ကမ္ဘာဦးကျမ်း 41
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ထိုနောက် နှစ် နှစ်လွန် သောအခါ ၊ ဖါရော မင်း သည် အိပ်မက် ကို မြင်မက်သည်ကား၊ မိမိသည် မြစ် နား ၌ ရပ် နေ၏။
1เมื่อครบ 2 ปีเต็ม ฟาโรห์ฝันว่ากำลังยืนอยู่ริมแม่น้ำ
2အဆင်း လှ ၍ ဝ သော နွား ခုနစ် ကောင်တို့သည် မြစ် ထဲ ကထွက်၍ မြစ်နားမှာပေါက်သော မြက်ပင် ကို စား လျက် နေကြ၏။
2แล้วมีวัว 7 ตัวขึ้นมาจากแม่น้ำ ตัวอ้วนพีและดูสมบูรณ์ พวกมันกินหญ้าอยู่ริมน้ำ
3ထိုနွားတို့နောက်မှ အဆင်း မ လှ၊ ပိန်သော နွား ခုနစ် ကောင်တို့သည် မြစ် ထဲ ကထွက် ၍ အရင်နွား တို့ အနား ၌ ကမ်း ပေါ် မှာ ရပ် နေကြ၏။
3จากนั้นมีวัวอีก 7 ตัวขึ้นจากแม่น้ำตามมา รูปร่างน่าเกลียดและผอมโซ พวกมันมายืนข้างวัวชุดแรกตรงริมแม่น้ำ
4အဆင်း မ လှ ပိန် သောနွား တို့သည်၊ အဆင်း လှ ၍ ဝ သောနွား ခုနစ် ကောင်တို့ကို ကိုက်စား ကြ၏။ ဖါရော မင်းလည်း နိုး လေ၏။
4วัวที่น่าเกลียดและผอมโซกินวัวอ้วนพีทั้ง 7 ตัวเข้าไป แล้วฟาโรห์ก็ตื่น
5တဖန် အိပ် ပြန်၍ အိပ်မက် ကို မြင်မက်ပြန်သည် ကား၊ အလုံး ကြီး ၍ ကောင်း သော စပါးခုနစ် နှံတို့သည် စပါး တပင် တည်း၌ ဖြစ်ကြ၏။
5ฟาโรห์หลับต่อและฝันเป็นครั้งที่ 2 มีรวงธัญพืช 7 รวงงอกขึ้นจากก้านเดียว สมบูรณ์และงาม
6ထိုနောက်မှ အလုံး သေး၍ အရှေ့ လေဖြင့် ပျက် သော စပါး ခုနစ် နှံတို့သည် ပေါက် ကြ၏။
6จากนั้นมีรวงธัญพืชอีก 7 รวงงอกตามมา ลีบและถูกลมตะวันออกพัดจนแห้ง
7အလုံး သေးသော စပါး ခုနစ် နှံတို့သည် အလုံး ကြီး၍ ကောင်း သော စပါး ခုနစ်နှံတို့ကို စား ကြ၏။ ဖါရော မင်းလည်း နိုး ၍ အိပ်မက် ဖြစ်သည်ကို သိ လေ၏။
7รวงที่ลีบกลืนรวงที่อวบเต็มทั้ง 7 รวงเข้าไป ฟาโรห์ตื่นขึ้น และพบว่าเป็นความฝัน
8နံနက် အချိန် ရောက် သောအခါ ၊ ဖါရော မင်း သည် စိတ် ပူပန် ၍ ၊ အဲဂုတ္တု ဗေဒင် တတ် ပညာရှိအပေါင်း တို့ကို ခေါ် ၍ အိပ်မက် တော်ကို ပြန်ကြား တော်မူ၏။ သို့သော်လည်း ရှေ့ တော်၌အနက် ကို ဘတ်နိုင်သောသူ တယောက် မျှမရှိ။
8พอเช้า ใจของฟาโรห์กระวนกระวาย เขาจึงเรียกนักเวทและนักปราชญ์ทั้งหมดของอียิปต์มา ฟาโรห์เล่าความฝันให้พวกเขาฟัง แต่ไม่มีใครแปลความฝันให้ฟาโรห์ได้
9ထိုအခါ ဖလား တော်ဝန်က ၊ ကျွန်တော် သည် ကိုယ် အပြစ် ကို ယနေ့ အောက်မေ့ ပါ၏။
9หัวหน้าคนถือถ้วยจึงพูดกับฟาโรห์ว่า “วันนี้ผมนึกถึงความผิดของตัวเองขึ้นมาได้
10ဖါရော ဘုရင်သည် ကျွန်တော် နှင့် စား တော်ဝန် ကို အမျက်ထွက် ၍ ကိုယ်ရံတော် မှူးအိမ် ၌ ချုပ် ထားတော်မူ သောအခါ၊
10ตอนนั้นท่านโกรธคนรับใช้ของท่าน และขังผมไว้ในบ้านของหัวหน้าองครักษ์พร้อมกับหัวหน้าคนทำขนมปัง
11ကျွန်တော် တို့နှစ်ယောက်သည် အသီးအသီး မိမိတို့ ကိုယ်စီဆိုင်သော အနက် နှင့်ပြည့်စုံသော အိပ်မက် ကို တညဉ့် ခြင်း တွင် မြင် မက်ကြပါ၏။
11คืนหนึ่งผมกับเขาต่างก็ฝัน และความฝันของแต่ละคนก็มีความหมายเฉพาะของมัน
12ကျွန်တော် တို့၌ ကိုယ်ရံတော် မှူး၏ကျွန် ဟေဗြဲ လုလင် တယောက်ရှိ၏။ ထိုသူ အား ကျွန်တော်တို့သည် ကြားပြော ၍ သူ သည် အိပ်မက် ၏အနက် ကို ဘတ်ပါ၏။ တ ယောက်စီမြင် မက်သည်အတိုင်း ဘတ် ပါ၏။
12ที่นั่นมีชายหนุ่มชาวฮีบรูคนหนึ่ง เป็นคนรับใช้ของหัวหน้าองครักษ์ เราเล่าความฝันให้เขาฟัง เขาก็แปลความฝันให้เราแต่ละคนตามความฝันของเรา
13ဘတ် သည်အတိုင်း လည်း မှန် ပါ၏။ ကျွန်တော် သည်အရင်အရာ ကိုရ ပြန်၍၊ စား တော်ဝန်မူကား ၊ ဆွဲ ထား ခြင်းကိုခံရပါသည်ဟု လျှောက်လေ၏။
13แล้วทุกอย่างก็เกิดขึ้นตามที่เขาแปลไว้ ท่านคืนตำแหน่งให้ผม และแขวนอีกคนไว้”
14ထိုအခါ ဖါရော မင်းသည် လူကိုစေလွှတ် ၍ ယောသပ် ကို ခေါ် တော်မူ၏။ ယောသပ်သည် ထောင် ထဲ က အလျင် အမြန်ထွက်ရ၍ ၊ မုတ်ဆိတ် ညှပ်ခြင်း၊ အဝတ် လဲ ခြင်းကို ပြုပြီး မှ အထံ တော်သို့ ဝင် ရ၏။
14ฟาโรห์จึงส่งคนไปเรียกโยเซฟ พวกเขารีบพาเขาออกจากคุกใต้ดิน โยเซฟโกนหนวดเครา เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วมาหาฟาโรห์
15ဖါရော မင်းကလည်း ၊ ငါသည်အိပ်မက် ကို မြင် မက်ပြီ။ အနက်ကို အဘယ် သူမျှမဘတ် နိုင်။ သင် သည် အိပ်မက် ကို နားလည် သော ဉာဏ်နှင့် အနက် ဘတ်နိုင် သည်ကို ငါကြား ရပြီဟုဆို ၏။
15ฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “เราฝันเรื่องหนึ่ง แต่ไม่มีใครแปลได้ เราได้ยินมาว่าเจ้าพอฟังความฝันก็แปลความหมายได้”
16ယောသပ် ကလည်း ၊ ကျွန်တော် သည် အလို အလျောက်မ တတ်နိုင်ပါ။ ဘုရားသခင် သည် မင်္ဂလာ အဖြေ စကားကို ဖါရော ဘုရင်အား ပေး တော်မူပါစေသော ဟု လျှောက် လေ၏။
16โยเซฟตอบฟาโรห์ว่า “เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับผม พระเจ้าจะเป็นผู้ให้คำตอบที่ทำให้ท่านคลายกังวล”
17ဖါရော မင်းကလည်း ၊ ငါ မြင် မက်သည်မှာ ၊ မြစ် နား ၌ ငါ ရပ် နေ၏။
17ฟาโรห์จึงเล่าให้โยเซฟฟังว่า “ในฝัน เรากำลังยืนอยู่ริมแม่น้ำ
18အဆင်း လှ ၍ ဝ သော နွား ခုနစ် ကောင်တို့သည် မြစ် ထဲ ကထွက် ၍ ၊ မြစ်နားမှာပေါက်သော မြက်ပင် ကို စား လျက် နေကြ၏။
18มีวัว 7 ตัวขึ้นมาจากแม่น้ำ ตัวอ้วนพีและดูสมบูรณ์ แล้วกินหญ้าอยู่ริมน้ำ
19ထိုနွားတို့နောက်မှ၊ အဆင်း မ လှ ပိန် ကြုံသော နွား ခုနစ် ကောင်တို့သည် ထွက် လာကြ၏။ ထိုမျှလောက် အရုပ် ဆိုးသော နွားတို့ကို အဲဂုတ္တု ပြည် တရှောက်လုံး တွင် တခါမျှ မမြင် ရစဖူး။
19ต่อมาก็มีวัวอีก 7 ตัวขึ้นมาตามหลัง สภาพแย่ น่าเกลียดมาก และผอมโซอย่างที่เราไม่เคยเห็นวัวน่าเกลียดอย่างนี้เลยทั่วอียิปต์
20အဆင်းမ လှ ပိန် သောနွား တို့သည်၊ ဝ သော အရင် နွား ခုနစ် ကောင်တို့ကို ကိုက်စား ကြ၏။
20วัวผอมและน่าเกลียดกินวัวอ้วน 7 ตัวแรกเข้าไป
21စားပြီးသောနောက်၊ စား မှန်းကို အဘယ်သူမျှမ သိ ရ။ အရင် ကဲ့သို့ အရုပ် ဆိုး သေး၏။ ငါလည်း နိုး ၏။
21แต่เมื่อกินเข้าไปแล้วก็ดูไม่ออกเลยว่าพวกมันกินอะไรไป เพราะยังน่าเกลียดเหมือนเดิม แล้วเราก็ตื่น
22တဖန် ငါ မြင် မက် ပြန်သည် ကား၊ အလုံး ကြီး၍ ကောင်း သော စပါး ခုနစ် နှံတို့သည် စပါးတပင် တည်း၌ ဖြစ် ကြ၏။
22จากนั้นในฝัน เราเห็นรวงธัญพืช 7 รวงงอกขึ้นจากก้านเดียว เต็มเมล็ดและงาม
23ထိုနောက်မှ ညှိုးနွမ်း လျက် အလုံး သေး၍ အရှေ့ လေဖြင့် ပျက် သော စပါး ခုနစ် နှံတို့သည် ပေါက် ကြ၏။
23แล้วมีรวงธัญพืชอีก 7 รวงงอกตามมา เหี่ยว ลีบ และถูกลมตะวันออกพัดจนแห้ง
24အလုံး သေးသော စပါး နှံတို့သည် ကောင်း သော စပါး ခုနစ် နှံတို့ကို စား ကြ၏။ ထိုအိပ်မက်ကို ဗေဒင် တတ် တို့အား ငါကြား ပြော၍ အနက်ကို အဘယ်သူ မျှမဘတ် နိုင်ဟု ယောသပ်အား ပြောဆိုတော်မူ၏။
24รวงที่ลีบกลืนรวงที่ดีทั้ง 7 รวงเข้าไป เราเล่าเรื่องนี้ให้นักเวทฟัง แต่ไม่มีใครอธิบายให้เราได้”
25ယောသပ် ကလည်း၊ ဖါရော ဘုရင် မြင်မက်တော်မူ သောအိပ်မက် ကား တပါးတည်း ဖြစ်ပါ၏။ ဘုရားသခင် ပြု လတံ့သောအမှု ကို ဖါရော ဘုရင်အား ပြ တော်မူပြီ။
25โยเซฟพูดกับฟาโรห์ว่า “ความฝันของท่านเป็นเรื่องเดียวกัน พระเจ้าได้บอกท่านแล้วว่าพระองค์กำลังจะทำอะไร
26ကောင်း သော နွား ခုနစ် ကောင်တို့သည် ခုနစ် နှစ် ဖြစ်ပါ၏။ ကောင်း သောစပါး ခုနစ် နှံတို့သည်လည်း ခုနစ် နှစ် ဖြစ်ပါ၏။ အိပ်မက် တော်ကား တပါး တည်း ဖြစ်ပါ၏။
26วัวดี 7 ตัวหมายถึง 7 ปี และรวงธัญพืชดี 7 รวงก็หมายถึง 7 ปี ความฝันทั้งสองเป็นเรื่องเดียวกัน
27ထိုနွားတို့နောက် ထွက် လာသောနွား၊ ပိန် ၍ အရုပ် ဆိုးသော နွား ခုနစ် ကောင်တို့သည် ခုနစ် နှစ် ဖြစ်ပါ ၏။ အရှေ့ လေဖြင့်ပျက် သော စပါး ဖျင်း ခုနစ် နှံတို့သည် လည်း၊ အစာခေါင်းပါး သော ခုနစ် နှစ် ဖြစ် ပါ၏။
27วัวผอมและน่าเกลียด 7 ตัวที่ขึ้นมาตามหลังหมายถึง 7 ปี ส่วนรวงธัญพืชลีบ 7 รวงที่ถูกลมตะวันออกพัดก็เช่นกัน ทั้งหมดหมายถึงความอดอยาก 7 ปี
28ဖါရော ဘုရင်အား ကျွန်တော်လျှောက် လိုသော အရာ ဟူမူကား ၊ ဘုရားသခင် ပြု လတံ့သော အမှုကိုဖါရော ဘုရင်အား ပြ တော်မူ၏။
28นี่คือสิ่งที่ผมบอกท่าน พระเจ้าได้แสดงให้ท่านเห็นแล้วว่าพระองค์กำลังจะทำอะไร
29အဲဂုတ္တု ပြည် တရှောက်လုံး တွင် ဝ ပြောသောနှစ် ခုနစ် နှစ် ရှိ လိမ့်မည်။
29กำลังจะมี 7 ปีที่อุดมสมบูรณ์อย่างยิ่งทั่วแผ่นดินอียิปต์
30ထိုနောက်မှ အစာခေါင်းပါး သောနှစ် ခုနစ် နှစ် ပေါ် လာ၍ ၊ အဲဂုတ္တု ပြည် ၌ အလုံးစုံ သော ဝ ပြောခြင်းသည် တိမ်မြုပ် လျက် အစာခေါင်းပါး ခြင်းအားဖြင့်တပြည် လုံးပျက်စီး လိမ့်မည်။
30หลังจากนั้นจะเกิดความอดอยาก 7 ปี จนความอุดมสมบูรณ์ที่เคยมีก็จะเลือนหายไปจากอียิปต์ ความอดอยากจะกลืนกินแผ่นดิน
31အစာခေါင်းပါး ခြင်းသည် အလွန် အားကြီး သောကြောင့် ၊ အရင် ဝပြောခြင်း၏ လက္ခဏာမ ထင် ရ။
31ความอุดมสมบูรณ์ก่อนหน้านั้นจะไม่เหลือร่องรอยในแผ่นดิน เพราะความอดอยากที่ตามมาจะรุนแรงมาก
32ဖါရော ဘုရင်သည် ထပ်၍ အိပ်မက် မြင်ရသည် အရာမှာ၊ ထိုအမှု ကို ဘုရားသခင် မြဲမြံ ခိုင်ခံ့စေ၍ အလျင်အမြန် စီရင် တော်မူလိမ့်မည်။
32ที่ท่านฝันซ้ำสองครั้งก็เพราะพระเจ้าได้กำหนดเรื่องนี้ไว้อย่างแน่นอน และพระเจ้าจะทำให้เกิดขึ้นในไม่ช้า
33သို့ဖြစ်၍ ဖါရော ဘုရင်သည် ဉာဏ် ပညာနှင့် ပြည့်စုံ သောသူ ကို ရွေးချယ် ၍ အဲဂုတ္တု ပြည် ကို အုပ်စိုး စေတော်မူပါ။
33“ดังนั้น ท่านควรหาคนที่รอบคอบและมีปัญญา แล้วตั้งเขาให้ดูแลแผ่นดินอียิปต์
34ခန့်ထားတော်မူသောသူသည်လည်း တပြည် လုံး၌ အကြီး အကြပ်တို့ကို ခန့် ထား၍ ၊ ဝပြော သောနှစ် ခုနစ် နှစ် ပတ်လုံး တပြည် လုံးတွင် ငါး ဘို့တဘို့ကောက်ယူကြ ပါစေ။
34ท่านควรแต่งตั้งผู้กำกับดูแลทั่วแผ่นดิน และเก็บหนึ่งในห้าของผลผลิตในช่วง 7 ปีแห่งความอุดมสมบูรณ์
35ထို သူတို့သည်ဖြစ် လတံ့သော မင်္ဂလာ နှစ် တို့တွင် ရိက္ခါ ရှိသမျှ ကို စုရုံး ၍ ဖါရော ဘုရင်ထံ တော်၌ စပါး များ ကို ဆည်းဘူး ကြပါစေ။ မြို့ များ၌ လည်း ရိက္ခါ ကို သို ထား ကြပါစေ။
35ให้คนเหล่านั้นรวบรวมอาหารทั้งหมดจากปีที่อุดมสมบูรณ์ซึ่งกำลังมาถึง เก็บธัญพืชไว้ในเมืองต่างๆ ภายใต้อำนาจของฟาโรห์ และรักษาไว้เป็นอาหาร
36သို့ဖြစ်၍ အဲဂုတ္တု ပြည် ၌ အစာခေါင်းပါး သောနှစ် ခုနစ် နှစ်ရောက် သောအခါ ၊ ပြည် သူပြည်သားစားစရာ ဘို့ သို ထားလျက် ရှိ နှင့်၍ အစာခေါင်းပါး သော ကာလတွင် ပြည် တော်မ ပျက် ရဟု ဖါရောမင်းအား လျှောက်လေ၏။
36อาหารนี้จะเป็นเสบียงสำรองสำหรับแผ่นดินในช่วง 7 ปีแห่งความอดอยากที่จะเกิดในอียิปต์ เพื่อแผ่นดินจะไม่พินาศเพราะความอดอยาก”
37ထိုသို့ ယောသပ်လျှောက်သောစကား ကို ဖါရော မင်းအစရှိသော ကျွန် တော်မျိုးအပေါင်း တို့သည် နှစ်သက် ကြ၍၊
37ข้อเสนอนี้เป็นที่พอใจของฟาโรห์และคนรับใช้ทั้งหมดของเขา
38ဖါရော မင်းက ၊ ဘုရားသခင် ၏ ဝိညာဉ် တော်ကို ရ၍ ဤ ကဲ့သို့ သောသူ ကို အဘယ်မှာ ရှာ ၍ တွေ့မည်နည်း ဟု ကျွန် တော်မျိုးတို့အား မိန့် တော်မူ၏။
38ฟาโรห์พูดกับคนรับใช้ว่า “เราจะหาคนอย่างนี้ได้อีกหรือ คนที่มีพระวิญญาณของพระเจ้าอยู่ในตัว?”
39ယောသပ် အား လည်း ၊ ဘုရားသခင် သည် ဤအမှု အလုံးစုံ တို့ကို သင့် အား ပြု တော်မူသည်ဖြစ်၍သင် ကဲ့သို့ ဉာဏ် ပညာနှင့် ပြည့်စုံ သောသူ မရှိ။
39แล้วฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “เพราะพระเจ้าเปิดเผยเรื่องทั้งหมดนี้ให้เจ้ารู้ ก็ไม่มีใครรอบคอบและมีปัญญาเท่าเจ้า
40သင် သည် နန်းတော် အုပ် ဖြစ် ရမည်။ သင် ၏ စကား အတိုင်း ငါ ၏ပြည်သား အပေါင်း တို့ကို ငါစီရင် စေမည်။ ရာဇ ပလ္လင်အားဖြင့်သာ ငါသည် သင့် ထက် ကြီးမြတ် မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
40เจ้าจะเป็นผู้ดูแลบ้านของเรา ประชาชนทั้งหมดของเราจะทำตามคำสั่งของเจ้า มีเพียงเราในฐานะผู้ครองบัลลังก์เท่านั้นที่อยู่เหนือกว่าเจ้า”
41တဖန် ကြည့် ပါ၊ အဲဂုတ္တု ပြည် တပြည်လုံး ကို သင် အုပ်စိုး စေခြင်းငှါ ငါခန့် ထားပြီဟု ယောသပ် အား မိန့် တော်မူလျက်၊
41ฟาโรห์พูดกับโยเซฟต่อว่า “เราแต่งตั้งเจ้าให้ดูแลทั่วแผ่นดินอียิปต์แล้ว”
42လက်စွပ် တော်ကိုချွတ် ၍ ယောသပ် လက် ၌ စွပ် စေတော်မူ၏။ ပိတ်ချော အဝတ် ကိုလည်း ဝတ် စေ၍ ၊ လည်ပင်း ၌ ရွှေ စလွယ် ကိုဆွဲ ပြီးလျှင်၊
42ฟาโรห์ถอดแหวนตราประทับจากมือของตน สวมให้โยเซฟ ให้เขาสวมเสื้อผ้าลินินเนื้อละเอียด และคล้องสร้อยทองที่คอ
43ဒုတိယ ရထား တော်ကို စီး စေတော်မူ၏။ ပြပ်ဝပ် ၍ နေကြဟု သူ့ ရှေ့ မှာ ဟစ် ကြ၏။ ထိုသို့လျှင် အဲဂုတ္တု ပြည် တပြည်လုံး ကို အုပ်စိုး စေတော်မူ၏။
43ฟาโรห์ให้โยเซฟนั่งรถม้าคันที่สองของตน มีคนร้องนำหน้าเขาว่า “คุกเข่าลง!” ฟาโรห์จึงตั้งโยเซฟให้ดูแลทั่วแผ่นดินอียิปต์
44ဖါရော မင်းကလည်း၊ ငါ သည် ဖါရော ဘုရင် မှန်၏။ သို့ဖြစ်၍ သင် ၏အခွင့် မရှိလျှင် အဲဂုတ္တု ပြည် တရှောက်လုံး တွင် အဘယ်သူမျှမိမိ လက် ခြေ ကိုမ ကြွ ရဟု မိန့် တော်မူ၏။
44ฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “เราเป็นฟาโรห์ ถ้าไม่มีเจ้า จะไม่มีใครยกมือหรือยกเท้าได้ทั่วแผ่นดินอียิปต์”
45ဖါရောမင်းသည်လည်း၊ ဇာဖဏာသဖါဏ တည်း ဟူသောဘွဲ့ နာမနှင့်ယောသပ် ကို ချီးမြှောက် ၍ ဩန မြို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ် ပေါတိဖေရ ၏သမီး အာသနတ် နှင့် စုံဘက် စေတော်မူ၏။ ထိုသို့ယောသပ် သည် အဲဂုတ္တု နိုင်ငံ အုပ်အရာနှင့် အထံ တော်ကထွက် လေ၏။
45ฟาโรห์ตั้งชื่อโยเซฟว่าศาเฟนาท-ปาเนอาห์ และยกอาเสนัทบุตรสาวของโปทิเฟรา นักบวชแห่งโอน ให้เป็นภรรยาของเขา โยเซฟจึงออกไปทั่วแผ่นดินอียิปต์
46ယောသပ် သည် အဲဂုတ္တု ရှင်ဘုရင် ဖါရော မင်း ထံ ၌ အခွင့် ရသောအခါ ၊ အသက် အနှစ်သုံးဆယ် ရှိသတည်း။ အထံတော်ကထွက် ၍ အဲဂုတ္တု ပြည် တရှောက်လုံး သို့ သွား လေ၏။
46โยเซฟอายุ 30 ปีเมื่อมายืนต่อหน้าฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ จากนั้นเขาออกจากที่ที่ฟาโรห์อยู่และเดินทางไปทั่วแผ่นดินอียิปต์
47ဝပြော နှစ် ခုနစ် နှစ်ပတ်လုံးမြေ အသီးအနှံတို့ သည် အလွန် များပြားကြ၏။
47ในช่วง 7 ปีแห่งความอุดมสมบูรณ์ แผ่นดินให้ผลผลิตอย่างเหลือเฟือ
48ခုနစ်နှစ်ပတ်လုံးအဲဂုတ္တု ပြည် တွင် ရှိသမျှ သော ရိက္ခါ ကိုစုရုံး ၍ မြို့ တို့၌ သို ထားလေ၏။ မြို့ ပတ်ဝန်းကျင် လယ်တို့၌ရသောရိက္ခါကိုမြို့အသီးအသီးတို့တွင် သိုထား လေ၏။
48โยเซฟรวบรวมอาหารที่ได้มาตลอด 7 ปีนั้นในแผ่นดินอียิปต์ แล้วเก็บไว้ตามเมืองต่างๆ โดยเก็บผลผลิตจากทุ่งรอบเมืองแต่ละแห่งไว้ในเมืองนั้น
49စပါး ကိုကား သမုဒ္ဒရာ သဲ လုံးနှင့်အမျှ အလွန် များ စွာစု ထား၍ မ ရေတွက် နိုင်အောင် များသောကြောင့် မ ရေတွက် ဘဲနေသတည်း။
49โยเซฟสะสมธัญพืชไว้มากมายเหมือนเม็ดทรายริมทะเล จนในที่สุดเลิกนับ เพราะมีมากจนนับไม่ถ้วน
50အစာခေါင်းပါး သောနှစ် မ ရောက် မှီ၊ ယောသပ် သည် ဩန မြို့၏ယဇ် ပုရောဟိတ်ပေါတိဖေရ ၏သမီး အာသနတ် တွင် သား နှစ် ယောက်တို့ကို မြင် ရ၏။
50ก่อนปีแห่งความอดอยากมาถึง โยเซฟมีบุตรชายสองคน ซึ่งอาเสนัทบุตรสาวของโปทิเฟรา นักบวชแห่งโอน คลอดให้เขา
51သား ဦးကိုကား မနာရှေ အမည် ဖြင့် မှည့် လေ၏။ အကြောင်း မူကား၊ ငါ ခံရသမျှ သော ပင်ပန်း ခြင်းနှင့် ငါ့ အဘ ၏ အိမ်သား အပေါင်း တို့ကို ငါ မေ့ စေခြင်းငှါ ဘုရားသခင် ပြုတော်မူပြီဟု ဆိုသတည်း။
51โยเซฟตั้งชื่อบุตรคนโตว่ามนัสเสห์ เพราะเขาพูดว่า “พระเจ้าทำให้ผมลืมความลำบากทั้งหมดและบ้านของพ่อ”
52နောက် ရသောသားကိုကား၊ ဧဖရိမ် အမည် ဖြင့် မှည့် လေ၏။ အကြောင်း မူကား၊ ဘုရားသခင် သည် ငါ ဆင်းရဲ ခံရသောပြည် ၌ ငါ့ ကိုပွါး များ စေတော်မူပြီဟု ဆိုသတည်း။
52เขาตั้งชื่อบุตรคนที่สองว่าเอฟราอิม เพราะเขาพูดว่า “พระเจ้าทำให้ผมงอกงามในแผ่นดินที่ผมต้องทุกข์ยาก”
53ထိုနောက် အဲဂုတ္တု ပြည် ၌ ဝပြော သောနှစ် ခုနစ် နှစ် ကုန် လေ၏။
537 ปีแห่งความอุดมสมบูรณ์ในแผ่นดินอียิปต์สิ้นสุดลง
54ယောသပ် ပြော သည်အတိုင်း အစာခေါင်းပါး သော နှစ် တို့သည် ရောက် စ ရှိ၏။ ထိုအခါ ခပ်သိမ်း သော ပြည် တို့၌ အစာခေါင်းပါး ခြင်းရှိ သော်လည်း အဲဂုတ္တု ပြည် ၌ ဆန် စပါးရှိ သေး၏။
54แล้ว 7 ปีแห่งความอดอยากก็เริ่มขึ้นตามที่โยเซฟบอกไว้ ทุกดินแดนเกิดความอดอยาก แต่ทั่วแผ่นดินอียิปต์ยังมีอาหารกิน
55နောက်တဖန် အဲဂုတ္တု ပြည် သူပြည်သားအပေါင်း တို့သည် မွတ်သိပ် သောအခါ စား စရာကိုရပါ မည်အကြောင်း ဖါရော မင်းထံ ၌ ကြွေးကြော် ကြ၏။ ဖါရော မင်းကလည်း ၊ ယောသပ် ထံ သို့သွား ကြ၊ သူစီရင် သည်အတိုင်း ပြု ကြဟု အဲဂုတ္တု ပြည်သူ ပြည်သားအပေါင်း တို့ကို မိန့် တော်မူ၏။
55เมื่อคนทั่วอียิปต์เริ่มอดอยาก พวกเขาร้องขออาหารจากฟาโรห์ ฟาโรห์จึงบอกชาวอียิปต์ทุกคนว่า “ไปหาโยเซฟ แล้วทำตามที่เขาบอก”
56မြေပြင် တရှောက်လုံး ၌ အစာခေါင်းပါး သောအခါ ၊ ယောသပ် သည် စပါးကျီရှိသမျှ တို့ကို ဖွင့် ၍ အဲဂုတ္တု လူတို့အား ရောင်း လေ၏။ ထိုအခါ အဲဂုတ္တု ပြည် ၌ အစဉ်အတိုင်း အစာခေါင်းပါး သတည်း။
56ความอดอยากแผ่ไปทั่วพื้นแผ่นดิน โยเซฟจึงเปิดคลังอาหารทั้งหมดออกขายให้ชาวอียิปต์ ความอดอยากในอียิปต์รุนแรงมาก
57ခပ်သိမ်းသော ပြည် တို့၌ လည်း အလွန်အစာ ခေါင်းပါး သောကြောင့် ၊ အသီးသီး သောပြည် သားတို့သည် စပါးကိုဝယ် ခြင်းငှါ အဲဂုတ္တု ပြည် ယောသပ် ထံ သို့လာ ရောက်ကြ၏။
57ผู้คนจากทุกประเทศมายังอียิปต์เพื่อซื้อธัญพืชจากโยเซฟ เพราะความอดอยากรุนแรงไปทั่วแผ่นดิน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.