Gênesis 45
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Então José não conseguiu mais se conter diante de todos os que estavam perante ele, e clamou: “Façam todos sair da minha presença!” Ninguém mais ficou com ele, enquanto José se dava a conhecer aos seus irmãos.
1โยเซฟกลั้นอารมณ์ไว้ต่อหน้าคนที่ยืนอยู่รอบตัวไม่ไหวอีกแล้ว จึงร้องสั่งว่า “ให้ทุกคนออกไปจากที่นี่!” ไม่มีคนอื่นอยู่กับเขาเมื่อโยเซฟเปิดเผยตัวกับพวกพี่ชาย
2Ele chorou em alta voz. Os egípcios ouviram, e a casa de Faraó também ouviu.
2เขาร้องไห้เสียงดังจนชาวอียิปต์ได้ยิน และคนในสำนักของฟาโรห์ก็ได้ยินด้วย
3José disse aos seus irmãos: “Eu sou José! Meu pai ainda vive?” Seus irmãos não conseguiam lhe responder, pois estavam aterrorizados diante dele.
3โยเซฟพูดกับพวกพี่ชายว่า “ผมคือโยเซฟ! พ่อยังมีชีวิตอยู่ไหม?” พวกพี่ชายตอบอะไรไม่ได้ เพราะตกตะลึงกลัวเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา
4José disse aos seus irmãos: “Cheguem perto de mim, por favor.” Eles se aproximaram. Ele disse: “Eu sou José, seu irmão, a quem vocês venderam para o Egito.
4โยเซฟจึงพูดว่า “พวกพี่เข้ามาใกล้ผมหน่อย” พวกเขาเข้ามาใกล้ แล้วโยเซฟพูดว่า “ผมคือโยเซฟ น้องชายที่พวกพี่ขายมาอียิปต์
5Agora, não se entristeçam, nem fiquem irados com vocês mesmos por terem me vendido para cá, pois foi para preservar vidas que Deus me enviou adiante de vocês.
5ตอนนี้อย่าเสียใจหรือโกรธตัวเองที่ขายผมมาที่นี่เลย เพราะพระเจ้าส่งผมมาก่อนพวกพี่เพื่อรักษาชีวิตคนไว้
6Pois já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá arado nem colheita.
6ความอดอยากเกิดขึ้นในแผ่นดินนี้มา 2 ปีแล้ว และยังเหลืออีก 5 ปีที่ไม่มีการไถหรือเก็บเกี่ยว
7Deus me enviou adiante de vocês para lhes preservar um remanescente na terra, e para salvar a vida de vocês por meio de um grande livramento.
7พระเจ้าส่งผมมาก่อนพวกพี่ เพื่อให้พวกพี่เหลือรอดอยู่ในแผ่นดิน และรักษาชีวิตพวกพี่ไว้ด้วยการช่วยให้พ้นภัยครั้งใหญ่
8Assim, não foram vocês que me enviaram para cá, mas Deus. Ele me fez como um pai para Faraó, senhor de toda a sua casa e governador sobre toda a terra do Egito.
8เพราะฉะนั้นคนที่ส่งผมมาที่นี่ไม่ใช่พวกพี่ แต่เป็นพระเจ้า พระองค์ทำให้ผมเป็นเหมือนพ่อของฟาโรห์ เป็นเจ้านายเหนือทุกคนในสำนักของฟาโรห์ และเป็นผู้ปกครองทั่วแผ่นดินอียิปต์
9Apressem-se, subam ao meu pai e digam-lhe: 'Assim diz o seu filho José: “Deus me fez senhor de todo o Egito. Desça para vir a mim. Não demore.
9รีบกลับขึ้นไปหาพ่อ แล้วบอกว่า ‘โยเซฟลูกของพ่อพูดอย่างนี้ว่า “พระเจ้าทำให้ผมเป็นเจ้านายทั่วอียิปต์แล้ว ลงมาหาผมเถอะ อย่าช้าเลย
10Você habitará na terra de Gósen e estará perto de mim, você, seus filhos, os filhos de seus filhos, seus rebanhos, seu gado e tudo o que você tem.
10พ่อจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินโกเชน ใกล้กับผม ทั้งพ่อ ลูกหลาน ฝูงแกะ ฝูงโค และทุกอย่างที่พ่อมี
11Lá eu o sustentarei; pois ainda haverá cinco anos de fome; para que você não caia na miséria, você, sua família e tudo o que você tem.”’
11ผมจะเลี้ยงดูพ่อที่นั่น เพราะยังเหลือความอดอยากอีก 5 ปี ไม่อย่างนั้นพ่อ ครอบครัว และทุกอย่างที่พ่อมีจะหมดตัว”’
12Vejam, os olhos de vocês veem, e os olhos do meu irmão Benjamim também, que é a minha própria boca que fala com vocês.
12พวกพี่เห็นอยู่กับตา และเบนยามินน้องของผมก็เห็น ว่าผมกำลังพูดกับพวกพี่ด้วยปากของผมเอง
13Vocês devem contar ao meu pai sobre toda a minha glória no Egito, e sobre tudo o que viram. Apressem-se e tragam meu pai para cá.”
13พวกพี่ต้องเล่าให้พ่อฟังถึงเกียรติทั้งหมดที่ผมมีในอียิปต์และทุกสิ่งที่พวกพี่ได้เห็น แล้วรีบพาพ่อลงมาที่นี่”
14Ele se lançou ao pescoço de seu irmão Benjamim e chorou, e Benjamim chorou em seu pescoço.
14โยเซฟโผเข้ากอดคอเบนยามินน้องชายและร้องไห้ เบนยามินก็กอดคอเขาร้องไห้
15Ele beijou todos os seus irmãos e chorou sobre eles. Depois disso, seus irmãos conversaram com ele.
15โยเซฟจูบพวกพี่ชายทุกคนและร้องไห้กับพวกเขา หลังจากนั้นพวกพี่จึงเริ่มพูดคุยกับเขา
16A notícia foi ouvida na casa de Faraó, dizendo: “Os irmãos de José chegaram.” Isso agradou muito a Faraó e aos seus servos.
16เมื่อข่าวว่า “พี่น้องของโยเซฟมาแล้ว” ไปถึงสำนักของฟาโรห์ ฟาโรห์กับคนรับใช้ต่างก็พอใจ
17Faraó disse a José: “Diga aos seus irmãos: 'Façam o seguinte: carreguem os seus animais, partam e viajem para a terra de Canaã.
17ฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “บอกพวกพี่น้องของเจ้าว่า ‘ทำอย่างนี้ บรรทุกของขึ้นสัตว์ของพวกเจ้า แล้วเดินทางกลับไปแผ่นดินคานาอัน
18Peguem o seu pai e as suas famílias, e venham para mim. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito, e vocês comerão da gordura da terra.’
18พาพ่อและครอบครัวของพวกเจ้ามาหาเรา เราจะให้สิ่งดีที่สุดในแผ่นดินอียิปต์แก่พวกเจ้า และพวกเจ้าจะได้กินส่วนที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดของแผ่นดิน’
19Agora você tem a ordem de fazer isto: Peguem carroças da terra do Egito para os seus pequeninos e para as suas mulheres, tragam o seu pai e venham.
19เจ้าจงบอกพวกเขาตามคำสั่งนี้ด้วยว่า ‘เอาเกวียนจากแผ่นดินอียิปต์ไปรับเด็กๆ ภรรยา และพ่อของพวกเจ้า แล้วกลับมา
20Além disso, não se preocupem com os seus bens, pois o melhor de toda a terra do Egito é de vocês.”
20ไม่ต้องเสียดายข้าวของที่ทิ้งไว้ เพราะสิ่งดีที่สุดทั่วแผ่นดินอียิปต์จะเป็นของพวกเจ้า’”
21Os filhos de Israel assim fizeram. José lhes deu carroças, conforme a ordem de Faraó, e lhes deu provisões para o caminho.
21บุตรชายของอิสราเอลก็ทำตาม โยเซฟให้เกวียนแก่พวกเขาตามคำสั่งของฟาโรห์ และให้เสบียงสำหรับเดินทาง
22A cada um deles ele deu mudas de roupa, mas a Benjamim deu trezentas peças de prata e cinco mudas de roupa.
22เขาให้เสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนแก่แต่ละคน แต่ให้เบนยามินเงิน 300 ชิ้นกับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยน 5 ชุด
23Ele enviou o seguinte ao seu pai: dez jumentos carregados com as melhores coisas do Egito, e dez jumentas carregadas com cereais, pão e provisões para o seu pai no caminho.
23ส่วนของที่ส่งให้พ่อมีลา 10 ตัวบรรทุกของดีจากอียิปต์ และลาตัวเมีย 10 ตัวบรรทุกข้าว ขนมปัง และเสบียงสำหรับพ่อระหว่างทาง
24Assim ele despediu os seus irmãos, e eles partiram. Ele lhes disse: “Cuidem para não brigarem no caminho.”
24แล้วโยเซฟส่งพวกพี่ชายกลับไป ก่อนออกเดินทางเขาบอกว่า “อย่าทะเลาะกันระหว่างทางนะ”
25Eles subiram do Egito e chegaram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai.
25พวกเขาออกจากอียิปต์กลับขึ้นไปยังแผ่นดินคานาอันหายาโคบพ่อของตน
26Eles lhe contaram, dizendo: “José ainda está vivo, e ele é o governador sobre toda a terra do Egito.” Seu coração desfaleceu, pois não acreditou neles.
26แล้วบอกว่า “โยเซฟยังมีชีวิตอยู่ และเขาเป็นผู้ปกครองทั่วแผ่นดินอียิปต์” ยาโคบใจหายจนแทบหมดแรง เพราะไม่เชื่อพวกเขา
27Eles lhe contaram todas as palavras de José, que ele lhes havia dito. Quando ele viu as carroças que José havia enviado para transportá-lo, o espírito de Jacó, seu pai, reviveu.
27แต่เมื่อพวกเขาเล่าคำทุกอย่างที่โยเซฟฝากมา และยาโคบเห็นเกวียนที่โยเซฟส่งมารับ ใจของยาโคบพ่อของพวกเขาก็กลับฟื้นขึ้น
28Israel disse: “Já basta. Meu filho José ainda está vivo. Eu irei e o verei antes que eu morra.”
28อิสราเอลพูดว่า “พอแล้ว! โยเซฟลูกของฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะไปหาเขาให้เห็นกับตาก่อนตาย”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.