Gênesis 48
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Depois destas coisas, disseram a José: “Eis que o seu pai está doente.” Então ele levou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
1หลังจากนั้นมีคนมาบอกโยเซฟว่า “พ่อของท่านป่วย” โยเซฟจึงพามนัสเสห์กับเอฟราอิมลูกชายทั้งสองไปด้วย
2Alguém avisou a Jacó, dizendo: “Eis que o seu filho José está vindo até você.” Então Israel reuniu suas forças e sentou-se na cama.
2มีคนบอกยาโคบว่า “โยเซฟลูกของท่านมาหา” อิสราเอลจึงรวบรวมกำลังและลุกขึ้นนั่งบนเตียง
3Jacó disse a José: “O Deus Todo-Poderoso apareceu a mim em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,
3ยาโคบพูดกับโยเซฟว่า “พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ปรากฏแก่พ่อที่ลูสในแผ่นดินคานาอันและอวยพรพ่อ
4e me disse: 'Eis que eu o farei frutificar e o multiplicarei, e farei de você uma multidão de povos, e darei esta terra à sua descendência depois de você como propriedade perpétua.'
4พระองค์พูดกับพ่อว่า ‘เราจะทำให้เจ้ามีลูกหลานและทวีจำนวนมาก เราจะทำให้เจ้ากลายเป็นประชากรหลายกลุ่ม และจะมอบแผ่นดินนี้ให้ลูกหลานของเจ้าหลังจากเจ้าเป็นกรรมสิทธิ์ตลอดไป’
5Agora, os seus dois filhos, que nasceram a você na terra do Egito antes de eu vir até você no Egito, são meus; Efraim e Manassés serão meus, assim como Rúben e Simeão.
5ตอนนี้ลูกชายสองคนของลูกซึ่งเกิดในอียิปต์ก่อนพ่อมาหาลูกที่นี่ เป็นของพ่อ เอฟราอิมกับมนัสเสห์จะเป็นของพ่อเหมือนรูเบนกับสิเมโอน
6Os filhos que você gerar depois deles serão seus. Eles serão chamados pelo nome dos seus irmãos na sua herança.
6ส่วนลูกที่เกิดแก่ลูกหลังจากสองคนนี้จะเป็นของลูก และเมื่อแบ่งมรดก พวกเขาจะนับตามชื่อของพี่ชายของตน
7Quanto a mim, quando eu vinha de Padã, Raquel morreu ao meu lado na terra de Canaã, no caminho, quando ainda faltava alguma distância para chegar a Efrata; e eu a sepultei ali, no caminho para Efrata (que é Belém).”
7ส่วนพ่อ เมื่อกลับมาจากปัดดาน ราเชลตายระหว่างที่อยู่กับพ่อในแผ่นดินคานาอันบนทาง ตอนนั้นยังอยู่ห่างจากเอฟราธพอสมควร พ่อฝังเธอไว้ตรงทางไปเอฟราธ ซึ่งก็คือเบธเลเฮม”
8Israel viu os filhos de José e perguntou: “Quem são estes?”
8อิสราเอลเห็นลูกชายของโยเซฟจึงถามว่า “สองคนนี้คือใคร?”
9José respondeu ao seu pai: “Eles são os meus filhos, que Deus me deu aqui.” Ele disse: “Por favor, traga-os a mim, e eu os abençoarei.”
9โยเซฟตอบพ่อว่า “เป็นลูกชายของผมที่พระเจ้าให้ผมที่นี่” อิสราเอลพูดว่า “พาพวกเขามาใกล้พ่อหน่อย พ่อจะอวยพรให้”
10Ora, os olhos de Israel estavam fracos por causa da velhice, de modo que ele não podia ver bem. José os aproximou dele; e ele os beijou e os abraçou.
10ตอนนั้นตาของอิสราเอลพร่ามัวเพราะชรา มองเห็นไม่ชัด โยเซฟจึงพาเด็กทั้งสองเข้าไปใกล้ เขาจูบและกอดเด็กๆ
11Israel disse a José: “Eu não pensava que veria o seu rosto, e eis que Deus me permitiu ver também a sua descendência.”
11อิสราเอลพูดกับโยเซฟว่า “พ่อไม่คิดว่าจะได้เห็นหน้าลูกอีกแล้ว แต่พระเจ้ากลับให้พ่อเห็นแม้กระทั่งลูกหลานของลูกด้วย”
12José os tirou de entre os joelhos dele, e inclinou-se com o rosto em terra.
12โยเซฟพาเด็กทั้งสองออกมาจากระหว่างเข่าของอิสราเอล แล้วก้มกราบจนหน้าจรดพื้น
13José tomou a ambos, Efraim na sua mão direita, à esquerda de Israel, e Manassés na sua mão esquerda, à direita de Israel, e os aproximou dele.
13โยเซฟจับเด็กทั้งสองไว้ เอฟราอิมอยู่ทางขวามือของโยเซฟตรงกับมือซ้ายของอิสราเอล ส่วนมนัสเสห์อยู่ทางซ้ายมือของโยเซฟตรงกับมือขวาของอิสราเอล แล้วพาเข้าไปใกล้
14Israel estendeu a sua mão direita e a colocou sobre a cabeça de Efraim, que era o mais novo, e a sua mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, guiando as suas mãos intencionalmente, pois Manassés era o primogênito.
14แต่อิสราเอลเหยียดมือขวาไปวางบนศีรษะของเอฟราอิมซึ่งเป็นคนเล็ก และวางมือซ้ายบนศีรษะของมนัสเสห์ เขาวางมือไขว้กันอย่างตั้งใจ แม้มนัสเสห์จะเป็นบุตรหัวปี
15Ele abençoou a José, e disse: “O Deus diante de quem andaram os meus pais, Abraão e Isaque, o Deus que tem me sustentado durante toda a minha vida até o dia de hoje,
15แล้วอิสราเอลอวยพรโยเซฟว่า “พระเจ้าที่อับราฮัมและอิสอัคบรรพบุรุษของพ่อดำเนินชีวิตอยู่ต่อหน้าพระองค์ พระเจ้าผู้เลี้ยงดูพ่อมาตลอดชีวิตจนถึงวันนี้
16o anjo que me redimiu de todo o mal, abençoe estes rapazes; e que o meu nome seja invocado sobre eles, e o nome dos meus pais, Abraão e Isaque. Que eles cresçam e se tornem uma multidão sobre a terra.”
16ทูตสวรรค์ผู้ช่วยพ่อให้รอดพ้นจากเหตุร้ายทุกอย่าง ขอให้อวยพรเด็กทั้งสอง ขอให้ชื่อของพ่อสืบอยู่ในพวกเขา พร้อมกับชื่อของอับราฮัมและอิสอัคบรรพบุรุษของพ่อ ขอให้พวกเขาทวีจำนวนอย่างมากมายในแผ่นดิน”
17Quando José viu que o seu pai colocava a mão direita sobre a cabeça de Efraim, isso lhe desagradou. Ele segurou a mão do seu pai, para removê-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
17เมื่อโยเซฟเห็นว่าพ่อวางมือขวาบนศีรษะของเอฟราอิม เขาก็ไม่พอใจ จึงจับมือพ่อเพื่อย้ายจากศีรษะของเอฟราอิมไปวางบนศีรษะของมนัสเสห์
18José disse ao seu pai: “Não assim, meu pai, pois este é o primogênito. Coloque a sua mão direita sobre a cabeça dele.”
18โยเซฟพูดกับพ่อว่า “ไม่ใช่อย่างนั้นครับพ่อ คนนี้ต่างหากเป็นบุตรหัวปี วางมือขวาบนศีรษะเขาเถอะ”
19O seu pai recusou, e disse: “Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também se tornará um povo, e ele também será grande. No entanto, o seu irmão mais novo será maior do que ele, e a sua descendência se tornará uma multidão de nações.”
19แต่พ่อปฏิเสธและพูดว่า “พ่อรู้ ลูกเอ๋ย พ่อรู้ เขาจะกลายเป็นชนชาติหนึ่งและจะยิ่งใหญ่ด้วย แต่น้องของเขาจะยิ่งใหญ่กว่า และลูกหลานของน้องจะกลายเป็นประชาชาติมากมาย”
20Ele os abençoou naquele dia, dizendo: “Em seu nome Israel abençoará, dizendo: 'Que Deus o faça como Efraim e como Manassés'.” Assim, ele colocou Efraim antes de Manassés.
20วันนั้นเขาอวยพรเด็กทั้งสองว่า “คนอิสราเอลจะใช้ชื่อของพวกเจ้าเวลาอวยพรว่า ‘ขอพระเจ้าทำให้เจ้าเป็นเหมือนเอฟราอิมและมนัสเสห์’” อิสราเอลจึงวางเอฟราอิมไว้ก่อนมนัสเสห์
21Israel disse a José: “Eis que estou morrendo, mas Deus estará com você, e o levará de volta à terra dos seus pais.
21อิสราเอลพูดกับโยเซฟว่า “พ่อกำลังจะตาย แต่พระเจ้าจะอยู่กับลูก และจะพากลับไปยังแผ่นดินของบรรพบุรุษ
22Além disso, eu dou a você uma porção a mais do que aos seus irmãos, a qual tomei da mão dos amorreus com a minha espada e com o meu arco.”
22และพ่อให้ส่วนแบ่งแก่ลูกมากกว่าพี่น้องอีกหนึ่งส่วน เป็นส่วนที่พ่อชิงมาจากมือชาวอาโมไรต์ด้วยดาบและธนูของพ่อ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.