בְּמִדְבַּר

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 5
Modern Hebrew Bible
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

בְּמִדְבַּר 5

Modern Hebrew Bible
Freedom Bible (Thai)
1וידבר יהוה אל משה לאמר׃
1พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า
2צו את בני ישראל וישלחו מן המחנה כל צרוע וכל זב וכל טמא לנפש׃
2“จง​สั่ง​ชาวอิสราเอล​ให้​นำ​ผู้​เป็น​โรค​เรื้อน​ทุก​คน ผู้​มี​สิ่ง​ไหล​ออก​จาก​ร่างกาย​ทุก​คน และ​ทุก​คน​ที่​มี​มลทิน​เพราะ​ศพ ออก​ไป​นอก​ค่าย
3מזכר עד נקבה תשלחו אל מחוץ למחנה תשלחום ולא יטמאו את מחניהם אשר אני שכן בתוכם׃
3เจ้า​ต้อง​นำ​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง​ออก​ไป​นอก​ค่าย เพื่อ​ไม่​ให้​พวก​เขา​ทำให้​ค่าย​ของ​ตน​เป็น​มลทิน เพราะ​เรา​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา”
4ויעשו כן בני ישראל וישלחו אותם אל מחוץ למחנה כאשר דבר יהוה אל משה כן עשו בני ישראל׃
4ชาวอิสราเอล​ก็​ทำ​เช่น​นั้น โดย​นำ​คน​เหล่า​นั้น​ออก​ไป​นอก​ค่าย ชาวอิสราเอล​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส
5וידבר יהוה אל משה לאמר׃
5พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า
6דבר אל בני ישראל איש או אשה כי יעשו מכל חטאת האדם למעל מעל ביהוה ואשמה הנפש ההוא׃
6“จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘เมื่อ​ชาย​หรือ​หญิง​คน​ใด​ทำบาป​อย่าง​หนึ่ง​อย่าง​ใด​ที่​มนุษย์​อาจ​ทำ และ​เป็น​การ​ล่วง​ผิด​ต่อ​พระยาห์เวห์ และ​คน​นั้น​มี​ความ​ผิด
7והתודו את חטאתם אשר עשו והשיב את אשמו בראשו וחמישתו יסף עליו ונתן לאשר אשם לו׃
7เขา​ต้อง​สารภาพ​บาป​ที่​ตน​ได้​ทำ และ​ชดใช้​ความ​ผิด​นั้น​เต็ม​จำนวน ทั้ง​เพิ่ม​อีก 1 ใน 5 แล้ว​มอบ​ให้​แก่​ผู้​ที่​เขา​ได้​ทำ​ผิด​ต่อ
8ואם אין לאיש גאל להשיב האשם אליו האשם המושב ליהוה לכהן מלבד איל הכפרים אשר יכפר בו עליו׃
8แต่​ถ้า​ผู้​นั้น​ไม่มี​ญาติ​ที่​จะ​รับ​สิ่ง​ชดใช้​ความ​ผิด สิ่ง​ชดใช้​ความ​ผิด​ซึ่ง​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​จะ​ตก​เป็น​ของ​ปุโรหิต นอก​เหนือ​จาก​แกะ​ตัวผู้​สำหรับ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป ซึ่ง​ใช้​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​แก่​ผู้​ทำ​ผิด
9וכל תרומה לכל קדשי בני ישראל אשר יקריבו לכהן לו יהיה׃
9ของ​ถวาย​ที่​ยก​ถวาย​ทุก​อย่าง​จาก​สิ่ง​บริสุทธิ์​ทั้ง​ปวง​ของ​ชาวอิสราเอล ซึ่ง​พวก​เขา​นำ​มา​มอบ​แก่​ปุโรหิต จะ​ตก​เป็น​ของ​ปุโรหิต
10ואיש את קדשיו לו יהיו איש אשר יתן לכהן לו יהיה׃
10สิ่ง​บริสุทธิ์​ของ​แต่ละ​คน​ยัง​คง​เป็น​ของ​คน​นั้น แต่​สิ่ง​ใด​ที่​ใคร​มอบ​แก่​ปุโรหิต สิ่ง​นั้น​จะ​เป็น​ของ​ปุโรหิต’”
11וידבר יהוה אל משה לאמר׃
11พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า
12דבר אל בני ישראל ואמרת אלהם איש איש כי תשטה אשתו ומעלה בו מעל׃
12“จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘ถ้า​ภรรยา​ของ​ชาย​คน​ใด​หลง​ผิด​และ​ไม่​ซื่อสัตย์​ต่อ​เขา
13ושכב איש אתה שכבת זרע ונעלם מעיני אישה ונסתרה והיא נטמאה ועד אין בה והוא לא נתפשה׃
13โดย​มี​ชาย​อื่น​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​นาง แต่​เรื่อง​นี้​พ้น​สายตา​สามี​และ​ถูก​ปิดบัง​ไว้ นาง​มี​มลทิน​โดย​ไม่มี​พยาน​กล่าว​โทษ และ​ไม่มี​ใคร​จับ​ได้​ขณะ​กระทำ
14ועבר עליו רוח קנאה וקנא את אשתו והוא נטמאה או עבר עליו רוח קנאה וקנא את אשתו והיא לא נטמאה׃
14ถ้า​ความ​หึง​หวง​เกิด​ขึ้น​ใน​ใจ​สามี ทำให้​เขา​หึง​หวง​ภรรยา​ที่​มี​มลทิน หรือ​ถ้า​ความ​หึง​หวง​เกิด​ขึ้น​ใน​ใจ​เขา ทำให้​เขา​หึง​หวง​ภรรยา​ทั้ง​ที่​นาง​ไม่มี​มลทิน
15והביא האיש את אשתו אל הכהן והביא את קרבנה עליה עשירת האיפה קמח שערים לא יצק עליו שמן ולא יתן עליו לבנה כי מנחת קנאת הוא מנחת זכרון מזכרת עון׃
15ชาย​นั้น​ต้อง​พา​ภรรยา​มา​หา​ปุโรหิต และ​นำ​เครื่อง​ถวาย​สำหรับ​นาง​มา​ด้วย คือ​แป้ง​ข้าว​บาร์เลย์ 1 ใน 10 เอฟาห์ เขา​ต้อง​ไม่​เท​น้ำมัน​หรือ​ใส่​กำยาน​ลง​บน​แป้ง​นั้น เพราะ​เป็น​เครื่องธัญบูชา​เนื่องจาก​ความ​หึง​หวง เป็น​เครื่องธัญบูชา​สำหรับ​เตือน​ความ​จำ เพื่อ​ให้​ระลึก​ถึง​ความ​ผิด
16והקריב אתה הכהן והעמדה לפני יהוה׃
16ปุโรหิต​ต้อง​พา​นาง​เข้า​มา​ใกล้​และ​ให้​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์
17ולקח הכהן מים קדשים בכלי חרש ומן העפר אשר יהיה בקרקע המשכן יקח הכהן ונתן אל המים׃
17ปุโรหิต​ต้อง​ตัก​น้ำ​บริสุทธิ์​ใส่​ภาชนะ​ดิน แล้ว​เอา​ฝุ่น​จาก​พื้น​พลับพลา​ใส่​ลง​ใน​น้ำ​นั้น
18והעמיד הכהן את האשה לפני יהוה ופרע את ראש האשה ונתן על כפיה את מנחת הזכרון מנחת קנאת הוא וביד הכהן יהיו מי המרים המאררים׃
18ปุโรหิต​ต้อง​ให้​นาง​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ ปล่อย​ผม​ของ​นาง​ให้​สยาย และ​วาง​เครื่องธัญบูชา​สำหรับ​เตือน​ความ​จำ​ไว้​ใน​มือ​นาง ซึ่ง​ก็​คือ​เครื่องธัญบูชา​เนื่องจาก​ความ​หึง​หวง ส่วน​ใน​มือ​ปุโรหิต​ให้​ถือ​น้ำ​ขม​ที่​ก่อ​คำ​สาป
19והשביע אתה הכהן ואמר אל האשה אם לא שכב איש אתך ואם לא שטית טמאה תחת אישך הנקי ממי המרים המאררים האלה׃
19จาก​นั้น​ปุโรหิต​ต้อง​ให้​นาง​กล่าว​คำ​สาบาน และ​บอก​นาง​ว่า “ถ้า​ไม่มี​ชาย​อื่น​มา​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​เจ้า และ​ถ้า​เจ้า​ไม่​ได้​หลง​ไป​ทำ​สิ่ง​ที่​เป็น​มลทิน​ขณะ​อยู่​ใต้​อำนาจ​สามี น้ำ​ขม​ที่​ก่อ​คำ​สาป​นี้​ก็​จะ​ไม่​ทำ​อันตราย​เจ้า
20ואת כי שטית תחת אישך וכי נטמאת ויתן איש בך את שכבתו מבלעדי אישך׃
20แต่​ถ้า​เจ้า​หลง​ผิด​ขณะ​อยู่​ใต้​อำนาจ​สามี มี​มลทิน และ​มี​ชาย​อื่น​นอกจาก​สามี​มา​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​เจ้า…”
21והשביע הכהן את האשה בשבעת האלה ואמר הכהן לאשה יתן יהוה אותך לאלה ולשבעה בתוך עמך בתת יהוה את ירכך נפלת ואת בטנך צבה׃
21แล้ว​ปุโรหิต​ต้อง​ให้​นาง​สาบาน​ด้วย​คำ​สาป และ​บอก​นาง​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​เจ้า​เป็น​คำ​สาป​และ​คำ​กล่าว​ใน​คำ​สาบาน​ท่ามกลาง​ประชาชน​ของ​เจ้า เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​ต้น​ขา​ของ​เจ้า​ลีบ​และ​ท้อง​ของ​เจ้า​บวม
22ובאו המים המאררים האלה במעיך לצבות בטן ולנפל ירך ואמרה האשה אמן אמן׃
22ขอ​ให้​น้ำ​ที่​ก่อ​คำ​สาป​นี้​เข้าไป​ใน​ท้อง ทำให้​ท้อง​ของ​เจ้า​บวม​และ​ต้น​ขา​ของ​เจ้า​ลีบ” แล้ว​นาง​ต้อง​ตอบ​ว่า “อาเมน อาเมน”
23וכתב את האלת האלה הכהן בספר ומחה אל מי המרים׃
23“‘ปุโรหิต​ต้อง​เขียน​คำ​สาป​เหล่า​นี้​ลง​ใน​ม้วน​หนังสือ แล้ว​ล้าง​ข้อความ​นั้น​ลง​ใน​น้ำ​ขม
24והשקה את האשה את מי המרים המאררים ובאו בה המים המאררים למרים׃
24เขา​ต้อง​ให้​นาง​ดื่ม​น้ำ​ขม​ที่​ก่อ​คำ​สาป และ​น้ำ​ที่​ก่อ​คำ​สาป​จะ​เข้าไป​ใน​ตัว​นาง​และ​ก่อ​ให้​เกิด​ความ​ขมขื่น
25ולקח הכהן מיד האשה את מנחת הקנאת והניף את המנחה לפני יהוה והקריב אתה אל המזבח׃
25ปุโรหิต​ต้อง​รับ​เครื่องธัญบูชา​เนื่องจาก​ความ​หึง​หวง​จาก​มือ​นาง แล้ว​โบก​เครื่องธัญบูชา​นั้น​ถวาย​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​นำ​ไป​ยัง​แท่นบูชา
26וקמץ הכהן מן המנחה את אזכרתה והקטיר המזבחה ואחר ישקה את האשה את המים׃
26ปุโรหิต​ต้อง​หยิบ​เครื่องธัญบูชา​หนึ่ง​กำ​มือ​เป็น​ส่วน​สำหรับ​เตือน​ความ​จำ และ​เผา​บน​แท่นบูชา หลัง​จาก​นั้น​จึง​ให้​นาง​ดื่ม​น้ำ
27והשקה את המים והיתה אם נטמאה ותמעל מעל באישה ובאו בה המים המאררים למרים וצבתה בטנה ונפלה ירכה והיתה האשה לאלה בקרב עמה׃
27เมื่อ​เขา​ให้​นาง​ดื่ม​น้ำ​แล้ว หาก​นาง​มี​มลทิน​และ​ล่วง​ผิด​ต่อ​สามี น้ำ​ที่​ก่อ​คำ​สาป​จะ​เข้าไป​ใน​ตัว​นาง​และ​ก่อ​ให้​เกิด​ความ​ขมขื่น ท้อง​ของ​นาง​จะ​บวม​และ​ต้น​ขา​จะ​ลีบ นาง​จะ​กลาย​เป็น​คำ​สาป​ท่ามกลาง​ประชาชน​ของ​นาง
28ואם לא נטמאה האשה וטהרה הוא ונקתה ונזרעה זרע׃
28แต่​ถ้า​นาง​ไม่​ได้​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน​และ​ยัง​สะอาด​ตาม​พิธี นาง​จะ​พ้น​จาก​ผล​ร้าย​นั้น​และ​ตั้ง​ครรภ์​มี​ลูก​ได้
29זאת תורת הקנאת אשר תשטה אשה תחת אישה ונטמאה׃
29“‘นี่​คือ​กฎหมาย​เรื่อง​ความ​หึง​หวง เมื่อ​ภรรยา​ซึ่ง​อยู่​ใต้​อำนาจ​สามี​หลง​ผิด​และ​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน
30או איש אשר תעבר עליו רוח קנאה וקנא את אשתו והעמיד את האשה לפני יהוה ועשה לה הכהן את כל התורה הזאת׃
30หรือ​เมื่อ​ความ​รู้สึก​หึง​หวง​เกิด​ขึ้น​ใน​ตัว​ชาย​คน​หนึ่ง ทำให้​เขา​หึง​หวง​ภรรยา เขา​ต้อง​ให้​นาง​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​ปุโรหิต​ต้อง​ปฏิบัติ​ต่อ​นาง​ตาม​กฎหมาย​นี้​ทุก​ประการ
31ונקה האיש מעון והאשה ההוא תשא את עונה׃
31ชาย​นั้น​จะ​พ้น​จาก​ความ​ผิด แต่​นาง​ต้อง​รับ​โทษ​ความ​ผิด​ของ​ตน’”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.