Génesis 45
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Freedom Bible (Thai)
1NO podía ya José contenerse delante de todos los que estaban al lado suyo, y clamó: Haced salir de conmigo á todos. Y no quedó nadie con él, al darse á conocer José á sus hermanos.
1โยเซฟกลั้นอารมณ์ไว้ต่อหน้าคนที่ยืนอยู่รอบตัวไม่ไหวอีกแล้ว จึงร้องสั่งว่า “ให้ทุกคนออกไปจากที่นี่!” ไม่มีคนอื่นอยู่กับเขาเมื่อโยเซฟเปิดเผยตัวกับพวกพี่ชาย
2Entonces se dió á llorar á voz en grito; y oyeron los Egipcios, y oyó también la casa de Faraón.
2เขาร้องไห้เสียงดังจนชาวอียิปต์ได้ยิน และคนในสำนักของฟาโรห์ก็ได้ยินด้วย
3Y dijo José á sus hermanos: Yo soy José: ¿vive aún mi padre? Y sus hermanos no pudieron responderle, porque estaban turbados delante de él.
3โยเซฟพูดกับพวกพี่ชายว่า “ผมคือโยเซฟ! พ่อยังมีชีวิตอยู่ไหม?” พวกพี่ชายตอบอะไรไม่ได้ เพราะตกตะลึงกลัวเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา
4Entonces dijo José á sus hermanos: Llegaos ahora á mí. Y ellos se llegaron. Y él dijo: Yo soy José vuestro hermano el que vendisteis para Egipto.
4โยเซฟจึงพูดว่า “พวกพี่เข้ามาใกล้ผมหน่อย” พวกเขาเข้ามาใกล้ แล้วโยเซฟพูดว่า “ผมคือโยเซฟ น้องชายที่พวกพี่ขายมาอียิปต์
5Ahora pues, no os entristezcáis, ni os pese de haberme vendido acá; que para preservación de vida me envió Dios delante de vosotros:
5ตอนนี้อย่าเสียใจหรือโกรธตัวเองที่ขายผมมาที่นี่เลย เพราะพระเจ้าส่งผมมาก่อนพวกพี่เพื่อรักษาชีวิตคนไว้
6Que ya ha habido dos años de hambre en medio de la tierra, y aun quedan cinco años en que ni habrá arada ni siega.
6ความอดอยากเกิดขึ้นในแผ่นดินนี้มา 2 ปีแล้ว และยังเหลืออีก 5 ปีที่ไม่มีการไถหรือเก็บเกี่ยว
7Y Dios me envió delante de vosotros, para que vosotros quedaseis en la tierra, y para daros vida por medio de grande salvamento.
7พระเจ้าส่งผมมาก่อนพวกพี่ เพื่อให้พวกพี่เหลือรอดอยู่ในแผ่นดิน และรักษาชีวิตพวกพี่ไว้ด้วยการช่วยให้พ้นภัยครั้งใหญ่
8Así pues, no me enviasteis vosotros acá, sino Dios, que me ha puesto por padre de Faraón, y por señor de toda su casa, y por gobernador en toda la tierra de Egipto.
8เพราะฉะนั้นคนที่ส่งผมมาที่นี่ไม่ใช่พวกพี่ แต่เป็นพระเจ้า พระองค์ทำให้ผมเป็นเหมือนพ่อของฟาโรห์ เป็นเจ้านายเหนือทุกคนในสำนักของฟาโรห์ และเป็นผู้ปกครองทั่วแผ่นดินอียิปต์
9Daos priesa, id á mi padre y decidle: Así dice tu hijo José: Dios me ha puesto por señor de todo Egipto; ven á mí, no te detengas:
9รีบกลับขึ้นไปหาพ่อ แล้วบอกว่า ‘โยเซฟลูกของพ่อพูดอย่างนี้ว่า “พระเจ้าทำให้ผมเป็นเจ้านายทั่วอียิปต์แล้ว ลงมาหาผมเถอะ อย่าช้าเลย
10Y habitarás en la tierra de Gosén, y estarás cerca de mí, tú y tus hijos, y los hijos de tus hijos, tus ganados y tus vacas, y todo lo que tienes.
10พ่อจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินโกเชน ใกล้กับผม ทั้งพ่อ ลูกหลาน ฝูงแกะ ฝูงโค และทุกอย่างที่พ่อมี
11Y allí te alimentaré, pues aun quedan cinco años de hambre, porque no perezcas de pobreza tú y tu casa, y todo lo que tienes:
11ผมจะเลี้ยงดูพ่อที่นั่น เพราะยังเหลือความอดอยากอีก 5 ปี ไม่อย่างนั้นพ่อ ครอบครัว และทุกอย่างที่พ่อมีจะหมดตัว”’
12Y he aquí, vuestros ojos ven, y los ojos de mi hermano Benjamín, que mi boca os habla.
12พวกพี่เห็นอยู่กับตา และเบนยามินน้องของผมก็เห็น ว่าผมกำลังพูดกับพวกพี่ด้วยปากของผมเอง
13Haréis pues saber á mi padre toda mi gloria en Egipto, y todo lo que habéis visto: y daos priesa, y traed á mi padre acá.
13พวกพี่ต้องเล่าให้พ่อฟังถึงเกียรติทั้งหมดที่ผมมีในอียิปต์และทุกสิ่งที่พวกพี่ได้เห็น แล้วรีบพาพ่อลงมาที่นี่”
14Y echóse sobre el cuello de Benjamín su hermano, y lloró; y también Benjamín lloró sobre su cuello.
14โยเซฟโผเข้ากอดคอเบนยามินน้องชายและร้องไห้ เบนยามินก็กอดคอเขาร้องไห้
15Y besó á todos sus hermanos, y lloró sobre ellos: y después sus hermanos hablaron con él.
15โยเซฟจูบพวกพี่ชายทุกคนและร้องไห้กับพวกเขา หลังจากนั้นพวกพี่จึงเริ่มพูดคุยกับเขา
16Y oyóse la noticia en la casa de Faraón, diciendo: Los hermanos de José han venido. Y plugo en los ojos de Faraón y de sus siervos.
16เมื่อข่าวว่า “พี่น้องของโยเซฟมาแล้ว” ไปถึงสำนักของฟาโรห์ ฟาโรห์กับคนรับใช้ต่างก็พอใจ
17Y dijo Faraón á José: Di á tus hermanos: Haced esto: cargad vuestras bestias, é id, volved á la tierra de Canaán;
17ฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “บอกพวกพี่น้องของเจ้าว่า ‘ทำอย่างนี้ บรรทุกของขึ้นสัตว์ของพวกเจ้า แล้วเดินทางกลับไปแผ่นดินคานาอัน
18Y tomad á vuestro padre y vuestras familias, y venid á mí, que yo os daré lo bueno de la tierra de Egipto y comeréis la grosura de la tierra.
18พาพ่อและครอบครัวของพวกเจ้ามาหาเรา เราจะให้สิ่งดีที่สุดในแผ่นดินอียิปต์แก่พวกเจ้า และพวกเจ้าจะได้กินส่วนที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดของแผ่นดิน’
19Y tú manda: Haced esto: tomaos de la tierra de Egipto carros para vuestros niños y vuestras mujeres; y tomad á vuestro padre, y venid.
19เจ้าจงบอกพวกเขาตามคำสั่งนี้ด้วยว่า ‘เอาเกวียนจากแผ่นดินอียิปต์ไปรับเด็กๆ ภรรยา และพ่อของพวกเจ้า แล้วกลับมา
20Y no se os dé nada de vuestras alhajas, porque el bien de la tierra de Egipto será vuestro.
20ไม่ต้องเสียดายข้าวของที่ทิ้งไว้ เพราะสิ่งดีที่สุดทั่วแผ่นดินอียิปต์จะเป็นของพวกเจ้า’”
21E hiciéronlo así los hijos de Israel: y dióles José carros conforme á la orden de Faraón, y suministróles víveres para el camino.
21บุตรชายของอิสราเอลก็ทำตาม โยเซฟให้เกวียนแก่พวกเขาตามคำสั่งของฟาโรห์ และให้เสบียงสำหรับเดินทาง
22A cada uno de todos ellos dió mudas de vestidos, y á Benjamín dió trescientas piezas de plata, y cinco mudas de vestidos.
22เขาให้เสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนแก่แต่ละคน แต่ให้เบนยามินเงิน 300 ชิ้นกับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยน 5 ชุด
23Y á su padre envió esto: diez asnos cargados de lo mejor de Egipto, y diez asnas cargadas de trigo, y pan y comida, para su padre en el camino.
23ส่วนของที่ส่งให้พ่อมีลา 10 ตัวบรรทุกของดีจากอียิปต์ และลาตัวเมีย 10 ตัวบรรทุกข้าว ขนมปัง และเสบียงสำหรับพ่อระหว่างทาง
24Y despidió á sus hermanos, y fuéronse. Y él les dijo: No riñáis por el camino.
24แล้วโยเซฟส่งพวกพี่ชายกลับไป ก่อนออกเดินทางเขาบอกว่า “อย่าทะเลาะกันระหว่างทางนะ”
25Y subieron de Egipto, y llegaron á la tierra de Canaán á Jacob su padre.
25พวกเขาออกจากอียิปต์กลับขึ้นไปยังแผ่นดินคานาอันหายาโคบพ่อของตน
26Y diéronle las nuevas, diciendo: José vive aún; y él es señor en toda la tierra de Egipto. Y su corazón se desmayó; pues no los creía.
26แล้วบอกว่า “โยเซฟยังมีชีวิตอยู่ และเขาเป็นผู้ปกครองทั่วแผ่นดินอียิปต์” ยาโคบใจหายจนแทบหมดแรง เพราะไม่เชื่อพวกเขา
27Y ellos le contaron todas las palabras de José, que él les había hablado; y viendo él los carros que José enviaba para llevarlo, el espíritu de Jacob su padre revivió.
27แต่เมื่อพวกเขาเล่าคำทุกอย่างที่โยเซฟฝากมา และยาโคบเห็นเกวียนที่โยเซฟส่งมารับ ใจของยาโคบพ่อของพวกเขาก็กลับฟื้นขึ้น
28Entonces dijo Israel: Basta; José mi hijo vive todavía: iré, y le veré antes que yo muera.
28อิสราเอลพูดว่า “พอแล้ว! โยเซฟลูกของฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะไปหาเขาให้เห็นกับตาก่อนตาย”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.