1. Мојсијева 37
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Freedom Bible (Thai)
1А Јаков живеше у земљи где му је отац био дошљак, у земљи хананској.
1ยาโคบอาศัยอยู่ในแผ่นดินที่พ่อของเขาเคยพำนัก คือแผ่นดินคานาอัน
2Ово су догађаји Јаковљеви. Јосиф кад беше момак од седамнаест година, пасаше стоку с браћом својом, коју родише Вала и Зелфа жене оца његовог; и доношаше Јосиф зле гласове о њима оцу свом.
2นี่คือเรื่องราวความเป็นมาของยาโคบ ตอนนั้นโยเซฟอายุ 17 ปี กำลังเลี้ยงฝูงสัตว์อยู่กับพวกพี่ชาย เขายังเป็นเด็กหนุ่ม อยู่กับบุตรชายของบิลฮาห์และศิลปาห์ ภรรยาของพ่อ โยเซฟเอาเรื่องไม่ดีของพวกเขาไปบอกพ่อ
3А Израиљ љубљаше Јосифа највећма измећу свих синова својих, јер му се родио под старост; и начини му шарену хаљину.
3อิสราเอลรักโยเซฟมากกว่าลูกคนอื่นๆ เพราะโยเซฟเป็นลูกที่เกิดเมื่อเขาแก่แล้ว เขาจึงทำเสื้อหลากสีให้โยเซฟ
4А браћа видећи где га отац љуби највећма између све браће његове, стадоше мрзети на њ тако да му не могаху лепу реч проговорити.
4เมื่อพวกพี่ชายเห็นว่าพ่อรักโยเซฟมากกว่าพวกเขาทุกคน พวกเขาก็เกลียดโยเซฟจนไม่ยอมพูดดีกับเขาเลย
5Уз то усни Јосиф сан и приповеди браћи својој, те они још већма омрзну на њ.
5โยเซฟฝันเรื่องหนึ่งแล้วเล่าให้พวกพี่ชายฟัง พวกเขาก็ยิ่งเกลียดเขามากขึ้น
6Јер им рече: Да чујете сан што сам снио:
6โยเซฟพูดกับพวกเขาว่า “ช่วยฟังความฝันที่ผมฝันมาหน่อย
7Везасмо снопље у пољу, па мој сноп уста и исправи се, а ваши снопови иђаху унаоколо и клањаху се снопу мом.
7พวกเรากำลังมัดฟ่อนข้าวกันอยู่ในทุ่ง อยู่ๆ ฟ่อนของผมก็ตั้งขึ้นตรง แล้วฟ่อนของพวกพี่ก็มาล้อมฟ่อนของผมและก้มกราบ
8Тада му браћа рекоше: Да нећеш још бити цар над нама и заповедати нам? Стога још већма стадоше мрзети на њ ради снова његових и ради речи његових.
8พวกพี่ชายถามว่า “จะขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองพวกเราจริงๆ หรือ? จะมีอำนาจเหนือพวกเราจริงๆ หรือ?” พวกเขาจึงยิ่งเกลียดโยเซฟเพราะความฝันและคำพูดของเขา
9После опет усни други сан, и приповеди браћи својој говорећи: Усних опет сан, а то се сунце и месец и једанаест звезда клањаху мени.
9ต่อมาโยเซฟฝันอีกเรื่องหนึ่ง เขาเล่าให้พวกพี่ชายฟังว่า “ผมฝันอีกแล้ว ในฝันนั้นดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดาว 11 ดวงก้มกราบผม”
10А приповеди и оцу свом и браћи својој; али га отац прекори и рече му: Какав је то сан што си снио? Еда ли ћемо доћи ја и мати твоја и браћа твоја да се клањамо теби до земље?
10เมื่อโยเซฟเล่าความฝันนี้ให้พ่อกับพวกพี่ชายฟัง พ่อก็ตำหนิเขาว่า “ความฝันอะไรของลูก? พ่อ แม่ และพี่น้องของลูกจะต้องมาก้มกราบลูกถึงพื้นจริงๆ หรือ?”
11И завиђаху му браћа; али отац његов чуваше ове речи.
11พวกพี่ชายอิจฉาโยเซฟ แต่พ่อเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจ
12А кад браћа његова отидоше да пасу стоку оца свог код Сихема,
12ต่อมาพวกพี่ชายของโยเซฟไปเลี้ยงฝูงสัตว์ของพ่อที่เชเคม
13рече Израиљ Јосифу: Не пасу ли браћа твоја стоку код Сихема? Хајде да те пошаљем к њима. А он рече: Ево ме.
13อิสราเอลพูดกับโยเซฟว่า “พี่ๆ ของลูกกำลังเลี้ยงฝูงสัตว์อยู่ที่เชเคมไม่ใช่หรือ? มานี่สิ พ่อจะส่งลูกไปหาพวกเขา” โยเซฟตอบว่า “ผมอยู่นี่ครับ”
14А он му рече: Иди, види како су браћа твоја и како је стока, па дођи да ми јавиш. И оправи га из долине хевронске, и он отиде пут Сихема.
14พ่อจึงบอกว่า “ไปดูว่าพวกพี่ๆ สบายดีไหม ฝูงสัตว์เป็นอย่างไร แล้วกลับมาบอกพ่อ” เขาจึงส่งโยเซฟออกจากหุบเขาเฮโบรน และโยเซฟก็มาถึงเชเคม
15И човек један нађе га а он лута по пољу; те га запита говорећи: Шта тражиш?
15มีชายคนหนึ่งพบโยเซฟกำลังเดินหลงอยู่ในทุ่ง จึงถามว่า “กำลังหาอะไรอยู่?”
16А он рече: Тражим браћу своју; кажи ми, молим те, где су са стоком?
16โยเซฟตอบว่า “ผมกำลังหาพวกพี่ชาย ช่วยบอกหน่อยว่าพวกเขาเลี้ยงฝูงสัตว์อยู่ที่ไหน”
17А човек рече: Отишли су одавде, јер чух где рекоше: Хајдемо у Дотаим. И отиде Јосиф за браћом својом, и нађе их у Дотаиму.
17ชายคนนั้นตอบว่า “พวกเขาไปจากที่นี่แล้ว เพราะฉันได้ยินพวกเขาพูดว่า ‘ไปโดธานกันเถอะ’” โยเซฟจึงตามพวกพี่ชายไป และพบพวกเขาที่โดธาน
18А они га угледаше из далека; и док још не дође близу њих, стадоше се договарати да га убију,
18พวกเขาเห็นโยเซฟมาแต่ไกล ก่อนที่เขาจะเข้ามาใกล้ พวกเขาก็วางแผนกันจะฆ่าเขา
19и рекоше међу собом: Гле, ево оног што сне сања.
19พวกเขาพูดกันว่า “นั่นไง นักฝันมาแล้ว
20Хајде сада да га убијемо и да га бацимо у коју од ових јама, па ћемо казати: Љута га је зверка изјела. Онда ћемо видети шта ће бити од његових снова.
20มาเถอะ ฆ่าเขาแล้วโยนลงบ่อสักบ่อ จากนั้นเราจะบอกว่าสัตว์ร้ายกินเขาไป แล้วคอยดูกันว่าความฝันของเขาจะเป็นอย่างไร”
21Али Рувим кад чу то, избави га из руку њихових рекавши: Немојте да га убијемо.
21รูเบนได้ยินดังนั้นก็ช่วยโยเซฟให้พ้นมือพวกเขา โดยพูดว่า “อย่าฆ่าเขาเลย”
22И још им рече Рувим: Немојте крв проливати; баците га у ову јаму у пустињи, а не дижите руке на њ. А он га хтеде избавити из руку њихових и одвести к оцу.
22แล้วรูเบนพูดต่อว่า “อย่าหลั่งเลือดเลย โยนเขาลงบ่อนี้ในถิ่นกันดารก็พอ แต่อย่าลงมือทำร้ายเขา” รูเบนพูดอย่างนี้เพราะตั้งใจจะช่วยโยเซฟให้พ้นมือพวกเขา แล้วพากลับไปหาพ่อ
23И кад Јосиф дође к браћи својој, свукоше с њега хаљину његову, хаљину шарену, коју имаше на себи.
23เมื่อโยเซฟมาถึง พวกพี่ชายก็ถอดเสื้อหลากสีที่เขาสวมอยู่
24И ухвативши га бацише га у јаму; а јама беше празна, не беше воде у њој.
24แล้วจับเขาโยนลงบ่อ บ่อนั้นว่างเปล่า ไม่มีน้ำอยู่เลย
25После седоше да једу. И подигавши очи угледаше, а то гомила Исмаиљаца иђаше од Галада с камилама натовареним мирисавог корења и тамјана и смирне, те ношаху у Мисир.
25จากนั้นพวกเขาก็นั่งลงกินอาหาร เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นกองคาราวานชาวอิชมาเอลกำลังมาจากกิเลอาด อูฐของพวกเขาบรรทุกเครื่องเทศ ยางหอม และมดยอบ เพื่อนำลงไปอียิปต์
26И рече Јуда браћи својој: Каква ће бити корист што ћемо убити брата свог и затајити крв његову?
26ยูดาห์พูดกับพวกพี่น้องว่า “ถ้าเราฆ่าน้องชายของเราแล้วปิดบังเรื่องเลือดของเขา เราจะได้อะไร?
27Хајде да га продамо овим Исмаиљцима па да не дижемо руке своје на њ, јер нам је брат, наше је тело. И послушаше га браћа његова.
27ขายเขาให้ชาวอิชมาเอลกันเถอะ อย่าลงมือทำร้ายเขาเลย เพราะเขาเป็นน้องของเรา เป็นเลือดเนื้อของเราเอง” พวกพี่น้องก็ฟังยูดาห์
28Па кад трговци мадијански беху поред њих, они извукоше и извадише Јосифа из јаме, и продадоше Јосифа Исмаиљцима за двадесет сребрника; и они одведоше Јосифа у Мисир.
28เมื่อพ่อค้าชาวมีเดียนผ่านมา พ่อค้าเหล่านั้นดึงโยเซฟขึ้นจากบ่อ แล้วขายเขาให้ชาวอิชมาเอลแลกกับเงิน 20 ชิ้น จากนั้นพวกพ่อค้าก็พาโยเซฟลงไปอียิปต์
29А кад се Рувим врати к јами, а то нема Јосифа у јами; тада раздре хаљине своје,
29เมื่อรูเบนกลับมาที่บ่อและเห็นว่าโยเซฟไม่อยู่แล้ว เขาก็ฉีกเสื้อผ้าของตัวเอง
30па се врати к браћи својој, и рече: Нема детета; а ја куда ћу?
30แล้วกลับไปหาพวกพี่น้องพูดว่า “เด็กคนนั้นไม่อยู่แล้ว ทีนี้ฉันจะทำอย่างไร?”
31Тада узеше хаљину Јосифову, и заклавши јаре замочише хаљину у крв,
31พวกเขาจึงเอาเสื้อของโยเซฟมา ฆ่าแพะตัวผู้ตัวหนึ่ง แล้วเอาเสื้อจุ่มลงในเลือด
32па онда послаше шарену хаљину оцу његовом поручивши: Нађосмо ову хаљину, види је ли хаљина сина твог или није.
32จากนั้นพวกเขานำเสื้อหลากสีนั้นไปให้พ่อแล้วพูดว่า “พวกเราเจอเสื้อนี้ ช่วยดูให้ดีว่าใช่เสื้อของลูกชายพ่อหรือไม่”
33А он је позна и рече: Сина је мог хаљина; љута га је зверка изјела; Јосиф је доиста раскинут.
33ยาโคบจำเสื้อนั้นได้และพูดว่า “นี่เป็นเสื้อของลูกฉัน สัตว์ร้ายกินเขาไปแล้ว โยเซฟถูกฉีกเป็นชิ้นๆ แน่นอน”
34И раздре Јаков хаљине своје, и веза кострет око себе, и тужаше за сином својим дуго времена.
34ยาโคบฉีกเสื้อผ้าของตน เอาผ้ากระสอบคาดเอว และไว้ทุกข์ให้ลูกอยู่หลายวัน
35И сви синови његови и све кћери његове устадоше око њега тешећи га, али се он не даде утешити, него говораше: С тугом ћу у гроб лећи за сином својим. Па и његов отац плакаше за њим.
35ลูกชายลูกสาวทุกคนมาปลอบเขา แต่เขาไม่ยอมให้ใครปลอบ เขาพูดว่า “ฉันจะลงไปยังเชโอล หาลูกของฉันทั้งที่ยังโศกเศร้าอยู่อย่างนี้” พ่อของโยเซฟร้องไห้อาลัยเขา
36А Мадијани продадоше га у Мисир Петефрију, дворанину Фараоновом, заповеднику стражарском.
36ส่วนชาวมีเดียนขายโยเซฟในอียิปต์ให้โปทิฟาร์ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งของฟาโรห์ ซึ่งเป็นหัวหน้าองครักษ์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.