בְּמִדְבַּר 5
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
2צַ֚ו אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וִֽישַׁלְּחוּ֙ מִן־הַֽמַּחֲנֶ֔ה כָּל־צָר֖וּעַ וְכָל־זָ֑ב וְכֹ֖ל טָמֵ֥א לָנָֽפֶשׁ׃
2“จงสั่งชาวอิสราเอลให้นำผู้เป็นโรคเรื้อนทุกคน ผู้มีสิ่งไหลออกจากร่างกายทุกคน และทุกคนที่มีมลทินเพราะศพ ออกไปนอกค่าย
3מִזָּכָ֤ר עַד־נְקֵבָה֙ תְּשַׁלֵּ֔חוּ אֶל־מִח֥וּץ לַֽמַּחֲנֶ֖ה תְּשַׁלְּח֑וּם וְלֹ֤א יְטַמְּאוּ֙ אֶת־מַ֣חֲנֵיהֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י שֹׁכֵ֥ן בְּתֹוכָֽם׃
3เจ้าต้องนำทั้งชายและหญิงออกไปนอกค่าย เพื่อไม่ให้พวกเขาทำให้ค่ายของตนเป็นมลทิน เพราะเราอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา”
4וַיַּֽעֲשׂוּ־כֵן֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיְשַׁלְּח֣וּ אֹותָ֔ם אֶל־מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה כַּאֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֤ר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה כֵּ֥ן עָשׂ֖וּ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
4ชาวอิสราเอลก็ทำเช่นนั้น โดยนำคนเหล่านั้นออกไปนอกค่าย ชาวอิสราเอลทำตามที่พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสส
5וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
5พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
6דַּבֵּר֮ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ אִ֣ישׁ אֹֽו־אִשָּׁ֗ה כִּ֤י יַעֲשׂוּ֙ מִכָּל־חַטֹּ֣את הָֽאָדָ֔ם לִמְעֹ֥ל מַ֖עַל בַּיהוָ֑ה וְאָֽשְׁמָ֖ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִֽוא׃
6“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อชายหรือหญิงคนใดทำบาปอย่างหนึ่งอย่างใดที่มนุษย์อาจทำ และเป็นการล่วงผิดต่อพระยาห์เวห์ และคนนั้นมีความผิด
7וְהִתְוַדּ֗וּ אֶֽת־חַטָּאתָם֮ אֲשֶׁ֣ר עָשׂוּ֒ וְהֵשִׁ֤יב אֶת־אֲשָׁמֹו֙ בְּרֹאשֹׁ֔ו וַחֲמִישִׁתֹ֖ו יֹסֵ֣ף עָלָ֑יו וְנָתַ֕ן לַאֲשֶׁ֖ר אָשַׁ֥ם לֹֽו׃
7เขาต้องสารภาพบาปที่ตนได้ทำ และชดใช้ความผิดนั้นเต็มจำนวน ทั้งเพิ่มอีก 1 ใน 5 แล้วมอบให้แก่ผู้ที่เขาได้ทำผิดต่อ
8וְאִם־אֵ֨ין לָאִ֜ישׁ גֹּאֵ֗ל לְהָשִׁ֤יב הָאָשָׁם֙ אֵלָ֔יו הָאָשָׁ֛ם הַמּוּשָׁ֥ב לַיהוָ֖ה לַכֹּהֵ֑ן מִלְּבַ֗ד אֵ֚יל הַכִּפֻּרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יְכַפֶּר־בֹּ֖ו עָלָֽיו׃
8แต่ถ้าผู้นั้นไม่มีญาติที่จะรับสิ่งชดใช้ความผิด สิ่งชดใช้ความผิดซึ่งถวายแด่พระยาห์เวห์จะตกเป็นของปุโรหิต นอกเหนือจากแกะตัวผู้สำหรับพิธีลบมลทินบาป ซึ่งใช้ทำพิธีลบมลทินบาปให้แก่ผู้ทำผิด
9וְכָל־תְּרוּמָ֞ה לְכָל־קָדְשֵׁ֧י בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֛ל אֲשֶׁר־יַקְרִ֥יבוּ לַכֹּהֵ֖ן לֹ֥ו יִהְיֶֽה׃
9ของถวายที่ยกถวายทุกอย่างจากสิ่งบริสุทธิ์ทั้งปวงของชาวอิสราเอล ซึ่งพวกเขานำมามอบแก่ปุโรหิต จะตกเป็นของปุโรหิต
10וְאִ֥ישׁ אֶת־קֳדָשָׁ֖יו לֹ֣ו יִהְי֑וּ אִ֛ישׁ אֲשֶׁר־יִתֵּ֥ן לַכֹּהֵ֖ן לֹ֥ו יִהְיֶֽה׃ פ
10สิ่งบริสุทธิ์ของแต่ละคนยังคงเป็นของคนนั้น แต่สิ่งใดที่ใครมอบแก่ปุโรหิต สิ่งนั้นจะเป็นของปุโรหิต’”
11וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
11พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
12דַּבֵּר֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם אִ֥ישׁ אִישׁ֙ כִּֽי־תִשְׂטֶ֣ה אִשְׁתֹּ֔ו וּמָעֲלָ֥ה בֹ֖ו מָֽעַל׃
12“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘ถ้าภรรยาของชายคนใดหลงผิดและไม่ซื่อสัตย์ต่อเขา
13וְשָׁכַ֨ב אִ֣ישׁ אֹתָהּ֮ שִׁכְבַת־זֶרַע֒ וְנֶעְלַם֙ מֵעֵינֵ֣י אִישָׁ֔הּ וְנִסְתְּרָ֖ה וְהִ֣יא נִטְמָ֑אָה וְעֵד֙ אֵ֣ין בָּ֔הּ וְהִ֖וא לֹ֥א נִתְפָּֽשָׂה׃
13โดยมีชายอื่นร่วมหลับนอนกับนาง แต่เรื่องนี้พ้นสายตาสามีและถูกปิดบังไว้ นางมีมลทินโดยไม่มีพยานกล่าวโทษ และไม่มีใครจับได้ขณะกระทำ
14וְעָבַ֨ר עָלָ֧יו רֽוּחַ־קִנְאָ֛ה וְקִנֵּ֥א אֶת־אִשְׁתֹּ֖ו וְהִ֣וא נִטְמָ֑אָה אֹו־עָבַ֨ר עָלָ֤יו רֽוּחַ־קִנְאָה֙ וְקִנֵּ֣א אֶת־אִשְׁתֹּ֔ו וְהִ֖יא לֹ֥א נִטְמָֽאָה׃
14ถ้าความหึงหวงเกิดขึ้นในใจสามี ทำให้เขาหึงหวงภรรยาที่มีมลทิน หรือถ้าความหึงหวงเกิดขึ้นในใจเขา ทำให้เขาหึงหวงภรรยาทั้งที่นางไม่มีมลทิน
15וְהֵבִ֨יא הָאִ֣ישׁ אֶת־אִשְׁתֹּו֮ אֶל־הַכֹּהֵן֒ וְהֵבִ֤יא אֶת־קָרְבָּנָהּ֙ עָלֶ֔יהָ עֲשִׂירִ֥ת הָאֵיפָ֖ה קֶ֣מַח שְׂעֹרִ֑ים לֹֽא־יִצֹ֨ק עָלָ֜יו שֶׁ֗מֶן וְלֹֽא־יִתֵּ֤ן עָלָיו֙ לְבֹנָ֔ה כִּֽי־מִנְחַ֤ת קְנָאֹת֙ ה֔וּא מִנְחַ֥ת זִכָּרֹ֖ון מַזְכֶּ֥רֶת עָוֹֽן׃
15ชายนั้นต้องพาภรรยามาหาปุโรหิต และนำเครื่องถวายสำหรับนางมาด้วย คือแป้งข้าวบาร์เลย์ 1 ใน 10 เอฟาห์ เขาต้องไม่เทน้ำมันหรือใส่กำยานลงบนแป้งนั้น เพราะเป็นเครื่องธัญบูชาเนื่องจากความหึงหวง เป็นเครื่องธัญบูชาสำหรับเตือนความจำ เพื่อให้ระลึกถึงความผิด
16וְהִקְרִ֥יב אֹתָ֖הּ הַכֹּהֵ֑ן וְהֶֽעֱמִדָ֖הּ לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃
16ปุโรหิตต้องพานางเข้ามาใกล้และให้ยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์
17וְלָקַ֧ח הַכֹּהֵ֛ן מַ֥יִם קְדֹשִׁ֖ים בִּכְלִי־חָ֑רֶשׂ וּמִן־הֶֽעָפָ֗ר אֲשֶׁ֤ר יִהְיֶה֙ בְּקַרְקַ֣ע הַמִּשְׁכָּ֔ן יִקַּ֥ח הַכֹּהֵ֖ן וְנָתַ֥ן אֶל־הַמָּֽיִם׃
17ปุโรหิตต้องตักน้ำบริสุทธิ์ใส่ภาชนะดิน แล้วเอาฝุ่นจากพื้นพลับพลาใส่ลงในน้ำนั้น
18וְהֶעֱמִ֨יד הַכֹּהֵ֥ן אֶֽת־הָאִשָּׁה֮ לִפְנֵ֣י יְהוָה֒ וּפָרַע֙ אֶת־רֹ֣אשׁ הָֽאִשָּׁ֔ה וְנָתַ֣ן עַל־כַּפֶּ֗יהָ אֵ֚ת מִנְחַ֣ת הַזִּכָּרֹ֔ון מִנְחַ֥ת קְנָאֹ֖ת הִ֑וא וּבְיַ֤ד הַכֹּהֵן֙ יִהְי֔וּ מֵ֥י הַמָּרִ֖ים הַמְאָֽרֲרִֽים׃
18ปุโรหิตต้องให้นางยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ ปล่อยผมของนางให้สยาย และวางเครื่องธัญบูชาสำหรับเตือนความจำไว้ในมือนาง ซึ่งก็คือเครื่องธัญบูชาเนื่องจากความหึงหวง ส่วนในมือปุโรหิตให้ถือน้ำขมที่ก่อคำสาป
19וְהִשְׁבִּ֨יעַ אֹתָ֜הּ הַכֹּהֵ֗ן וְאָמַ֤ר אֶל־הָֽאִשָּׁה֙ אִם־לֹ֨א שָׁכַ֥ב אִישׁ֙ אֹתָ֔ךְ וְאִם־לֹ֥א שָׂטִ֛ית טֻמְאָ֖ה תַּ֣חַת אִישֵׁ֑ךְ הִנָּקִ֕י מִמֵּ֛י הַמָּרִ֥ים הַֽמְאָרֲרִ֖ים הָאֵֽלֶּה׃
19จากนั้นปุโรหิตต้องให้นางกล่าวคำสาบาน และบอกนางว่า “ถ้าไม่มีชายอื่นมาร่วมหลับนอนกับเจ้า และถ้าเจ้าไม่ได้หลงไปทำสิ่งที่เป็นมลทินขณะอยู่ใต้อำนาจสามี น้ำขมที่ก่อคำสาปนี้ก็จะไม่ทำอันตรายเจ้า
20וְאַ֗תְּ כִּ֥י שָׂטִ֛ית תַּ֥חַת אִישֵׁ֖ךְ וְכִ֣י נִטְמֵ֑את וַיִּתֵּ֨ן אִ֥ישׁ בָּךְ֙ אֶת־שְׁכָבְתֹּ֔ו מִֽבַּלְעֲדֵ֖י אִישֵֽׁךְ׃
20แต่ถ้าเจ้าหลงผิดขณะอยู่ใต้อำนาจสามี มีมลทิน และมีชายอื่นนอกจากสามีมาร่วมหลับนอนกับเจ้า…”
21וְהִשְׁבִּ֨יעַ הַכֹּהֵ֥ן אֶֽת־הָֽאִשָּׁה֮ בִּשְׁבֻעַ֣ת הָאָלָה֒ וְאָמַ֤ר הַכֹּהֵן֙ לָֽאִשָּׁ֔ה יִתֵּ֨ן יְהוָ֥ה אֹותָ֛ךְ לְאָלָ֥ה וְלִשְׁבֻעָ֖ה בְּתֹ֣וךְ עַמֵּ֑ךְ בְּתֵ֨ת יְהוָ֤ה אֶת־יְרֵכֵךְ֙ נֹפֶ֔לֶת וְאֶת־בִּטְנֵ֖ךְ צָבָֽה׃
21แล้วปุโรหิตต้องให้นางสาบานด้วยคำสาป และบอกนางว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงทำให้เจ้าเป็นคำสาปและคำกล่าวในคำสาบานท่ามกลางประชาชนของเจ้า เมื่อพระยาห์เวห์ทรงทำให้ต้นขาของเจ้าลีบและท้องของเจ้าบวม
22וּ֠בָאוּ הַמַּ֨יִם הַמְאָרְרִ֤ים הָאֵ֙לֶּה֙ בְּֽמֵעַ֔יִךְ לַצְבֹּ֥ות בֶּ֖טֶן וְלַנְפִּ֣ל יָרֵ֑ךְ וְאָמְרָ֥ה הָאִשָּׁ֖ה אָמֵ֥ן ׀ אָמֵֽן׃
22ขอให้น้ำที่ก่อคำสาปนี้เข้าไปในท้อง ทำให้ท้องของเจ้าบวมและต้นขาของเจ้าลีบ” แล้วนางต้องตอบว่า “อาเมน อาเมน”
23וְ֠כָתַב אֶת־הָאָלֹ֥ת הָאֵ֛לֶּה הַכֹּהֵ֖ן בַּסֵּ֑פֶר וּמָחָ֖ה אֶל־מֵ֥י הַמָּרִֽים׃
23“‘ปุโรหิตต้องเขียนคำสาปเหล่านี้ลงในม้วนหนังสือ แล้วล้างข้อความนั้นลงในน้ำขม
24וְהִשְׁקָה֙ אֶת־הָ֣אִשָּׁ֔ה אֶת־מֵ֥י הַמָּרִ֖ים הַמְאָֽרֲרִ֑ים וּבָ֥אוּ בָ֛הּ הַמַּ֥יִם הַֽמְאָרֲרִ֖ים לְמָרִֽים׃
24เขาต้องให้นางดื่มน้ำขมที่ก่อคำสาป และน้ำที่ก่อคำสาปจะเข้าไปในตัวนางและก่อให้เกิดความขมขื่น
25וְלָקַ֤ח הַכֹּהֵן֙ מִיַּ֣ד הָֽאִשָּׁ֔ה אֵ֖ת מִנְחַ֣ת הַקְּנָאֹ֑ת וְהֵנִ֤יף אֶת־הַמִּנְחָה֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וְהִקְרִ֥יב אֹתָ֖הּ אֶל־הַמִּזְבֵּֽחַ׃
25ปุโรหิตต้องรับเครื่องธัญบูชาเนื่องจากความหึงหวงจากมือนาง แล้วโบกเครื่องธัญบูชานั้นถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์ และนำไปยังแท่นบูชา
26וְקָמַ֨ץ הַכֹּהֵ֤ן מִן־הַמִּנְחָה֙ אֶת־אַזְכָּ֣רָתָ֔הּ וְהִקְטִ֖יר הַמִּזְבֵּ֑חָה וְאַחַ֛ר יַשְׁקֶ֥ה אֶת־הָאִשָּׁ֖ה אֶת־הַמָּֽיִם׃
26ปุโรหิตต้องหยิบเครื่องธัญบูชาหนึ่งกำมือเป็นส่วนสำหรับเตือนความจำ และเผาบนแท่นบูชา หลังจากนั้นจึงให้นางดื่มน้ำ
27וְהִשְׁקָ֣הּ אֶת־הַמַּ֗יִם וְהָיְתָ֣ה אִֽם־נִטְמְאָה֮ וַתִּמְעֹ֣ל מַ֣עַל בְּאִישָׁהּ֒ וּבָ֨אוּ בָ֜הּ הַמַּ֤יִם הַמְאֽ͏ָרֲרִים֙ לְמָרִ֔ים וְצָבְתָ֣ה בִטְנָ֔הּ וְנָפְלָ֖ה יְרֵכָ֑הּ וְהָיְתָ֧ה הָאִשָּׁ֛ה לְאָלָ֖ה בְּקֶ֥רֶב עַמָּֽהּ׃
27เมื่อเขาให้นางดื่มน้ำแล้ว หากนางมีมลทินและล่วงผิดต่อสามี น้ำที่ก่อคำสาปจะเข้าไปในตัวนางและก่อให้เกิดความขมขื่น ท้องของนางจะบวมและต้นขาจะลีบ นางจะกลายเป็นคำสาปท่ามกลางประชาชนของนาง
28וְאִם־לֹ֤א נִטְמְאָה֙ הָֽאִשָּׁ֔ה וּטְהֹרָ֖ה הִ֑וא וְנִקְּתָ֖ה וְנִזְרְעָ֥ה זָֽרַע׃
28แต่ถ้านางไม่ได้ทำให้ตนเป็นมลทินและยังสะอาดตามพิธี นางจะพ้นจากผลร้ายนั้นและตั้งครรภ์มีลูกได้
29זֹ֥את תֹּורַ֖ת הַקְּנָאֹ֑ת אֲשֶׁ֨ר תִּשְׂטֶ֥ה אִשָּׁ֛ה תַּ֥חַת אִישָׁ֖הּ וְנִטְמָֽאָה׃
29“‘นี่คือกฎหมายเรื่องความหึงหวง เมื่อภรรยาซึ่งอยู่ใต้อำนาจสามีหลงผิดและทำให้ตนเป็นมลทิน
30אֹ֣ו אִ֗ישׁ אֲשֶׁ֨ר תַּעֲבֹ֥ר עָלָ֛יו ר֥וּחַ קִנְאָ֖ה וְקִנֵּ֣א אֶת־אִשְׁתֹּ֑ו וְהֶעֱמִ֤יד אֶת־הָֽאִשָּׁה֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וְעָ֤שָׂה לָהּ֙ הַכֹּהֵ֔ן אֵ֥ת כָּל־הַתֹּורָ֖ה הַזֹּֽאת׃
30หรือเมื่อความรู้สึกหึงหวงเกิดขึ้นในตัวชายคนหนึ่ง ทำให้เขาหึงหวงภรรยา เขาต้องให้นางยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ และปุโรหิตต้องปฏิบัติต่อนางตามกฎหมายนี้ทุกประการ
31וְנִקָּ֥ה הָאִ֖ישׁ מֵעָוֹ֑ן וְהָאִשָּׁ֣ה הַהִ֔וא תִּשָּׂ֖א אֶת־עֲוֹנָֽהּ׃ פ
31ชายนั้นจะพ้นจากความผิด แต่นางต้องรับโทษความผิดของตน’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.