1. Мојсијева 48
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Freedom Bible (Thai)
1После јавише Јосифу: Ено, отац ти је болестан. А он поведе са собом два сина своја, Манасију и Јефрема.
1หลังจากนั้นมีคนมาบอกโยเซฟว่า “พ่อของท่านป่วย” โยเซฟจึงพามนัสเสห์กับเอฟราอิมลูกชายทั้งสองไปด้วย
2И јавише Јакову и рекоше: Ево син твој Јосиф иде к теби. А Израиљ се окрепи, те седе на постељи својој.
2มีคนบอกยาโคบว่า “โยเซฟลูกของท่านมาหา” อิสราเอลจึงรวบรวมกำลังและลุกขึ้นนั่งบนเตียง
3И рече Јаков Јосифу: Бог Свемогући јави се мени у Лузу у земљи хананској, и благослови ме;
3ยาโคบพูดกับโยเซฟว่า “พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ปรากฏแก่พ่อที่ลูสในแผ่นดินคานาอันและอวยพรพ่อ
4и рече ми: Учинићу те да нарастеш и намножиш се; и учинићу од тебе мноштво народа, и даћу земљу ову семену твом након тебе да је њихова до века.
4พระองค์พูดกับพ่อว่า ‘เราจะทำให้เจ้ามีลูกหลานและทวีจำนวนมาก เราจะทำให้เจ้ากลายเป็นประชากรหลายกลุ่ม และจะมอบแผ่นดินนี้ให้ลูกหลานของเจ้าหลังจากเจ้าเป็นกรรมสิทธิ์ตลอดไป’
5Сада дакле два сина твоја, што ти се родише у земљи мисирској пре него дођох к теби у Мисир, моји су, Јефрем и Манасија као Рувим и Симеун нека буду моји.
5ตอนนี้ลูกชายสองคนของลูกซึ่งเกิดในอียิปต์ก่อนพ่อมาหาลูกที่นี่ เป็นของพ่อ เอฟราอิมกับมนัสเสห์จะเป็นของพ่อเหมือนรูเบนกับสิเมโอน
6А деца коју родиш после њих, нека буду твоја и нека се по имену браће своје зову у наследству свом.
6ส่วนลูกที่เกิดแก่ลูกหลังจากสองคนนี้จะเป็นของลูก และเมื่อแบ่งมรดก พวกเขาจะนับตามชื่อของพี่ชายของตน
7Јер кад се вратих из Падана, умре ми Рахиља у земљи хананској на путу, кад беше још мало до Ефрате; и погребох је на путу у Ефрату, а то је Витлејем.
7ส่วนพ่อ เมื่อกลับมาจากปัดดาน ราเชลตายระหว่างที่อยู่กับพ่อในแผ่นดินคานาอันบนทาง ตอนนั้นยังอยู่ห่างจากเอฟราธพอสมควร พ่อฝังเธอไว้ตรงทางไปเอฟราธ ซึ่งก็คือเบธเลเฮม”
8А виде Израиљ синове Јосифове, рече: Ко су ови?
8อิสราเอลเห็นลูกชายของโยเซฟจึงถามว่า “สองคนนี้คือใคร?”
9А Јосиф рече оцу свом: Моји синови, које ми Бог даде овде. А он рече: Доведи их к мени, да их благословим.
9โยเซฟตอบพ่อว่า “เป็นลูกชายของผมที่พระเจ้าให้ผมที่นี่” อิสราเอลพูดว่า “พาพวกเขามาใกล้พ่อหน่อย พ่อจะอวยพรให้”
10А очи беху Израиљу отежале од старости, те не могаше добро видети. А кад му их приведе, целива их и загрли.
10ตอนนั้นตาของอิสราเอลพร่ามัวเพราะชรา มองเห็นไม่ชัด โยเซฟจึงพาเด็กทั้งสองเข้าไปใกล้ เขาจูบและกอดเด็กๆ
11И рече Израиљ Јосифу: Нисам мислио да ћу видети лице твоје; а гле, Бог ми даде да видим и пород твој.
11อิสราเอลพูดกับโยเซฟว่า “พ่อไม่คิดว่าจะได้เห็นหน้าลูกอีกแล้ว แต่พระเจ้ากลับให้พ่อเห็นแม้กระทั่งลูกหลานของลูกด้วย”
12А Јосиф одмаче их од колена његових и поклони се лицем до земље.
12โยเซฟพาเด็กทั้งสองออกมาจากระหว่างเข่าของอิสราเอล แล้วก้มกราบจนหน้าจรดพื้น
13Па их узе Јосиф обојицу, Јефрема себи с десне стране а Израиљу с леве, Манасију пак себи с леве стране а Израиљу с десне; и тако их примаче к њему.
13โยเซฟจับเด็กทั้งสองไว้ เอฟราอิมอยู่ทางขวามือของโยเซฟตรงกับมือซ้ายของอิสราเอล ส่วนมนัสเสห์อยู่ทางซ้ายมือของโยเซฟตรงกับมือขวาของอิสราเอล แล้วพาเข้าไปใกล้
14А Израиљ пруживши десну руку своју метну је на главу Јефрему млађем, а леву на главу Манасији, тако наместивши руке навлаш, ако и јесте Манасија био првенац.
14แต่อิสราเอลเหยียดมือขวาไปวางบนศีรษะของเอฟราอิมซึ่งเป็นคนเล็ก และวางมือซ้ายบนศีรษะของมนัสเสห์ เขาวางมือไขว้กันอย่างตั้งใจ แม้มนัสเสห์จะเป็นบุตรหัวปี
15И благослови Јосифа говорећи: Бог, коме су свагда угађали оци моји Аврам и Исак, Бог, који ме је хранио од како сам постао до данашњег дана,
15แล้วอิสราเอลอวยพรโยเซฟว่า “พระเจ้าที่อับราฮัมและอิสอัคบรรพบุรุษของพ่อดำเนินชีวิตอยู่ต่อหน้าพระองค์ พระเจ้าผู้เลี้ยงดูพ่อมาตลอดชีวิตจนถึงวันนี้
16Анђео, који ме је избављао од сваког зла, да благослови децу ову, и да се по мом имену и по имену отаца мојих Аврама и Исака прозову, и да се као рибе намноже на земљи!
16ทูตสวรรค์ผู้ช่วยพ่อให้รอดพ้นจากเหตุร้ายทุกอย่าง ขอให้อวยพรเด็กทั้งสอง ขอให้ชื่อของพ่อสืบอยู่ในพวกเขา พร้อมกับชื่อของอับราฮัมและอิสอัคบรรพบุรุษของพ่อ ขอให้พวกเขาทวีจำนวนอย่างมากมายในแผ่นดิน”
17А Јосиф кад виде где отац метну десну руку своју на главу Јефрему, не би му мило, па ухвати за руку оца свог да је премести с главе Јефремове на главу Манасијину.
17เมื่อโยเซฟเห็นว่าพ่อวางมือขวาบนศีรษะของเอฟราอิม เขาก็ไม่พอใจ จึงจับมือพ่อเพื่อย้ายจากศีรษะของเอฟราอิมไปวางบนศีรษะของมนัสเสห์
18И рече Јосиф оцу свом: Не тако, оче; ово је првенац, метни десницу њему на главу.
18โยเซฟพูดกับพ่อว่า “ไม่ใช่อย่างนั้นครับพ่อ คนนี้ต่างหากเป็นบุตรหัวปี วางมือขวาบนศีรษะเขาเถอะ”
19Али отац његов не хте, него рече: Знам, сине, знам; и од њега ће постати народ, и он ће бити велик; али ће млађи брат његов бити већи од њега, и семе ће његово бити велико мноштво народа.
19แต่พ่อปฏิเสธและพูดว่า “พ่อรู้ ลูกเอ๋ย พ่อรู้ เขาจะกลายเป็นชนชาติหนึ่งและจะยิ่งใหญ่ด้วย แต่น้องของเขาจะยิ่งใหญ่กว่า และลูกหลานของน้องจะกลายเป็นประชาชาติมากมาย”
20И благослови их у онај дан и рече: Тобом ће Израиљ благосиљати говорећи: Бог да те учини као Јефрема и као Манасију. Тако постави Јефрема пред Манасију.
20วันนั้นเขาอวยพรเด็กทั้งสองว่า “คนอิสราเอลจะใช้ชื่อของพวกเจ้าเวลาอวยพรว่า ‘ขอพระเจ้าทำให้เจ้าเป็นเหมือนเอฟราอิมและมนัสเสห์’” อิสราเอลจึงวางเอฟราอิมไว้ก่อนมนัสเสห์
21После рече Израиљ Јосифу: Ево ја ћу скоро умрети; али ће Бог бити с вама и одвешће вас опет у земљу отаца ваших.
21อิสราเอลพูดกับโยเซฟว่า “พ่อกำลังจะตาย แต่พระเจ้าจะอยู่กับลูก และจะพากลับไปยังแผ่นดินของบรรพบุรุษ
22И ја ти дајем један део више него браћи твојој, који узех из руку аморејских мачем својим и луком својим.
22และพ่อให้ส่วนแบ่งแก่ลูกมากกว่าพี่น้องอีกหนึ่งส่วน เป็นส่วนที่พ่อชิงมาจากมือชาวอาโมไรต์ด้วยดาบและธนูของพ่อ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.