ကမ္ဘာဦးကျမ်း 45
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ထိုအခါ ယောသပ် သည် မိမိ ထံ ၌ရှိ သောသူအပေါင်း တို့ရှေ့ တွင်၊ ဣန္ဒြေကို မ ချုပ်တည်း နိုင် သောကြောင့် ၊ လူ အပေါင်း တို့ငါ့ ထံ မှ ထွက် သွားကြဟု ဟစ် ၍ မိမိဇာတိ အဖြစ်ကို အစ်ကို တို့အား ပြသောအခါ ၊ အခြား သော သူတယောက်မျှ မ ရှိရ။
1โยเซฟกลั้นอารมณ์ไว้ต่อหน้าคนที่ยืนอยู่รอบตัวไม่ไหวอีกแล้ว จึงร้องสั่งว่า “ให้ทุกคนออกไปจากที่นี่!” ไม่มีคนอื่นอยู่กับเขาเมื่อโยเซฟเปิดเผยตัวกับพวกพี่ชาย
2သူ သည်လည်း ကျယ် သောအသံ နှင့် ငိုကြွေး ၏။ အဲဂုတ္တု လူတို့သည် နန်းတော် တိုင်အောင်ကြား ကြ၏။
2เขาร้องไห้เสียงดังจนชาวอียิปต์ได้ยิน และคนในสำนักของฟาโรห์ก็ได้ยินด้วย
3အစ်ကို တို့အား လည်း ၊ ကျွန်ုပ် ယောသပ် ဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ် အဘ သည် အသက် ရှင်သေး သလောဟုဆို ၏။ အစ်ကို တို့သည် စကားတုံ့ပြန်၍ မ ပြော နိုင် အောင် သူ့ ရှေ့ မှာ မိန်းမော တွေဝေလျက် နေကြ၏။
3โยเซฟพูดกับพวกพี่ชายว่า “ผมคือโยเซฟ! พ่อยังมีชีวิตอยู่ไหม?” พวกพี่ชายตอบอะไรไม่ได้ เพราะตกตะลึงกลัวเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา
4ယောသပ် ကလည်း ၊ ကျွန်ုပ် အနီးအပါးသို့ လာ ကြ ပါလော့ဟု အစ်ကိုတို့အားဆိုလျှင်၊ သူတို့သည် အနီးအပါး သို့ ချဉ်း လာကြ၏။ သူ ကလည်း ကျွန်ုပ် သည် အဲဂုတ္တု ပြည် သို့ ရောင်း လိုက်သော သင် တို့ညီ ဖြစ်ပါ၏။
4โยเซฟจึงพูดว่า “พวกพี่เข้ามาใกล้ผมหน่อย” พวกเขาเข้ามาใกล้ แล้วโยเซฟพูดว่า “ผมคือโยเซฟ น้องชายที่พวกพี่ขายมาอียิปต์
5သို့ရာတွင် သင် တို့သည် ကျွန်ုပ် ကို ဤ အရပ်သို့ ရောင်း လိုက်မိသောကြောင့် စိတ် မ ညှိုးငယ်ကြနှင့်။ ကိုယ်ကိုအမျက် မ ထွက်ကြနှင့်။ အကြောင်း မူကား၊ ဘုရားသခင် သည် လူတို့အသက် ကို စောင့်မစေခြင်းငှါ သင် တို့ရှေ့ မှာ ကျွန်ုပ် ကိုစေလွှတ် တော်မူပြီ။
5ตอนนี้อย่าเสียใจหรือโกรธตัวเองที่ขายผมมาที่นี่เลย เพราะพระเจ้าส่งผมมาก่อนพวกพี่เพื่อรักษาชีวิตคนไว้
6မြေ ပေါ် မှာ နှစ် နှစ်အစာခေါင်းပါး ခဲ့ပြီ။ လယ်လုပ် ခြင်း၊ စပါး ရိတ်ခြင်းကို မ ပြုရသောနှစ် ငါး နှစ် ရှိ သေး၏။
6ความอดอยากเกิดขึ้นในแผ่นดินนี้มา 2 ปีแล้ว และยังเหลืออีก 5 ปีที่ไม่มีการไถหรือเก็บเกี่ยว
7ဘုရားသခင် သည် သင် တို့ကို မြေကြီး ပေါ် မှာ ကျန်ကြွင်း စေခြင်းငှါ ၎င်း၊ ကြီး စွာသော ကယ်တင် ခြင်း အားဖြင့် သင် တို့အသက် ကို ချမ်းသာစေခြင်းငှါ ၎င်း၊ သင် တို့ရှေ့ မှာ ကျွန်ုပ် ကို စေလွှတ် တော်မူပြီ။
7พระเจ้าส่งผมมาก่อนพวกพี่ เพื่อให้พวกพี่เหลือรอดอยู่ในแผ่นดิน และรักษาชีวิตพวกพี่ไว้ด้วยการช่วยให้พ้นภัยครั้งใหญ่
8သို့ဖြစ်၍ သင် တို့သည် ကျွန်ုပ် ကိုဤ အရပ်သို့ စေလွှတ် သည်မ ဟုတ်၊ ဘုရားသခင် စေလွှတ်တော်မူသတည်း။ ကျွန်ုပ် ကို ဖါရော ဘုရင်၏ အဘ အရာ၌ ၎င်း၊ နန်းတော် အုပ် အရာ၌ ၎င်း၊ အဲဂုတ္တု ပြည် လုံး ကို အုပ်စိုး သောသခင် အရာ၌၎င်း ခန့် ထားတော်မူပြီ။
8เพราะฉะนั้นคนที่ส่งผมมาที่นี่ไม่ใช่พวกพี่ แต่เป็นพระเจ้า พระองค์ทำให้ผมเป็นเหมือนพ่อของฟาโรห์ เป็นเจ้านายเหนือทุกคนในสำนักของฟาโรห์ และเป็นผู้ปกครองทั่วแผ่นดินอียิปต์
9အလျင်အမြန် ထ၍ အဘ ထံ သို့ သွား ကြလော့။ အဘ အား လည်း ၊ သား ယောသပ် က၊ ဘုရားသခင် သည် ကျွန်ုပ် ကို အဲဂုတ္တု ပြည်လုံး သခင် ဖြစ် စေတော်မူပြီ။ ကျွန်ုပ် ထံ သို့လာ ပါ၊ မ ဆိုင်း ပါနှင့်။
9รีบกลับขึ้นไปหาพ่อ แล้วบอกว่า ‘โยเซฟลูกของพ่อพูดอย่างนี้ว่า “พระเจ้าทำให้ผมเป็นเจ้านายทั่วอียิปต์แล้ว ลงมาหาผมเถอะ อย่าช้าเลย
10အဘသည် ဂေါရှင် အရပ် ၌ နေ ရမည်။ ကျွန်ုပ် အနား မှာ ရှိ ရမည်။ အဘ မှစ၍ သား မြေး ၊ သိုး ၊ နွား နှင့်တကွ ရှိသမျှ ပါရမည်။
10พ่อจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินโกเชน ใกล้กับผม ทั้งพ่อ ลูกหลาน ฝูงแกะ ฝูงโค และทุกอย่างที่พ่อมี
11ထို အရပ်၌ ကျွန်ုပ်ကျွေးမွေး ပါမည်။ သို့မဟုတ်အဘ မှစ၍ အိမ်သူ အိမ်သားနှင့်တကွ ရှိသမျှ တို့ သည် ဆင်းရဲခြင်း သို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။ အစာ ခေါင်းပါး သောနှစ် ငါး နှစ်ရှိ သေးသည်ဟု ပြောကြလော့။
11ผมจะเลี้ยงดูพ่อที่นั่น เพราะยังเหลือความอดอยากอีก 5 ปี ไม่อย่างนั้นพ่อ ครอบครัว และทุกอย่างที่พ่อมีจะหมดตัว”’
12ကျွန်ုပ် သည် ကိုယ်တိုင်သင် တို့နှင့် နှုတ်ဆက် သည်ကို ၊ သင် တို့မျက်စိ ၊ ကျွန်ုပ် ညီ ဗင်ယာမိန် မျက်စိ အမြင် သားဖြစ်၏။
12พวกพี่เห็นอยู่กับตา และเบนยามินน้องของผมก็เห็น ว่าผมกำลังพูดกับพวกพี่ด้วยปากของผมเอง
13အဲဂုတ္တု ပြည်၌ ကျွန်ုပ် ရသောဘုန်း စည်းစိမ်းမှစ၍ သင်မြင် သမျှ တို့ကို အဘ အား ပြော ရမည်။ အလျင်အမြန် ပြု၍ အဘ ကို ဤ ပြည်သို့ ဆောင် ခဲ့ရမည်ဟု ဆိုပြီးလျှင်၊
13พวกพี่ต้องเล่าให้พ่อฟังถึงเกียรติทั้งหมดที่ผมมีในอียิปต์และทุกสิ่งที่พวกพี่ได้เห็น แล้วรีบพาพ่อลงมาที่นี่”
14ညီ ဗင်္ယာမိန် လည်ပင်း ကို ဘက် ၍ ငို လေ၏။ ဗင်္ယာမိန် သည်လည်း သူ ၏လည်ပင်း ၌ ငို လေ၏။
14โยเซฟโผเข้ากอดคอเบนยามินน้องชายและร้องไห้ เบนยามินก็กอดคอเขาร้องไห้
15တဖန် အစ်ကို ရှိသမျှ တို့ကို နမ်း ၍ သူ တို့နှင့် ငို သော နောက် အချင်းချင်း နှုတ်ဆက် ကြ၏။
15โยเซฟจูบพวกพี่ชายทุกคนและร้องไห้กับพวกเขา หลังจากนั้นพวกพี่จึงเริ่มพูดคุยกับเขา
16ယောသပ် အစ်ကို တို့သည် ရောက် လာကြပြီဟု နန်းတော် ၌ သိတင်း ကြား ၍ ၊ ဖာရော ဘုရင် အစ ရှိသော ကျွန် တော်မျိုးတို့သည် နှစ်သက် ကြ၏။
16เมื่อข่าวว่า “พี่น้องของโยเซฟมาแล้ว” ไปถึงสำนักของฟาโรห์ ฟาโรห์กับคนรับใช้ต่างก็พอใจ
17ဖါရော ဘုရင်သည်လည်း ယောသပ် ကိုခေါ် ၍၊ သင် ၏အစ်ကို တို့အား အဘယ်သို့ပြော ရမည်နည်းဟူမူကား၊ သင်တို့သည် ဤသို့ ပြု ကြလော့။ မြည်း တို့ကို ဝန် တင်၍ ခါနာန် ပြည် သို့ ပြန် သွား သဖြင့်၊
17ฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “บอกพวกพี่น้องของเจ้าว่า ‘ทำอย่างนี้ บรรทุกของขึ้นสัตว์ของพวกเจ้า แล้วเดินทางกลับไปแผ่นดินคานาอัน
18သင် တို့အဘ နှင့် အိမ်သူ အိမ်သားတို့ကိုယူ ၍ ကျွန်ုပ် ထံ သို့လာ ကြလော့။ အဲဂုတ္တု ပြည် ၏စည်းစိမ်း ကို ငါပေး ၍ ၊ သင် တို့သည် မြေဩဇာ ကိုသာ စား ရကြ လိမ့်မည်။
18พาพ่อและครอบครัวของพวกเจ้ามาหาเรา เราจะให้สิ่งดีที่สุดในแผ่นดินอียิปต์แก่พวกเจ้า และพวกเจ้าจะได้กินส่วนที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดของแผ่นดิน’
19အမိန့် တော်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဤသို့ ပြု ကြလော့။ သင် တို့မိန်းမ များ၊ သူငယ် များဘို့ ၊ အဲဂုတ္တု ပြည် ထဲ က လှည်း တို့ကို ယူ ပြီးလျှင် အဘ ကိုဆောင် ၍ လာ ခဲ့ကြလော့။
19เจ้าจงบอกพวกเขาตามคำสั่งนี้ด้วยว่า ‘เอาเกวียนจากแผ่นดินอียิปต์ไปรับเด็กๆ ภรรยา และพ่อของพวกเจ้า แล้วกลับมา
20သင် တို့ဥစ္စာများကို မ နှမြော ကြနှင့်။ အဲဂုတ္တု ပြည် ၏ စည်းစိမ် ရှိသမျှ သည် သင် တို့ဥစ္စာ ဖြစ်၏ဟု အမိန့် တော်ရှိသည်အတိုင်း၊
20ไม่ต้องเสียดายข้าวของที่ทิ้งไว้ เพราะสิ่งดีที่สุดทั่วแผ่นดินอียิปต์จะเป็นของพวกเจ้า’”
21ဣသရေလ ၏ သား တို့သည်ပြု ၍ ၊ ယောသပ် သည် လှည်း တို့ကို၎င်း၊ လမ်း ခရီး၌ စားစရိတ် များကို၎င်း ပေး ၏။
21บุตรชายของอิสราเอลก็ทำตาม โยเซฟให้เกวียนแก่พวกเขาตามคำสั่งของฟาโรห์ และให้เสบียงสำหรับเดินทาง
22အစ်ကို ရှိသမျှ တို့အား လည်း အဝတ် လဲ စရာဘို့ ပေး ၏။ ဗင်္ယာမိန် အား လည်း ၊ ငွေ အကျပ်သုံး ရာ နှင့် အဝတ် လဲစရာဘို့ အဝတ် ငါး စုံ ကို ထပ်၍ပေး ၏။
22เขาให้เสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนแก่แต่ละคน แต่ให้เบนยามินเงิน 300 ชิ้นกับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยน 5 ชุด
23အဘ အား လည်း အဲဂုတ္တု ပြည်၏ ကောင်း သောအရာတို့ကို ဆောင် သော မြည်း တဆယ် ၊ လမ်း ခရီး၌ အဘ စားစရာ ဘို့ စပါး ၊ မုန့် ၊ ခဲဘွယ်စားဘွယ်များကို ဆောင် သောမြည်း တဆယ် ကိုပေး လိုက်၏။
23ส่วนของที่ส่งให้พ่อมีลา 10 ตัวบรรทุกของดีจากอียิปต์ และลาตัวเมีย 10 ตัวบรรทุกข้าว ขนมปัง และเสบียงสำหรับพ่อระหว่างทาง
24သင်တို့သည် လမ်း ၌ ရန် မ တွေ့ကြနှင့်ဟု မှာ ထားလျက် အစ်ကို တို့ကို လွှတ် လိုက်၍ သူတို့သည် သွား ကြ၏။
24แล้วโยเซฟส่งพวกพี่ชายกลับไป ก่อนออกเดินทางเขาบอกว่า “อย่าทะเลาะกันระหว่างทางนะ”
25ထိုသို့ အဲဂုတ္တု ပြည်မှ ထွက်သွား ၍ ၊ ခါနာန် ပြည် အဘ ယာကုပ် ထံ သို့ရောက် ကြလျှင်၊
25พวกเขาออกจากอียิปต์กลับขึ้นไปยังแผ่นดินคานาอันหายาโคบพ่อของตน
26ယောသပ် သည် အသက် ရှင်သေး ၏။ အဲဂုတ္တု ပြည် လုံး ကို အုပ်စိုး ရ၏ဟု ကြား ပြောကြသည်ရှိသော် ၊ ယာကုပ် သည် စိတ် နှလုံးလျော့ ၏။ သူ တို့စကားကို မ ယုံ နိုင်။
26แล้วบอกว่า “โยเซฟยังมีชีวิตอยู่ และเขาเป็นผู้ปกครองทั่วแผ่นดินอียิปต์” ยาโคบใจหายจนแทบหมดแรง เพราะไม่เชื่อพวกเขา
27သူ တို့သည်လည်း ယောသပ် ပြော သမျှ သော စကား တို့ကို ပြန် ပြောကြ၏။ အဘ ယာကုပ် သည် မိမိ စီး စရာဘို့ ယောသပ် ပေး လိုက်သော လှည်း တို့ကို မြင် သောအခါ စိတ် နှလုံးအားဖြည့် ပြန်၏။
27แต่เมื่อพวกเขาเล่าคำทุกอย่างที่โยเซฟฝากมา และยาโคบเห็นเกวียนที่โยเซฟส่งมารับ ใจของยาโคบพ่อของพวกเขาก็กลับฟื้นขึ้น
28ဣသရေလ ကလည်း ၊ တန် တော့။ ငါ့ သား ယောသပ် အသက် ရှင်သေး ၏။ ငါမ သေ မှီ သူ့ ကိုသွား ၍ ကြည့် မည်ဟုဆို ၏။
28อิสราเอลพูดว่า “พอแล้ว! โยเซฟลูกของฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะไปหาเขาให้เห็นกับตาก่อนตาย”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.