اَلْعَدَد 5
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
2«أَوْصِ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يَنْفُوا مِنَ ٱلْمَحَلَّةِ كُلَّ أَبْرَصَ، وَكُلَّ ذِي سَيْلٍ، وَكُلَّ مُتَنَجِّسٍ لِمَيْتٍ.
2“จงสั่งชาวอิสราเอลให้นำผู้เป็นโรคเรื้อนทุกคน ผู้มีสิ่งไหลออกจากร่างกายทุกคน และทุกคนที่มีมลทินเพราะศพ ออกไปนอกค่าย
3ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنْثَى تَنْفُونَ. إِلَى خَارِجِ ٱلْمَحَلَّةِ تَنْفُونَهُمْ لِكَيْلَا يُنَجِّسُوا مَحَلَّاتِهِمْ حَيْثُ أَنَا سَاكِنٌ فِي وَسَطِهِمْ».
3เจ้าต้องนำทั้งชายและหญิงออกไปนอกค่าย เพื่อไม่ให้พวกเขาทำให้ค่ายของตนเป็นมลทิน เพราะเราอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา”
4فَفَعَلَ هَكَذَا بَنُو إِسْرَائِيلَ وَنَفَوْهُمْ إِلَى خَارِجِ ٱلْمَحَلَّةِ. كَمَا كَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى هَكَذَا فَعَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ.
4ชาวอิสราเอลก็ทำเช่นนั้น โดยนำคนเหล่านั้นออกไปนอกค่าย ชาวอิสราเอลทำตามที่พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสส
5وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
5พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
6«قُلْ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: إِذَا عَمِلَ رَجُلٌ أَوِ ٱمْرَأَةٌ شَيْئًا مِنْ جَمِيعِ خَطَايَا ٱلْإِنْسَانِ، وَخَانَ خِيَانَةً بِٱلرَّبِّ، فَقَدْ أَذْنَبَتْ تِلْكَ ٱلنَّفْسُ.
6“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อชายหรือหญิงคนใดทำบาปอย่างหนึ่งอย่างใดที่มนุษย์อาจทำ และเป็นการล่วงผิดต่อพระยาห์เวห์ และคนนั้นมีความผิด
7فَلْتُقِرَّ بِخَطِيَّتِهَا ٱلَّتِي عَمِلَتْ، وَتَرُدَّ مَا أَذْنَبَتْ بِهِ بِعَيْنِهِ، وَتَزِدْ عَلَيْهِ خُمْسَهُ، وَتَدْفَعْهُ لِلَّذِي أَذْنَبَتْ إِلَيْهِ.
7เขาต้องสารภาพบาปที่ตนได้ทำ และชดใช้ความผิดนั้นเต็มจำนวน ทั้งเพิ่มอีก 1 ใน 5 แล้วมอบให้แก่ผู้ที่เขาได้ทำผิดต่อ
8وَإِنْ كَانَ لَيْسَ لِلرَّجُلِ وَلِيٌّ لِيَرُدَّ إِلَيْهِ ٱلْمُذْنَبَ بِهِ، فَٱلْمُذْنَبُ بِهِ ٱلْمَرْدُودُ يَكُونُ لِلرَّبِّ لِأَجْلِ ٱلْكَاهِنِ، فَضْلًا عَنْ كَبْشِ ٱلْكَفَّارَةِ ٱلَّذِي يُكَفِّرُ بِهِ عَنْهُ.
8แต่ถ้าผู้นั้นไม่มีญาติที่จะรับสิ่งชดใช้ความผิด สิ่งชดใช้ความผิดซึ่งถวายแด่พระยาห์เวห์จะตกเป็นของปุโรหิต นอกเหนือจากแกะตัวผู้สำหรับพิธีลบมลทินบาป ซึ่งใช้ทำพิธีลบมลทินบาปให้แก่ผู้ทำผิด
9وَكُلُّ رَفِيعَةٍ مَعَ كُلِّ أَقْدَاسِ بَنِي إِسْرَائِيلَ ٱلَّتِي يُقَدِّمُونَهَا لِلْكَاهِنِ تَكُونُ لَهُ.
9ของถวายที่ยกถวายทุกอย่างจากสิ่งบริสุทธิ์ทั้งปวงของชาวอิสราเอล ซึ่งพวกเขานำมามอบแก่ปุโรหิต จะตกเป็นของปุโรหิต
10وَٱلْإِنْسَانُ أَقْدَاسُهُ تَكُونُ لَهُ. إِذَا أَعْطَى إِنْسَانٌ شَيْئًا لِلْكَاهِنِ فَلَهُ يَكُونُ».
10สิ่งบริสุทธิ์ของแต่ละคนยังคงเป็นของคนนั้น แต่สิ่งใดที่ใครมอบแก่ปุโรหิต สิ่งนั้นจะเป็นของปุโรหิต’”
11وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
11พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
12«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: إِذَا زَاغَتِ ٱمْرَأَةُ رَجُلٍ وَخَانَتْهُ خِيَانَةً،
12“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘ถ้าภรรยาของชายคนใดหลงผิดและไม่ซื่อสัตย์ต่อเขา
13وَٱضْطَجَعَ مَعَهَا رَجُلٌ ٱضْطِجَاعَ زَرْعٍ، وَأُخْفِيَ ذَلِكَ عَنْ عَيْنَيْ رَجُلِهَا، وَٱسْتَتَرَتْ وَهِيَ نَجِسَةٌ وَلَيْسَ شَاهِدٌ عَلَيْهَا، وَهِيَ لَمْ تُؤْخَذْ،
13โดยมีชายอื่นร่วมหลับนอนกับนาง แต่เรื่องนี้พ้นสายตาสามีและถูกปิดบังไว้ นางมีมลทินโดยไม่มีพยานกล่าวโทษ และไม่มีใครจับได้ขณะกระทำ
14فَٱعْتَرَاهُ رُوحُ ٱلْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى ٱمْرَأَتِهِ وَهِيَ نَجِسَةٌ، أَوِ ٱعْتَرَاهُ رُوحُ ٱلْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى ٱمْرَأَتِهِ وَهِيَ لَيْسَتْ نَجِسَةً،
14ถ้าความหึงหวงเกิดขึ้นในใจสามี ทำให้เขาหึงหวงภรรยาที่มีมลทิน หรือถ้าความหึงหวงเกิดขึ้นในใจเขา ทำให้เขาหึงหวงภรรยาทั้งที่นางไม่มีมลทิน
15يَأْتِي ٱلرَّجُلُ بِٱمْرَأَتِهِ إِلَى ٱلْكَاهِنِ، وَيَأْتِي بِقُرْبَانِهَا مَعَهَا: عُشْرِ ٱلْإِيفَةِ مِنْ طَحِينِ شَعِيرٍ، لَا يَصُبُّ عَلَيْهِ زَيْتًا وَلَا يَجْعَلُ عَلَيْهِ لُبَانًا، لِأَنَّهُ تَقْدِمَةُ غَيْرَةٍ، تَقْدِمَةُ تَذْكَارٍ تُذَكِّرُ ذَنْبًا.
15ชายนั้นต้องพาภรรยามาหาปุโรหิต และนำเครื่องถวายสำหรับนางมาด้วย คือแป้งข้าวบาร์เลย์ 1 ใน 10 เอฟาห์ เขาต้องไม่เทน้ำมันหรือใส่กำยานลงบนแป้งนั้น เพราะเป็นเครื่องธัญบูชาเนื่องจากความหึงหวง เป็นเครื่องธัญบูชาสำหรับเตือนความจำ เพื่อให้ระลึกถึงความผิด
16فَيُقَدِّمُهَا ٱلْكَاهِنُ وَيُوقِفُهَا أَمَامَ ٱلرَّبِّ،
16ปุโรหิตต้องพานางเข้ามาใกล้และให้ยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์
17وَيَأْخُذُ ٱلْكَاهِنُ مَاءً مُقَدَّسًا فِي إِنَاءِ خَزَفٍ، وَيَأْخُذُ ٱلْكَاهِنُ مِنَ ٱلْغُبَارِ ٱلَّذِي فِي أَرْضِ ٱلْمَسْكَنِ وَيَجْعَلُ فِي ٱلْمَاءِ،
17ปุโรหิตต้องตักน้ำบริสุทธิ์ใส่ภาชนะดิน แล้วเอาฝุ่นจากพื้นพลับพลาใส่ลงในน้ำนั้น
18وَيُوقِفُ ٱلْكَاهِنُ ٱلْمَرْأَةَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ، وَيَكْشِفُ رَأْسَ ٱلْمَرْأَةِ، وَيَجْعَلُ فِي يَدَيْهَا تَقْدِمَةَ ٱلتَّذْكَارِ ٱلَّتِي هِيَ تَقْدِمَةُ ٱلْغَيْرَةِ، وَفِي يَدِ ٱلْكَاهِنِ يَكُونُ مَاءُ ٱللَّعْنَةِ ٱلْمُرُّ.
18ปุโรหิตต้องให้นางยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ ปล่อยผมของนางให้สยาย และวางเครื่องธัญบูชาสำหรับเตือนความจำไว้ในมือนาง ซึ่งก็คือเครื่องธัญบูชาเนื่องจากความหึงหวง ส่วนในมือปุโรหิตให้ถือน้ำขมที่ก่อคำสาป
19وَيَسْتَحْلِفُ ٱلْكَاهِنُ ٱلْمَرْأَةَ وَيَقُولُ لَهَا: إِنْ كَانَ لَمْ يَضْطَجِعْ مَعَكِ رَجُلٌ، وَإِنْ كُنْتِ لَمْ تَزِيغِي إِلَى نَجَاسَةٍ مِنْ تَحْتِ رَجُلِكِ، فَكُونِي بَرِيئَةً مِنْ مَاءِ ٱللَّعْنَةِ هَذَا ٱلْمُرِّ.
19จากนั้นปุโรหิตต้องให้นางกล่าวคำสาบาน และบอกนางว่า “ถ้าไม่มีชายอื่นมาร่วมหลับนอนกับเจ้า และถ้าเจ้าไม่ได้หลงไปทำสิ่งที่เป็นมลทินขณะอยู่ใต้อำนาจสามี น้ำขมที่ก่อคำสาปนี้ก็จะไม่ทำอันตรายเจ้า
20وَلَكِنْ إِنْ كُنْتِ قَدْ زُغْتِ مِنْ تَحْتِ رَجُلِكِ وَتَنَجَّسْتِ، وَجَعَلَ مَعَكِ رَجُلٌ غَيْرُ رَجُلِكِ مَضْجَعَهُ.
20แต่ถ้าเจ้าหลงผิดขณะอยู่ใต้อำนาจสามี มีมลทิน และมีชายอื่นนอกจากสามีมาร่วมหลับนอนกับเจ้า…”
21يَسْتَحْلِفُ ٱلْكَاهِنُ ٱلْمَرْأَةَ بِحَلْفِ ٱللَّعْنَةِ، وَيَقُولُ ٱلْكَاهِنُ لِلْمَرْأَةِ: يَجْعَلُكِ ٱلرَّبُّ لَعْنَةً وَحَلْفًا بَيْنَ شَعْبِكِ، بِأَنْ يَجْعَلَ ٱلرَّبُّ فَخْذَكِ سَاقِطَةً وَبَطْنَكِ وَارِمًا.
21แล้วปุโรหิตต้องให้นางสาบานด้วยคำสาป และบอกนางว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงทำให้เจ้าเป็นคำสาปและคำกล่าวในคำสาบานท่ามกลางประชาชนของเจ้า เมื่อพระยาห์เวห์ทรงทำให้ต้นขาของเจ้าลีบและท้องของเจ้าบวม
22وَيَدْخُلُ مَاءُ ٱللَّعْنَةِ هَذَا فِي أَحْشَائِكِ لِوَرَمِ ٱلْبَطْنِ، وَلِإِسْقَاطِ ٱلْفَخْذِ. فَتَقُولُ ٱلْمَرْأَةُ: آمِينَ، آمِينَ.
22ขอให้น้ำที่ก่อคำสาปนี้เข้าไปในท้อง ทำให้ท้องของเจ้าบวมและต้นขาของเจ้าลีบ” แล้วนางต้องตอบว่า “อาเมน อาเมน”
23وَيَكْتُبُ ٱلْكَاهِنُ هَذِهِ ٱللَّعْنَاتِ فِي ٱلْكِتَابِ ثُمَّ يَمْحُوهَا فِي ٱلْمَاءِ ٱلْمُرِّ،
23“‘ปุโรหิตต้องเขียนคำสาปเหล่านี้ลงในม้วนหนังสือ แล้วล้างข้อความนั้นลงในน้ำขม
24وَيَسْقِي ٱلْمَرْأَةَ مَاءَ ٱللَّعْنَةِ ٱلْمُرَّ، فَيَدْخُلُ فِيهَا مَاءُ ٱللَّعْنَةِ لِلْمَرَارَةِ.
24เขาต้องให้นางดื่มน้ำขมที่ก่อคำสาป และน้ำที่ก่อคำสาปจะเข้าไปในตัวนางและก่อให้เกิดความขมขื่น
25وَيَأْخُذُ ٱلْكَاهِنُ مِنْ يَدِ ٱلْمَرْأَةِ تَقْدِمَةَ ٱلْغَيْرَةِ، وَيُرَدِّدُ ٱلتَّقْدِمَةَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ وَيُقَدِّمُهَا إِلَى ٱلْمَذْبَحِ.
25ปุโรหิตต้องรับเครื่องธัญบูชาเนื่องจากความหึงหวงจากมือนาง แล้วโบกเครื่องธัญบูชานั้นถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์ และนำไปยังแท่นบูชา
26وَيَقْبِضُ ٱلْكَاهِنُ مِنَ ٱلتَّقْدِمَةِ تَذْكَارَهَا وَيُوقِدُهُ عَلَى ٱلْمَذْبَحِ، وَبَعْدَ ذَلِكَ يَسْقِي ٱلْمَرْأَةَ ٱلْمَاءَ.
26ปุโรหิตต้องหยิบเครื่องธัญบูชาหนึ่งกำมือเป็นส่วนสำหรับเตือนความจำ และเผาบนแท่นบูชา หลังจากนั้นจึงให้นางดื่มน้ำ
27وَمَتَى سَقَاهَا ٱلْمَاءَ، فَإِنْ كَانَتْ قَدْ تَنَجَّسَتْ وَخَانَتْ رَجُلَهَا، يَدْخُلُ فِيهَا مَاءُ ٱللَّعْنَةِ لِلْمَرَارَةِ، فَيَرِمُ بَطْنُهَا وَتَسْقُطُ فَخْذُهَا، فَتَصِيرُ ٱلْمَرْأَةُ لَعْنَةً فِي وَسَطِ شَعْبِهَا.
27เมื่อเขาให้นางดื่มน้ำแล้ว หากนางมีมลทินและล่วงผิดต่อสามี น้ำที่ก่อคำสาปจะเข้าไปในตัวนางและก่อให้เกิดความขมขื่น ท้องของนางจะบวมและต้นขาจะลีบ นางจะกลายเป็นคำสาปท่ามกลางประชาชนของนาง
28وَإِنْ لَمْ تَكُنِ ٱلْمَرْأَةُ قَدْ تَنَجَّسَتْ بَلْ كَانَتْ طَاهِرَةً، تَتَبَرَّأُ وَتَحْبَلُ بِزَرْعٍ.
28แต่ถ้านางไม่ได้ทำให้ตนเป็นมลทินและยังสะอาดตามพิธี นางจะพ้นจากผลร้ายนั้นและตั้งครรภ์มีลูกได้
29«هَذِهِ شَرِيعَةُ ٱلْغَيْرَةِ، إِذَا زَاغَتِ ٱمْرَأَةٌ مِنْ تَحْتِ رَجُلِهَا وَتَنَجَّسَتْ،
29“‘นี่คือกฎหมายเรื่องความหึงหวง เมื่อภรรยาซึ่งอยู่ใต้อำนาจสามีหลงผิดและทำให้ตนเป็นมลทิน
30أَوْ إِذَا ٱعْتَرَى رَجُلًا رُوحُ غَيْرَةٍ فَغَارَ عَلَى ٱمْرَأَتِهِ، يُوقِفُ ٱلْمَرْأَةَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ، وَيَعْمَلُ لَهَا ٱلْكَاهِنُ كُلَّ هَذِهِ ٱلشَّرِيعَةِ.
30หรือเมื่อความรู้สึกหึงหวงเกิดขึ้นในตัวชายคนหนึ่ง ทำให้เขาหึงหวงภรรยา เขาต้องให้นางยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ และปุโรหิตต้องปฏิบัติต่อนางตามกฎหมายนี้ทุกประการ
31فَيَتَبَرَّأُ ٱلرَّجُلُ مِنَ ٱلذَّنْبِ، وَتِلْكَ ٱلْمَرْأَةُ تَحْمِلُ ذَنْبَهَا».
31ชายนั้นจะพ้นจากความผิด แต่นางต้องรับโทษความผิดของตน’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.