Михеј 7
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Тешко мени! Јер сам као кад се обере летина, као кад се пабирчи после брања виноградског; нема грозда за јело, раног воћа жели душа моја.
1Ai de mim! Pois sou como quem recolhe os frutos do verão, como quem recolhe as sobras da vindima. Não há sequer um cacho de uvas para comer. Minha alma deseja os figos temporãos.
2Неста побожног са земље и нема правог међу људима, сви вребају крв, сваки лови брата свог мрежом.
2O homem piedoso desapareceu da terra, e não há ninguém íntegro entre os homens. Todos ficam à espreita para derramar sangue; cada um caça o seu irmão com uma rede.
3Да чине зло обема рукама што више могу, иште кнез; и судија суди за плату, и ко је велик говори опачину душе своје, и сплећу је.
3Põem as mãos no mal e o praticam com empenho. O governante e o juiz exigem suborno. O poderoso expressa o desejo perverso de sua alma. Assim, conspiram juntos.
4Најбољи је између њих као трн, најправији је гори од трњака; дан стражара твојих, похођење твоје дође, сада ће се смести.
4O melhor deles é como um espinheiro. O mais íntegro é pior do que uma cerca de espinhos. O dia dos seus sentinelas, o dia do seu castigo, chegou; agora é o tempo da confusão deles.
5Не верујте пријатељу, не ослањајте се на вођу; од оне која ти на крилу лежи, чувај врата уста својих.
5Não confie no próximo. Não deposite confiança no amigo. Mesmo com a mulher que está em seus braços, tenha cuidado com o que diz!
6Јер син грди оца, кћи устаје на матер своју, снаха на свекрву своју, непријатељи су човеку домаћи његови.
6Pois o filho desonra o pai, a filha se levanta contra a mãe, a nora contra a sogra; os inimigos de um homem são os da sua própria casa.
7Али ја ћу Господа погледати, чекаћу Бога спасења свог; услишиће ме Бог мој.
7Mas, quanto a mim, eu olharei para o SENHOR. Eu esperarei pelo Deus da minha salvação. O meu Deus me ouvirá.
8Немој ми се радовати, непријатељице моја; ако падох, устаћу; ако седим у мраку, Господ ће ми бити видело.
8Não se alegre com minha desgraça, minha inimiga. Quando eu cair, me levantarei. Quando eu estiver nas trevas, o SENHOR será minha luz.
9Подносићу гнев Господњи, јер Му згреших, док не расправи парбу моју и да ми правицу; извешће ме на видело, видећу правду Његову.
9Eu suportarei a indignação do SENHOR, porque pequei contra ele, até que ele defenda minha causa e faça justiça por mim. Ele me trará para a luz. Contemplarei sua justiça.
10Непријатељица ће моја видети, и срам ће је покрити, која ми говори: Где је Господ Бог твој? Очи ће је моје видети; сада ће се она погазити као блато на улицама.
10Então a minha inimiga verá isso, e a vergonha cobrirá aquela que me disse: “Onde está o SENHOR, o seu Deus?” Meus olhos a verão. Agora ela será pisada como a lama das ruas.
11У које се време сазидају зидови твоји, у то ће време отићи заповест надалеко;
11Virá o dia de reconstruir seus muros! Naquele dia, ele ampliará sua fronteira.
12У то ће време долазити к теби од асирске до тврдих градова, и од тврдих градова до реке, и од мора до мора, и од горе до горе.
12Naquele dia, virão até você da Assíria e das cidades do Egito, e do Egito até o Rio, e de mar a mar, e de montanha a montanha.
13А земља ће бити пуста са становника својих, за плод дела њихових.
13Contudo, a terra ficará desolada por causa de seus habitantes, pelo fruto de suas ações.
14Паси народ свој с палицом својом, стадо наследства свог, које живи осамљено у шуми, усред Кармила; нека пасу по Васану и по Галаду, као у старо време.
14Pastoreie seu povo com seu cajado, o rebanho de sua herança, que habita solitário numa floresta. Que pastem em terras férteis, em Basã e Gileade, como nos tempos antigos.
15Као у време кад си изашао из земље мисирске показаћу му чудеса.
15“Como nos dias em que você saiu da terra do Egito, eu lhes mostrarei maravilhas.”
16Народи ће видети и постидеће се од све силе своје; метнуће руку на уста, уши ће им заглушити.
16As nações verão e se envergonharão de todo o seu poder. Elas colocarão a mão sobre a boca. Seus ouvidos ficarão surdos.
17Лизаће прах као змија; као бубине земаљске дрхћући излазиће из рупа својих; притрчаће уплашени ка Господу Богу нашем, и Тебе ће се бојати.
17Elas lamberão o pó como a serpente. Como os répteis da terra, elas sairão tremendo dos seus esconderijos. Elas virão com temor ao SENHOR, o nosso Deus, e terão medo por causa de você.
18Ко је Бог као Ти? Који прашта безакоње и пролази преступе остатку од наследства свог, не држи до века гнев свој, јер Му је мила милост.
18Quem é Deus como tu, que perdoas a iniquidade, e deixas passar a desobediência do remanescente da tua herança? Ele não retém a sua ira para sempre, porque ele tem prazer na misericórdia.
19Опет ће се смиловати на нас; погазиће наша безакоња; бацићеш у дубине морске све грехе њихове.
19Ele voltará a ter compaixão de nós. Ele pisará nossas iniquidades sob os pés. Tu lançarás todos os pecados deles nas profundezas do mar.
20Показаћеш истину Јакову, милост Авраму, како си се заклео оцима нашим у старо време.
20Tu mostrarás fidelidade a Jacó, e misericórdia a Abraão, como juraste aos nossos pais desde os tempos antigos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.