว่า “จงยืนอยู่ข้างเครื่องเผาบูชาของท่าน ส่วนเราจะไป บางทีพระยาห์เวห์จะเสด็จมาพบเรา พระองค์ทรงสำแดงสิ่งใดแก่เรา เราจะบอกท่าน” แล้วเขาก็ไปยังเนินโล่งแห่งหนึ่ง
4וַיִּקָּ֥ר אֱלֹהִ֖ים אֶל־בִּלְעָ֑ם וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו אֶת־שִׁבְעַ֤ת הַֽמִּזְבְּחֹת֙ עָרַ֔כְתִּי וָאַ֛עַל פָּ֥ר וָאַ֖יִל בַּמִּזְבֵּֽחַ׃
4พระเจ้าเสด็จมาพบบาลาอัม และบาลาอัมทูลพระองค์ว่า “ข้าพระองค์ได้เตรียมแท่นบูชา 7 แท่น และถวายโคตัวผู้ 1 ตัวกับแกะตัวผู้ 1 ตัวบนแท่นบูชาแต่ละแท่นแล้ว”
5וַיָּ֧שֶׂם יְהוָ֛ה דָּבָ֖ר בְּפִ֣י בִלְעָ֑ם וַיֹּ֛אמֶר שׁ֥וּב אֶל־בָּלָ֖ק וְכֹ֥ה תְדַבֵּֽר׃
5พระยาห์เวห์ทรงใส่ถ้อยคำไว้ในปากของบาลาอัมและตรัสว่า “จงกลับไปหาบาลาคและพูดดังนี้”
6וַיָּ֣שָׁב אֵלָ֔יו וְהִנֵּ֥ה נִצָּ֖ב עַל־עֹלָתֹ֑ו ה֖וּא וְכָל־שָׂרֵ֥י מֹואָֽב׃
6เขากลับไปหาบาลาค และเห็นบาลาคยืนอยู่ข้างเครื่องเผาบูชาของตนพร้อมกับบรรดาผู้นำแห่งโมอับ
7וַיִּשָּׂ֥א מְשָׁלֹ֖ו וַיֹּאמַ֑ר מִן־אֲ֠רָם יַנְחֵ֨נִי בָלָ֤ק מֶֽלֶךְ־מֹואָב֙ מֵֽהַרְרֵי־קֶ֔דֶם לְכָה֙ אָֽרָה־לִּ֣י יַעֲקֹ֔ב וּלְכָ֖ה זֹעֲמָ֥ה יִשְׂרָאֵֽל׃
7บาลาอัมกล่าวถ้อยคำพยากรณ์ว่า “บาลาคนำเรามาจากอารัม กษัตริย์แห่งโมอับนำเรามาจากภูเขาทางตะวันออก ‘มาเถิด จงสาปแช่งยาโคบให้เรา มาเถิด จงประณามอิสราเอล’
8מָ֣ה אֶקֹּ֔ב לֹ֥א קַבֹּ֖ה אֵ֑ל וּמָ֣ה אֶזְעֹ֔ם לֹ֥א זָעַ֖ם יְהוָֽה׃
8เราจะสาปแช่งผู้ที่พระเจ้าไม่ได้ทรงสาปแช่งได้อย่างไร? เราจะประณามผู้ที่พระยาห์เวห์ไม่ได้ทรงประณามได้อย่างไร?
9כִּֽי־מֵרֹ֤אשׁ צֻרִים֙ אֶרְאֶ֔נּוּ וּמִגְּבָעֹ֖ות אֲשׁוּרֶ֑נּוּ הֶן־עָם֙ לְבָדָ֣ד יִשְׁכֹּ֔ן וּבַגֹּויִ֖ם לֹ֥א יִתְחַשָּֽׁב׃
9เพราะเรามองเห็นเขาจากยอดผา เรามองเห็นเขาจากเนินเขา ดูสิ นี่คือชนชาติที่อาศัยอยู่โดดเดี่ยว และจะไม่ถูกนับรวมอยู่ในบรรดาประชาชาติ
10מִ֤י מָנָה֙ עֲפַ֣ר יַעֲקֹ֔ב וּמִסְפָּ֖ר אֶת־רֹ֣בַע יִשְׂרָאֵ֑ל תָּמֹ֤ת נַפְשִׁי֙ מֹ֣ות יְשָׁרִ֔ים וּתְהִ֥י אַחֲרִיתִ֖י כָּמֹֽהוּ׃
10ใครจะนับผงคลีของยาโคบได้ หรือจะนับหนึ่งในสี่ของอิสราเอลได้? ขอให้เราตายอย่างคนชอบธรรม และขอให้วาระสุดท้ายของเราเป็นเหมือนของเขา!”
11וַיֹּ֤אמֶר בָּלָק֙ אֶל־בִּלְעָ֔ם מֶ֥ה עָשִׂ֖יתָ לִ֑י לָקֹ֤ב אֹיְבַי֙ לְקַחְתִּ֔יךָ וְהִנֵּ֖ה בֵּרַ֥כְתָּ בָרֵֽךְ׃
11บาลาคพูดกับบาลาอัมว่า “ท่านทำอะไรกับเรา? เราพาท่านมาสาปแช่งศัตรูของเรา แต่ดูสิ ท่านกลับอวยพรพวกเขาอย่างเต็มที่”
12וַיַּ֖עַן וַיֹּאמַ֑ר הֲלֹ֗א אֵת֩ אֲשֶׁ֨ר יָשִׂ֤ים יְהוָה֙ בְּפִ֔י אֹתֹ֥ו אֶשְׁמֹ֖ר לְדַבֵּֽר׃
12เขาตอบว่า “เราต้องระวังที่จะพูดตามสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงใส่ไว้ในปากของเราไม่ใช่หรือ?”
13וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו בָּלָ֗ק *לְךָ־ (לְכָה)־נָּ֨א אִתִּ֜י אֶל־מָקֹ֤ום אַחֵר֙ אֲשֶׁ֣ר תִּרְאֶ֣נּוּ מִשָּׁ֔ם אֶ֚פֶס קָצֵ֣הוּ תִרְאֶ֔ה וְכֻלֹּ֖ו לֹ֣א תִרְאֶ֑ה וְקָבְנֹו־לִ֖י מִשָּֽׁם׃
13บาลาคพูดกับเขาว่า “โปรดมากับเราไปยังอีกที่หนึ่งซึ่งท่านจะมองเห็นพวกเขา ท่านจะเห็นเพียงบางส่วน ไม่เห็นทั้งหมด จงสาปแช่งพวกเขาให้เราจากที่นั่น”
14וַיִּקָּחֵ֙הוּ֙ שְׂדֵ֣ה צֹפִ֔ים אֶל־רֹ֖אשׁ הַפִּסְגָּ֑ה וַיִּ֙בֶן֙ שִׁבְעָ֣ה מִזְבְּחֹ֔ת וַיַּ֛עַל פָּ֥ר וָאַ֖יִל בַּמִּזְבֵּֽחַ׃
14บาลาคพาเขาไปยังทุ่งโศฟิมบนยอดปิสกาห์ สร้างแท่นบูชา 7 แท่น และถวายโคตัวผู้ 1 ตัวกับแกะตัวผู้ 1 ตัวบนแท่นบูชาแต่ละแท่น
15וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־בָּלָ֔ק הִתְיַצֵּ֥ב כֹּ֖ה עַל־עֹלָתֶ֑ךָ וְאָנֹכִ֖י אִקָּ֥רֶה כֹּֽה׃
15บาลาอัมพูดกับบาลาคว่า “จงยืนอยู่ข้างเครื่องเผาบูชาของท่านที่นี่ ส่วนเราจะไปพบพระเจ้าที่โน่น”
16וַיִּקָּ֤ר יְהוָה֙ אֶל־בִּלְעָ֔ם וַיָּ֥שֶׂם דָּבָ֖ר בְּפִ֑יו וַיֹּ֛אמֶר שׁ֥וּב אֶל־בָּלָ֖ק וְכֹ֥ה תְדַבֵּֽר׃
16พระยาห์เวห์เสด็จมาพบบาลาอัม ทรงใส่ถ้อยคำไว้ในปากของเขาและตรัสว่า “จงกลับไปหาบาลาคและพูดดังนี้”
17וַיָּבֹ֣א אֵלָ֗יו וְהִנֹּ֤ו נִצָּב֙ עַל־עֹ֣לָתֹ֔ו וְשָׂרֵ֥י מֹואָ֖ב אִתֹּ֑ו וַיֹּ֤אמֶר לֹו֙ בָּלָ֔ק מַה־דִּבֶּ֖ר יְהוָֽה׃
17เขากลับไปหาบาลาค และเห็นบาลาคยืนอยู่ข้างเครื่องเผาบูชาของตน พร้อมกับบรรดาผู้นำแห่งโมอับ บาลาคถามเขาว่า “พระยาห์เวห์ตรัสอะไร?”
18וַיִּשָּׂ֥א מְשָׁלֹ֖ו וַיֹּאמַ֑ר ק֤וּם בָּלָק֙ וּֽשֲׁמָ֔ע הַאֲזִ֥ינָה עָדַ֖י בְּנֹ֥ו צִפֹּֽר׃
18บาลาอัมกล่าวถ้อยคำพยากรณ์ว่า “บาลาค จงลุกขึ้นฟัง! ลูกชายของศิปโปร์ จงเงี่ยหูฟังเรา!
19לֹ֣א אִ֥ישׁ אֵל֙ וִֽיכַזֵּ֔ב וּבֶן־אָדָ֖ם וְיִתְנֶחָ֑ם הַה֤וּא אָמַר֙ וְלֹ֣א יַעֲשֶׂ֔ה וְדִבֶּ֖ר וְלֹ֥א יְקִימֶֽנָּה׃
19พระเจ้าไม่ใช่มนุษย์ที่จะตรัสเท็จ ไม่ใช่มนุษย์ที่จะเปลี่ยนพระทัย พระองค์ตรัสแล้วจะไม่ทรงทำหรือ? พระองค์ทรงลั่นวาจาแล้วจะไม่ทรงทำให้สำเร็จหรือ?
20הִנֵּ֥ה בָרֵ֖ךְ לָקָ֑חְתִּי וּבֵרֵ֖ךְ וְלֹ֥א אֲשִׁיבֶֽנָּה׃
20ดูสิ เราได้รับคำบัญชาให้อวยพร พระองค์ทรงอวยพรแล้ว และเราไม่อาจลบล้างพรนั้นได้
21לֹֽא־הִבִּ֥יט אָ֙וֶן֙ בְּיַעֲקֹ֔ב וְלֹא־רָאָ֥ה עָמָ֖ל בְּיִשְׂרָאֵ֑ל יְהוָ֤ה אֱלֹהָיו֙ עִמֹּ֔ו וּתְרוּעַ֥ת מֶ֖לֶךְ בֹּֽו׃
21พระองค์ไม่ทรงเห็นความชั่วร้ายในยาโคบ และไม่ทรงเห็นความเลวทรามในอิสราเอล พระยาห์เวห์พระเจ้าของเขาสถิตกับเขา เสียงโห่ร้องถวายกษัตริย์อยู่ท่ามกลางพวกเขา
22אֵ֖ל מֹוצִיאָ֣ם מִמִּצְרָ֑יִם כְּתֹועֲפֹ֥ת רְאֵ֖ם לֹֽו׃
22พระเจ้าทรงนำพวกเขาออกจากอียิปต์ พระองค์ทรงมีกำลังประหนึ่งวัวป่า
23כִּ֤י לֹא־נַ֙חַשׁ֙ בְּיַעֲקֹ֔ב וְלֹא־קֶ֖סֶם בְּיִשְׂרָאֵ֑ל כָּעֵ֗ת יֵאָמֵ֤ר לְיַעֲקֹב֙ וּלְיִשְׂרָאֵ֔ל מַה־פָּ֖עַל אֵֽל׃
23แน่นอน ไม่มีเวทมนตร์ใดใช้กับยาโคบได้ ไม่มีการทำนายใดใช้กับอิสราเอลได้ บัดนี้จะมีผู้กล่าวถึงยาโคบและอิสราเอลว่า ‘ดูสิ่งที่พระเจ้าทรงทำ!’
24הֶן־עָם֙ כְּלָבִ֣יא יָק֔וּם וְכַאֲרִ֖י יִתְנַשָּׂ֑א לֹ֤א יִשְׁכַּב֙ עַד־יֹ֣אכַל טֶ֔רֶף וְדַם־חֲלָלִ֖ים יִשְׁתֶּֽה׃
24ดูสิ ชนชาตินี้ลุกขึ้นเหมือนสิงโตตัวเมีย และผงาดขึ้นเหมือนสิงโต มันจะไม่นอนลงจนกว่าจะกินเหยื่อ และดื่มเลือดของผู้ถูกฆ่า”
25וַיֹּ֤אמֶר בָּלָק֙ אֶל־בִּלְעָ֔ם גַּם־קֹ֖ב לֹ֣א תִקֳּבֶ֑נּוּ גַּם־בָּרֵ֖ךְ לֹ֥א תְבָרֲכֶֽנּוּ׃
25บาลาคพูดกับบาลาอัมว่า “อย่าสาปแช่งพวกเขาเลย และอย่าอวยพรพวกเขาเลย”
26וַיַּ֣עַן בִּלְעָ֔ם וַיֹּ֖אמֶר אֶל־בָּלָ֑ק הֲלֹ֗א דִּבַּ֤רְתִּי אֵלֶ֙יךָ֙ לֵאמֹ֔ר כֹּ֛ל אֲשֶׁר־יְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֹתֹ֥ו אֽ͏ֶעֱשֶֽׂה׃
26แต่บาลาอัมตอบบาลาคว่า “เราไม่ได้บอกท่านหรือว่า ‘ทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์ตรัส เราต้องทำตาม’?”
27וַיֹּ֤אמֶר בָּלָק֙ אֶל־בִּלְעָ֔ם לְכָה־נָּא֙ אֶקָּ֣חֲךָ֔ אֶל־מָקֹ֖ום אַחֵ֑ר אוּלַ֤י יִישַׁר֙ בְּעֵינֵ֣י הָאֱלֹהִ֔ים וְקַבֹּ֥תֹו לִ֖י מִשָּֽׁם׃
27บาลาคพูดกับบาลาอัมว่า “มาเถิด เราจะพาท่านไปอีกที่หนึ่ง บางทีพระเจ้าอาจพอพระทัยให้ท่านสาปแช่งพวกเขาให้เราจากที่นั่น”
28וַיִּקַּ֥ח בָּלָ֖ק אֶת־בִּלְעָ֑ם רֹ֣אשׁ הַפְּעֹ֔ור הַנִּשְׁקָ֖ף עַל־פְּנֵ֥י הַיְשִׁימֹֽן׃
28บาลาคพาบาลาอัมไปยังยอดเปโอร์ซึ่งมองลงไปเห็นถิ่นกันดาร
29וַיֹּ֤אמֶר בִּלְעָם֙ אֶל־בָּלָ֔ק בְּנֵה־לִ֥י בָזֶ֖ה שִׁבְעָ֣ה מִזְבְּחֹ֑ת וְהָכֵ֥ן לִי֙ בָּזֶ֔ה שִׁבְעָ֥ה פָרִ֖ים וְשִׁבְעָ֥ה אֵילִֽים׃
29บาลาอัมพูดกับบาลาคว่า “จงสร้างแท่นบูชา 7 แท่นให้เราที่นี่ และเตรียมโคตัวผู้ 7 ตัวกับแกะตัวผู้ 7 ตัวให้เราที่นี่”
30וַיַּ֣עַשׂ בָּלָ֔ק כַּאֲשֶׁ֖ר אָמַ֣ר בִּלְעָ֑ם וַיַּ֛עַל פָּ֥ר וָאַ֖יִל בַּמִּזְבֵּֽחַ׃
30บาลาคทำตามที่บาลาอัมบอก และถวายโคตัวผู้ 1 ตัวกับแกะตัวผู้ 1 ตัวบนแท่นบูชาแต่ละแท่น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.